mánadagur 24. februar 2020síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
7
Mánadagur 17. februar 2020 · Nr. 20
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
eftir einum 15 árum vóru 18
rækjuskip í hesi vinnuni.
Tiltøk í Smæruni
Óli Jacobsen, greiddi frá um
Sigert í Kirkjubø
Jógvan Arge, “Karin K” við
útróðrarbátum í Eysturgrøn
landi í 1959
Kári P. Højgaard, Við Sig
mundur ll. í Ravn Stóroy
Miðhøllin á Skúlatrøð
Kortspælið um makrelin,
sildina og svartkjaftin
Stríðið um proteinini
Njál Djúrhuus greiddi frá
hendingaríka lívi sínum
Fiskivinnutingið
–
al
mennur kjakfundur
Arktis – tveir eysturríkarar
greiddu frá, og Bill Justinus
sen greitt frá Norðurlendsk
um politiskum áhugamálum
í Arktis.
Sama gjørdi Malan á
Dunga, búskaparfrøðingur,
um spenningarnar vegna
áhugamálini í Arktis frá USA,
Kina og Danmark/Føroyum,
har infrakervið umvegis G5
er eitt høvuðsmál í løtuni.
Trolmenn – við brotum úr
filminum Trolmenn,
Søgan
um
rækjurnar
framløga og prát við Helga
Jacobsen, Kjartan Joensen,
Eisenberg Hansen og Árna
dam
Heilsukafé á Klaksvíkar
Sjúkrahúsi, ið letur dyrnar
upp á Torradøgunum, er al
tíð væl vitjað og hevur sítt
sanna gagn.
Har kundi tú fáa mátað
blóðtrýstið, puls, iltmetting
í kroppinum og blóðsukur.
Gera konditest og máta feitt
virði í kroppinum, og tað er
meir enn so komið fyri, at
onkur hevur fingið eina
heilsan um at koma aftur
ella at vitja egnan lækna,
fyri at fáa onkur viðurskifti
kannað nærri.
Listaframsýningar
og
konsertir, fyri ikki um at
tala um mongu kaféirnar,
sum eisini hava verið á skrá,
og sum eisini hava verið væl
vitjaðar.
Telur tú øll vitjandi sam
an, tó at fleiri ganga aftur til
tey ymsu tiltøkini, so fara vit
uppum 4.000 fólk.
Øll vilja vera við og rætta
hjálpandi hendur, sum er at
takka fyri!
Torravikan hevur verið
góð og væl vitjað og hevur
fingið nógv umtalu víða um
– og tá ið soleiðis er, koma
nógv ymisk hugskot um til
tøk at taka upp eina aðra
ferð.
Vit gleða okkum til næsta
ár, tá ið Torradagarnir verða
15. – 21. februar.
VITJAÐIR
kostaði 2,5 milliónir krónur
at byggja.
Teir skræddu illa á fyrsta
rækjutúrinum, men royndu
so við einum øðrum troli,
men tað skrædnaði líka illa.
So royndu teir at bøta.
Teir høvdu ein sumbing
við, sum æt Mikkjal, hann
var tann einasti dekkarin,
sum var royndur trolmaður,
tí hinir komu allir av Baki,
teir vóru línumenn og garn
amenn.
Tað vísti seg, at fyrstu før
oysku rækjumenninir kendu
ikki nóg væl til, hvar frægast
var at royna eftir rækjum
uttan fyri tríggjar fjórðinga
markið. Vesturvarði slapp
ikki inn um tríggjar fjórð
ingar at royna og tað var or
søkin til, at John Dam royndi
at fáa í lag eina avtalu við
Lindenhann-brøðurnar
og
myndugleikarnar í Grøn
landi um at sleppa inn um
tríggjar fjórðingar at royna.
John fór álvarsliga til
verka, tá hann fór í land
at samráðast við mynd
ugleikarnar í Godhavn og
Lindenhann-brøðurnar. Nú
skuldi hann royna seg sum
diplomat og samráðingar
leiðara fyri Vesturvarða.
Loyvi at fiska
»Eg hugsaði beinanvegin við
mær sjálvum, at nú er okkurt
á vási. Og tá hann fór í tann
hvíta anorakkin, visti eg, at
nú fór hann í land at sam
ráðast, tí hann hevði einki at
gera í anorakkinum umborð.
Tá hann so fór í land, var
tað sum at síggja ein prins í
fínasta galla. Hann var ikki
leingi í landi, og tá hann kom
umborð aftur, var avtalan
gjørd«, segði Helgi Debess.
Avtalan bar í sær, at Vest
urvarði slapp at royna inni í
Diskovíkini, og tá bar betur
til og teir fingu beinanvegin
fleiri rímiliga góð hál. Eisini
skuldi Vesturvarði selja rækj
ur fyri Lindenhann-brøður
nar. Tann eini beiggin, Lars,
var við onkran túrin og vísti
teimum, hvar bankar við
rækjunum vóru inni í Disko
víkini. Lars legði teimum
eisini lag á við hagreiðingini
og sjálvari kókingini, tí tað
hevði eingin av føroyingu
num roynt frammanundan.
Nógvur ísur var í Grøn
landi í 1969. Teir royndu
eisini eftir laksi, og samlaða
veiðan henda túrin var bara
10 tons av laksi og 23 tons av
rækjum, sum vóru saman
frystar í ein klump, tí tá sam
am um kom dugdu teir ikki
at fáa vætuna úr rækjunum
eftir at tær vóru kókaðar.
Rækjurnar fóru beint úr
grýtuni í frystilastina.
Tá teir í 1970 fóru næsta
túrin, vóru teir betri fyri
reikaðir og nú gekk øðrvísi.
Veiðan var góð, frystingin
gekk
betur
takka
verið
svenskari
ráðgeving
og
svenskarar gjørdust eisini
fyrstu keypararnir. Prísurin
kom upp á kr. 9 pr. kilo. Og
hýran var góð. Longu í 1970
var tað nokk bara nótaskipið
Sólborg hjá Eiler Jacobsen,
sum hevði betri úrtøku, enn
Vesturvarði.
Tað, sum var minni gott,
var at grønlendingar skutu
eftir teimum í Diskovíkini,
tí teir bóru ótta fyri, at stór
skip fóru at troka teir burtur.
Teir fiskaðu eisini laks í
1971, men eftir tað fór tað at
ganga so væl við rækjunum,
at teir veiddu rækjur burtur
av. Hetta árið fóru teir út á
bankarnar og nú vóru eyguni
eisini latin upp hjá øðrum
føroyingum. Í 1970 legði
frystilínuskipið Oknin úr
Runavík um at fiska rækjur
og síðani komu Leikur og
Hvítanes og Vesturland.
Suðurvarði kom í 1974 og
var ein nýggjari og víðka út
gáva av Vesturvarða. Okk
urt felag helt, at Suðurvarði
mátti vera tann perfekta
útgávan av einum rækju
skipi, tí tá tað felagið skuldi
byggja eitt rækjuskip í 1975,
ljóðaði fjarritið til norsku
skipasmiðjuna: »Et stykke
skib, samme slags som John
Dam«. Tað bleiv Høgifossur.
Rækjuflotin vaks
Í 1975 vóru 11 skip í rækju
flotanum. Hetta sást aftur í
veiðuni, sum í 1975 var 5.300
tons. So hvørt, sum rækj
umarknaðurin vaks, vaks
eisini hugurin at gera íløgur
í rækjuskip. Rækjuskipini í
Klaksvík gjørdust Horisont,
Karina og Kjølur, sum var
Vesturvarði.
Kristana Logos og Karina
vóru tey fyrstu nýbygdu
rækjuskipini, har tað mesta
á verksmiðjuni var sjálvvirk
andi.
At fleiri stór skip nú vóru
komin í rækjuflotan sást
aftur í veiðuni í 1976. Frá
1975 til 1976 tvífaldaðu skip
ini veiðuna upp í 11.200 tons.
Rækjurnar vóru av sonn
um vorðnar eitt ískoyti til
føroyska samfelagsbúskap
in.
John byggir Fame
Í 1977 bygdi John Dam rækju
skipið Fame, sum í veruleika
num var ein flótandi rækju
verksmiðja.
Tá Tórbjørn Jacobsen var
landsstýrismaður í ment
John Dam umborð á Vesturvarða
Tann fyrri Fame hjá John Dam kom í 1977