fríggjadagur 19. februar 1999síða 13
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
anal
Hann er maðurin aftanfyri fleiri
tónleika útgávur og nú situr hesin
maðurin við knøttarnar aftanfyri
rútin, tá Útvarpið sendir. Mong
kenna navnið frá tónleikinum, men
nú er tað gerandiskostur at hoyra
navnið Finnur Hansen, tá sagt
verður, hvør er tøkningur.
Dagfinn Olsen
Mong kenna navnið úr foroyska
tónleikaheiminum. Har er hann
ikki at koma uttan um. Men nú
kennir nærum hvort mansbarn í
Føroyum navnið, tí nú er ger-
andiskostur at hoyra í Utvarpi-
num, at Finnur Hansen hevur
staðið fyri tøkniliga partinum av
sendingini.
Men kanska vita ikki oll. hvor
Finnur Hansen er.
Tað er eingin loyna, at ofta eru
tey dugnaligastu fólkini aftan- Hann er
fyri almennu persónarnar. Og
tøkniliga síðan krevur dugna- verið fra
skap, men verður av teim flestu
tikin sum sjålvsagdur lutur.
Nú skal ikki takast ov rívan til, arnar, at
Tíðindi inn —
gekkurin out!!
Tey siga, at vit liva í eini kunningartíð.
Heimurin minkar. Kravt verður, at vit taka
stoðu til kriggj, kreppur og kavaódnir
kring allan heim. Hendingar verða gjørdar
viðkomandi fyri okkum, um so vit onki
samband hava við raktu menniskjuni.
Hetta fekk eg at fola seinastu sjey árini,
eg var búsitandi í Danmark. Har hoyrdi/sá
eg tíðindi kl. 7.30, 15, 17, 17.30, 18,
18.30, 19, 19.30, 21, 22 og 23 !! Tað vóru
stórt sæð tey somu tíðindini, ið borin
vórðu í ymsum miðlum og rásum.
Soleiðis er ikki í Føroyum. Her verður
tíðindatrongdin noktað kl. 7.30 og 18.30 í
útvarpinum. Og tað er ein himmalskur
lætti.
Uppgávan hjá útvarpinum er (enn) at
upplýsa meg, og ikki at fáa alla heimsfat-
an, trúgv uppá menninskjuna og álit á
myndugleikarnar at rapa. Soleiðis kendist
tað ofta, tá eg lat útlendska tíðindaágang-
in taka ræðið av veruleikafatan míni
Um tað eri eg sum eri broytt, ella tað eru
foroysku loftmiðlarnir, sum eiga æruna av
hesum, er ilt at siga, men fakta er, at eg
havi slept ábyrgdini fyri at bjarga ollum
heiminum og at illteinkja ollum stigum, ið
tikin verða á hægri staði. Tá er uppgávan
sum foroyskur tíðindaberi væl greidd, vildi
men at F
lum fremstu tónleikasnillingar í
landinum er ikki ov nógv sagt
leikaútgávum og hevur eisini
útgávum.
Serstakliga er tað við tangent-
innur Hansen telist mil- — eisini við teldurtitin, har ein við
dagsins tøkni bæði kann fåast
við tónleik og stýra tøknini
við á sera nógvum tón-
Byrjanin
mleiðslustjóri á fleiri Søgan byrjar langt afturi, men
Finnur er ein av teimum. ið á
ungum aldri stovnaði bólkin
vit finna hann. Men Plúmm. Bólkurin av unglingum,
Mynd: Jens Kr. Vang
10 skjótt vaks seg stóran til at
gerast bólkurin við størstu ton-
leikasnillingum í landinum
Síðani hevur hann spælt við
teimum flestu og í nærum ollum
samanhangum. Men nærum al-
tíð sum tónleikari. Aftanfyri. Vit
kunnu nevna nøvn sum Jóannes
Jacobsen, Robert McBirnie,
Fra ur. K } [
t ne k
Li
Har
beitt I Í
;
Hovd«
I ,
nað i
Han I h
y Á I
ang in k
laður I rvið af Í
I A ftanf knø HA
Finnur }
lang HO I ang
livandi tónleikaup si. Og
er hal N Í Í knø
tarnar
Ert tú t.d. millum teirra. ið nú
fríggjamorgun klokkan umleið
07:50 hoyrir utvarpsrøddina lesa
upp úr júst hesum bladnum, ið
tygum sita við. so er tað Finnur
ið situr aftanfyri knøttarnar og
syrgir fyri, at útvarpslurtið gev
ur ljóð
eg mett.
Vidvikjandi upplysing er at frøast um til-
takið hjá sjónvarpinum at senda frá løg-
tingsfundum, tá einki annað er á skrán-
ni. Her kemur leiklutur fjølmiðlanna veru-
liga til sín rætt, tí her er talan um beinleið-
is samskifti millum fólk og tey fólkavaldu.
Hóast einvegis, so ómanipuleraður boð-
skapur. Set sjálv yvirskrift, mynd og niður-
stoðu. Hetta er ein háttur, sum útvarpið
eisini mangan hevur nýtt, tó at tað bert er,
tá okkurt serligt er á vási, so sum aðal-
orðaskifti og líknandi. Fínt!
Annars eri eg samd við teimum sum
siga, at Sjónvarp Foroya ikki skuldi sent
so nógvar tíðindasendingar, men heldur
átti at lagt orkuna aðrastaðni. Útvarpið
røkir tíðindaflutnigin til lítar og fiskaídnað-
ur er ikki so lekkur at hyggja at, men á-
hugaverdur at hoyra um.
Sendingar til tey smáu eru altíð kær-
komnar, tí einki er meira pseudo enn før-
oysk born, sum síggja útlendskar barna-
sendingar. Sendingarnar Likkulikkuleia
kunnu tykjast nakað fjákutar, men eg eri
sannførd um at teimum smæstu børnu-
num dámar tær, tí løgini verða mangan
murraði, og tað plagar at vera tekin um,
at her er okkurt sum fangar. Prima!
Kirkjunnar manifestering
Annars bleiv eg nakað klókari hesa viku-
na. Hetta var í seinasta partinum av frá-
líku sendiroðini hjá Sjúrða Skaale "Frá
deknalestrrøtil tungutalu”. Har var eitt
sera fruktabært orðaskifti millum umboð
fyri fólkakirkjuna og umboð fyri nakrar
samkomur um ymisk viðkomandi málum
so sum dóp, kvinnur, dans, mammon og
samkynt. Tað kom ikki óvart á meg, at
umboðini fyri samkomurnar vóru samd
um, at samkynt fólk eru sjúk, ónormal,
ónatúrlig og at tey kunnu groðast við
trúgv. Men tá umboðið fyri mína egnu
kirkju — fólkakirkjuna — tók undir við hes-
um, reistist eg. Eitt er, at fólkakirkjan ikki
vælsignar samkynt parlag, men harfrá til
at siga. at tey eru sjúk og kunnu groðast,
er langur vegur. Eg kann bara siga, at eg
eri djúpt ósamd.
Annars ein væleydnaður er.dabrestur til
slíka sendirød. Í fyrru sendingunum hava
umboðini ótarnað greitt frá, og so nú til
síðst, kjak og kritiskir spurningar. Meir av
hasum!
Gekkaskrímslið
Gekkurin er ein vavgreytur av kitch, kiks
og katastrofu. Hann fær meg at hugsa um
Rigmor Dam, lærari og
freelance-journalistur,
skrivar
og prátaði við fólk. Tí tað dugur hann bet-
ur enn tey flestu.
Vantandi retorikkur
Annars havi eg eitt lítið hjartasuff til nakr-
ar upplesarar í sjónvarpinum. Farið á
eitt skeið í retorikki. Retorikkur er kynstrið
at sannfora fólk og sjálv at trúgva uppá
tað, sum sagt verður. Hetta er teknikkur
sum kann lærast. Bara eitt smáting, sum
bleik falmaði postkort av lítlu havfrúnni á 1? at hyggja inn í kameraið og ikki igjøgnum
Langelinie og um angan av naftalin í ein- kameraið inn á rullitekstin. Tað er so ør-
um kufferti frå 1978. Alt sum kann vera | kymland: at hyggja Inn | eyguni á eini
galið, er galið. Ljós, ljóð, tónleikur, pallur, | Sum Starir. Takið mær tað ikki illa upp
kameraføring, skitna fiskabúrið, pílar og
skot innslegini...Ja alt! Rudolf er ein alt
ov góður kapasitetur at standa har. Hann
skuldi heldur gjørt rættiligar sjónvarps-
sendingar, har hann fór runt í landinum
men síggj tað sum eina roynd at koma
við einum uppskoti til, hvussu sjónvarpið
kundi gjørst betur.