Sosialurinarkiv
Sosialurin 2020-03-26, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 26. mars 2020síða 6

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 27. MARS 2020 SOSIALURIN 35 6 PERSÓNSSØGA Møðgurnar Anna Kari Bjartalíð og trý ára gamla Annika Bjartalíð hava seinastu tvær vikurnar verið í sóttarhaldi, tí Annika hevði verið í tøttum sambandi við smittaðan persón. Dagin fyri at sóttarhaldið skuldi vera av, varð Anna Kari staðfest positiv við koronasmittuni, og tí varð sóttarhaldið longt ANNIKA KUNOY IM ANNIKA@SOSIALURIN.FO Í smáar tvær vikur hevur Anna Kari Bjartalíð verið í sóttarhaldi saman í trý ára gomlu dóttur síni Anniku. Saman eiga Anna Kari og mað­ ur hennara Carsey Bjartalíð 11 ára gomlu Elisabeth, trý ára gomlu Anniku og Kára, ið er hálvt annað ára gamal. Carsey, ið siglur úti, var ikki heima, tá eitt starvsfólk á stovninum, har Annika gongur, fekk staðfest koronasmittuna. Hetta hevði við sær, at familjan skuldi í sóttarhald, tí Annika hevði havt samband við starvsfólkið. – Fríggjadagin 13. mars fingu vit kunning frá stovninum um, at eitt starvsfólk var staðfest positivt. Síðani ringdi løgreglan seinna­ partin og segði, at dóttir okkara hevði verið í tøttum sambandi við starvsfólkið á stovninum, sum var smittað. Vit fingu tá álagt at fara í sóttarhald og fingu at vita, at vit kundu avgera, um vit øll fóru sam­ an, ella um vit býttu okkum upp, sigur Anna Kari Bjartalíð um dag­ in, tá tilveran broyttist í før­oyska samfelagnum. Hon avgjørdi, at hon fór í sótt­ ar­hald saman við dóttur síni, og hini bæði børnini fóru til Havnar at vera hjá systur Annu Kari. Ein av orsøkunum til, at hon tók hesa av­gerðina var, at foreldur Annu Kari, ið búgva í Danmark, vóru komin til Føroya at vera saman við Annu Kari og veita eina hjálp­ andi hond, meðan maðurin var burt­ur. Mamma Annu Kari er hjarta­sjúklingur, og hon er tí í vanda­bólki. Anna Kari vildi tí ikki útseta hana fyri nakran smittu­ vanda heima hjá sær, og foreldrini vildu fegin hjálpa dóttur síni og sam­stundis vera saman við barna­ børn­unum. Anna Kari Bjartalíð fekk upp­ runa­liga at vita, at tey skuldu í sótt­arhald í 10 dagar frá týsdegn­ um 10. mars at rokna, men seinni fingu tey boð um, at tvey onnur starvs­fólk, sum dótturin hevði havt samband við á stovninum og sum høvdu verið til arbeiðis miku- og hósdag, eisini vóru smittað. Tí varð sóttarhaldið longt í tveir dag­ ar aftrat. – Tað var torført hjá mær at svølgja, at eg fyri tað fyrsta skuldi einsamøll í sóttarhald saman við dóttur míni og síðani fáa at vita, at eg fekk tveir eyka dagar omaná, sigur hon. Fingu sjúkueyðkenni – Vit fóru í sóttarhald fríggjadag, og tá vikuskiftið var av, fekk Ann­ ika sjúkueyðkenni og gramdi seg um pínu í hálsinum. Eg byrjaði eis­ ini at merkja eitt sindur sjálv. Vit vórðu báðar potaðar tá, men úrs­ lit­ini vóru negativ, og tey boðini fingu vit mikudagin 18. mars, sigur Anna Kari frá um tíðina í langa sótt­arhaldinum. Hon fekk tá at vita, at ein kann bera smittuna í 12 dagar, hóast hon ikki brýtur út, men tú smittar í 48 tímar, áðrenn tú verður sjúkur. Síðsta vikuskifti varð Anna Kari illa fyri. Hon helt tó, at tað bert var eitt forkølilsi, tí hon jú hevði verið testað negativ. Hon valdi tó kortini at siga læknanum frá, sum helt, at hon skuldi testast aft­ur. Anna Kari varð testað aftur mána­dagin, og mikudagin fekk hon svarið. Landslæknin ringdi – Eg bíðaði eftir, at telefonin skuldi ringja. Tá eg sá, at tað var eitt danskt nummar, so visti eg, at tað var landslæknin, og at eg var posi­tiv. Og so varð, sigur Anna Kari Bjartalíð. Anna Kari Bjartalíð er ómetaliga glað um, at hon valdi at seta seg í sam­band við kommunulæknan aftur, og at hon síðani varð testað fyri aðru ferð. – Annars hevði eg fingið alla familjuna úr Havn norð til Klaks­ vík­ar hósdagin. Hóast mítt størsta ynski júst nú er at síggja hini bæði børnini og restina av familjuni, so er hetta ómetaliga gott, sigur hon. – Í telefonin segði landslæknin eisni, at tað var gott, vit ikki hava borið smittuna víðari, tí vit hava ikki havt samband við onnur. Eg fekk at vita, at mítt sóttarhald nú er longt til 48 tímar eftir, at sjúku­ eyð­kennini eru burtur. Annika kann tó fara út nú, og eg skal bara minnast til at vaska henni hend­ urnar og spritta tær, sigur Anna Kari Bjartalíð. Koronasmittan hevur havt við sær, at Anna Kari er illa fyri. Hon lýsir tað sum eitt ringt forkølilsi. – Eg havi ilt í høvdinum, og nøs­ in kennist tipt, hóast hon ikki er tað. Eg havi ikki sovið so væl held­ ur, sigur hon frá. – So skjótt kann alt broytast, og vit kunnu øll knappliga gerast sjúk av koronasmittuni. Áðrenn man hevur vent sær, so er man fakt­iskt positivur, sigur hon um­ hugs­in. Strævið at vera avbyrgd Anna Kari Bjartalíð heldur, at tað strævnasta hesar tvær vikurnar hevur verið, at hon hevur skulað innstillað seg upp á at aktivera eitt trý ára gamalt barn allan dagin. Og so saknar hon hini bæði børnini ómetaliga nógv. – Eg valdi sjálv, at hini bæði skuldu fara til Havnar. Eg hevði valið, og eg føli, at tað var eitt gott val, hóast tað er torført, at tey ikki eru hjá mær. Eg dugi ikki at ímynda mær, hvussu tað hevði verið, hevði eg eisini havt eitt hálvt annað ára gamalt barn inni í so langa tíð, sigur hon. Fyrstu boðini um sóttarhaldið ljóðaðu, at tey kundu fara onkran biltúr ella túrar í hagan ella fjør­ una, har eingin annar var. Fýra Dubult sóttarhald: Anna Kari varð staðfest positiv við koronasmittuni, og sóttarhaldið saman við dótturini varð longt tveir dagar eftir, at samrøðan varð gjørd við Sosialin. Nú sleppur Anna Kari úr sóttarhaldi, tá hon hevur verið uttan sjúkueyðkenni í 48 tímar. Trý ára gamla Annika er tó staðfest frísk, og landslæknin hevur tí givið henni loyvi til at fara úr sóttarhaldi FEKK STA KORONA SÓTTARH Eg havi valt ikki at tosa um sjúku við hana men bert greitt frá, at júst nú mugu øll vera heima. Eg havi forklárað henni, at vit skulu vera einsamallar heima í eina tíð, meðan stórasysturin og lítlibeiggin eru farin til Havnar til mostur, men at vit øll skjótt vera saman aftur Eg bíðaði eftir, at telefonin skuldi ringja. Tá eg sá, at tað var eitt danskt nummar, so visti eg, at tað var lands­ læknin, og at eg var positiv. Og so varð