hósdagur 30. desember 2004síða 12

12 Nr. 250 - 30. desember 2004 Tøkk Eina hjartans tøkk vilja vit veita tykkum øllum, ið á ymiskan hátt sýndu samkenslu, tá elskaða mamma, vermamma, omma, og langomma okkara Estrid Fanny Dam Olsen andaðist og varð borin til hvíldar. Tøkk tit, ið vóru um hana, og vístu so stóra umsorgan meðan hon var sjúk. Ein serlig tøkk til tykkum starvsfólk á B5 / G4. Tøkk til Oddmar á Steig og Hera Joensen prest, fyri góð og troystarík orð. Tøkk til sangarar og kórið fyri góðan sang. Tøkk fyri alla hjálp, fyri blómur og gávur til Saron, og tøkk øll tit, ið fylgdu henni til hennara seinasta hvíldarstað. Gott nýggjár øll somul. Knút, Eileen, Sigfríður, Einar og Elsan Annika v/ familjum Sagt verður frá, at okkara kæri maður, pápi og abbi Olaf Olsen Grimsby andaðist 26. desember, 90 ára gamal. Familjunnar vegna Selma og dreingirnir Dagurin 30. desember. Dávid. Hildin til minnis um Dávid kong, sum vit lesa um í Sámuelsbókunum og fyrst í Fyrru kongabók. Navnið er hebráiskt og merkir elskaður. Eg lati hurðina upp í barnaheimi mínum. Fari inn. Eg steðgi á eina løtu í gongini, manni meg upp, at fara víðari. Tað er fyrstu ferð, síðani mamma fór, at eg eri her norðuri. Her er so stilt og kalt at koma inn. Eg fari ein túr runt í heiminum, og so inn aftur í stovuna. Eg leggi meg á sofuna í frakkanum. Sorgin og saknurin níva. Meðan eg liggi soleiðis, renna minnini fram fyri meg. Tankarnir leita aftur á barnadagar- nar. Eg minnist eitt heim fult av lívi. Har mamma var miðdepilin. Full av kærleika til okkum. Eingin ivi var um, at lívið hjá henni snúði seg um okkum. At hon hevði nógv at gera, tá vit vóru børn, minnist eg væl. Tá var posthúsið og handil heima hjá okkum. Harafturat var kúgv, seyður og annað tílíkt at takast við. Hetta hoyrdi tíðini til. Men hóast tað, gav hon sær altíð tíð til okkum. Vetrarkvøldini spældi hon ymisk spøl við okkum, segði frá søgum og sang úr Guds fólk sangbók. Hetta vóru ríkar løtur. Soleiðis dugdi hon so væl at vísa okkum, hvussu stóran týdning vit høvdu fyri hana. Hennara umsorgan var stór. Men eydnuríku barnadagarnir gingu skjótt. Soleiðis gingu árini og ommu- børnini komu. Henni dámdi so væl at fáa vitjan, jú fleiri, jú betri. Tá livdi hon mitt í verðini, millum børn, verbørn, ommubørn og lang- ommubørn. Og nógv vóru vit mangan. Hon plagdi at spyrja, meðan hon hugdi útgjøgnum vindeyga »Hvør man fara at koma í dag?« Altíð kom onkur at vitja, og øll vóru vælkomin. Mamma mintist hvønn føðingar- dag hjá øllum, og vit vóru ikki so fá. Ikki minni enn 35 ommubørn og enn fleiri langommubørn untist henni at fáa. Soleiðis fylgdi hon væl við øllum sínum. At vera omma var nakað henni dámdi væl. Tá ommubørnini vóru lítil, var hon væl fyri. Hon visti so væl hvat børnunum dámdu. Hon plagdi at hava nýbak- aðir bollar, heitt kakao og róma standandi á borðinum, tá vit komu. Altíð hevði hon onkra søgu at for- telja børnunum. Tá vit høvdu verið og vitjað, plagdi hon at fylgja okkum út til bilin. Tey síðstu orðini hjá henni vóru altíð, áðrenn vit skiltust: »Jesus veri hjá tykkum og takk fyri alt. Ringið tá ið tit eru komin heim«. Hon hevði ongan frið á sær, fyrr- enn hon visti, at vit vóru komin heim í øllum góðum. Hesi orð segði hon líka til tað síðsta. Soleiðis var hon. Hennara um- sorgan viknaði ongantíð. Hugsaði altíð um hini. Lítillátin og takksom fyri alt. Mamma gjørdist nú meira og meira óhjálpin. Hon róði nú seinasta teinin. Stavnhaldið var Himmalin. Hon náddi ein høgan aldur – 86 ár. Eg eri sera glað og takksom fyri, at mær eisini untist at vera um hana og hjálpa henni, til hon at enda trygt legði seg í Harrans hendur. Nú er mamma farin. Hon er nú saman við babba í Himlinum. Saknurin er stórur, men minnini um tykkum bæði liva. Ein dóttir Til minnis um mína elskaðu mammu Andreu Weihe, Selatrað 06.02.1918 – 06.10.2004 Jarðarferð Jarðarferðin hjá Hákun Magnussen verður úr Havnar Kirkju hósdagin 30. desember kl. 13.30. Tey, ið vilja minnast Hákun, kunnu lata eina gávu til Húsavíkar Kirkju. Í dag, hósdagin 30. desember, eru hálvt hundrað ár liðin, síðani Elin á Torkilsheyggi varð fødd. Hon er ætt- að úr Gøtu, men hevur seinastu lítlu fjórðings øldina búð á Nesi, har hon er bóndakona. Foreldrini hjá Elini eru Elin Maria ella Ellu Mia og Ólavur Gregersen í Syðrugøtu. Børnini hjá teimum eru Sæunn, Dagbjørt, Elin, Hallbera, Malan og Ólavur. Ellu Mia, sum er ættað úr Heiðunum, og Ólavur høvdu spinnarí, handil, reiðaravirki og so nógv annað, og so hvørt sum børnini komu til, hjálptu tey til, og ikki minst eftir at Ólavur doyði longu 17. oktober í 1980 bara 54 ára gamal, mundi tað koma væl við, at eitt nú Elin tók við ábyrgd. Elin arbeiddi í Tøtingarvirkinum. Elin hosurnar eru tað ivaleyst fleiri, sum framvegis komast við. Tær vórðu bundnar á maskinu, sum Elin var bestýrari á. Frá 1976 og fram til í 1992 var Elin í handlinum Valhøll. Síðani Brotið í Saltangará opnaði, hevur Elin arbeitt har, og nú hevur hon í fleiri ár staðið fyri dagliga rakstrinum. At hon er ógvuliga ar- beiðssom, og at tað er gott skil í henni, ivast eingin í, sum hevur við Elina at gera. Elin var tvey skeið í skúlanevndini í Nes kommunu. Seinna skeiðið var hon formaður, og hon hevur eisini verið í skúlastýrinum, sum tað nú eitur. Á kommunuvalinum í novem- ber í ár varð Elin vald í bygdaráðið í Nes kommunu, har hon verður for- maður í mentunarnevndini á nýggj- árinum. 20. september í 1980 giftist Elin við Leivi á Torkilsheyggi. Hann er bilførari, og so er hann eisini bóndi. Hann situr við stórum parti av gamla Náðisgarðinum, sum var tann partur- in av prestagarðinum á Nesi, ið varð pensiónsgarðurin. Tey bæði rógva væl saman, og Elin er ófør bónda- kona. Hon er hoyggingargeneralur og tekur upp slaktið, og tað er so mangan, at hon og maðurin eru burt- uri í haga yviri í Nevinum, har tey hava góð og hugnalig hús. Elin og Leivur eiga fýra børn - Óla Kristian, Erla, Beinta og Óluva - og tað er ein fragd at koma á gátt hjá teimum á Heyggi. Frá tí at hon var smágenta, hevur Elini dámað væl sang, og hon hevur sungið nógv. Plátuútgávurnar vóru ikki so títtar, tá ið Elin og tær fyri einum 35 árum síðani sungu Ein lítil genta gekk í sunnudagsskúla. Seinni var hon eitt nú saman við manninum í Midnáttarsangbólkinum í Runavík, sum sang nógva staðni kring landið og gav tvey bond út, og tey seinnu árini hevur hon verið í kvinnukórin- um í Nebo á Toftum. Elin á Torkilsheyggi 50 ár NØVN Í VIKUNI Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135 e-mail: maggi@sosialurin.fo Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundir føðingardagar, brúðleypsdagar, starvssetanir og -dagar.