fríggjadagur 7. mai 1999síða 4

4 tíðindablaðið Nr. 85 — 7. MAI 1999 Sudurovingar verða enn einafarð við sviðusoð: - Verður verkfall, verður Smyril helst aftur lagdur Tað m tar 1 rDe IØS Ve Va ”e 1; eløg eiðseevarateleið at Smyril verður lagdur missa suðuroy samba d legMOkIð sum binda og loysa Smyril Drlens Í For ov rbeiðarafelag onki at ringja til mí, sigur Ingeborg Vinther. Ringi heldur til aran. Geva teir okkum sømiliga løn, verða ongi tiltøk sett í verk fe Og teir, sum binda og oysa Smyril i Havn, eru imir i Havnar Arbeids mannafelag Tys, at fer bara annað av teimum báðum feløgunum í verkfall, verður Smyril lagdur Tí tá ið ongin er at binda og loysa skipið. ber ikki til at sigla At fáa onnur fólk at gera tað, verður mett at vera Ó møguligt, tí so gera tey verkfalsrakt arbeiði, og tað vil ongin verða lagdur und il Påll Heinesen, Starvs fólkaleiðari á Strandferðsl uni, sigur, at verður tað verkfall. verður Smyril tað einasta = strandfaraskipið. sum verður lagt Øll hini skipini eru tað manningin ella aðrir limir í Starvsmannafelagnum sum binda og loysa. Teir. sum koyra bussar- nar, hava sersåttmålar, og Bygdaleiðir verða tí ikki raktar av einum møguligum verkfalli Páll Heinesen vísir á, at stødan viðvíkjandi Smyrli er serstakliga óheppin, tí har eru fýra fakfeløg knýtt at skipinum: Skipara-og nav- igatorfelagið, maskinmeist arafelagið. Starvsmannafel- agið og Arbeidarafeløgini Tvs. at hvørja ferð bara eitt av teimum feløgunum steðgar arbeiðnum, verður Smyril lagdur X hinum skipunum eru tey „bara“ try feløg, á oði um. tvey og á teimum smæstu bátunum. bara eitt Ongi undantøk Sostatt kann staðfestast. at aferð verða tað suð ngar sum koma at kja svidan av einum ar Jei harðast Tað er ikki meiri enn ein mánaði síðani. at Strand faraskipini lógu í næstan fýra vikur. tí at træta var í millum Starvsmannafelagið og Figgjarmålastyrid Og nú hendir tað so aftur Men hesuferð er mun urin so, at Smyril er tað ein asta skipið. sum verður lagt Samstundis hava bæði beiðsstet Logtingið kemur neyvan suðuroyingum til hjálpar Tad er sera trupult, fyri ikki at siga ómóguligt hjá løgtinginum at leggja seg út í eina ósemju á arbeiðsmarknaðinum, siga suðurovartingmenn AK! BERTHOLDSEN Tað má aldrin koma f ftur, at verkfall leggur samferðsluna lamna Tað var meiri enn ein løg tingsmadur, sum kom til hesa niðurstøðuna á tingsins rødarapalli, tá ið kjakið kom inn á arbeiðssteðgin á al- arbeiðsmarknaðin um og øll strandfarasigling varð løgd lamin av ti sama Nógvir tinglimir vóru samdir um at tað var óhepp- ð. at strandfaraskipini órðu løgd tá, tí avleiðingin var, at útjaðarin i Føroy- m kom at betala dyrasta prisin fyri verkfallið Men nú. ikki ein mánaða aftaná. er líkt til, at søgan endurtekur seg við tað, at stórur vandi er fyri, at ar- beidarafeløgini fara í verk- m m fall, eins og greitt er frå i greinini omanfyri Einasti munurin er, at hesuferð eru tað bara suð- uroyingar, sum verða raktir. Og tó tykist ikki, sum um tað ber til hjá løgtinginum at tryggjað suduroyingum ferðasambandið um verk- fall verður Hergeir Nielsen úr Tjóð- veldisflokkinum, sum er einasti suðuroyartingmaður í samgonguni, harmast um støðuna, men ivast stórliga i, um løgtingid kann gera nakað við tað hesuferð Hann sigur, at í samband- ið við arbeiðssteðgin á al- menna arbeiðsmarknaðin- um tosaði hann við lands- stýrið um at taka sam- ferðsluviðurskiftini í sam- bandi við arbeiðssteðg. upp Tað gjørdi nettupp tí eg ásannaði, at útjaðarin, m.a. Suðuroyggin, varð ov hart rakt í tí arbeiðssteðginum. Eg bað tí landsstýrið kanna um tað ikki bar til at bera so í bandi, at sam- ferðslan verður undantikin ósemjum á arbeiðsmarkn- aðinum. Hann hugsar m.a. um, at oll tey, sum varða av strand- faraskipunum skuldu verðið sett i starv eftir eini tænastu- mannalíknandi skipan. — I øðrum londum er sam- ferðslan undantikin slíkum arbeiðssteðgum, tí eitt land, har samferðslan verður løgd lamin, er í veruleikanum í undantaksstødu Hann sigur, at hetta tók fíggjarmálaráðharrin til eft- irtektar, tí hann fekk í sátt- málan við Starvsmannafel- agið, at sáttmálaviðurskift- ini hjá Strandferðsluni skulu lýsast og kannast Hvussu langt hetta ar- beiðið er komið, veit hann ikki Ikki mitt í eini ósemju Tó heldur Hergeir Nielsen, at tað er ómetaliga trupult at gera nakað til í næstu viku. - Tað vildi verið at lagt seg út í eina ósemju á ar- beidsmarknadinum, og tað haldi eg ikki, at tingid ikki gera. — Tað er so mikið álvars- ligt og prinsipielt, at tað kann tingið neyvan gera, sigur Hergeir Nielsen. Tó leggur hann afturat, at hann vónar, at landsstýrið finnur eina varandi skipan, so at tær mest grundleggj- andi tænasturnar í sam- felagnum ikki verða lagdar lamnar av trætum á ar- beiðsmarknaðinum. Ein annar suðuroyarting- maður, Flemming Mikkel- sen úr sambandsflokkinum er samdur við honum. - At fara í verkfall er ein rættur hjá fakfeløgunum og tað kann tingið ikki gera nakað við. Hann sigur, at ímeðan ar- beiðssteðgurin var á al- menna arbeiðsmarknaðin- um, var nógv tosað um at gera tey, sum vara av skip- unum, til tænastufélk, so at tey ikki kundu fara í verkfall, eins og politistar, lærarar 0.0. Men tað er so stutt síðani, at tað arbeiðið kann ikki vera komið serliga langt. I øllum fórum heldur Flemming Mikkelsen, at aðalreglan má vera, at alt landið verður javnt sett í slifkum førum so at eitt verkfall ikki rakar summi nógv harðari enn onnur. Hinir báðar løgtings- menninir fyri Suðuroynna, javnaðarmenninir Henrik Old og Jóannes Eidesgaard eru burturstaddir, so teim- um fingu vit ikki fatur á. Karl Johansen í Havnar Ar beiðsmannafelag og Inge borg Vinther í Føroya Ar- beiðarafelag vist á, at tað verða avgjørt ongi undan taksloyvi givin, uttan har mannalív er í vanda. Hetta endurtók Ingeborg Vinther í gjáramorgunin Tað. sum vit hava sagt. standa vit við. Og stødan er óbroytt. leggur hon afturat Men annars er tað ikki okkum, fólk skulu venda sær til, um trupulleikar stinga seg upp Tann rætti at venda sær til. er Føroya Arbeidsgev- arafelag, tí tað eru arbeiðs gevararnir, sum trýsta okk um í verkfall. Unna arbeiðsgevararnir okkum eina sømiliga løn. verða ongir trupulleikar, sigur Ingeborg Vinther Trygdin í hásæti Annars hevur ljóðað, at Strandferðslan hevur ætlað at Smyril skal sigla hóast verkfall verður Tvs, at ætlanin er at halda Smyrli at bryggju við motorunum, ímeðan fólk og bilar verða sett av. Síðan skal hann út á fjørdin at liggja. Men á Strandferðsluni iv ast tey í, um tað letur seg gera Bæði starvsfólkaleiðarin og stjórin, Reidar Nónfjall siga, at Strandferðslan setir trygdina í hásæti Strandfeðslan fer ikki uppá nakran máta at seta trygdina í vága fyri at sigla Og at brúka motorarnar at :trýsta skipið at bryggju við. uttan at binda tað, með an fólk og bilar verða sett av er ógvuliga ivasamt. Ar- beiðir skipið ov nógv. er tað skjótt, at portrið kann fara í knús. Fyri um at tala, at fólk kann fara niðurímillum Reidar Nónfjall undrast á. at slíkt tos gongur ímillum fólk og hann sigur, at hasi tíðindini eru ikki komin frå stovnunum, tí hann kennir onki til tað Spurningurin hjá okk- um er ikki. hvat ber til og ikki. Altavgerandi spurn- ingurin hjá okkum er, at, vit hava nakrar trygdarreglur, sum skulu haldast. Tey, sum sigla við Smyrli vita eisini, at manningin leggur alstóran dent á, at portrið verður ikki latið upp, fyrrenn skipið er bundið væl og virðiliga. Tað er eisini ein stórur spurningur, hvat skipasýnið sigur til slíka mannagongd. Tað verður somuleiðis hildið at verða lítið sannlíkt, at tað skal bera til at fáa Smyril at sigla til aðrar havnir, enn tær vanligu. Tí so taka tey, sum avgreiða Smyril har, verkfalsrakt ar- beiði á seg. Annars sigur Reidar Nón- fjall, at Strandferðslan hev- ur ikki nakra „tilbúgvingar- ætlan“ til reiðar at seta í verk. — Alt hetta eru mål, sum verða tikin upp, um verkfall verður og tá verða sjálvandi allir møguleikar kannaðir Og fyrrenn tá dugir hann ikki at siga någreiniliga, hvussu farið verður fram..