Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-04-01, síða 24
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 1. apríl 1999síða 24

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

24 ítróttar Nr. 63 — 1. APRÍL 1999 — Her á Sandi er einki broytt síðan liðið gjørd- ist førovameistari i 1989. Ég haldi ikki, at B71 spælir verri nú, enn fyri tiggju árum síðani. men onkur lið í Førovum spæla négv betri, sigur Ivan Hristov Ivan Hristov, venjari hjå B71: — Ein dag fær hetta litla oyggjalandið sin Maradona — Ég tvist ikki í, at hetta lítla landið fær sín Maradona, fyrr ella seinni, ið skal gerast heimsstjórna og fer til Ong- lands ella Italia at spæla. Sjálvandi hava førovingar nú Toda Jónsson niðri í Danmørk, og hann er ein ógvuliga góð fyrimynd hjá teimum ungu. Men eg trúgvi, at ein dag kemur ein annar inn á pållin og fer at umboða Føroyar í teim- um størstu landskappingum í heiminum, sigur B71-venjarin Ivan Hristov millum annað í viðtalu við Ivan Eginsson hv AN EGINSSON ALVUR HARALDSEN Eftir at B71 flutti niður í 2.deild í 1997. vóru tað fá, ið roknaðu við. at sandoy ingar fóru at fáa nakra mót stóðu í stríðnum at flyta upp aftur í fjør. Men í byrjanini av kappingini 1998 hevði B71 trupulleikar við at fáa stig, og eftir seks umfør lá felagið í miðjuni av talvuni. Men aftaná tað vunnu nýggi venjarin hjá sandoyingum Ivan Hristov og hansara Ivan Hristov hevdi tað trupult í ungdómsárun- um, tí hann vildi ikki tillaga seg kommunist- isku viðurskiftunum í Bulgaria menn ikki færri enn tíggju dystir á rað og tryggjaðu sær pláss í elituni langt áðr- enn kappingarárið var kom- ið at enda I år telist B71 millum tey feløgini, sum skulu berjast ímóti niðurflyting. Hetta er ikki undarligt. Felagið er litid, og summir royndir stuðulsleikarar, eitt nú fyrr- verandi liðskiparin og nú- verandi løgtingsmadurin fyri Tjóðveldisflokkin, Páll á Reynatugvu, fara at velja onnur áhugamál framum fótbólt. Men fólk á oynni vóna, at teirra bulgarski venjari megnar at fremja eitt bragd afturat og bjarga sandoyingum í 1. deild. Higartil er Ivan Hristov púra ókendur í landinum uttanfyri Sandoynna. Tá hann kom til Føroya á fyrsta sinni, var meiningin tann, at venjarin skuldi spæla sjálvur. Men næstan bein- anvegin fekk bulgarin álv- arsaman skaða, tá hann rann við fullari ferð í girðingina, ið plagar at standa rundt um fótbóltsvollir í Føroyum, og síðani tá er hann ongantíð farin frá sínum plássi á venjarabeinkinum undir dystum Trupul ungdómur í heimlandinum undir táverandi stýrinum Ivan Hristov væntar ikki. at hann leikar sjálvur í ár. Tí fara føroyskir fótbólts- áskoðarar neyvan at síggja á vøllinum mannin, ið byrj- aði sína yrkisleið í øðrum av teimum báðum størstu feløgum í Bulgaria, nevni- liga Levski frá høvuds- staðnum Sofia. Hetta liðið er uppkallað eftir bulgarsku tjóðarhetjuni í loysingar- rørsluni móti turkiska stýr- inum í 19. øld, Vasil Levski. Søguliga umboðar Levski arbeiðarafakfelog i fótbólts- kappingini, meðan hitt størsta liðið í høvudsstadn- um, CSKA Septembreisko Zname, er knýtt til herin. Tað var ógvuliga torført fyri meg at gerast til stór- leikara. Stødan var tann, at abbi mín heyði sitið fongsl- aður í nógv ár, tí at hann mótmælti kommunistiskum einaveldi í landinum. Eg eyði nógvar trupulleikar í mínum egna lívi av tí. Eg spældi við unglingum hjá evski saman við komandi stjórnum í altjóða fótbólti Men eg kundi ikki sleppa uttanlands við teimum at uttaka í kappingum, ti at eg ikki hevdi loyvi til tess, or- sakað av mínum >ótryggu< frændum. Hverja ferð vit skuldu úr Bulgaria at spæla dystir, varð eg steðgaður og sendur heimaftur. Eg kundi sjálvandi roynt at hvað sam- bært teirra reglum, men tað vildi eg ikki. Eg fekk ofta boð at koma á løgreglustød- ir í Sofía, har teir plagdu at spyrja meg, hvussu tað bar til, at eg dagliga gekk í amerikanskum cowboy- buksum, og at eg dugdi at tosa enskt. Tað var næstan bannað at læra sjálvur enskt ta tíðina, tí tað var málið hjá hugsjónarligu fíggindun- um! Saman við mínum liðfel- aga í Levski, Nasko Sira- kov, ið ikki >skikkaði sær