leygardagur 6. mars 1999síða 2

Åb Jan Møller Blaðstjóri: Internet: www.sosialurin.fo Tjóðveldið fallið fólkaflokki til knýggja! Oddagrein - Tjóðveldisflokkurin selur samhaldsfastu hugsjónina! -Ei undur i, at Oli Breckmann takkar við gráturodd! EINGIN flokkur hevur nakrantíð slakað so nógv hugsjónarliga, sum Tjóðveldisflokk- urin ger í málinum um eftirlonina. Frá at hava sligið manngarð um ta samhalds- fastu hugsjónina - tað solidariska prin- sippið - hálsar Tjóðveldisflokkurin um. TAÐ undrar tí ikki, at Óli Breckmann - tann mest hogravíðgongdi politikarin í Norðurlondum - við gråturødd takkaði landsstýrismanninum í almannamálum á tingfundinum hósdagin.Ja, hetta var sann- liga ein soguligur dagur, tá Helena Dam á Neystabo svaraði fyrispurningi frá stavnamanninum um pensjónsviðurskifti. Eftir svari og orðaskifti at døma hava bæði Tjóðveldisflokkur og Sjálvstýrisflokkur tveitt seg fyri foturnar á Fólkaflokki og góð- tikið uppskotið um eina Fólkatrygging. FOLKATRYGGINGIN er ósolidariska upp- skotið hjá Fólkaflokkinum til eina eftir- lønarskipan. Ein skipan, sum ber i sær, at tey, sum forvinna mest í arbeiðsforum aldri, eisini skulu hava mestu eftirlonina. Tey lågløntu, tey arbeiðsleysu og tey 6- hjálpnu verða við sviðiðsoð. Tey skulu dúva upp á fólkapensjónina - treyðugt so, kanska hægri enn í dag. SAMSTUNDIS, sum Tjóðveldisflokkurin ger knæfail fyri Fólkaflokkinum, tekur hvorki hann ella tann so „sosiali“ Sjálv- stýrisflokkurin undir við uppskoti Javnað- arfloksins at hækka fólkapensjónina. Og neyvan taka teir undir við uppskoti Javn- aðarfloksins at hækka Samhaldsfasta - tað samhaldsfasta prinsippið í pensjóns- málinum - so hann kann veita eina veru- liga pensjón í framtíðini. TAÐ harmar mong tjóðveldisfólk og hjá mongum mundi tað fara kalt eftir rygg- inum, tá Tjóðveldisflokkurin sveik stevnu- skrá og veljara og stillaði seg við fallangsu Fóikafloksins. Hann sveik vinstraveingin - arbeiðaran, fiskimannin, handverkaran, ja, tann føroyska løntakaran - i stremb- anini fyri fullveldinum. Hann tveitti seg fyri hugsjón Fólkafloksins: „vertin á, hvat ann- ar fær, eg skal nora at mær“. Fólkaflokk- urin hevur klárað at snarað Tjóðveldis- flokkin um sín lítlafingur. Nakin stendur hann, nú hann avdúkaði seg sjálvan. Ei undur í, at Fólkaflokkurin hóreiggjar sær. Men ein dag vaknar foroyingurin! Sosialurin yrgdarblaðstjóri Eirikur Lindenskov Fíggjarleiðari: Sveinur Tróndarson Marknaðardeild: Jonhard Hammer Dagbjort S. Hansen Blaðfólk: Dagny Joensen Aki Bertholdsen | Turið Kjølbro Niclas Johannesen Dagfinn Olsen John Johannessen ítróttarskrivari: Emil L. Jacobsen Argjavegur 26, Argir Myndamenn: Jens Kristian Vang Alvur Haraldsen Utgevari, uppseting og prent: Sp/f Sosialurin Bústaður: Postadr: Postsmoga 76, | 110 Tórshavn | Telefon: 311820 Telefax. 314720 e-mail: post & sosialurin.fo | —…|—|— —— % Tjodveldisflokkurin vann kanska valið, men Fólkaflokkurin vinnur politikkin 13. nov. í fjør setti Óli Breck- mann, løgtingsmaður Helenu Dam á Neystabø, landsstyr- iskonu fyrispurning um, hverjar ætlanir landsstýrið hevði á pensjónsekinum Vanliga skulu slíkir fyri- spurningar svarast innan 20 dagar, men ikki fyrr enn fyrr- adagin varð hesin svaraður Men spyrjarin tók sær ikki tykni av tí seina svarinum, tvørturimoti hann strálaði sum ein sól um svarið, og hevdi neyvan verið gladari, um hann sjálvur hevði skriv- að tað , Og tað kundu Óli Breck- mann Fólkaflokkurin saktans vera. Teir høvdu enn einaferð vunnið eitt slag í samgonguni. Hesaferð stríðið um 'Fólkatryggingina". - Og neyvan hevur Óli Breckmann havt stoltari dag á Løgtingi øll hansara mongu ár sum løgtingsmadur. Og hetta gevur honum sjálvsagt vónir um eisini at vinna slag- ið um lønarlagid og kostnað- arstoðið. og Og neyvan hava nakrir pol- itikkarar áður mist politiska trúvirði so skjótt sum tjóð- veldismenn og tað serliga stavnamaður = Tjóðveldis- floksins Høgni Hoydal. Ei undur í. at Oli Breckmann á fundi í Føroyahusinum i Keypmannahavn aftaná langt innlegg frá Høgna Hoydal um almannapolitikk ásann- aði, at við hetta lag fór Høgni at gera Ola arbeiðsleysan sum politikkara. Prisurin, sum Tjóðveldis- flokkurin longu nå hevur goldið fyri at sleppa at spæla víðari við fullveldisprojekt- inum, er so høgur, at man næstan hevur hug at taka synd í teimum, um fullveld- isætlanini heldur ikki eydn- ast. Men aftur her verður tað Fólkaflokkurin, sum kemur at sita við avgerandi orðinum í samgonguni. Og meðan alt hetta hendur, situr Oli saman við restini av fólkafloksmanningini og sól- ar sær í ómegdini hjá Tjóð- veldisflokkinum, sum er vorðin reinur ”priigelknab- end" hjá Fólkaflokkinum. Fólkatryggingin setur eg- oismuna í hásætið og kastar allan solidaritet yvir borð. Lønmåttakarar skulu sjålvir tryggja sær pensjón gjøgnum uppsparing, meðan tey sum ikki megna tað, tey skal tað almenna taka sær av. Jú, meira tú vinnur í vinnuførum aldri, tess meira fært tú í pen- sjón. Hetta er og hevur gjøgnum allar tíðir verið góður fólka- flokspolitikkur, men at teir skuldu fáa so lætt spæl við Tjóðveldisflokkinum, tað heyði eingin rætthugsandi trúð. Ikki meir enn hálvtalað orð, so høvdu loysingar- menninir eisini slúkt henda kamelin saman við tí stóra fylgi av kamelum, sum teir longu higartil hava slúkt. Annars hevdi Javnaðar- flokkurin saman við Tjóð- veldisflokkinum funnið eitt columbus-egg á pensjonsøki- num, tá Samhaldsfasti í seinnu helvt av åttatiårunum varð samtyktur. Tað var talan um nyhugsan, sum onnur enntá hava roynt at brúkt sum fyrimynd. Ein pensjónsskip- an, sum fult út er solidarisk, og sum fult út liggur uttan fyri landskassan. Ein soli- daritetur, har tey, sum vinna nógv, geva mest til felags- skapin. Ein skipan, sum eisini fevnir um tey, sum av eini ella aðrari orsøk, ongantíð komu út á arbeiðsmarknaðin. Ein skipan, sum er figgjað av pørtunum á arbeiðsmarkn- aðinum, t.v.s. av bæði løn- takarum og arbeiðsgevarum, meðan fólkatryggingina gjalda arbeiðsgevararnir einki av. Samhaldsfasti er ein genial skipan, so um politiskur vilji var til at styrkt hana, so var hon besta alternativið. Sum- haldsfasti hevur tíverri havt eins svåra lagnu, partvís av borgarligum ågangi og part- vís orsakað av búskapar- kreppunu, men er tó enn ein veruleiki í dag. Men nú leyp so Tjóðsveld- isflokkurin frá og kastaði eis- ini á pensjønsøkinum saman við Fólkaflokkinum. Og tað løgnasta av øllum, sum hendi á tingi í fyrradagin var, at teir ídnastu til at verja hesa nýggju kapitalistapen- sjónina, tað vóru ikki fólka- floksmenn, men tjóðveldis- menn. Um tað so var av sam- vitskubiti, ella tí teir veruliga meina, at henda skipan er so góð, tað kunnu onnur meta um. Men hvat fer arbeiðs- marknaðurin at siga til hesa skipan? Hesi hava so enn ikki havt høvi at úttala seg. Men hin vegin, vit eiga kanska at takka Tjóðveldis- flokkinum fyri, at hann longu nú so týðiliga avdúkaði seg sum ein reindyrkaðan borg- arligan flokk. Tað var kanska gott, at hetta hendi, áðrenn teir komu longur við fullveld- isætlanini. Hetta er so ein forsmakk- urt!!! Jóannes Eidesgaard Sáttmálasamráðingarnar Som medlem af Starvsmann- afelagnum má jeg, endnu en- gang, undres over overens- komstforhandlingernes kar- akter. Sá vidt jeg ved, be- sluttede forhandlingspartner- ne ved overenskomstfor- handlingerne for to ár siden, at forebygge »mamutmøder« på både 10 og 20 timer i døg- net. Der var nemlig enighed om, at evt. krav til forhand- lingerne skulle/kunne være arbejdsgiverparten i hænde, kl. 19.00. kl. 12.30. + Kunngjørt verður at okkara elskaða mamma, ver- mamma, omma og langomma PETRA SMITH Tórshavn andaðist hósdagin 4. mars 86 ára gomul. Farið verður úr heiminum í Tréndargøtu sunnudagin Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni mánadagin Fyri tey avvarðandi Ella og Torfinn 1/2 år før overenskomstens udløb. Jeg går også ud fra, at arbejdsgiverparten har mu- lighed for at fremlægge ønsk- er /krav 1/2 år før. Efter forhandlingerne i 1997 begyndte Starvsmanna- felagið hurtigt efter at for- berede sig på forhandlingerne i 1999. Der var store ting på pro- grammet, så som ny lønord- ning, pension/efterløn og en regulering/forhøjelse af løn set i forhold til »lånet« vi i solidaritet med et kriseramt samfund, gav i 1991 og der- udover mistede pristal og andet, som burde medføre en positiv snak om lønforhøjels- er. Starvsmannafelagid af- leverede i sept. 1998 oplæg og krav i forbindelse med for- handlinger i 1999 — forsøgte samtidig at starte en dialog med forhandlingspartnerne som nu hed Figgjarmålastyr- ið. Dette viste sig at være svært og først efter at have været på forsiden af aviserne, lykkedes det engang i nov- ember at få et møde mellem parterne. Nu hvor overenskomsten er udløbet, sidder parterne til disse »mamutmøder« og be- regner konsekvenser af de forskellige krav. For mig at se var det netop Vinarlig heilsan, TØKK Tykkum, sum mintust meg å 70 åra degnum, takki eg hjartaliga. Jens Bolstad formålet med »den nye ordn- ing« (krav 1/2 år før over- enskomstudløb) så parterne herigennem havde mulighed for grundigt at konsekvens- beregne følger af diverse krav. Jeg tager ikke stilling til krav i forhandlingerne, men som medlem af Starvsmann- afelagnum føler jeg mig dybt skuffet over arbejdsgiverpart- ens manglende arrangement og endnu engang et svigt í forhold til indgåede aftale Fíggjarmálastýrið burde have haft rig mulighed for at kon- sekvensberegne siden krav med velbegrundede bereg- ninger blev afleveret i sep- tember 1998. Tórshavn 4.3.99 Lene Rauff Nielsen, socialrådgiver, medlem af Starvsmarnfelagnum