hósdagur 2. apríl 2020síða 6
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 3. APRÍL 2020
SOSIALURIN 36
6
PERSÓNSØGA: Shahin Gaini
FRANTS JENSEN
– Eg kenni meg mest sum føroy
ing, sjálvt um eg eri uppvaksin
við nógvum ymiskum menta
num. Tað er á ein hátt ein gáva
at hava fingið innlit í fleiri ment
anir, sigur Shahin Gaini.
Yvirlæknin á Landssjúkra
húsinum hevur javnan verið at
sæð á skíggjanum í seinastuni, tá
ið hann hevur greitt frá støðuni
viðvíkjandi koronasmittuni.
Sum tann fakligi serfrøðingurin
hevur hann givið okkum
hyggjarum innlit í smittuna, tøl,
grafar, sjúkutilgongd, og hann
hevur lýst ymsar avleiðingar alt
eftir, hvør strategi verður nýtt at
basa koronasmittuni.
Føddur í Teheran
Tann nú 49 ára gamli læknin við
tí útlendska navninum hevur
eina fjølbroytta bakgrund, sum
er rættiliga ólík tí, sum flestu
føroyingar eru vaksnir upp við.
– Mamma mín er føroysk,
og pápi mín er úr Iran. Eg eri
føddur í Teheran og búði har
í eini trý til fýra ár tilsamans.
Pápi mín er verkfrøðingur, og
tá ið hann fekk arbeiði í Norra,
fluttu vit til Oslo, har vit búðu
fleiri av mínum barna- og
ungdómsárum. Eg havi eisini
búð nøkur av barnaárunum í
Havn, sigur Shahin Gaini.
Mamman hansara er Lív
Joensen, og abbin og omman eru
Sigrið og Sigurð Joensen.
Shahin er føddur í 1971 og
minnist ikki so nógv til tíðina í
Teheran.
– Eg var so lítil tá. Hetta var
áðrenn kollveltingina í 1979.
Vit vóru ikki ein átrúnaðarlig
familja. Eg dugi bara nøkur fá orð
á farsiskum. Eg gekk í fronskum
barnagarði og fronskum skúla í
Teheran, so eg lærdi ikki málið,
sigur hann.
Shahin Gaini hevur sum
vaksin verið aftur og vitjað í
Iran, men hann hevur ikki nógv
samband tann vegin nú. Pápi
hansara býr í dag í Fraklandi, og
har hevur hann verið og vitjað
javnan.
Oslo, Havn og
Keypmannahavn
Tá ið familjan flutti til Norra
at búgva, helt hann á at ganga
í fronskum skúla.
– Mamma var studentaskúla
lærari, og tað franska fylti nokk
so nógv, sigur hann.
Nøkur av barnaárunum búði
hann og familjan í Havn.
– Eg upplivdi ikki nakað
negativt við tí, at eg var hálv
føroyingur. Men tað var óvanligt
tá. Í dag er tað ikki so óvanligt,
sigur hann.
Flestu av ungdómsárunum,
búði Shahin Gaini í Norra, har
hann eisini gjørdist studentur.
– Mær dámdi væl í Norra, og
eg havi fleiri vinfólk har, sigur
hann.
Hann hevði áhuga at lesa
til lækna, og tað leiddi hann til
Danmarkar.
– Tað var verri at sleppa inn at
lesa læknafrøði í Norra. Eg søkti
í Danmark og slapp inn har. Tá
flutti eg til Keypmannahavnar,
sigur Shahin Gaini.
Næstu 20 árini búði hann fyri
tað mesta í Danmark, áðrenn
hann flutti til Føroya.
Fekk áhuga fyri
ígerðarsjúkum
Tað var ikki beinanvegin
greitt fyri Shahin Gaini, hvørja
grein innan læknaøkið, hann
skuldi velja. Eftir at hava
lisið læknafrøði í eini trý ár
umhugsaði hann sergrein
ar, har ígerðarsjúkur, blóð
eitran, heilaígerðarsjúkur
og immunverjan vóru í mið
depilinum.
– Onnur nýta fleiri ár aftaná
læknalesnaðin at finna sína
sergrein. Men tá ið eg vitjaði
Sct. Lukes – Roosevelt Medical
Center sum læknalesandi í New
York í 1995, har ígerðarsjúkur,
HIV, AIDS, blóðeitran og annað
var í miðdeplinum, fekk eg
stóran íblástur at fara tann
vegin. Teir læknar og granskarar,
sum høvdu fyrilestrar innan
økið, vóru spennandi at lurta
eftir og góvu íblástur. Eftir tað
avgjørdi eg, at eg skuldi fáa
mær serútbúgving innan ígerð
arsjúkur og blóðeitran, sigur
Shahin Gaini.
Nakað seinni vitjaði hann
eina deild fyri ígerðarsjúkur á
einum sjúkrahúsi í Oslo. Hetta
gav honum enn meira blóð á
tonna, og ljóskastarin hevur
verið har síðani.
– Høvuðsuppgávan var um,
hvussu immunverjan virk
ar, tá ið meningitis rakar. Eg
hevði Jens Lundgren, ið tá
var bara 36 ár, sum vegleiðara.
Høvuðsuppgávan gekk væl, og
eg fekk 13. Jens Lundgren er
ein sera dugnaligur granskari,
sum nú er professari á Ríkis
sjúkrahúsinum. Hann er seinni
vorðin ein av heimsins kendastu
granskarunum innan HIV og
AIDS. Tað gav eisini stóran
íblástur, sigur Shahin Gaini.
Yvirlækni op phd
Í 1998 fekk Shahin Gaini út
búgving sum lækni. Hann
arbeiddi sum lækni í Danmark
í fleiri ár. Hann var eisini
yvirlækni í Odense í nøkur ár.
– Í 2011 flutti eg til Føroya. Eitt
ár havi eg búð aftur í Danmark,
men annars búgvi eg her í Føroy
um. Nú kenni eg meg mest sum
føroying, sigur yvirlæknin.
Shahin Gaini hevur lisið nógv
afturat vanliga læknalestrinum.
Í 2008 skrivaði hann phd um
sjúkugreining og immunverju
við blóðeitran, og í 2011 gjørdist
hann serlækni í intern medisin,
í infektiónsmedisin og í tropu
medisin.
Hann hevur eisini verið við
í fleiri granskingarætlanum.
Millum annað hevur hann
granskað í lívshóttandi invasi
vum ígerðarsjúkum, neuroí
gerðarsjúkum (heilaígerðar
sjúkum), blóðeitran (sepsis),
meningitis, immunologi og
genetikk við ígerðarsjúkum,
mikrobiologi við blóðeitran,
biomarkørar við blóðeitran,
diagnostiskir markørar við
blóðeitran og immunologi við
blóðeitran.
Umframt at vera yvirlækni á
Landssjúkrahúsinum, er hann
eisini í starvi á Universitets
sjúkrahúsinum í Odense og
á Syddansk Universitet sum
granskari og lektari.
Hann hevur eisini skrivað
eina røð av fakligum greinum,
sum hava við ígerðarsjúkur og
annað at gera.
– Eg vitji regluliga mína
gomlu deild á Odense Universi
tetshospital og arbeiði regluliga í
Bodø á Nordlandssykehuset fyri
at halda mínar førleikar viðlíka,
sigur Shahin Gaini.
Trý systkin við phd-
útbúgvingum
Shahin er elstur av trimum
systkjum. Hini bæði, Firouz
Gaini og Sigri M. Gaini búgva
eisini í Føroyum.
Um tað liggur nakað í genun
um er ikki gott at siga, men væl
liggur fyri bókliga hjá øllum
trimum. Shahin og Firouz
hava longu tikið phd, og Firouz
starvast sum professari á Fróð
skaparsetri Føroya, meðan
systirin, Sigri, er í gongd við phd-
lestur á Fróðskaparsetrinum og
Roskilde Universitet.
Shahin Gaini, serlækni og yvirlækni, vaks upp í Iran, Føroyum, Norra og
Danmark. Sum ungur læknalesandi fekk hann áhuga fyri ígerðarsjúkum
(infektiónssjúkum), og í dag er hann ein av serfrøðingunum, sum veit
mest um covid-19, ikki bara í Føroyum eisini í øllum Norðurlondum
KENNI MEG
KENNI MEG
MEST
MEST SUM
SUM
FØROYING
FØROYING
– Eg upplivdi ikki
nakað negativt
við tí, at eg var
hálvføroyingur.
Men tað var
óvanligt tá. Í
dag er tað ikki so
óvanligt