leygardagur 20. februar 1999síða 16

C AN tíðindablaðið) . Nr. 35 - 20. FEBRUAR 1999 n/ - Umráðandi at hava hjartað við Í Edward Fuglø fegnast um, at eitt mentanarálit er skrivað, men heldur, at arbeiðast má miðvíst út frá hesum. Ikki må steðgast. nú álitið er komið. — Alt verður slípað í kantunum. Allur filmarnir hjá Disney t. d. eru líka. Eitt sindur av ohugna er. men endiliga ikki ov nógv. Eg haldi. tað verður eitt sindur gelt á henda hátt, mær dámar betur, at ein lovar demonunum leysum, sigur Edward Fuglø, listamaður VITUSKI. ið ger ettt elt úttrykk fa n Otession Hetta veit ein eftir lokna skúlagongd. Ringt er at seta rå á hetta, men tað er nakað við at hava eitt eyga, ið sær smålutirnar, og at ein ger sær greitt áðrenn, hvat | . sigur Edward. - List og mentan stendur ikki í stað. Tað er sum ein stór alda. sum skolar alla tíðina og alt fylgir bara við. Ein kann ikki steðga tí og siga soleiðis og soleiðis og ein kann illa seta frámerki á. Tað sum er list í dag er tað kanska ikki í morgin ella um 50 ár. Sjálvsagt finst klassíska listin, men tað er eftirtíðin. ið avgerð, hvussu Edward Fuglø vónar, at meira verður gjørt, enn bert at seta orð á mentapolitikkin, tí tað krevur meira enn tað leingi nakað livir, sigur Ed- ward Fuglo. ið heldur Før- oyar vera ein eftirbåt, tá tað snýr seg um umstødurnar hjá listafolki Ikki eru nógv. ið liva sum listafólk burturav í Før- oyum, men Edward er ein teirra. - Tað er ikki eitt arbeiði. ið ein velur sær. Tað er ein lívsstílur, lívsholdningur. Tað krevur alla tína tíð. Eg veit ikki, um hetta ala tíðina var mín ætlan. Kanska er tað tilvildin, ið hevur gjørt, at eg nú arbeiði við hesum. Ofta verður eisini spurt, hví ein er í Føroyum - hví ikki aðrastaðni? Men hví ikki í Føroyum? Tað er líkamikið. hvar ein er. Tað positiva við at vera her er, at ein fær nógvar ymiskar uppgávur, og ein fær tær skjótari enn uttanlands. Har verður ein ofta settur í bás, soleiðis, at ein arbeiðir innan eitt ávíst oki. Tey eru fá, sum uttan- lands kunnu skifta ímillum. bert tey væl etableradu, heldur Edward, ið heldur. at vandi ofta er fyri at komma inn í eina tunga skipan, har tað eru øgiliga nógv fólk. ið skulu taka stóðu til alt. Edward er samdur i, at tað møguliga er lættari at koma sær fram í Føroyum, men hann heldur ikki, at tú eigur at undirmeta hetta. - Ein er dómari hjá sær sjálvum. tað verður ein noyddur til. Ein skal altíð pressa citrónina. Ofta siga fólk um meg, at eg havi gjørt so nógv burtur úr has- ari ella hasari pallmyndini. Tað haldi eg ikki eigur at verða tikið fram. Heldur tað, at ov lítið er gjørt burtur år, tí tað hendir í ríkiligt mát. Ein skal taka seg sjálv- an í álvara, fyri tað um tað kanska er lættari í Føroyum enn aðrastaðir. Fyri mær er tað líkamikið. um eg geri ein pall í Havn ella í Lond- on. Hann skal kunna vera allastaðir, og ein skal gera hvat ein kann. Og nógv list- afólk hava hesa meining og tað má vera málið, sigur Ed- ward Fuglø. Alt er lika og gelt Edward meitir, at tungar skipanir hava vid sær, at alt endar f eini mainstream skipan. - Alt verður slípað i kant- unum. Ein barnab6k uttan- lands hevur klårar reglur at ganga eftir viðvíkjandi inni- haldi. Hvat tola okkara børn at lesa? Hesin politikkur liggur hjá forløgunum og tað er ikki rætt eftir mínum tykki. Alt verður ov fýra- kantað. Allir filmir hjá Dis- ney t.d. eru líka, figurarnir verða skiftir út, men søgan er hin sama. altíð okkurt. sum er sikkurt. Eitt sindur av óhugna er, men endiliga ikki ov nógv. Eg haldi tað verður eitt sindur gelt á henda hátt. Mær dámar bet- ur, at ein lovar demonunum leysum, sigur Edward, sum tó leggur afturat, at alt skal vera við máta. Hann heldur, at okkum tørvar meira ymiskar bøkur, list og mentan, alt skal ikki verða leitt í sama spor. Vit eru eksotisk Edward neldur, at tað, at vit eru júst her, eiga vit at nýta í arbeiðinum at vísa okkara mentan, okkara land, úteftir. - Vit eru eksotisk! Greiðir tú einum onglendingi ella týskara frá, at tú býr á nøkr- um oyggjum í Atlantshavi- num við 45.000 íbúgvum, so gerast tey forvitin, tí tað kenna tey einki til. Í gøtuni, har tey koma frá, búgva kanska yvir 100.000 fólk. Hetta eiga vit at brúka innan mentan og annað. Hetta er okkara sterka kort, heldur Edward. Edward sigur, at hetta hevur nakað at gera við, vit innflyta ymsar stílar og rák, sum vit so ávirkast av, men geva okkara snið, so tað ikki verður útflutt í sama skapi, sum onnur kenna tað frammanundan. Hann held- ur, at umráðandi er at vera ærligur, tí so gevur ein gðr- um nakað eksotiskt. Tað kostar I prátinum um føroyska mentan og list sigur Ed- ward, at sum altíð, so er hetta eisini spurningur um pening. - Tað er dýrt! Mentanar politikkur er sigldur afturúr,