týsdagur 3. desember 2019síða 4

Mikudagur 4. desember 2019 · Nr. 140 4 Sosialurin Seinastu hálvu øldina hev­ur Jórunn Dán­ ials­dótt­ir havt fram­sýn­ing­ar og skrýtt al­mennar bygn­ingar. Nú er Jór­unn aktuell við gomlum og nýggj­um verk­um á stórari fram­ sýn­ing í Müllers Pakk­húsi Eirikur Lindenskov Í gamla pakkhúsinum sum Em­il Müller bygdi í Havn fyri gott og væl stórt­hundr­að ár­ um síðani, Müllers Pakk­húsi, hev­ur Jórunn Dán­ials­dóttir sei­n­astu dag­ar­nar rokast við at seta upp fram­sýn­ing við tek­stil­lista­verk­um. Jórunn er teks­til­list­a­kvinna og hev­ur verið virkin sein­astu hálvu øldina ella so. Í apríl fylti Jórunn, sum er yngsta dóttir Dánial og Elsbu á Dul í Havn, 70 ár. Og tí hev­ur nú eina afturlítandi fram­sýning – nevnd »Nú og aft­ur­lítandi«. Framsýningin letur upp í morg­in, hósdagin, og fern­i­ ser­ing er klokkan 17. Framsýningin er í erva í Müll­ers Pakkhsúsi, og ovast hev­ur hon gott 100 verk, sum hon hevur lánt frá fólki, og sum tí ikki eru til sølu. Á miðhæddini hevur hon sølu­fram­sýning við um 70 nýggj­um verkum. – Eg veit ikki, hvussu nógv verk eg havi gjørt. Kanska tað dupulta, sigur Jór­unn Dán­i­als­dóttir, tá vit stukku inn á gólvið, meðan hon sták­ aðist við at seta fram­sýn­ing­ ina upp. – Hetta er gjørt gjøgnum 40 ár, og var hetta mítt ar­ beiði tann tíð tað var. Nú eg eri pen­sjón­erað, so er tað aft­ ur bliv­ið mítt arbeiði, og eg eri á verk­staðnum hjá mær í kjall­ar­a­num hvønn dag, sig­ ur Jór­unn. Umframt tekstil­mynd­ir­ nar, so hevur Jórunn eisini mál­að nakrar myndir. – Eg var á skeiði í Holbæk í Dan­mark í tvey long summ­ ur í 2007 og 2008. Tá mál­aði eg, og eg havi enn mál­greið­ ir­n­ar. Men eg tími tað ikki so væl. Mær dámar best at seyma, sigur Jórunn. Pakkhúsið er ein perla Meðan vit ganga runt í hes­ um snotuligu hølum, sum óføru hand­verkararnir Mart­ in Mørk og Ingi á Tór­garði hava stað­ið fyri og fingið í so snot­u­ligan stand, har alt tað gamla er varðveitt, sam­ stundis sum nýtt gólv er lagt á, og innrættað er so hegn­is­ liga við glasi, sum skil­ir rúm sundur. Hóast Müllers Pakkhús ikki er meira enn gott og væl stórt­hundrað ár, so osa hús­ ini av søgu – av hand­ils­søgu ella rættari sjó­vinnu­søgu í Havn. Tí her var salt­goymsl­ an hjá Søren Emil Müller, salt­ið, sum hevði so stóran týdn­ing fyri útflutning Før­ oya tá, saltfiskin og klipp­ fisk­in. Fiskaplássini vóru mong í Havn fram við vágunum báð­ um á Gula­kletti, Rundingi og yviri við Strond. Oman á saltgoymsluni í stóru kjallarahæddini høvdu reiðaríini goymslu- og pro­ vi­ant­rúm, og har síggjast navna­bretti enn. Ovast var segl­lofti, og har var rokan, tá skip­ini vóru vetrarfortoyað og segl, togverk og blokkar vórðu førd í land. Alt vóru deyð­siglarar, so á loftinum í Müll­ers Pakkhúsi arbeiddu menn við at bøta, seyma, um­væla og barka seglini um vet­urin. Uppskotið til Hotel Føroyar – Hatta grøna teppið har gjørdu Tita Vinther, sála, og eg sum uppskot til at prýða Hot­el Føroyar, tá tað var bygt upp við Oyggjarvegin, greið­ir Jórun Dánialsdóttir frá. Uppskotið varð kortini ikki góðkent, og tað hekk so í gong­ini heima hjá Jórunn og Jó­an Paula í Sílagøtu í nøkur ár. – So var tað einaferð, at Páll og Sólvá Patursson úr Kirkju­bø komu við kjøti. Hetta var beint fyri jól. Tey koma inn, og so spyr Páll, tá hann hevði sitið eina løtu, um hatta teppið, sum hongur í gong­ini er til sølu. – Eg segði ja, greiðir Jór­ unn frá. Men eg mátti tosa við Titu fyrst, tí vit høvdu gjørt tað í felag, sigur hon. Endin var, at Páll og Sólvá fóru avstað við tepp­i­num, sum hevur hingið í royk­stov­ uni í Kirkjubø síðani tá. Nú Jórunn fyrireikaði hesa fram­sýn­ing­ina ringdu hon til Sólvá Patursson fyri spyrja, um hon kundi læna tepp­ið til hesa fram­sýn­ing­ ina. Tað var gamaní. Vevingin hevur eisini ver­ ið stórur partur av ar­beið­i­ num hjá Jórunn. Hon var í eitt heilt ár hjá eini vevkonu, áðr­enn hon kom til Føroya aft­ur. Tey vóru í Danmark frá 1970 til 1979, Plakatin hjá Kvinnufelagnum Ein kend mynd hjá Jór­unn Dán­ialsdóttir er tann sum gjørd­ist plakatin hjá Kvinn­u­ felagnum – onkur vildi helst kalla hana eitt sindur »reyð­ sokka­slig« uttan at leggja nak­að negativt í tað! – Hendan myndin er frá 1980. Eg varð biðin um at gera hana til Kvinnufelagið, greið­ ir Jórunn frá. Hon hongur á Há­skúl­a­ num í Havn, har Jórunn tá ar­beiddi. – Kvinnufelagið skuldi savna pengar til álitis­kvinn­ ur, og tær prentaðu eina rúgvu av hesum plakatum, JÓRUNN – NÚ OG AFTURLÍTANDI Teppið, sum Jòrunn Dåánialsdóttir gjørdi saman við Titu Vinther sum uppskot til Hotel Føroyar á sinni, o sum seinastu mongu árini hevur hingið í Roykstovuni í Kirkjubø