fríggjadagur 19. mars 1999síða 25
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 54 — 19. MARS 1999
tíðindablaðið
25
|. deild, og ístaðin komu
nógv små serbisk feløg i
eirra pláss. eitt nú mitt
sarndømsfelag Radnicki
Kragujevac, og eisini Spar-
tak Subbotica. har eg spældi
seinni. Vit fingu knappliga
nøguleikan fyri at kappast
regluliga ímóti teimum
heimskendu „.Reyðu stjørn-
um“ úr Crvena Zvezda, sum
vunnu Europeiska steypið
fyri meistarar í 1991. Mi-
hailovic. Savicevic, Jugovic
og hinar hetjurnar í jugo-
slaviskum fótbólti kenni eg
ikki so lítið. Og vit kláraðu
onkuntíð at fáa
góð urslit
Eigann av fyrrverandi liði
fekk nýggju ár í fongsli
æla. 0 Milan ( imbu
kki nakao und
1994
nesun ror
ny um jugoslaviska
arkið til Ungarns at royna
seg deild í grannalandi
Mær dámdi ongantíð at
sita leingi fastur á sama
Ti skifti eg felog
fleiri ferðir í míni karrieru.
Ahugin hjá mær fyri øðrum
londum og ðrum málum
hevur altíð verið stórur, og
tí var tað ógvuliga spenn-
andi at fara til Ungarns.
Stadler, sum eg spældi við
har, var ikki nakað vanligt
felag. Eigarin hjá Stadler,
ein av teimum rikastu
monnum í landinum, hevdi
ætlannir at gera sítt lið, upp-
kallað eftir honum, til tað
besta í Ungarn, og einaferð
í framtíðini millum tey
sterkastu í Europa. Stadler-
formaðurin heyði tvey stór-
feløg, nevniliga Inter Milan
og Ajax Amsterdam, sum
fyrimynd, og tey bædi fel-
øgini dåmdi honum so mik-
10 væl. at hann keypti teirra
búnar. Ja. vit spældu dagliga
í ungversku Í. deild í
troyggjum hjá Inter og
Ajax!
Stadler fekk nógvar fínar
spælarar til sín, eisini utt-
anlanda frá. Hann brúkti
eina rúgvu av pengum uppá
felagið. og fyri at vera er-
ligur, høvdu vit eina sera
góða løn úr hansara lumma.
Eingin av okkum visti nak-
að. hvagani bossurin fekk
sítt rikidømi, men ung-
verskir løgreglumenn vóru
helst betri kunnaðir um tað.
Os fyri trimum árum síðani
var Stadler skuldsettur fyri
íggjarligt svik. og nú situr
iann fongslaður í níggju
ár
plássi
Í
}
|
Gamli kenningurin
Sivic lokkaði til Føroya
Síðst í 1996 gjørdist stødan
inn, at Milan Cimburovic
bleiv so-kallaður ,friur a-
gentur”, og kundi tí velja
millum ymisk tilboð alla-
staðni frá. Og ein dag ringdi
200i vinurin og fyrrverandi
liðfelagin frå Spartak Subb-
tica, Tomislav Sivic, til
hansara. Tomislav hevði
longu verið eitt år í For“
oyum tå, har hann spældi
við VB í Vági. Sivic segði
við Cimburovic, at eitt lítið
felag í Suðuroynni leitar eft-
ir einum drúgvum miðvall-
ira, og spurdi, um hann ikki
ii“
var áhugaður at koma. Mil-
an ivadist eitt sindur í fyrst-
ini, tí at hann heyði tá tilboð
frá feløgum í ymiskum
londum, men gjørdi av kort-
ini at koma og kanna vidur-
skiftini.
- Eg visti ikki nógv um
Føroyar, áðrenn eg kom
hendan vegin. Fyri fyrstu
ferð hoyrdi eg um hesar lítlu
oyggjarrar fyrst í 1990, tá
urslitid av lutakastinum til
EM-92 undankappingina
bleiv kunngjørt og Føroyar
fóru í sama bólk sum Jugo-
slavia. Eg hugdi sjálvsagt
eftir báðum dystunum mill-
um Føroyar og Jugoslavia,
men tað einasta, sum eg
mintist frá tí. var hvíta
húgvan hjá Jens Martini...
Tomica Sivic sendi mær
nógvar upplýsingar um For-
oyar, so eg var ikki púra
blankur, tá eg kom til Hval-
biar. Sigast skal, at eg havi
ongantíð iðrað meg um tað
stigið...
Hin jugoslavin í Hvalba
er nú bilførari heima
Milan Cimburovic hevur
næstan alt sítt lív spælt sum
høgrubakkur, men í Royn
brúkti hann sum oftast seg
sjálvan á miðvøllinum. Mil-
an var ikki einsamallur jug-
oslavi í Hvalba. Samstundis
leikti ein áleypari við lið-
num.
- Sasa Vukotic kom til
Føroya saman vid mær i
1997. Sjålvt um hann ong-
antíð hevur verið yrkisspæl-
ari, kláraði hann seg rætti-
liga væl í Royn, serliga tað
fyrsta árið, tá hann skoraði
nógv mál. Men tíverri
manglaði Sasa nakað av
sjálvsaga, og í fjør fekk
hann ein so álvarsligan
skaða, at hann var noyddur
at gevast at sparka bólt. Nú
koyrir Sasa hýruvogn í sín-
um heimbyi í Jugoslavia…
- Tað var sera hugnaligt í
Hvalba. Fólk bæði frá
nevndini hjá Royn og bygd-
ini eru Ogvuliga fitt og g60
Á
LS ú x
at vera saman vid. Men eg
vildi royna nakað nýtt,
royna at kappast ímóti teim-
um bestu í hesum landinum.
Har í Suðuroy spældu vit
sum oftast leygardag, og
hvønn sunnudag plagdi eg
at fara til Tvøroyrar, Vágs
ella Sumbiar at hyggja eftir
dystum í 1. deild. Royn er
lítið felag, og vit høvdu ikki
fleiri enn seks-sjey góðar
leikarar, ið kundu roynt seg
í 1. deild. Fyri at hava eitt
veruliga gott lið má ein
velja í minsta lagi millum
fimmtan góðar spælarar.
Hitti sin gamla
liðfelaga í Runavík
Milan Cimburovic er nogd
ur við síni gongd í Runavík
higartil. Spælarnir tóku væl
ímóti honum. og nevndin
stuðlar venjaranum í øllum
viðurskiftum. Milan heldur.
at sjálvt um honum dámdi
væl at arbeiða í Hvalba, eru
møguleikar norðanfyri
nógv betri fyri at fáa góð
úrslit.
- Her á Runavíkar leiðuni
er alt heilt ødrvisi. Felagið
er stórt, vit hava tvey hundr-
að fólk íðkandi fótbólt í ym-
iskum deildum og aldurs-
bólkum. Eg venji sjálvur
bæði 1. deildarliðið og 2.
deildarliðið, og eisini ung-
lingar. Trygvi Mortensen
hjálpir mær bæði við venj-
ing og at koma at kenna
spælararnar betri. Og við
øðrum hjålpir eisini okkara
málmaður Dejan Milano-
vic, ið var her í Runavík í
fjør. Tá ið vit báðir spældu
fyrst í nitiårunum við Radn-
icki í Kragujevac, kundi
hvørgin ímynda okkum, at
síðst í tiggjuåraskeidinum
enda vit báðir i føroyska fel-
agnum NSI! Eg havi eisini
sæð sjey 1. deildardystir hjá
runavíkingum á sjónbond-
um, so eg kenni leikarnar
rættiliga væl longu nú.
NSI er framtíðarfelag í
føroyskum fótbólti, um ein
hyggur at, hvussu nógvar
evnaríkar spælarar vit hava.
Men aldur á spælarum
merkir ikki nakað fyri meg.
Um ein 16-åra gamal leikari
hjá mær er góður at brúka í
1. deild, so sleppur hann at
spæla. Og um eg síggi, at
næstan 40-ára gamli Abra-
ham Hansen, ið venur aftur
av álvara við okkum, megn-
ar at varðveita sitt stødi,
hann er kendur fyri, so skal
hann eisini vera við . Eg
kenni ikki ungar og gamlar
leikarar, eg kenni bara góð-
ar og vánaligar...
Bbesta úrslitinum hjá
NSI nakrantid i 1999
Nýggi NSI-venjarin dylir
ikki fyri, at hann ætlar sær
betri úrslit í landskappingini
í år, enn tað fimta plassið.
sum runavíkingar fingu í
1998.
- Eg havi ikki brúk fyri
fleiri spælarum á liðnum.
heldur ikki útlendskum. Vit
hava nógv av góðum fólki.
og útlendingar reka upprun-
aligar leikarar úr liðnum.
Lagið á spælarum er gott.
allir møta til hvørja venjing
og tað verður ikki nakað
óvantað fyri meg, um vit
fara at stríðast á jøvnum fóti
ímóti KI, GI og teimum
báðum havnarfeløgum. Eg
skal sjálvur vera nøgdur við
einum plássi millum trý tey
fremstu komandi heyst. NSI
hevur ongantíð í síni søgu
verið so høgt plaserað i
landskappingini og í ár hava
vit uttan iva góðan møgu-
leika at fáa okkara besta
úrslit nakrantíð.
Milan Cimburovic roknar
við, at hansara framtíð verð-
ur sum fótbóltsvenjari.
Hann nýtir sína frítíð til at
lesa ymiskar bøkur um á-
stødi av spæli og fyrireika
seg ti: venjingar. Fyri nøkr-
um mánaðum síðani fekk
Milan venjaraprógv í sínum
heimlandi.
- Eg vitji míni foreldur
hvønn vetur. Men eg hevdi
spælt uttanlanda í seks ár
Málmaðurin hjá NSI, Dejan Milanovic, og hansara núverandi venjari spældu saman í felagnum Radnicki fyrst í nítiárunum
og eri nu venur at vera burt-
ur frá frændum og kenning-
um har. Eg kann ikki siga,
at mær leingist so ræðuliga
nógv eftir Jugoslavia, sjálvt
um tað ongantíð hevur verið
nakað kríggj í tí partinum
av landinum, sum eg eri ætt-
aður frå. Men eg veit ikki
um eg verði verandi í Før-
oyum í nógv ár. Mær dámar
væl her, men tað eru nógvar
spennandi avbjóðingar aðr-
astaðni eisini. Nú dugi eg
ikki at spáa, hvussu tað
verður um tvey ella trý ár.
Skal ikki undrast, um
Føroyar sigra á Skotlandi
Vit tosa eitt sindur um for-
oyska landsliðið og tess úrs-
lit í teimum seinastu dystu
num. Milan heldur, at sjålvt
um vit hava sæð eina stóra
framgong tey síðstu árini.
eru úrslitini kortini ikki nog
góð.
- Fyri meg at tapa 1-2 er
næstan tað sama, sum at
tapa, siga vit, 1-7. Um mítt
ið er eitt mål aftanfyri, so
royni eg ikki at verja eitt
sovorðið úrslit. men vil
elst taka kjansir fyri at
javna. Sjálvt um hetta land-
ið er so lítið, finnast nógvir
fralíkir spælarar her, og tað
er eitt sindur spell. at lands-
iðsvenjarin ikki nýtir sína
tíð og sína orku at royna
ungar evnaríkar leikarar.
Her í Runavík til dømis
kundi eg viðmælt í minsta
lagi fýra dreingir á lands-
liðið: Christian Høgna Jac-
obsen, Dánial Hansen, Jón-
stein Petersen og Helga L.
Petersen. Eg vil tó ikki
standa fast við, at allir fýra
kundu fingið fast pláss á
liðnum, men Í
teir eru í
hvussu so er framtíðarspæl-
arar, sum vónandi koma á
landsliðið fyrr ella seinni.
Annars skulu føroyingar
hava Ísland ella Kypros
sum fyrimynd í altjóða
kappingum. Tey bæði lond-
ini eru ikki so nógv størri
enn Føroyar, men tey klára
ség
heilt ómetaliga væl
Men føroyskur fótboltur er
á rættari leið. Um føroy-
ingar vinna á Skotlandi í
juni mánað, so undrar tað
meg als ikki.
Tosar fimm mál - lærir
føroyskt frá dóttrini
Milan Cimburovic dugir
ikki færri enn fýra fremm-
and mál. Umframt sítt móð-
urmál, ið er serbiskt, tosar
jugoslaviski venjarin hjá
NSI eisini enskt, tyskt, russ-
iskt og ungverskt.
- Ungverskt er ræduliga
torført at læra. Malið líkist
ikki nøkrum ødrum í ti part-
inum í Europa, og tað hevur
tjúgu try føll. Men tå ið eg
kom til Ungarns, gjørdi eg
av at læra teura mål. Og
aftaná try ár í landinum
dugdi eg kortini málið sera
væl.
I Foroyum samskifti
Milan framvegis á enskum.
og blandar eitt sindur av før-
oyskum uppí. Á spurningin
um hann fer at læra seg for-
oyskt í álvara, svarar Milan
smílandi:
- Ja. eg skal læra málið
frá dóttrini hjá mær...
...Eingin av okkum veit
sína lagnu. Tá ið Milan
Cimburovic fyri tveimum
árum síðani hugsaði um
hann skuldi koma til Foroya
at spæla fótbólt ella ei, visti
hesin hugnaligi og bjart-
skygdi jugoslavin helst ikki.
at hálvt annað árið seinni
skulu hann og hvalbiargent-
an Winnie Thomsen fáa
eina fitta dóttir. Winni og
lítla Kristina eru í Hvalba
nú, men tær skulu koma til
pápan um nakrar dagar.
- Soleiðis kann lívið okk-
ara laga seg, sigur ein hugs-
anarsamui Milan og hyggur
stoltur at myndini cv Krist-
inu, sum hongur á veggi-
num í harsara nýggju hús-
um í Runavík, har hann fer
at leiða lokalfelagið NSI til
elituna av føroyskum fót-
bólti.