mikudagur 31. mars 1999síða 4

4 tíðindablaðið Nr. 62 — 31. MARS 1999 Skjótt Skal Ingeborg Vinther eisini til samráðingar: Minsta krav er eini 0% í lønarhækking KID SEN ; Minst 10% afturat í løn S É ð. Ingeborg Vinther sigur, at Me 5 enn eru krøvini ikki gjørd hið upp S Fað er heldur ikki avgjort. stýrið ses um felogini samráðast sam- 5 } an, ella hvor sært suðu V ; Men sjálvsagt verður ers ed c ið 5 int talan um lønarkrøv Hon sigur, at eftir hennara tykki kann talan als ikki verða talan um eitt minni krav enn eina lønarhækking upp á 10“ Helst verður. talan um on t tað ettt stórri Krav, me skal tosast un Ingeborg V nnandelags dent á. rbe ri 1 r | Y r t;l 1n at arbeidscevarat vkkinv við Foroya Tc e Varð gjør« g 5 gu tI Og tå ið arbeidsgevar p rnar. s eru uppasagdir arnit hava hækkað lønirnar K | eði VU Så fe ir eildi hjá Foroya Tele yvir 9% * 3 1 1 t 1 1 … ' 214) såttn r og sers Dýra biðidag. 30. april må tað takast sum ein greið åbending um, at teir eru sinnaðir at góðtaka lønar- hækking til okkum eisini. Spurningurin er so bara, hvussu stór. hon skal verða Í ollum forum kann kravið ikki verða niðanfyri 10%. sigur Ingborg Vnther. Hon leggur afturat. at els- ini tað. sum er kent á øðrum økjum, leggur upp til. at ar beidaralønirnar eisini hækkað. Umframt sáttmálan hjá Foroya Tele. hugsar hon um sáttmálan við løg- og bú skaparfroðingarnar. sum I vissum forum gav yvir 14% í lønarhækking. Og ikki minst sipar hon til, at lønit nar hjá løgtingslimum beint nú er hækkað 60% So at tosa um eina løn arhækking uppá minni enn 10% til restina av arbeiðs marknaðinum. kann als ikki koma uppá tal, sigur for maðurin í Foroya Arbeið wafelag Hon vísir á. at fakteløgin hava víst eitt ótrúligt sal »ssinnid í royndunun fiskivinnuna á føtu hjólini aftur at mala Lonirnar hjá arbetðandi folkinum hava staðið í nóg Samstundis ha in em 2) Oe nu framgon elagnum. er tað heilt nåturligt, at vit fáa ein part av ti, sigur Ingeborg Vinther. Vit góðtaka ikki. at tað bara skulu vera reiðarar er Í Si og fiskimenn, sum fáa ágóðan av framburðinum í landinum. Lurti ikki eftir Formaðurin í Føroya Ar beiðarafelag er yvirhøvur ikki samd við formannin í BuskaparråOnum, við Log mann ella við arbeidsges ararnar sum mæla til lagalig lønarkrøv, tí annars gongur tað útyvir okkara Kapping ariøri. Sagt verður, at hækka lønirnar í Fóroyum meiri enn lønirnar í løndunum, vit kappast við, tvs 2-3% um árið, versnar okkara kapp ingartøri. Eg lurti als ikki eftir slíkum. Úttalilsið hjá Bjarna Olsen er helst bílagt og eg haldi. at tad var meiri spari kassastjórin heldur enn tann óhefti formaðurin í Bú skaparráðnum. sum úttalaði seg. Tí hatta er akkurát ben sin á bálið hjá arbeiðsgevar »eborg Vinther sig tað vísir seg, at hvørja fer: ráðingar eru fvr 1 Stávn verður ein ella annar etur“ sendur í følmidl t boða frá. at tað ber ikki t hækka lonirnar Hon rul { 10 } í oO l Í samfelag OU vel onki um, at tað eru lagløn arsamfeløgini, sum standi seg best figgjarliga. Har gongur tað bara skervan veg sigur Ingeborg Vinther Vildi hava arbeiðssteðg fyri at seigpina feløgini Nógv bendir á, at veruliga ætlanin hjá Karsten Hansen er at útarma fakfeløg- ini, so at vit onki skulu formáa okkum í framtíðini, sigur formaðurin í Starvs- mannafelagnum felagið og Figgjarmålastyr- 10. Hann sigur at tvørtur- ímóti, at tað er nógv sum bendir á. at tann veruliga ætlanin hjá Landsstýrinum er nettupp at arbeiðs- steðgurin skal blíva langur. — Stødan virkar eitt sind- ur fastlæst í løtuni. og tað er nógv, sum bendir á. at tann veruliga ætlanin hjá Karsten Hansen. fíggjar- málaráðharra. er at arbeiðs- steðgurin skal verða drúgv- ur. Endamálið við hesi ætl- anini er at útarma tey for- oysku fakfeløgini, so at tey onki formåa sær í langa tí framyvir. Gunnleivur Dalsgarð sig- ur, at verða tey føroysku fakfeløgini útarmað, fáa fíggjarmálastýrið, og aðrir arbeiðsgevarar, frítt spæl í Kar Hansen er undir illgruna fyri miðvíst hava stýrt fram ímóti arbeiðssteðgi. Íramtíðini at leggja til rætt- Somuleiðis er illgruni um, at ætlanin er, at arbeiðssteðgurin skal verða drúgvur. is, sum teir vilja, uttan at fakfeløgini eru ment at standa im6ti, og at verja løntakaran ímóti møgulig- um ågangi. — Gunnleivur Dalsgard leggur kortini afturat, at ein Ak! BERTHOLDSEN bendir á, at tað er júst tað, sum er tann veruliga ætlanin agnum, Gunnleivur Dals- garð, rættiliga dapurskygd- hjá Landsstýrinum. ur um útlitini fyri at finna Í gjáramorgunin var for- eina semju á sáttmálatræt- maðurin í Starvsmannafel- uni ímillum Starvsmanna- Nú frykti eg fyri arbeiðs- steðgurin verður drúgvur. — Men tað er nógv, sum slíkur taktikkur heyði verið so ótrúliga ábyrgdarleysur av Karsten Hansen, at hann hveppir seg við at trúgva. at tað kann vera so vindandi galið. Men aftaná tað. um er hent. er tað koruni mín met ing. at:tða . at tað er nógv. sum ber á tað borðið, skoytir hann so uppí afturat. Tað, sum fer hann at hava hendan illgrunan, er tað, sum er farið fram í seinast- uni. — Tá 10 vit samråddust um tann seinasta sáttmálan í 1997. var tað rættiliga um- ráðandi hjá okkum at fáa í sáttmálan, at vit skuldu byrja samráðingarnar í ár í so góðari tíð, at vit skuldu hava stundir at tosa okkum væl og virðiliga til rættis, áðrenn semingsmenninir komu uppí. Men fíggjarmálastýrið drálaði so longi, at samráð- ingarnar komu ikki ígongd fyrrenn í síðstu løtu. Tí hendi tað. sum vit fryktaðu mest fyri. nevni- liga, at samráðingarnar byrjaðu so seint, at vit aftur komu í ta stóðu, at semings- menninir máttu koma uppí. Hann sigur, at tað kann væl hugsast, at fíggjarmála- stýrið drálaði við vilja fyri at provokera til arbeiðs- steðgin. Er tað veruliga so, at tú tengir arbeiðssteðgin sam- an við fullveldisætlanini og at tú heldur, at hetta er ein langtíðar-taktikkur fyri at laga lønarlagid í Føroyum til jullveldið? — Tað havi eg onga við- merking til. — Men eg haldi bara, at tað politiska tevið hjá lands sty rismanninum hevur ver- 10 heldur vánaligt. Líka mikið. um vit skulu hava fullveldi, ella eina aðra samfelagsskipan. er tað neyðugt at hava eima dygga. almenna umsiting Og tað kann verða 0- metaliga hent hjá landsstýr- ismanninum at hava folk í umsitingini, sum hava ein positivan hugburð mótvegis sínum arbeiðsgevara. Ikki minst nú so av- gerdandi, samfelagsligar broytingar eru á skránni. kundi tað verið sera hent hjá landsstyrismanninum — at havt fólkið almennu um- sitingini við sær. - Tí skuldi hann heldur roynt at givið teimum eitt herðaklapp. Men soleiðis, sum hann ber seg at. er tað stórur vandi fyri, at hann fær tey ímóti sær ístaðin. Men nú sigur hann, at tað fær ongin seg at gera lønar- sáttmálar við so stórum løn- arvøkstri, at hann verður noyddur at siga fólki úr starvi aftur? Hatta eru bara leysir pá- standir, sum hann yvirhøvur onki grundarlag hevur fyri at seta fram. Okkara krøv eru ikki so órímilig. Tað einasta, vit biðja um, er at vit fáa ein lítlan part av framgongdini, sum hevur verið í samfel- agnum og at vit fáa tað aft- ur, sum vit hava lænt Lands- stýrinum í kreppuárunum, sigur Gunnleivur Dalsgarð. Vit fingu ikki fatur á Karsten Hansen, fíggjar- málaráðharra, áðrenn blaðið fór til prentingar.