hósdagur 19. desember 2019síða 8

FRÍGGJADAGUR 20. DESEMBER 2019 SOSIALURIN 147 8 eg út ikki vegna veður, men tað eydnaðist 3. sunnudag í advent, sum var seinasta sunnudag. Jóla­dagarnar eri eg á skift í kirkjunum í Sandoynni, sigur Hav­stein Klein. Prestur er vanliga ikki í Stóru Dímun ella í Skúvoy á jólum. Føst siðvenja Hann vísir á, at tað er sera sið­ bundið í Sandoynni, í hvørjum kirkjum prestur er jólaaftan, jóla­dag og annan jóladag. – Eg havi hildið fast við ta sið­ venju, ið hevur verið her í nógv ár, og sum Jákup Reinert Han­ sen, fyrrverandi prestur, eisini nýtti. Jólaaftan eri eg altíð í Húsavík og á Sandi, jóladag eri eg í Skálavík og Skopun, og annan jóladag eri eg í Dali. Fólk halda fast í hesa siðvenjuna, og eg havi ikki vilja broytt hana, sigur prestur. Jákup Reinert Hansen býr í oynni, og hann hevur eisini onkrar gudstænastur á jólum. Havstein Klein vísir eisini á, at tað eru nógvar aðrar sið­ venjur, ið hava við jólini at gera. Til dømis verður prestur van­ liga biðin at siga nøkur orð, tá ið jólatræið í teimum ymisku bygd­ unum í oynni verður tendrað. Eisini verður prestur biðin, tá ið eldrafeløg og onnur hava jóla­ hald. Nógv at gera – Jú, tað er nógv at gera hesa tíðina. Eg hevði jólagudstænastu í Skopunar kirkju týsdagin fyri øll barnagarðsbørnini í oynni. Tað má vera lættari, tá ið tað er fyri børnum, og tá nýtti eg nakað av myndum, fyri at fáa boð­skapin fram. Nøkur av børn­unum gingu luciagongd, og nøkur sungu eisini sálmarnar Eitt barn er føtt í Betlehem og Eitt fjós og ein krubba. Tað var hugnaligt. Í gjárkvøldið var jóla­ konsert, og í dag verður jóla­ gudstænasta fyri øllum skúla­ børnunum í oynni. Tað er eisini hugnaligt at vera saman við teimum, sigur Havstein Klein. Trý ellisheim og eldrasambýli eru í Sandoynni, og á øllum teim­um hevur prestur jóla­ guds­tænastu. Tey eru Skerið í Skopun, Áargarður á Sandi og Gerðis­garður í Skálavík. – Eg havi longu verið og havt jóla­gudstænastu á teimum trim­ um heimunum. Tað er eisini gott at koma út til teirra, sigur Hav­ stein Klein. Umframt allar guds­tænast­ urnar og aðrar uppgávur, kann prestur eisini fáa aðrar óvænt­ aðar uppgávur. – Viðhvørt kemur onkur jarðar­ferð inn í millum. Vit vita ongantíð frammanundan, nær hon kann koma. Men tað er eisini gott at kunna geva troyst í eini truplari tíð, sigur sands­ prestur. Tónleikaáhugaður Eitt av áhugamálum hjá sands­ presti er sangur, og hann er við í tveimum kórum. Tað eina er Sandoyar ungdómskór, sum hevur sungið í nøkur ár, og hitt er eitt nýtt kór hjá Súsannu Bratta­berg. – Eg kundi hugsað mær at fingið nýggja kórið at sungið á jólum, men kórið má nokk búnast meira, so fólk mugu bíða eitt sindur enn, áðrenn tey sleppa at hoyra kórið framføra, sigur Havstein Klein. Sandsprestur spælir bæði klaver og urgu, eins og nakrir aðrir prestar í landinum, og tað kann eisini vera hent til ymsar kirkju­ligar handligar. – Tað eru urguleikarar í øllum kirkjunum í oynni, men um tað berst onkrum frá, og tað ikki eydnast at fáa onkran annan, so havi eg onkuntíð spælt. Tá ið tað er gudstænasta á einum av ellisheimunum ella eldrasambýlunum, havi eg eisini ofta spælt undir til sangin. Familjuhugni Havstein Klein og familjan, sum telur konuna og fýra børn, hava vant seg við siðvenjurnar á Sandoynni viðvíkjandi jólum. Fimm ár eru síðani, hann gjørdist prestur á Sandi, og familjan býr í søguríka prestagarðinum í Tod­ nesi á Sandi. Sjálvt um prestur hevur nógv at gera á jólum, so er eisini høvi at halda jól sum familja. – Familjan kemur við til fyrru gudstænastuna, eg havi jólaaftan. Tá ið eg komi heim frá seinnu gudstænastuni, er mat­ urin á borðinum. Vit eru von at eta dunnu jólaaftan. Aftaná lesa vit jólaevangeliið og biðja eina bøn. Síðani fáa øll sínar gávur. Aftaná eta vit ríalamande. Eg hyggi ofta eftir messuni í katóls­ ku kirkjuni á midnátt, sig­ur Todnes­prestur. Kona prestin, Beinta Tumm­ as­ar­dóttir Klein, hevur eitt ar­ beiði, har hon av og á má arbeiða á jólum. – Konan er sjúkra­røktar­frøð­ ing­ur og arbeiðir innan eldra­ økið á Sandoynni. Tey einu jólini var hon til arbeiðis jóla­ aftan á ellisheiminum á Sandi. Tað árið hildu vit øll familjan jóla­aftan saman við teimum eldru á ellisheiminum. Vit lósu jólaevangeliið, sungu og hugn­ aðu okkum saman. Tað var eitt gott kvøld, sigur Havstein Klein. Kvirrudagar í januar Prestur hevur eisini fleiri upp­ gávur eftir jól og á nýggjárinum. – Tað eru fleiri gudstænastur, jólahald og onnur tiltøk. Soleiðis er tað á hvørjum ári. Tá ið vit koma nakað út í januar mánað er tað friðarligari. Soleiðis er hjá øllum prestunum. Í januar fara prestarnir til kvirrudagar á Viðar­eiði, og tað er gott eisini at kunna vera saman í tøgn, sigur Todnes­prestur. FRANTS@SOSIALURIN.FO SAMRØÐA: Havstein Klein Tað var serliga, tá ið vit komu út í smærru bygdirnar í stiftinum, har prestur annars ikki kom so ofta, at okkum møtti stórur blíðskapur. Nakrar av hesum kirkjunum í prestagjaldinum vóru bara undir einum træi Jólaaftan eri eg altíð í Húsavík og á Sandi, jóladag eri eg í Skálavík og Skopun, og annan jóladag eri eg í Dali. Fólk halda fast í hesa siðvenjuna, og eg havi ikki vilja broytt hana Havstein Klein, sandsprestur, uttanfyri kirkjuna á Sandi MYND: PETUR E. POULSEN