hósdagur 19. desember 2019síða 6

FRÍGGJADAGUR 20. DESEMBER 2019 SOSIALURIN 147 6 FRANTS JENSEN S andsprestur hugsar nógv um, hvussu hann skal fáa veruliga jóla­ boð­skap­in fram, nú jól­ ini annars eru so nógv merkt av skíggjum, stákan og gávum. – Veruligi jólaboðskapurin er, at Gud gjørdist hold, at Jesus varð føddur sum eitt lítið barn, og hetta var alt fyri okkara skuld, fyri at vit aftur skulu fáa atgongd til Gud. Hetta er eisini eitt profeti, ið gekk út. Hann skuldi kallast Immanuel, tað merk­ir Gud við okkum, og tað er júst tað, hann er. Hetta er ein fantast­iskur boðskapur, sum ikki er í øðrum átrúnaðum. Tað er bara í kristindóminum, at gud­urin kemur niður á okk­ ara støði og gongur inn undir okkara kor. Tað er eitt úttrykk fyri hansara kærleika og frelsu­ ætlan. Tað er hetta, vit skulu minna hvønn annan um á jólum, sigur Havstein Klein. Avmarka skíggjatíðina Eins og aðrir prestar og prædiku­ fólk annars, so stendur sands­ prest­ur í avbjóðingini, at bera tann veruliga jólaboðskapin fram í eini tíð, har handilslív, niss­ur, skíggjar, stákan og nógv annað roynir at taka okkara upp­merksemi í jólatíðini. – Í jólastákinum hava vit lyndi til at gloyma tann veruliga boð­skapin. Ella hann fjarar eitt sindur burtur. Vit vera upptikin av skíggjum, stákan og øðrum, ið tekur okkara tíð. Ikki so, skíggjar eru eisini restina av árinum. Tí er gott, um vit kunnu avmarka tíð­ina frammanfyri skíggjunum, sigur sandsprestur. – Eg vóni, at fólk vilja geva sær stundir at lurta eftir gleði­ boð­skapinum og taka hann til sín. Jólaaftan royni eg altíð at hava ein lættari boðskap í kirkjuni, sum børnini eisini skilja. Um børnini skilja tað, so skuldu tey vaksnu eisini skilt tað. Tað eru tó ikki allir tekstir, sum eru eins upplagdir at tosa til børn, til dømis annan jóladag, tá ið teksturin er um, tá ið Stefan verður steinaður, sigur Havstein Klein. Róligari jól í Tansania Sandsprestur og familjan hava ikki bara upplivað jól í Føroyum. Undir gudfrøðislestrinum í Stavang­er í Norra, hildu hann og konan nøkur jól í Norra, og í fimm ár búðu tey í Mara í Tansa­nia, har Havstein fyrst var trúboðari og seinni prestur í luthersku kirkjuni í Mara stifti í trý ár. – Jólini í Tansania vóru heilt øðr­vísi enn her í Føroyum. Av tí at tað ikki vóru so nógv onnur tiltøk í sambandi við jólini, so fingu vit tíð at seta okkum meira inn í jólaboðskapin og Jesu gerning fyri okkum. Tað var nógv róligari, og fólk nýttu at vera saman sum familja. Vit upp­livdu tað eisini øðrvísi sum familja, tí tá vóru tað bara vit, og vit skuldu ikki skunda okkum frá einum staði til næsta stað at vitja ein stóran part av okkara familju, sum vit kenna meira til í Før­oyum, sigur Havstein Klein. Tá ið hann var í Tansania, mátti hann læra staðbundna málið, swahili, og so prædikaði hann á tí málinum. – Swahili er eitt lætt mál at læra, men tó heilt øðrvísi enn tað, eg kendi áður. Tað gjørdi, at eg mátti nýta nógva tíð at fyri­ reika meg til tað, ið eg skuldi bera fram, sigur hann. Jól bara jóladag og annan jóladag Í Tansania høvdu tey ikki guds­ tænastu jólaaftan, men jóladag og annan jóladag var hinvegin nógv gjørt burturúr. – Gudstænasta byrjaði longu – Jólaboðskapurin er, at Jesus gjørdist menniskja og kemur okkum nær í Jesusi Kristi. Tað er ein avbjóðing við skíggjunum og jólastákanini, ið hevur hug at taka uppmerksemi, sigur Havstein Klein, sóknarprestur í Sandoyar prestagjaldi, sum minnist aftur á tey meira róligu jólini uttan so nógvar gávur, pynt og jólastákan, hann og familjan hildu í Mara í Tansania í nøkur ár SAMRØÐA: Havstein Klein SKÍGGJAR OG SKÍGGJAR OG STÁKAN STÁKAN KUNNU KUNNU KØVA JÓLA­BOЭ KØVA JÓLA­BOЭ SKAPIN SKAPIN Í jólastákinum hava vit lyndi til at gloyma tann veruliga boðskapin. Vit vera upptikin av skíggjum, stákan og øðrum, ið tekur okkara tíð. Tí er gott, um vit kunnu avmarka tíðina frammanfyri skíggjunum