mikudagur 6. mai 2020síða 12

HÓSDAGUR 7. MAI 2020 SOSIALURIN 40 12 Anita bleiv Ársins Mamma Heiðurin sum Ársins Mamma er tillutaður Anitu Tausen á Toftum. Anita hevur sein­astu tvey árini at kalla burturav verið um dóttur sína, Guðri, og børn henn­ara í sambandi við, at Guðri fyri góðum ári síðani fekk tvíburðar TERJI NIELSEN TERJI@SOSIALURIN.FO N ógv uppskot komu inn til heið­ urin sum Àrsins Mamma, men eftir at hava lisið grund­gev­ing­ ar­nar hjá Guðri Larsen, sum inn­stillaði mammu sína, Anitu Tausen, varð dóms­nevndin ikki í iva um, at Anita Tausen átti heiðurin. Mamma mín - mín hetja Tá ið Guðri Larsen innstillaði mammu sína, varð yvirskriftin hjá henni “Mamma mín - mín hetja”, og so greiddi hon frá, hvussu mamman hevði traðkað til, tá ið Guðri og maðurin møttu stórum avbjóðingum í sam­ bandi við barnsburð. Eg bleiv við barn við tvíburðum, tveimum gentum, og í tí sambandi bleiv eg biðin um at koma niður til Danmarkar. Mamma kom við mær, og hon var við mína lið og helt um meg, tá ið eg fekk boð um, at minst onnur av gentunum ikki fór at yvirliva, tí tað var ov lítið av føðslu í móðurlívi til báðar tvær, og tær vóru so lítlar. Tí vildu læknarnir hava meg at taka annað barnið, so hin gentan hevði størri møguleikar at yvirliva, men tað vildi eg ikki, greiðir Guðri Larsen frá. Hetta var í viku 17, og læknarnir valdu tí at fylgja støðuni neyvt, meðan Guðri gekk við gentunum í móðurlívi. Hetta var sjálvsagt ein skelkur og tung boð at fáa, og eg eri ómetaliga glað fyri, at mamma var við mær og helt um meg, ugg­ aði meg og annars var um meg í støðuni, sigur Guðri Larsen. Vóru í Danmark í tveir mánaðar Tá ið tað nærkaðist, at Guðri skuldi eiga tví­burðarnar, fóru Guðri og maðurin, Pól Andri­as, til Danmarkar, har Guðri skuldi eiga genturnar. Vit fóru niður ein mánað fyri, at eg skuldi eiga. Vit hava tvær eldri gentur, Rebekku og Naomi, sum tá vóru ávikavíst 8 og 4 ára gaml­ar, og mamma var so eftir hjá teimum og tók sær av øllum her heima, sigur Guðri Larsen. Tvíburðagenturnar, sum blivu doyptar Eva og Ester Lív, fingu ein harðan start uppá lívið, og tí gekk ikki minni enn hálvur triði mánaði, frá tí at Guðri og maðurin fór til Danmarkar, til tey komu aftur við ný­ føddu gentunum. Hetta var ein sera hørð tíð, og tað var tungt at vera so leingi burtur frá hinum báð­um gentunum. Mamma og babba komu ein lítlan túr niður at vitja saman við teimum, men tað var bara í nakrar fáar dagar, greiðir Guðri Larsen frá. Tær báðar lítlu genturnar fingu fyrstu tíð­ina bara mat við sondu, og onnur gent­an varð eisini fødd við hjartafeili, sum kravdi nógvar kanningar, eftirlit og eina skurð­við­ gerð, tá ið hon var einans fimm mánaðar gomul. So bara tað at taka sær av teimum báð­ um, var meiri enn eitt fulltíðarstarv, og mamma ruddaði sær kalendaran fyri at hjálpa okkum. Sama dag, sum eg segði henni, at eg var við barn, segði hon mær, at hon hevði sagt seg úr sínum starvi. Og enn tann dag í dag, hevur hon ikki funnið sær nakað annað, tí hon hevur brúkt alla orku upp á meg og míni, sigur Guðri Larsen. Hon greiðir frá, at mamman, Anita, mang­an man hava havt troyttar føtur eftir allar trillitúrarnar, og troyttar hendur frá at halda í sondum, vaska fløskum, skifta blæð­um, vaska og rudda, spartla og mála, rura og klemma, og tað er alt gjørt við tolni og kær­leika. So tá ið eg sá greinina á www.in.fo, har man bað um tilnevningar til Ársins Mamma, vísti eg mammu greinina og segði, at hatta var akkurát hon, men hon bara flenti. Men eg eri ógvuliga takksom fyri, at hon hevur vunnið, sjálvt um tað iva­leyst er ein rúgva av øðrum mammum, sum eisini hava uppiborið heiðurin, sigur Guðri Larsen at enda.Umframt heiðurin sum Ársins Mamma fekk Anita Tausen eisini eitt blómutyssi frá Fípuni umframt eitt gávukort á eina yvirnátting á Hotel Hafnia fyri 2 við morgunmati á sjálvum mammu­degnum sunnudagin. HETTA KEMUR PÚRA ÓVART Á MEG Tað kom óvart á Anitu Tausen, at hon bleiv kosin Ársins Mamma. Hon heldur, at tað er øll familjan, ið eigur heiðurin TERJI NIELSEN TERJI@SOSIALURIN.FO T að var ein ovfarin Anita Tau­sen, sum fekk at vita frá dóttrini, at hon hevði vunnið heiðurin sum Ársins Mamma í átakinum, sum vit á Sosialinum hava skipað fyri hesa vikuna. Eg takki sjálvsagt fyri heiðurin, men eg veit ikki, um eg havi gjørt nakað, sum nakar annar í somu støðu ikki hevði gjørt, sigur Anita Tausen, ið sein­astu tvey árini næstan burturav hevur hjálpt dóttrini Guðri við børnum, barnsburði og húsarhaldi. Várharra hevur gjørt tað møguligt Anita Tausen er ein trúgvandi kvinna, og hon er heldur ikki í iva um, at tað er Várharra, sum hevur gjørt sítt til, at hon hevur havt møguleika fyri at hjálpa dóttur síni. Eg hevði møguleikan, tí eg júst var farin úr starvi, og tí at eg havi ein mann, sum kundi forsyrgja okkum báðum við sínari inntøku. Og eg eri heldur ikki í iva um, at Várharra hevur lagað tað soleiðis, at tað bar til hjá okkum, sigur hon. Hon nevnir eisini hini børnini hjá sær, tí meðan tað leikaði harðast við børn­unum hjá dóttrini Guðri, fingu tveir synir hjá Anitu og mannninum Odd­mar, hvør sítt barn. Eg elski øll ommubørnini líka nógv, men eg brúkti alla orkuna uppá gent­ur­ nar hjá Guðri, og tað stuðlaðu øll hini í fam­iljuni mær í. Hetta hevur verið eitt felags projekt hjá allari familjuni. Tað gjørdi eisini sítt til, at eg hevði yvirskot til tað, sigur Anita Tausen. Tætt knýtt at gentunum Hon sigur, at tað hevur bæði verið strævið og spennandi at vera um ommu­børnini í eini truplari tíð. Hetta hevur gjørt, at eg havi knýtt meg øgiliga tætt bæði til Guðri og til genturnar, og hóast man ofta hevur verið útlúgvað, so gloymir man alt um tað, tá ið man sær tær taka fyrsta fetið ella siga fyrstu orðini, sigur Anita Tausen. Hon gleðist bara um, at genturnar mennast og blíva sterkari dag fyri dag, og at síggja tað hevur verið alt stríðið vert. Anita Tausen saman við dótturini Guðri, uttast til vinstru, sum innstillaði mammuna, soninum Ólavi, verdóttrini Gunn og fleiri av ommubørnunum. Mynd: Heini P. Hellisdal