hósdagur 20. august 2020síða 15

FRÍGGJADAGUR 21. AUGUST 2020 SOSIALURIN 62 15 um, hvussu stovnarnir kunnu brúkast best og á tyggast hátt. – Er barnabólkurin stórur, hava vit skipað okkum soleiðis, at tað ikki eru nógv inni á stovu­ ni samstundis, so bólkarnir verða minni, men innkoyringin er tó altíð í stovuni, sum barnið skal ganga í, og annað foreldrið er altíð við, staðfestir hon. – Tankin er at hugsa um smittu­spjaðing. So vit vilja heldur gera reint aftana, um tað er blivið ov nógv. Vit mugu vera menniskjalsig í okkara faki, sigur hon og leggur aftrat, at tey hvørki krevja maskur ella negativar koronaroyndir frá foreldrum, sum eru við í inn­ koyringini. – Men eru nøkur smátekin upp á sjúku, so skulu tey ikki ko­ma, sigur hon. Runavíkar kommuna Í síðstu viku tók Runavíkar kommuna avger um, at stovnarnir í kommununi skuldu av­greiða innkoyringina hjá teimum minstu á dagstovnunum so­leiðis, sum tað passar best á ymisku stovnunum. – Tað var umráðandi, at eingin stegður kom í innkoyringina á hesum sinni. Tá koronasmittan legði samfelagið lamið í vár, vóru stovnarnir stongdir mitt í innkoyring, og so varð neyð­ ansing til tey, sum høvdu tørv á tí, og síðani byrjaði alt spakuliga aftur. Tað gekk long tíð hjá teimum, sum vóru so óheppin at skula byrja á stovnu tá, sigur Jákup Foldbo, trivnaðarleiðari í Runav­íkar kommunu – Tað er umráðandi fyri okkum, at foreldur tí sleppa at koyra børnini inn í góðari tíð, og tí gera vit tað soleiðis, at dag­stovnarnir, um tað ber til, loyva einum foreldri við inn, tá tey vitja stovnin, sum liður í innkoyringini. Men vit heita á for­eldrini at hava eina rímuliga nýggja váttan fyri, at tey eru negativ fyri koronu. Tað eru tó ikki allir stovnarnir í Runavíkar kommunu, sum loyva foreldrunum inn á stovu­na við barninum, tá inn­ koyringin er. – Har koma foreldur inn og fáa sær kaffimunn í einum rúmi, sum er beint við stovuna, sum barnið er í, soleiðis at barnið kann leita aftur til foreldrið, um tað er tørvur á tí, sigur hann. – Á hendan hátt kann barnið leita sær aftur til ta tryggu basu­ na, sum er foreldrið og barnið veit, at tað er í nánd. Vísir tað seg seinni, at hetta ikki er nokk, so má man taka tað upp aftur, sigur trivn­að­arlieðarin í Runavíkar kommunu. – Har havi eg sagt við leiðar­ ar­nar, at teir mugu meta um í ein­støku førunum og gera tað, sum riggar. Og børnini eru fallin rímu­liga væl til kortini, sigur hann og leggur aftrat, at gerst hetta ein størri trupulleiki, ella verð­ur barnið ótrygt, so verður tað broytt. Eru foreldrini stúrin, mugu tey tosa við starvsfólkið á stovn­ini, og námsfrøðingarnir á stovuni síggja, um barnið trívist Hann greiðir víðari frá, at kommunan hevur valt at gera á sama hátt, sum áðrenn summar­ frítíðina, hóast tey hava hoyrt frá onkrum foreldri, at tey ynskja at koma longur inn á stovn­in í innkoyringsperioduni. – Hetta er ein nýggj støða, og skulu allir stovnarnir í kommun­ uni gera á sama hátt, so má koyrast eftir strangasta prin­ sippi, sigur hann. – Vit royna bæði at hugsa um ta tryggu innkoyringina og tey lækna­ligu tilmælini, sum vit hava fingið. Vit royna at sigla millum skerini, sum frægast. Nú skulu vit læra at liva við, at koro­na er her, tað er ikki víst, at tað hvørvur, leggur hann aftrat. ANNIKA@SOSIALURIN.FO Jákup Folbo