týsdagur 11. mai 1999síða 2
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Jan Múller
Internet: www.sosialurin.fo
Landsverkfroðingurin
Oddagrein
NU kom kanningin frá Logmansskrivstovuni um
landsverksfroðingsmálið. Hóast kanningin var
kritisk móti Finnboga Arge, so var hon sum
væntandi rættiliga einsíðað. Hóast niðurstoðan
var samstarvstrupulleikar millum Finnboga Arge
og Landsverksfroðingin, so hevði eingin spurt
frákoyrda landsverkfroðingin eftir. Hettar er eitt
eymt punkt í allari mannagongdini. Er tað rætt,
at miðfyrisitingin skal kanna miðfyrisitingina?
Hvat hevði hent, um onkur í midfyrisitingin: dittaði
sær at koma við lemjandi kritikki móti eitt nú
Vinnumálastýrinum og Finnboga Arge? Vit sóu
ndi við landsverkfroðinginum.
at seta
ju mið-
o ir drugvar royndir at
3. Hóast hann umboda ði ein stovn við
Jil sær
nagongdina NYGT
dum, so toldu FA 0 g Vinn-
størið ikki hetta og koyrdu hann frá Tor
niðfyristingin ikki at hoyra sannleikan, so er i
kann FA fáa sær heima hjá s særs jálv um 'Kriliskur
2 nki minni enn líusneyðugt fyri eina
æ umsiting. Ein vælvirkandi umsiting
ere t fyr einum vælvirkandi samfelag.
Ein primadonna-mentalitetur, har miðfyristingin.
ð monnum sum Finnboga Arge á odda, altíð
t best og tekur reyp framum royndir, kann
ska s amjalagnum aftur um brekku
EIN løgtingsins umboðsmaður átti at verið sett-
ur, so hann kundi kannað mál, sum landsverk-
froðingsmálið á einum óheftum grundarlag. Ein
løgtingsins umboðsmaður kundi gjørt hettar, tí
ein slíkur kundi gjørt tað uttan at skula verið
bangin fyri at vera avhovdaður sjálvur, um sann-
leikin skuldi verið illa lýddur.
Stýrisskipanin er í sær sjálvum eitt sera gott
hugskot, men sum Marquis segði: Eitt hugskot
hevur ikki ábyrgdina av teimum fólkum, ið trúgva
hugskotinum. Spurningurin er; um ikki vit eru
um at leypa framav, tá tað kemur til at byggja
pyramidur í Tinganesi. Vit hava her í blaðnum
nevnt eina Ohefta endurskoðan av Norman
Christensen bygnaðinum. Gongdin í landsverk-
froðings málinum hevur bert styrkt okkum í
hesari sannføring
VIT hava eisini nevnt starvsetanarpolitikk, og í
tí sambandi er gleðiligt, at umsitingin nú arbeiðir
við tí. Tað er bert harmiligt, at umsitingin ikki fer
út til teir gomlu stovnarnar sosum Landsverk-
froðingin og Strandferðsluna og brúkar tær
royndir, ið har eru, ístaðin fyri at látast sum um
hetta er fyrstu ferð tað verður gjørt í almenna
sektorinum. Tað má gerast skjótt, áðrenn alt tað
roynda fólkið er avhovdað og stovnarnir end-
urfólkaðir við fulltrúum. Fyri at vit ikki skulu vera
misskiltir, so er tað ikki negativt í sær sjálvum,
at fólk úr miðfyrisitingi fer út á stovnar, men
ynskiligt var, um tað eisini gekk hinvegin, eins
og tað roynda fólkið ikki noyddist at víkja fyri tí
eitt sindur meira óroynda fólkinum. At kenna sítt
pláss er kjarnin í hesum málinum. Tað er týdn-
ingarmikið at hava eina blanding av ungum og
eldri kreftum.Einsrætting og ja-sigara menta-
litetur er einki minni enn deyðin í durinum hjá
nýskapan og framgongd.Tað sær út sum, at
miðfyrisitngin tekur alt tað, ið er bygt upp innan
tað almenna seinastu 50 árini sum eina sjálv-
fylgju. Um ein ikki dugir at meta um fortíðina, so
dugir ein heldur ikki at meta um framtíðina.
Vónandi fær landsverkfroðingsmálið Landstýrið
og miðfyrisitingina at hálsa um, áðrenn tað
verður ov seint. ; ,
Sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri:
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov
Marknaðardeild:
Jonhard Hammer
Dagbjørt S. Hansen
Blaðfólk:
Aki Bertholdsen,
Turið Kjelbro |
Dagfinn Olsen
| John Johannessen
Sveinur Tréndarson
ítróttarskrivari:
Emil L. Jacobsen
restarok
William Heinesen.
skilamaður og djúpt religiøsur
(men als eingin fariseari. sum
gekk runt og rópti um tað og
reypaði sær av tí) skrivar eina
staðni søleiðis um okkara Oskikk
thigu fundamentalistar
Religion optræder ofte livs
fjendsk; men ul andre tider ne
top som katalysator for intenst
liv. Forestillingen om, at Gud,
altings ophav og behersker, selve
naturlovenes inkarnation
sum var em
ofrer
it frelse os fra no
torske morderaber fra vores eget
nok absurd. men det
»esa ynbende, og mar
Der rener kun fil at sættes
Hesi orðini áttu okkara funda
Malistar at lært seg uttanat, so
ska so vid og
tað er fyri ótespiligir
inkar teir borð
i okkum
við fóru
neyðars synd
ir eima ferð til eina sýn
har ein hypnotiserur vísti
sínar fantastisku kunstir. Hann
stóð har á pallinum framman fyrr
einum fullum sali, ein sera frið-
arligur maður, litið og
einki, langur og klænur,
spakuliga og seint, mestsum í
svøvni, hann hugdi út yvir okk
um og segði bara: Nu falder De í
søvn (hann var danskari), nu fal
der De i søvn, og hetta endurtók
hann aftur og aftur, og dekan fari,
at sovnaðu nøkur, steinsovnadu
Hann læt tey sova eina lotu
, 1
so gjørdi hann ein brest við lóg
segði
tosaði
unum og bað tey um at vakna,
í einum vaknaðu tey
Komið upp til mín,
yg straks fóru hest fólk upp ti
Nú skulu ut
, li
N
og alt
seeði hann
ul na komiskar
spjarrar. Og hvussu kundu tey so
lætt lata seg lokka til sovorðið
skammileyst fjant
Og her steðga vit, hóast har
hendi nógv annað ótrúliga und
arligt. men meira hava vit ikki
brúk fyri. Demagogar hava allir
hypnotiskar gávur. tað hava vit
óteljandi dómi um. júst nú er tað
Milosovitj, ið hevur gjørt ein
stóran part av sínum landsmonn
um til ørvitisfiskar
Myndamenn:
Jens Kristian Vang
Alvur Haraldsen
Útgevari, uppseting og prent:
Sp/t Sosialurin
Bústaður:
Argjavegur 26, Argir
Undirritaði hevur mangan - og
mong. mong onnur við honum
hugsað um og spurt seg sjálvan,
hvussu tað ber til, at tað finnast
menniskju sum við glødandi fan
atismu og uttan miskunn dóma
onnur menniskju til at pinast í
helviti til ævigar tíðir, meðan tey
sjålvi sleppa at liva að og lukk
ulig, syngjandi lovsangir í allar
ævir? Hvussu kunnu menniskju
vera glað og so himmalska lukk-
ulig. meðan kanska nøkur av
teirra nærmastu og ein stórur
partur av teirra landsmønnum.
eftir teirra åskodan, liggja og pin
ist? Hvussu kunnu tey opinlýst
vísa ein sovorðnan hjartans
kulda. ein sovorðnan óreinskap?
Munnu tey onkursvegna vera
hypnotiserað? Tað nyttar vist
einki at spyrja hesar neyðars
fundamentalistar. teir duga nokk
einki at svara, ið hvussu er ikki
við nøkrum skili í
Fað stendur soleiðis at lesa í
ini bók: >Frelsthett blindar. Hon
emoygdan. avmarkaðan,
lerantan og
verður bæð
og religiøsa
elsthert er so
fólk og
"VV, so tey ikki hoyra
nakað annað enn seg
lítlu verð. Frelst
ar hon
SKINGÐ og SIÐ
a. Frelst
lan standast
ldar óhugnalig
heit og einfak
ið kann føra til ónd-
av o
tað vera okkurt sovorð
sum pral igjald-
»y virkilig
” Hald
fram um oll onnur fenniskju í
mum
at tey
verðini eiga sannleikan, Várharra
og halgubok? At oll onnur eru
hál vbýtt? Slíkt er ein heimfødi
Postadr: Postsmoga 76, N
110 Tórshavn
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail:
post &sosialurin.fo
skapur, ið røkkur um alla verðina
Og hvat bagir hasum ungu prest
unum? Munnu teir ræðast konu
fólk? Neyðars menn
Hvat skulu vit ger: 1 Við hand:
undarliga mannin? Vit hava
kanska ikki ráð til at leggja hann
1 spritt, men vit kunnu. hampili
it fara
aftur til sínar landsmenn. har er
slætt og gott at vera. Men eitt er
víst. vit fara ikki at bera hann
gullstóli. tá ið hann fer, heldur
ikki halakukk, hann má klára tað
sjálvur
Og lat okkum so endurtak
hasi orðini av WH: »Den går jí
ud på, at kun et lille fåtal, nemlig
vi, den sekteriske kerne og over
klasse, bliver frelste. mens hek
resten går til Helvede. for at pines
til evig tid. Det er den ondeste
tanke. der nogensinde er tænkt
og den er kristendommens bæn
delorm
Den fortjener kun at sættes í
sprit«
og síðiliga, biðja hann um
J. P. Heinesen
Borgarstjorin ov seinur å sjovarfallinum
Borgarstjórin í Havn er farin í
hernað ímóti teimum, sum ditta
sær at hava eina aðra meining
um Tórsvoll enn borgarstjórin
sjálvur. Hann ákærir millum
annað skúlastjórarnar í Havn
at lata seg misnýta av teimum.
sum vilja steðga gerð av gras-
vellinum í Gundadali. Fyrst í
Dimmalætting í seinastu viku,
og so aftur í Sostalinum miku-
dagin
Harra borgarstjóri! Eingin
vil steðga nøkrum arbeiði i
Gundadali, og eingin er ímóti,
at Havnin fær ein grasvøll
Vit. sum eisini hava áhuga í
øðrum ítrótti enn fótbólti, finn-
ast at, at ein grasvøllur uttan
rennibreyt verður gjørdur á
seinasta grøna blettinum i
Gundadali. Nú standa áskoð-
araplássini, har sum renni-
breytin skal vera, vónin um
eitt stadion í høvudsstadnum
var mestsum fokin
Vit finnast at, at frælsi ítrótt-
urin ikki hevur fingið eitt bein
til jørðina í Torsvallarnevndini,
og at borgarstjórin ikki hevur
kravt, at fyrireikingarnar eru
gjørdar til rennibreytina.
Fótbólturin fær upp í posa
og sekk, hini fáa einki. Alt er
skundað igjøgnum og so er lík-
amikið, hvor hevur útvegað
pening. Tað skal ikki vera tann
sterki, sum vinnur á tí minni
sterka í slíkum málum. Skilja
heldur ikki, hví so Býráðið
heila tikið mannaði Tórsvallar-
nevndina við ISF, fótbóltsá-
hugaðum og frælsa ítróttinum.
Í Sosialinum mikudagin sig-
ur borgarstjórin, at ein samd
mentanarnevnd hevur samtykt,
at ein million krónur verða sett-
ar av um árið í trý ár til renni-
breytina. Hetta er gleðiligt,
men er býráðið ikki ov seint á
sjóvarfallinum? Hví varð ikki
ein loysn funnin, so borimask-
inurnar kundu gera arbeiðið
liðugt, tá ið tær vóru í gongd,
og áskoðaraelementini vórðu
sett á rætta pláss?
Maskinurnar komu í Gunda
dal og sprongdu somikið. at
grasvøllur kann gerast uttan
rennibreyt. Tað kostar minst
hålva million krónur at taka
niður aftur áskoðaraelementini
og síðani seta tey upp aftur. Tað
kostar 2,7 milliónir at spreingja
fyri rennibreytini, sum sjálv-
andi skuldi verið gjørt beinan-
vegin. Onkur verkfrødingur
Sigur, at spreingiarbeiðið kost-
ar minni
Harra borgarstjóri, tit kundu
spart minst 300.000 krónur um
sprongt varð beinanvegin. Tit
kundu lånt 2,7 milliónir og
goldið tær aftur innan trý ár.
Harafturat fingu vit áskoð-
araplássini á rætta pláss, tit
høvdu slept undan illgitingum,
og lættari heyði verið at gjørt
alt stadionið liðugt. Skilur tú
ikki. at fólk eru ivingarsom, tå
ið tey síggja stóru elementini,
sum standa har rennibreytin
skal vera?
So greinin í Sosialinum mik-
udagin er fyri okkum bert eitt
plástur á sárið. Borgarstjórin
hevði einki mist, um hann við-
gekk í greinini, at rætt er ikki
farið fram í Gundadali.
Tað er ein demokratiskur
rættur at kunna skriva hesar
reglur, sum vit borgarar tíbetur
hava í Føroyum, og tað skal
borgarstjórin í Havn eisini
virða.
0 duld lesarabrøv
Vit skipaðu fyri Oyggjaleik-
unum 1989, vit eru framvegis
við í Oyggjaleikunum, og talan
er aftur um at skipa fyri oyggj-
aleikum í Føroyum. Bæði fólk-
askúlin og hægri skúlarnir í
høvudsstadnum ynskja eitt
stadion, tí var tað spell, at borg-
arstjórin ikki beinanvegin setti
røttu kósina í Gundadali.
Hugdi efur Faxe Kondi fót
bóltskappingini í TV3 sunnu-
dagin. Tað var bert ein fótbólts-
vøllur, sum ikki hevði renni-
breyt.
Summi fólk halda, at rætti
stemningurin ikki kemur á
grasvøllinum, um rennibreyt er
um vellin. Hetta er tað reina
møsn.
Askoðararnir koma ikki at
sita longur frá vellinum, enn
teir gera í dag í HB og B36
skýlinum. Fólk seta seg altíð
fyrst á aftastu áskoðaraplássini
og vilja hava gott útsýni yvir
vøllin.
Bilar nakað við stemning-
inum á ovara vølli?
Ti skilja vit ikki. hví summi
fólk eru ímóti rennibreytini.
Frælsi ítrótturin skal hava
sítt pláss í Gundadali. Og nú
ein samd mentanarnevnd hevur
samtykt at seta pening av til
rennibreytina, sleppa vit undan
fleiri dulnevndum lesarabrøv
um um rennibreytina.
Vit eiga øll itrottarøkid í
Gundadali. og ikki bert ein
partur av borgarunum. Nú
vóna vit inniliga, at Tórsvall-
arnevndin og býráðið beinan
vegin byrja fyrireikingina til
stadionið, sum Havnin sjálv-
andi skal hava í Gundadali. Eitt
stadion, sum vit øll eru fegin
um
Vagnur Michelsen
PS. Eingin viðmerking er til
>KI viðhaldsmannin<. Fái meg
ikki at trúgva, at nakar klaks-
víkingur er ímóti, at frælsi
ítrótturin fær innivist í Gund-
adali. Annars verða dulnevnd
lesarabrøv sjáldan lisin.
Tøkk
Hjartaliga takka vit tykkum øllum, ið vístu sam-
kenslu, tá okkara kæri
TORMÓÐUR DAHL
doyði og varð jarðaður.
Tøkk Heri, prestur. sangarar úr Cantabile og øll tit,
id hjålptu okkum so væl til ta vøkru útberingina úr
Sandagerdi, og tøkk fyri peningagåvur til Føroya
Náttúru- og U mhvørvisverndarfelag.
Wenche og Elin