hósdagur 4. februar 1999síða 6

Reiðarin á Frøyanes: Vi + ingið á t góðkent í landsstýrinum: BR Verður loyvið tikið aftur nú fara vit so logandi á heysin — Vit hava longu keypt Fróyanes. — Og vit hava keypt hann eftir teimum lyftum, vit hava fing- id úr landsstýrinum. — Verður loyvið tikið aftur nú, skilji eg onki, sigur Tummas Jacob á Løg- mansbó Akil BERTHOLDSEN — Tekur Landsstyrid loyvid til Frøyanes aftur nú, fara vit so logandi á heysin. Tummas Jacob á Løg- mansbø í Miðvági dylir ikki fyri, at hann er í døpurhuga um alla fløkjuna ið er staðist av, at teir hava gjørt avtalu um at keypa frystilínubátin, Frøyanes frå norðmonnum Men tad, sum teir ætladu, skuldi verða eitt nytt, vinnu- ligt tiltak, sum kundi skapt nógv, góð arbeiðspláss, er nú við at blíva ein sorgar- leikur í føroyskari fiski- Vinnusøgu. Og ikki minst er hetta vid at blíva ein persónligur sorgarleikur fyri teir, sum hava keypt båtin. Tí nú kann tað enda við, at ætlanin heilt dettur nið- urfyri og tað verður ein fíggjarligur smeitur av eini aðrari verð fyri eigararnar Arbeitt meiri enn eitt ár Tummas Jacob á Løgmans- bg sigur, at teir hava arbeitt í meiri enn eitt heilt ár við ætlanini fyri at fáa alt at vera í lagi. — Og fyri at tryggja okk- um, at alt skuldi vera í lagi, og onki skuldi koma aft- urumaftur, hava vit havt sakførara at hjálpa okkum við gllum í sambandi við keypið, sigur hann. Ti er hann ikki sørt ør- kymladur um, at tað nú veråur reistur ivi um, antin Frøyanes lykur treytirnar fyri at fáa fiskiloyvi undir Føroyum og at tað tí er bliv- in ein spurningur um skipið yvirhøvur sleppur undir før- oyskt flagg. Hann sigur eftirsum teir hava havt serkøna, l6grødi- liga hjálp at fáa keypið í rættlag, noyðast teir at hava álit á, at alt eisini er í lagi. Hava fingið loyvi Seinasta brennið tveitti Kaj Mortensen, fiskivinnustjóri, á bálið í útvarpinum týs- kveldið, tå ið hann kunn- gjørdi, at vågamenn uvdu ikki fingið - innflutnings- loyvi til Frøyanes. Hann segði, at teir høvdu fingið eina tilsøgn um inn- flutningsloyvi til Frøyanes, men at hendan tilsøgnin var galdandi til 31. desember. Sidani høvdu teir bidid um at fåa tilsøgnina longda, men tad ums6knina høvdu teir ikki fingid svar uppå enn. Hetta skilir Tummas Jac- ob á Løgmansbø ikki. Hann tvíheldur um, at alt er í lagi. Og Freyanes, hann er longu keyptur til Miðvágs. Og hann er keyptur eftir teimum tilsøgnum, teir høvdu fingið frá Landsstýr- inum. Reiðarin í Miðvági vátt- ar, at teir høvdu fingið til- søgn um innflutningsloyvið og at tað gekk út 31. des- ember. — Men såttmålin um keypið varð undirskrivaður 11. desember. — Sostat var tilsøgnin galdandi, tá ið vit keyptu bátin, sigur hann. — Hann vísir á, at tað sigur seg sjålvt, at teir høvdu ikki keypt bátin, um loyvið ikki var í lagi. — Tað sigur seg eisini sjålvt, at vit høvdu ikki fing- ið fígging til ein bátin, um innflutningsloyvið ikki var í lagi, leggur hann afturat. Tað endaliga innflutn- ingsloyvið skuldu teir so fáa tá ið báturin kemur. — Men vanliga hevur tað bara verið ein avgreiðslu- spurningur. — Tí sjálvandi ber tað til at binda seg figgjarliga við eini tilsøgn frá Landsstýrin- um í hondini, leggur hann afturat. — Tað hildu norski reiðar- in og norski bankin eisini og varð keypið og fíggingin avgreidd. — So heldur tað ikki, er tað eisini eitt álvarsligur trupulleiki fyri trúvirðið hjá teirri ovastu, føroysku um- sitingini. — Og vit hava fingid at vita frå landsstyrismannin- um, at hetta var rimilig mannagongd. Hann leggur afturat, at teir hava ongantid merkt å fiskivinnuumsitingini, at hon upp å nakran måta setti spurnartekin vid ætlanina. — Tvørturim6ti hevur tað verið ein ávísur spenningur í umsitingini um ætlanina. Spurningurin er so, hví teir søktu um at fáa tilsøgn- ina longda. — Møguliga var tað eitt mistak, tí nú hoyri eg, at tað verður brúkt sum ein trumf- ur ímóti okkum, sigur Tummas Jacob á Løgmans- bø. Sjålvur ivast hann onga løtu i, at tann fyrra tilsøgnin, sum gekk út 31. desember, var galdandi, tá ið sáttmálin varð undirskrivaður 11. des- ember, hóast skipið ikki er komið til landið enn. — At skipið ikki er komið, er ein spurningur um lev- Nr. 23 — 4. FEBRUAR 1999 Landsstýrið gav Tummas Jacob á Løgmansbø til- søgn um loyvi at flyta Frøyanes til Føroya. Til- søgnin var galdandi til 31. desember. Vid henni i hondini keyptu teir Frøya- nes 11. desember. Og sjålvandi kunnu vit binda okkum figgjarliga vid eini tilsøgn frå landsstyrinum i hondini, sigur hann. Tad hildu norski reidarin og norski bankin eisini og ti kom keypið í lag, sigur reiðarin í Miðvági ering og skráseting, og tað er ofta ringt at áseta dagin og tíman nágreiniliga fyr ti Hann sigur, at Fróyane er í løtuni inni í Noregi, har ivretoir fyri seinastu hann ferð Síðani kemur hann til Føroyar, her hann skuld verið næsta vikuskiftið, un alt gongur sum ætlað Eigaravidurskiftini eru í lagi Annars sigur Tummas Jac- ob á Løgmansbø, at eigara viðurskiftini i Fróyanesi av gjørt lúka treytirnar í før oyskari lóg, tí tað hava teir 1avt sakførara at tryggja sær — Avtalan er so, at tad ber undir ongum umstødum til ljá noråmonnum at stýra okkum. Avgerðarrætturin og styringin er å føroyskum 10ndum. Tað stendur i við- tókunum, at vit skulu vera samdir um broytingar, og tað dugi eg onki negativt at síggja í. At møguligt vinningsbýt- ið ikki verður latið eftir partapengunum, men eftir ábyrgdareninginum sær hann onki legið i. — Ein og hvgr, sum setir pengar í eina ætlan, vil sjálvandi royna at tryggja sær, at hann fær nakað aft- urfyri iløguna. — Annars verður ongin í- lóga gjørd, so einfalt er tað, sigur hann. Men tað skal ganga óvanliga gott, áðrenn nakað verður at býta sundur imillum eigararnar. Hann leggur afturat, at tað er neyðin, sum drívur teir til Noregs eftir fígging, tí tað fæst ikki fígging í Før- oyum og so er neyðugt at royna okkurt nýtt. Fara lúkst á heysin Tummas Jacob á Løgmans- bø dugir í løtuni slett ikki at hugmynda sær avleiðing- ar um tann bumban, sum nú liggur og lúrir, brestur, og landsstýrið tekur tilsøgnina aftur og noktar bátinum at koma í flotan. — Tá fyriliggur ein heilt nýggj stóða, sum vit mugu taka stóðu til tá, um tað kemur so langt, sigur hann. Men hann sigur, at tað er so í øllum fórum greitt, at sjálvir fara teir lúkst á heys- in. Hverjar avleiðingar tað fær fyri felagið í Noregi, sum hevur selt teimum bát- in, veit hann heldur ikki. Men manningin á bátin- um er søgd upp, tí hann er seldur til Føroyar, sigur Tummas Jacob á Løgmans- bø.