leygardagur 17. apríl 1999síða 16

UR = VR SNIÐ (ele ——— NO I UD baka ETT mm mr TUD HID kd UD) te Nr. 72 — 17. APRIL 19992 Ein kemur ongantíð á mål Mong minnast Páll Danielsen frá skemtiligum løtum í åttatiårunum, har brødurnir Páll og Súni undirhildu. Eisini minnast mong hann frá kabarettum, leikum og útvarpsleikum. Men so fór hann niður til Danmarkar at nema sær útbúgving sum sjónleikari. Hann var niðri í 11 ár. men eitt nú móðurmálið, og tað, ið nú einaferð bylgist einum føroyingi í barmi, fekk hann leita heimaftur. so børnini eisini merkja, hvar rótin rann mmartri tíðir royndi hann sjólívið 1 hevur eisini stóra koyrikortið og koyrdi lastbil eina tíð. og dámdi hetta væl Men hugurin stóð til leik og seinni kom hann við í leikir, kabarettir og útvarpsleikir við so góðum monnum, sum Oskar Hermansson, Kára Peter- sen og Olivur Næs. Páll fór síðani á sjónleikara- skeið í Kungálv og heim- afturkomin leikti hann við í Grímu leikin „Hvor ræð- ist Virginiu Wolf" Hann búði heima hjá foreldrunum hesi árini. Tí annars heyði hann ikki klárað at svara hvørjum sítt, metir Páll í dag Sjómaður, bilførari ella leikari Ahugin fyri leiki var nú veruliga vaktur og Páll kom til ta niðurstøðu, at nú mátti hann finna útav. um hann skuldi halda fram ella royna okkurt annað Páll slapp inn á sjón- leikaraskúla í Arhus - Tað var spennandi og ein slapp at royna seg Men eg ivaðist framvegis. tá eg var sloppin inn, um eg skuldi fara, sigur Páll. Men hann fór og spældi so kabarett í summarfrí- tíðunum. Hann metir seg at hava leikt eini 7 kaba- rettir ul samans. Tað hevur týdning at finna eina meining í tí, ein ger. Eg visti ikki, um eg skuldi verða sjómaður, koyra lastbil ella spæla sjónleik og eg leiti enn, sigur Páll - Men øll finna helst eina meining Tå gjørdist hann varugur við tydningin, ið málið hevur, týdningin av at siga okkurt rætt, á rættan hátt, hóast Páll tá bæði hevði spælt leikir, útvarpsleikir. - Tú kann meina nakað rætt, men siga tað skeivt, sigur Páll, sum minnist seg hugsa, at tey skuldu ikki fáa seg heilt niður við nakkanum, bara tí hann skuldi igjøgnum føroyskt fyrst. - Tad dugdi eg so betri, enn nakar av teimum, síur Páll - Ein kundi blívið ein góður við lívi- Shakespeare“ sum at lyfta ein spegil upp fyri apukattur. Eins num, utan Sjónleikur € "5 veruleikanum og í einum sym- mun til, sær sjálvum 08 foniorkestri, um talan er : á kundi ein læra um at Eyðun fh spegil sá út fyri 400 árum sína egnu koyra last- Hugsa 50, stemmu, men bil ella síðani ikki tað, ið hini spæla sjón- søgdu, bert eins leik. Tí ein so øll mis- egna leiklut. kemur meira inn i skilja teg. Tå eg kom å Einki er so ringt at fåa tað, ein tekst við. Málið og apukatturin - Tá eg kom inn á skúl- an, fekk eg taliundurvís- ing. minnist Páll skúlan, dugdi eg ikki at siga nógv rætt á donskum. Tað, eg segði, var sann- leiki, eg leyg ikki, men eg segði tað ikki rætt. Tað varð ikki framborið rætt, at vita, sum at ein tosar ikki rætt. Men av størstum týdningi er at siga tað ærligt og rætt, tí tá hevur tú um bugtina og báðar endar, metir Páll, sum metir tað hava týdning at blíva við, eisini tá talan er um at læra seg eitt orð. Páll var við í „Glataðu spælimonnunum”, ið Eyðun Johannessen leik- stjórnaði, og síðani hann kom heim aftur til Føroya hevur hann verið við til „Dreymur Jóansgkunátt“, sum Axel Tórgarð umsetti. í samband við, at Gríma gjørdist 20 ár í fjør. - Tað er nakað av tí besta, ið eg havi verið við til á føroyskum. Tað var væl umsett og lå væl i munninum, sigur Påll og leggur dent å munin å væl skrivadum teksti og til tad, at teksturin skal framberast. Påll tosar i hesum sam- bandi um ymsik dømi, har målid ikki kann nytast ella ikki verdur nytt. Påll hev- ur í fleiri forum lisið bøk-