týsdagur 1. august 2000síða 7

Argjabáturin hevur ikki ver- ið til at skala. Hetta hava vit aftur og aftur staðfest. Kappingin hevur staðið um næstfyrsta plássið. Hon hevur stór, men í fyrstu fimm róðrunum megnaði Toftabáturin, sum nú er gul- ur og verður mannaður í Kappróðrarfelagnum NSÍ, at enda næstfremst. Hesa ferð megnaðu teir í Heiðunum ikki at vinna so at siga fasta plássið. Vest- menningar í Gullbrandi høvdu ein øgiligan enda- spurt, teir endaðu næstfrem- stir, og harvið fingu teir bronsukrónurnar í FM kappingini. Fyri klaksvíkingar í Nev- inum Reyða var talan um stórt vónbrot. Teir hava flestu ferðirnar verið nummar trý. Á vestanstevn- uni duttu teir aftur á fimta plássið, tí teir hingu fastir í startinum, og hesa ferð høv- du teir ætlað sær annað plássið, sum teir hava mett, at teir hava havt førleikan at bjóða av um. Men Gullbrandur snýtti Nevið Reyða. Klaksvíking- ar endaðu á fjórða pláss- inum, og harvið mistu teir bronsukrónurnar til Vest- manna. Undan ólavsøku- róðrinum høvdu bæði Gull- brandur og Nevið Reyða seytjan stig. Vestmenningar hava vunnið og vinna so nógv, meðan tað hjá klaks- víkingum hevur verið meiri soltið nógvu tey seinnu ár- ini. Vit nevndu eftir vestan- stevnuna, at kjølurin longu er strektur til eitt nýtt Nevið Reyða. So fáa vit at síggja, hvussu tað fer at hilnast hjá teimum komandi ár. Stóra kappingin Argjabáturin var aftur hesa ferð framúr. Kanska fingu mongu viðhaldsfólkini á Argjahøvda ein lítlan kvøkk, tá tað ikki heilt bein- anvegin á fyrstu metrunum var greitt, at Argjabáturin var fremstur, men tað var skjótt, at hann hevði vunnið seg eina hálva bátslongd framum hinar bátarnar. Munurin var ongantíð so øgiligur, men tað var eingin ivi um, at tað var Argjabát- urin, sum hevði tak á tí, og so at siga stýrdi øllum róð- rinum. Øgilig kapping var um næstfremsta plássið. Mið- vingurin, Heiðabáturin, Toftabáturin, Húsavíkingur- in, Gullbrandur og Nevið Reyða vóru allir framvið. Munurin teirra millum var lítil og eingin, og tað sigur ikki so lítið um, hvussu tætt tað var, at Miðvingur, sum endaði á sjeynda plássi, leingi var við í kappingini um næstfremsta plássið. Tað hevur verið sera hug- aligt í summar, at tólv 8– mannafør hava verið við í kappingini. Argjabáturin hevur verið suverenur, og Argjabáturin sveik ikki nógvu viðhaldsfólkini 8–mannafør: Fyri klaksvíkingar var tað stórt vónbrot, at teir ikki megnaðu at vinna at vinna bronsukrónurnar vit endurtaka lukku ynski við FM heitinum, sum vit heilsaðu teimum við eftir vestanstevnuna. Einki tykist at vera at ivast í, at tað eisini komandi ár fer at vera stór luttøka í hesari bátastøddini. Síðani FM kappingarnar í 1973 fingu tað snið, sum tær hava nú, hava átta bátar vunnið á ólavsøku. Sigurin hesa ferð var tann sætti hjá Argjabátinum. Ørvur og Kvívíkingur hava eisini vunnið seks ferðir. Sigurin í ár er sjeyndi FM sigurin hjá Argjabátinum síðani 1973. Harvið er Argjabáturin mest vinnandi 8–mannafarið. Ørvur hevur vunnið seks ferðir, Kvívík- ingur hevur vunnið fimm ferðir, Oyndri fýra ferðir, Knørrur tríggjar ferðir og Miðvingur tvær ferðir. 1973 var fyrsta árið, tá stig vórðu givin í øllum seks róðrunum (frammanundan var eftir ólavsøku skipað fyri serlig- ari FM stevnu). Gøtu Trón- dur vann fyrstu FM kapp- ingina millum 8–mannafør. JH Føroyameistarar við fullum stigatali gjørdust teir av Argjabátinum Mynd: Jens K. Vang Tað er ein so fasinerandi sjón, sum hon annars ikki sæst í føroyskari liðítrótt. Størstu bátsmanningarnar liggja í stilli og eitt sindur av mjørkatámi á startmál- inum. Startdómararnir kom- a við síðstu vegleiðingu- num. Stýrimaðurin heldur bátinum á kósini, og saman við teimum tíggju væl trimmaðu bátsfeløgunum roynir hann at halda kob- lingini millum kreftirnar, teknikkin og hugan, sum skal syrgja fyri, at alt fer fram, sum teir hava avrátt frammanundan. Vestmenningar eru í serflokki 10–mannaførini: Eingin megnar sum teir, tá mest um ræður, at halda høvdið kalt og fáa fulla nyttu burturúr evnunum Ein av avtalunum á tú- sund metra málinum – og serliga á ólavsøku har tað bara er 901,31 metrar – er at fáa so mikið av ferð á bátin beinanvegin, at hann stingur seg framum hinar. Eydnast tað, so verður lætt- ari at stýra kappingini. Hesin fyrsti taktikkurin kann í mesta lagi eydnast hjá einari manning. Við- hvørt er starturin hjá øllum umleið eins góður ella ván- aligur, men viðhvørt kemur tað fyri, at ein bátur bein- anvegin leypur avstað. Vestmenningar hava ikki verið kendir fyri at vera skjótir í startinum. Teir hava vant startin nógv í summar, og á ólavsøku eydnaðist tað teimum at stinga seg fram- um beinanvegin. Hóast munurin aftur til kapping- arneytarnar ikki var stórur, so var hann har, og tað hevði stóran týdning, bæði fyri manningina á Vestmenningi og á hinum bátunum. Fyritreytirnar Kappingin ólavsøkuaftan var ikki so lítið lík eitt hund- rað metra renning. Olymp- isku leikirnir í Australia eru á skránni í september. Ein tann mest intensa og spenn- andi løtan verður, tá dóm- arin og finaluluttakararnir í eitt hundra metra renningini fara at gera klárt. Sammetingin skal sjálv- andi takast við øllum fyri- varni, men starturin hjá 10– mannaførunum ólavsøku- aftan var ikki so ólíkur eini sovornari kapping á 100 metrum. Á styttsta renningarteini- num vinnur tann, sum er best fyri og sum er mest kaldur, tá tað stendur mest á. 10–mannafarið hjá vest- menningum vann ólavsøku- aftan, tí teir vóru best fyri, og tí teir vóru mest kaldir, tá mest um galt. Teir eru í góðari venjing, teir hava nógvar kappróðrarroyndir, og teir høvdu besta taktiska skilið í góðveðrinum á Havnarvág. Kappingin Vestmenningurin fekk skjótt stavnin framum. Eysturoyingur royndi í fyr- stuni at leggja framat fyri at bøta um vónbrotið, sum kappingarárið hevur verið fyri teir, men tann royndin var ikki serliga drúgv. Havnarbáturin ynskti eis- ini at vísa nógvu viðhalds- fólkunum, at hóast teir ikki høvdu møguleika at vinna FM, so kundu teir bjarga árinum hjá sær sjálvum og Havnar Róðrarfelagi, men tað eydnaðist ikki. Vest- menningar vístu teimum frá sær, tá havnarmenn, sum lógu undir Molanum, bornir av áskoðarafjøldini, royndu at gera sítt. Umborð á Kjøli søgdu teir eftir kolldømingina á jóansøku, at málið hjá teim- um var at vinna á ólavsøku. Teir ætlaðu at taka Vest- menningin í startinum, men tað eydnaðist ikki. Á veg fram við Molanum gjørdu teir tvær ella tríggjar royndir afturat, men Vestmenningur stóð stinnur. Onkuntíð hevur verið at sæð, at yvirkátir róðrar- menn eru lopnir úr bátinum, tá teir hava vunnið á ólavs- øku. Tað gjørdu vestmenn- ingar ikki. Eyðkenda kaldi og sáttligi stílurin, sum er so týdningarmikil, tá inten- siteturin er so stórur, sást eisini, tá teir fingu at vita, at tað vóru teir, sum høvdu vunnið, og at tað vóru teir, sum vóru meistarar. Uppi- borið var tað, og vit ynskja teimum tillukku. Vónbrotini Sjálvandi var tað eitt vón- brot hjá Havnarbátinum, at teir ikki megnaðu at vinna á Havnarvág, og at teir – hóast teir fleiri ferðir vóru framvið – ikki megnaðu at vinna nakran róður fyrsta árið, teir róðu við nýggja bátinum. Hjá Nólsoyinginum var talan um stórt vónbrot. Teir høvdu møguleika at vinna FM, men so var neyðugt hjá teimum at vinna á ólavsøku. Teir fingu vánaligan start, og hóast frástøðan til fremru bátarnar ikki var so ógvu- liga stór, so kom tað ong- antíð upp á tal, at nólsoy- ingar blandaðu seg í kapp- ingina um fremsta plássið og harvið FM heitið. Eysturoyingar, sum iva- leyst vóru mettir av sigrum og vóru óhepnir í fyrstu róð- runum, gjørdu lítið um seg. Tað frættist, at fleiri útskift- ingar vera á Eysturoyingi komandi ár. Vit hava áður víst á, at tað er gott ungt fólk í felagnum, og eingin ivi er um, at guli báturin eisini komandi árini fer at blanda seg uppí, har tað gongur fyri seg. Størsta vónbrotið í hesum árinum hevur verið tað hjá vágbingum. Teir fóru tíðliga á árinum at venja í gamla bátinum.Teir gleddu seg til at fáa nýggja bátin, sum teir avgjørt ætlaðu at gera seg galdandi í, men tað kiksaði fullkomuliga. Báturin kundi ikki brúkast størsta partin av róðrarárinum. Í staðin fyri at rógva í einum nýggjum og lættum báti, noyddust vágbingar at kappast í ein- um gomlum Sumbingi. Tá teir fingu møguleika at royna seg í nýggja bátinum, vóru ongar ábendingar um, at teir skuldu blanda seg upp í kappingina um fremstu plássini. JH Teir vóru pøstir, tá teir endiliga vunnu um málið, teir á Vestmenningi. Teir fingutó løn fyri stríðið, og kunnu komandi árið rópa seg føroyamestarar hjá 10-mannaførum Mynd: Jens Kr. Vang 12 13 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 144 - 1. august 2000 Nr. 144 - 1. august 2000 gult cyan magenta svart gult cyan magenta svart