hósdagur 25. mars 1999síða 9

Nr. 58 — 25. MARS 1999 tíðindablaðið K Fr 1 oll Annars eru vomul handverk væl umtókt Teimum vitjandi dámar stak æl at tøva, tølti r bregda ter Fi i Ins g (CY rn T teirra ungu døgum. Eisini dámar nøkrum væl at takast við at matgera. Umstóður nar eru í lagi til alt slíkt virksemi, og tað stendur teimum vitjandi sjálvum í boði, hvat tey takast við. Tí heldur Wanja Petersen, at eitt lhald sum tað í Torsgøtu er eitt stak gott tilboð at bjóða eldri fólki. slíkt Ti Tidindablød Tilhaldið í Torsgøtu fær oll tey vanligu tidindablødini umframt úlendsk tíðinda- blóð frá Býarbókasavni- num, tá tey eru vorðin eina viku gomul. Teimum gomlu dámar stak væl at koma í Tilhaldið at lesa blødini, og serstak- liga eru tað menninir, ið koma tíðliga á morgni, tá posturin júst er komin, at lesa ferskastu tíðindini úr teimum føroysku tíðinda- bløðunum. Men menninir eru ikki eins Oførir at vitja til ávís onnur tiltók, sum konufólk- ini. Til dømis vitja ikki ser- liga nógvir menn, tå tøving er á skránni. Hetta verður mett sum konufólkaarbeiði, og tí halda teir seg burtur. Men Wanja Pertersen sigur, at onnur tiltøk eru, har menn eru Oførir at vitja. Til dømis er fimleikur væl umtóktur millum menn Orsøkin tl, at ein sær fleiri kvinnur í Tilhaldinum er eisini tann einfalda, at menn ikki gerast eins gamlir og kvinnur. Teir doyggja ella gerast avlamnir langt áðrenn kvinnurnar, og hetta sæst til dømis aftur á vitj anartalinum í Tilhaldinum, sigur Wanja Petersen. Kvøldsetur og vitjanir Pensjónistarnir í Tilhaldi num hava fleiri ferðir skip að fyri kvøldsetum og ym iskum vitjanum í Tilhaldi num. Millum annað, hava tey havt vitjan av pensjór istakeiðnum á Føroya Fólk aháskúla saman við einun lesibólki frá Sjónletkarhús inum Einaferð hevur ein fyrsti flokkur frá Studentaskúla num í Hoydølum verið á vitjan í Tilhaldinum. — Hetta var ein sera væl eydnað vitj- an, sigur Wanja Petersen Hon greiðir frå, at vitjanin var skipað soleiðis, at stud- entaskúlanæmingarnir greiddu frá, hvar og hvussu tey búðu og hvaðani tey komu frá. Síðani greiddu tey eldru frá á sama hátt, og eisini varð komið inn á, hvussu útbúgvingin hjá teimum eldru var farin fram. Tu liðugt var at greiða frá, settust yngru og eldru ættarliðini saman at pråta, og komu hesi serstakliga væl frá at práta saman, hóast tann stóra greiðir Wanja Petersen frá Hon sigur, at ættarliðini bæði hugnaðu sær saman. Men talan er eisini um aldursmunin, oført yngri fólk enn studentaskúl- anæmingar, ið vitja í Tilhaldinum. Eisini vitja barnagarðar vidhvørt. Men hesum viðvíkjandi hevur Wanja Petersen ta áskoðan, at barnagarðarnir skulu ringja áðrenn tey koma, so pensjónistarnir eru til reiðar at siga frá onkrum ella okk- urt líknandi. — Tað skal ikki vera soleiðis, at talan er um eitt savn, har møguleiki er it hyggja at gomlum fólki, sigur hon. Wanja vil heldur, at talan skal um eitt vanligt samskifti millium ættarliðini. I samabandi N lagarðsbórnum greiðir Wanja einari skemtiligari hending. Eina- ferð Tilhaldið hevdi vitjan av einum barnagarði, var tað nevniliga so, at eitt av børnunum fór tískil eina konu við heilt gráðum hári og spurdi hana, um hon livdi fyrr í tíðini. Tá konan svaraði, at tað gjørdi hon, var drongurin skjótur at spyrja hana, um dinosaurar eisini vóru uúl tå. Men neyvan var konan so gomul. Wanja Petersen heldur, at júst hesin tilburður sýnir okkum, hvussu sambandið er millum småbørn gomul. Tey smáu eru í dag næstan einki saman við teimum gomlu, og tí hava tey eisini ilt við at ímynda sær, hvussu tey gomlu hava hvað vera ant Dari ira og Nógv vitjað Tilhaldið í Torsgøtu lat upp mars 1998, og restina av tí mánaðanum vitjaðu 1.014 fólk í Tilhaldinum. Síðani hevur talið av vitJ- andi ligið millum 500 og 1.000 í hvørjum mánaða. Hóast gongið ikki hevur verið nakað serligt í kava veðrinum í vetur, hevur undirtøkan fyri Tilhaldinum verið betri enn í fjør. Í janu- ar vitjaðu 695 fólk og í feb- ruar vitjaðu 838 fólk. Vænt- andi er, at vitjanartalið fer at nærkast teimum 1.000 í mars I ) verða skrå- ett á tann hátt, at tey sjålvi ey vitjandi sela eina SÍTIKU á etlt pappir, ið hongur úti í ganginum, har tey heingja frakkarnar frá sær. Hetta pappírið verð- ur skift út á hverjum morgni, so fylgjast kann við í, hvussu nógv vitjandi hava verið hvønn einstakan dag. Sum nú er, verða menn og kvinnur skrásett undir einum, men Wanja Petersen sigur, at hon til stutilleika hevur ætlanir um at skráseta hesi hvort fyri seg, so síggj- ast kann, hvussu býtið er millum kynini. Hon sigur seg hava varhuga av, at tá útróðrarlíkindini ikki eru góð ella tá ikki ber ul at ståkast kring húsini, er talið av viljandi monnum mun- andi hægri. Eldri fólk eru búgvin Wanja Petersen sigur, at eldri fólk eru so búgvin og hava so nógvar lívsroyndir, at tey balla ikk; alt inn eins og vit onnur gera, tå eitt- hvørt er á vási. Hon sigur, at hetta er nakað, ið bæði børn og gomul hava til fel- ags. Tey siga hvat tey ynskja at gera, og tá hon hevur tikið undir vid hug skotinum, verður farið til verka. Tað verður einki tos- að um, at ein ikki hevur tíð, ella at tað er ov strævi at fara undir ávísa verkætlan Nei, tå avgjørt er, at eitt- hvort skal gerast, so verður tað gjørt, og uttan hóvasták Í hesum sambandi heldur hon, at vit hava nógv at læra frá teimum eldru Leiðarin í Tilhaldinum igur. at júst tað, at tey eldru eru so opin, ger tað stuttligt at arbeiða í Tilhaldinum Royndarár Wanja Petersen sigur, at Tilhaldið í Torsgøtu fyribils varð opnað fyri eitt roynd- arár. Hetta royndarárið er nú liðugt, og vónar hon, at Til- haldið framvegis fer at hús- ast í gamla Føroya Banka. Hon heldur nevniliga, at vit hava skyldu at geva teimum eldru góðar umstødur, og Nakrir av føstu gestunum í Tilhaldinum framman fyri i d 1 i vøkru lutunum, tær hava gjørt, tá handarbeiði hevur verið á skránni hon leggur afturat, at um tey gomlu hava góðar um- støður, so liva tey longri og betri og hava sjálvdan brúk fyri lækna Hetta er jú eisini bíligari fyri samfel gid enn sjúkraviðgerð, s avgjørt átti meira at verið gjørt fyri tey gomlu, sigur Wanja Petersen at enda Wanja Peters ; gh UNKAD leidari i durunum sína - i up r:11 fihaldinum til skrivstovu I sum er gamia já Foro I ur ya ink a