mikudagur 29. desember 2004síða 2

2 Nr. 251 - 31. desember 2004 Tíðindaflutningur nú á døgum er ikki tann sami, sum hann var fyri nøkrum fáum árum síðani. Nýggjar tøkniligar uppfinningar hava gjørt, at tað gongur al- samt skjótari við tíðindum. Internet, parabolsjónvarp og digital tøkni av ymsum slagi hava havt nógvar nýggjar møguleikar við sær, men við nýggjum møguleikum koma eisini ofta nýggj krøv og nýggir vansar. Tað hevði borið illa til hjá føroysku tíðindabløðunum at komið út annan hvønn dag, sum tey gjørdu fyrr, og uttan heimasíðu á interneti er tað skjótt at detta niður- ímillum. Nú skulu bløðini á gøtuna minst fimm ferðir um vikuna, og tey skulu verða á tremur við øllum tí nýggjasta, sum er hent seinastu dagarnar – ja, sein- astu tímarnar – áðrenn út- gávuna. Tað er eisini pláss fyri meira tíðarleysum greinum, interviewi og kjaki, men tíðindi, mein- ingar og myndir eru ein týðandi partur av blaðút- gávum nú á døgum. Bløðini eru nú væl útgjørd við nýggjastu tøknini, og hon lættir nógv um í ger- andisdegnum. Internetið er alneyðug uppfinning, sum ger tað lætt at senda tilfar millum teldur, býir og lond. Tað snýr seg um sekund ella í ringasta føri minuttir at fáa greinar, myndir, upp- lýsingar, tíðindaskriv, mein- ingar, boð ella annað fram á rætta stað. Tað er ikki long- ur neyðugt at sleikja frí- merki fyri at fáa eitthvørt blaðtilfar úr einum staði til annað. Samskifti á interneti er skjótt og praktiskt – eis- ini hóast nógv óneyðugt samskifti eisini fer fram – og bløðini njóta gott av tí. Fartelefonin hevur eisini broytt nógv í samfelagnum. Nú er lættari at fáa fatur á fólki. Tað er eingin orsøk at fara umvegir fyri at fáa fat- ur í einum fólki, øll hava fartelefonin, og líka so irri- terandi, hon kann vera í skeivu løtunum, líka væl- signað er hon ofta í ger- andisdegnum, og so skuldi næstan ikki verið neyðugt at endurtikið hatta um óneyðugt samskifti sum ein partur av handlinum. Fyri nøkrum árum síðani var tað ofta spurt, um nakar mundi havt tikið myndir av eini hvørjari hending, sum var farin fram, har blaðið ikki hevði havt fólk úti. Nú er ikki neyðug spyrja tann spurningin longur. Nú ljóð- ar spurningurin bara, hvør mundi taka myndir. Alt, sum fer fram nú á døgum, verður fotograferað úr høvd í r… Sosialurin hevur í ár, sum so mong onnur ár, verið við, har nakað hendir. Blað- ið hevur fólk kring landið og uttanlands, og tíðind- indaflutningurin í blaðnum er fjølbroyttur og umfat- andi. 2004 varð eitt hend- ingaríkt ár, og nú árið syngur sítt síðsta vers, hava vit í hesum eykablaðið tikið fram nakrar av hendingunum, sum hava sett dám á hetta árið. Hetta er ikki ein roynd at gera eina fullkomna mynd av árinum, ið fór, men heldur at geva fólki eina kavalkadu av tí, sum Sosialurin hevði at bjóða í 2004. Hetta er bert ein lítil brøkpartur av tí, sum hevur verið at finna í teigunum í Sosialinum, men her eru nakrar hendingar, meiningar og myndir, sum vóru frammi í 2004. Ger so væl og gott nýggjár! 2004 – hendingar, meiningar og myndir Tað sigst, at ein klaksvík- ingur eina ferð skuldi siga, at hann tímdi ikki longur at arbeiða í grótbrotinum. Or- søkina segði hann vera, at arbeiðið ongantíð varð lið- ugt! Nakað soleiðis er tað at vera til arbeiðis á einum blaði. Áðrenn dagsins blað er farið út av húsinum og í pressuna, so er sjøtul settur á næsta blaðið, og støðugt verður hugsað og lagt til rættis, hvussu næstu og uppaftur næstu bløðini skulu síggja út, og hvat innihaldið skal verða. Talan er um serliga bransju, og tað er einki loyndarmál, at kappingin er rættiliga tøtt. Søgan sigur, at føroysku bløðini vóru væl fleiri fyri 20 árum síð- ani, enn tey eru í dag. Fleiri hoyknaðu og komu ikki fyri seg aftur. Men hugurin at fara undir nýggjar blaðút- gávur tykist framvegis at vera góður. Fleiri royndir hava verið gjørdar. Onkur er dottin niður fyri í ár- inum, sum nú er um at vera runnið, og onnur hava brot- ið upp um armar, tí tey hava hildið seg sæð ein nýggjan glotta og møguleika. So- leiðis hevur tað altíð verið, og soleiðis fer tað at vera. Møguleikarnir og avbjóð- ingarnar eru víðopnar. Sosialurin verður hvønn einasta dag mintur á, hvussu karmarnir og fyri- treytirnar at liva í og undir eru. Gott ár Ársskiftið er ikki høvi bert at leggja seg afturá og í sjálvsgleði at staðfesta, at tað eisini í hesum árinum eydnaðist at fáa blaðið út hvønn dag. Avbjóðingar liggja fyri framman. Tær eru nógvar, fjøltáttaðar og spennandi, og framtíðin fer at vísa, hvørjar tær eru. Men áðrenn onkur teirra verður nevnd, so loyva vit okkum at siga, at 2004 hev- ur verið eitt hampuliga gott ár fyri Sosialin. Lesararnir og lýsararnir hava tikið so mikið dyggi- liga undir, at tað hevur ver- ið møguleiki at styrkt um blaðið. Samlaða síðutalið er stórt, og upplagið økist støðugt. Í hesum árinum hevur tað eydnast prent- kvøldið at fáa blaðið út til ein ógvuliga stóran part av haldarunum og mest sum allar leysasølurnar. Nøkur av innihaldsligu málunum eru eisini rokkin. Eitt nú at styrkja um viku- skiftistilfarið, uttanlandstil- farið og navnatilfarið, og tað hevur eydnast hesar seinastu vikurnar at hava serligt vinnutilfar. At hetta síðsta hevur fingið góða móttøku gevur treysti at halda fram við hesum. Gamli dreymurin at birta undir og kveikja debatttil- farið tykist eisini verða um at gerast til veruleika. Tá ið tað eftir summarfrítíðina varð farið undir at styrkja um vikuskiftisblaðið, varð sagt, at ætlanin var við- hvørt at geva kronikkirnar, tinghelluanalysurnar og re- levant debattilfar annars út í bóklingi. Hetta er fram- vegis ætlanin. Nýggjar ætlanir Hvat nýggja árið fer at bera við sær, fer tíðin at vísa. Mennesker spår, men Gud han rår, plagar at vera tikið til. Katastrofan í Bengalsku víkini í hesi vikuni er enn ein undirstriking av, at tað kann vera so skjótt, at fyri- treytirnar gerast heilt øðr- vísi, enn tær tóktust at vera. Eingin skal ivast í, at á Sosialinum verða ætlanir lagdar. Í einum blaðhúsi er tað sjúkueyðkenni, um nýggjar hugsanir og ætlanir ikki verða klæktar. Summar gerast til veruleika heilt skjótt, meðan aðrar bíða ella kanska detta heilt niður fyri. Avbjóðingin er ikki at seta seg upp afturá og at vera nøgdur við tað, sum er. Tað hevði verið tann vissi deyði. Onkrar ætlanir hjá okk- um eru so tætt undir borð- inum, at vit avgjørt rokna við, at tær fara at gerast veruleiki. Ein er, at Sosial- urin um ikki so langa tíð fer at flyta av Argjum og heim í miðbýin í Havn, har handilin hjá Valdemar Lüt- zen verður karmur um framtíðar virksemið hjá blaðnum. Blaðnum er kanska ikki heilt tað rætta orðið. Av- bjóðingarnar í miðlaheim- inum eru nógvar og stórar. Ein er, at traditionellu bløð- ini gerast til margfaldir miðlar ella miðlahús. At Sosialurin skal gerast miðlahús, sum er í uppaftur tættari samskifti við brúk- ararnar, enn hann higartil hevur verið, er ein av dreymunum. Flytingin í miðbýin í høvuðsstaðnum fer at fjøltátta møguleikar- nar. Hvussu hetta ætlast at verða gjørt, og harvið hvussu hetta ætlast at kenn- ast aftur í samskiftinum millum blaði og lesararnar og lýsararnar fer at verða meiri at frætta um seinni í vetur og í vár. Avbjóðingar- nar bíða, og blaðið og tað vil siga starvsfólkini eru eisini í hesum førinum sinnað at taka við teimum. Sosialurin vil takka lesar- um sínum fyri 2004, og vit ynskja øllum eitt gott nýggjár. Jan Müller, ábyrgdarblaðstjóri Serblað hjá Sosialinum desember 2004 • Lagt til rættis: Eyðun Klakstein • www.sosialurin.fo • post@sosialurin.fo Avbjóðingarnar hava ongantíð verið størri