týsdagur 29. oktober 2019síða 43
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
15
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Mikudagur 30. oktober 2019 · Nr. 125
Síðani
sálarliga
viðgerðin
gjørdist meir ambulant í 1990
árunum, er talið av seingjar
plássum á deildini minkað
niður í ein brotpart. Á intensivu
deild, ið eisini verður nevnd
lukkaða deild, eru í dag bert 7
pláss av teimum tilsamans 19
seingjarplássunum á psykiatr
iska deplinum.
Fyrr vóru allar deildir á
deplinum innleggingardeildir,
so tað er hend ein stór broyting
á hesum økinum, greiðir Kári
Niclasen frá.
Hann hevur arbeitt á deildini
seinastu 25 árini. Framman
undan starvaðist hann í 5 ár á
afturlatnari deild í Danmark.
Hann er útbúgvin pleygari,
sum er ein tvey ára long
psykiatrisk
røktarútbúgving
og hevur síðani tikið útbúgving
sum heilsurøktari. Arbeiðið
inniber í samstarvi við læknar
og sjúkrarøktarfrøðingar at
veita røkt av sjúklingum, sum
eru sálarliga illa fyri. At veita
psykiatriska sjúkrarøkt, inni
ber nakað fyri seg, tá vit tosa
um sjúkrarøkt á intensivu
deild.
Tað
er
ikki
vandaleyst
arbeiði. Teir allarflestu av okk
ara sjúklingum eru psykotiskir,
tá teir koma her.
Á
intensivu
deild
hava
læknarnir tvey sløg av inn
leggingarpappírum:
Reyð
pappír og gul pappír. Reyð
pappír
merkir,
at
ein
er
psykotiskur og til vanda fyri
seg sjálvan og onnur og má tí
innleggjast. Gul pappír merkir,
at støðan er minni akutt og
støðan er tengd at ítøkiligu
støðuni, sum persónur er í. Um
hann ikki fær viðgerð alt fyri
eitt, kann støðan versna, men
hann nýtist ikki innleggjan her
og nú.
Tó koma nøkur sjálvboðið,
tí tey trongja til intensiva røkt.
Sjúklingurin betri fyri
Kári er eitt av starvsfólkunum,
ið hevur starvast á lukkaðu
deild øll árini, og hevur hann
tískil eygleitt broytingina frá at
vera ein stór innleggingardeild
til eina minni deild við eini
opnari og eini lukkaðari deild.
Hvør er munurin á einum
gerandisdegi á eini lukkaðari í
dag og fyri 25 árum síðani?
Sum heild vil eg siga, at
sjúklingar fyrr vóru verri fyri.
Tað var ikki tikið hond um tey,
fyrr enn tað var alneyðugt, og
av tí sama var arbeiðið inni á
deildini nógv størri. Tey vóru
ikki útgreinað, áðrenn tey
komu higar, og vit vistu lítið
um sjúklingin, sum kanska
hevði livað í einsemi í langa tíð.
Í so máta ger tann ambulanta
viðgerðin og økispsykiatriin
stóran mun, við tað at hon fyri
byrgir væl. Og so er tað sjálvur
hugburðurin
til
sálarsjúku,
sum er broyttur. Sálarsjúka
verður meir góðtikin í dag.
Hann greiðir frá, at tá ein
sjúklingur kemur á deildina,
vera ymsar royndir tiknar av
sjúklinginum, so sum blóðtrýst,
blóðroynd, urinroynd, ilting av
blóðinum umframt ein meting
av hansara sinnisstøðu. Hetta
verður gjørt fyri at útiloka, at
talan kann vera um somatiska
sjúku, altso at sjúklinginum
einki bagir kropsliga.
Symptomini
kunnu
vera
psykisk,
meðan
sjúkan
er
somatisk. Hevur sjúklingurin
ein byrjandi heilatumor, kann
atferðin minna um psykotiska
atferð. Tí verður sjúklingurin
ofta sendur til CT-skanning
eisini.
Fleiri orsøkir kunnu vera til
psykosuna. Hon kann koma av
eini diagnosu sum skitsofreni
til dømis ella av rúsevnum.
Men tað er ikki altíð psykosa,
sum er orsøkin til innlegging á
intensivu deild.
Tað kann eisini vera etingar
ólag, sum krevur serligt eftirlit.
Tað sama við cutting.
Tað er ikki fyri øll
At vera innlagdur á intensivu
deild merkir, at sjúklingurin í
mest møguligan mun verður
avbyrgdur
frá
stimuli
frá
umhvørvinum.
Sjúklingurin
hevur egið kamar og atgongd
til matarsal og vitjanarstovu.
Summi eru tó so illa fyri, at
tey ikki orka at eta saman við
ella at vera saman við øðrum.
Vitjanarstovan kann vera góð
fyri sjúklingin, men tað má
eisini metast um, hvørt vitjanir
eru gagnligar fyri sjúklingin.
Tá ein arbeiðir við sjúkling
um, ið eru so illa fyri, lærir ein
at ansa sær.
Hvørja ferð eg komi til
arbeiðis, skanni eg økið uttan
fyri í gjøgnum, um nakar
løgreglubilur er at síggja til
dømis. Løgreglan verður al
oftast fráboðað, tá talan er
um tvangsinnleggjan. Tað er
týdningarmikið at hava kon
troll fyri at kenna seg tryggan,
og tí havi eg ein tørv á líka at
hyggja meg um, áðrenn eg fari
inn. Vit starvsfólk eru von við,
at støðan er spent inni á deild
ini, so tað er helst ein partur av
arbeiðinum.
Hann greiðir frá, at tað hesi
árini er hend ein broyting í
starvsfólkahópinum, og at tað
serliga sæst ein munur á kyns
býtinum. Fyrr vóru fleiri mans
til arbeiðis, og hóast eingin
munur er á arbeiðinum hjá
monnum og kvinnum, so er
einki yvir at dylja, at støðan
kann gerast hættislig, tá ein
sjúklingur
gerst
ógvisligur.
Sum starvsfólk kann ein koma
út fyri syrgiligum støðum, har
eitt nú fiksering er neyðug.
Tíverri er tað so, men í løtuni
er ikki annað alternativ. Men
tíbetur fella tey ofta til til
trongda ró av tí.
Fyrr vóru vit fleiri mans
og altíð tveir á hvørjari vakt. Í
dag eru nógv flest kvinnur til
arbeiðis, og eg má siga, at kvinn
urnar eru djarvar og tola væl
støðurnar. Í summum førum
eru sjúklingarnir so ógvisligir,
men ein má skilja, at tað er
teirra bleyta ego, sjúklingurin
stríðist ímóti, sum so kemur út
við kropsligum handlingum.
Tað kann tykjast ógvisligt, og
tað rørir okkum øll, og tað er
ikki fyri øll.
Ein annar munur er, at
ógvisligu støðurnar í dag verða
nýttar til læring.
Ein greiður munur frá fyrr
er, at vit gjørdu nógv við hetta
at seta mørk inni á deildini.
Nú brúka vit hesar spentu
støðurnar til supervisjón og
læring, har vit gjøgnumganga
eina tílíka støðu og hyggja eftir,
hvussu vit loysa eina tílíka
støðu best.
Eingin dettur niður í millum
Í Danmark verður arbeitt fyri
at lækka um tilburðirnar av
sjálvmorði millum sjúklingar, ið
verða útskrivaðir av psykiatrisk
um deildum. Hjá okkum er tað
somuleiðis ein støða, sum eitt
neyvt eygað verður hildið við.
Vit skulu tora at fara inn í
samrøðuna við tey um sjálv
morð, tí tað ein álvarsom støða
at vera í. Tað vísir seg eisini
ofta at vera ein lætti fyri tey at
sleppa at tosa um tað, tí hetta
er ikki nakað, tey kunnu tosa so
lætt um heima við hús til dømis.
Og so er tað stórur munur frá
tankum til ætlanir og síðani til
handling. Eisini her síggja vit
ein stóran mun í arbeiðinum,
sum verður gjørt, áðrenn tey
koma inn á deildin. Tey verða
screenað av læknanum, sum
observatiónin inni á deildini
síðani verður innstillað eftir.
Tað verður eisini gjørt, tá tey
vera útskrivað, soleiðis at
tey ikki vera slept upp á fjall.
Eingin
verður
útskrivaður
hiðani uttan eitt ambulant
viðgerðartilboð.
Tað er ymiskt, hvussu leingi
ein sjúklingur er innlagdur á
lukkaðu deild. Tað kann vera
alt frá einum seinnaparti til
tríggjar
mánaðir.
Summir
sjúklingar eru afturvendandi,
meðan aðrir bert koma ta einu
ferðina. Hóast ambulanta við
gerðin avgjørt hevur verið eitt
stig rætta vegin, er framvegis
tørvur á eini innleggingardeild,
og hon kundi eisini verið størri,
tí tað kemur fyri, at deildin
hevur plásstrot. Kortini er tað
eingin, ið dettur niður ímillum.
Eg vil siga, at deildin er
væl útgjørd til at taka sær
av sjúklingunum, sum helst
eru teir, ið eru ringast fyri í
samfelagnum. Okkara starvs
fólk eru væl brynjað til upp
gávuna, og vit hava eina leiðslu,
sum ger nógv fyri at starvs
fólkini skulu kenna seg trygg
við at skipa fyri sjálvverju
skeiðum og at bjóða sálarfrøði
ligari viðgerð, tá tað krevst.
LUKKAÐA DEILD ER IKKI FYRI ØLL
PSYKIATRIIN 50 ÁR
Ein gerandisdagur á lukkaðu deild er
broyttur til tað betra í tann mun, at
sjúklingarnir ikki eru líka illa fyri, sum
teir vóru fyrr. Tó er makt og beltifiksering
ein partur av gerandisdegnum, og
arbeiðið er ikki heilt vandaleyst,
sigur Kári Niclasen, ið hevur verið
røktari á deildini seinastu 25 árini