hósdagur 10. september 2020síða 5

FRÍGGJADAGUR 11. SEPTEMBER 2020 SOSIALURIN 65 5 kravdi so mikið nógv, at eg eitt skifti valdi at fara úr Farcon fyri bara at taka mær av Plátubarrini og Club 20, sigur Páll Arge. Saknar Føroyar Hóast 22 ár eru síðani, at Páll Arge fór úr Føroyum, so hevur heim­ landið framvegis nógv at siga fyri havnarmannin. - Eg sakni Føroyar nógv. Eg flutti niður beint áðrenn, at eg fylti 40 ár. Tá var eg avkláraður við Før­oyar, so tað var nokk so lætt at fara niður, sigur hann. Tey fyrstu mongu árini var Páll bara í Føroyum hendinga ferð, og ístað­in gekk leiðin til onnur støð, tá ið hann fór at ferðast. - Okkara virksemi á krónni er størst um summarið, og tí havi eg ferð­ast mest um veturin. Og eg fór at ferðast suðureftir um veturin ístað­in fyri til Føroya tey fyrstu nógvu árini, sigur Páll Arge. Men heimlandið dregur, og ikki minst er tað sambandið við tey kæru, ið hann enn hevur í Før­oy­ um, sum gera, at hann nú leitar títt­ari til Føroya. - Mamma mín og dóttur mín í Føroyum hava vitjað meg reglu­ liga, og tey fólkini, sum eru mær kær í Føroyum, eru røsk at koma á vitjan í Danmark, so eg havi ikki havt so stóran tørv fyri at vitja aft­ ur her. Men nú er mamma farin at eldast, og tí eri eg títtari her á landi, greiðir hann frá. Nógv broytt í Føroyum Sjálvur heldur Páll Arge, at tað eru hendar ótrúliga stórar broytingar í Føroyum, síðani hann flutti hag­ ani. - Tað er ótrúligt at síggja, hvussu nógv samfelagið er útbygt hesi árini. Tað hendir nakað her, og at síggja øll hotellini og mat­stov­ ur­nar, ið eru komin, er ótrúliga stutt­ligt. Eg føli onkursvegna eis­ ini, at vit vóru við til at seta hol á hesa vinnuna í Føroyum við Club 20, tí Club 20 var heilt víst við til at seta hol á kjakið um nýggja rús­ drekka­lóg, sigur Páll Arge. Somuleiðis fegnast Páll Arge eis­ini um, at tað er blivið so mikið nógv virksemi við festivalum og kon­sertum í Føroyum. - Eg haldi, at tað er øgiliga spenn­ andi við øllum festivalunum. Eg hevði havt tankar um at skipa fyri festivali í rúma tíð, áðrenn eg fór av landinum, og eg hevði valt mær Leitisvatn og Gøtueiði sum festi­valpláss, men tað bleiv so av ong­um, sigur hann. Sær seg ikki aftur í Føroyum Men kundi Páll Arge hugsa sær eina­ferð at flutt heim aftur til Før­oya? - Nei, eg dugi ikki at síggja meg aftur í Føroyum, sigur hann av­ gjørdur. Hann dylur tó ikki fyri, at hann framvegis kennir seg sum før­oying, og at tað hevur nógv at siga fyri hann, at hann kann halda sam­bandið við Føroyar viðlíka. - Eg samskifti lítið á føroyskum, tíverri, men nú er bróðursonur mín, Rói, komin at arbeiða hjá mær, og tað ger, at eg tosi føroyskt hvønn dag, og tað hjálpir. Men eg fari altíð at vera føroyingur, og krógvin hevur ein føroyskan dám. Til dømis selja vit føroyskan snaps og føroyskt øl. Tað er dýrt, men eg vil hava okkurt føroyskt at selja mínum kundum. Her koma eisini nógvir føroyingar á vitjan, tí tey vita, at vit eru føroyingar, sigur Páll Arge at enda. Fyrsta konsertin, sum eg skipaði fyri, var í 1977. Eg var ikki nóg gamal, so mamma mátti standa fyri meg í felagnum hjá okkum Tað er ótrúligt at síggja, hvussu nógv samfelagið er útbygt hesi árini. Tað hendir nakað her, og at síggja øll hotellini og matstovurnar, ið eru komin, er ótrúliga stuttligt.