leygardagur 15. mai 1999síða 13

Nr. 90 — 15. MAI 1999 Nr. 90 — 15. MAl 1999 Nakrir væl nøgdir sangarar úr Ljómi i góðveðrinum frammanfyri standmyndini av Jákupi Dahl uttanfyri Vágs Kirkju Mynd: John Johannessen tíðindablað Ljómur í støðugar! menning Enn er liv í Kirkjukórinum Ljómi. Hóast høga aldurin á kórinum sjálvum, er ungt fólk lagst til, og tískil er elsta kirkjukórið í landinum enn í stødugari menning John Johannessen I hesum døgum verður ár- liga føroyska kórstevnan hildin i Suduroynni. Tad er kirkjukórið Ljómur úr Vági, ið saman við kórinum Røddir av Tvøroyri, skipar fyri kórstevnuni í ár. Hesi hava valt. at talan ikki skal vera um eina kór- stevnu í Vági ella á Tvør- oyri, men heldur um eina kórstevnu, ið verður hildin kring alla Suðuroynna. Tí- skil eru konsertir í hesum døgum í kirkjunum kring oynna. Eitt av kórunum á kór- stevnuni er sjálvandi góða gamla kirkjukórið Ljómur. Hetta kór hevði fyrr í mån- aðinum várkonsert í Vágs Kirkju. A hesari konsertini vóru ummboð fyri Sosialin hjåstødd, og fingu vit eina ljómandi løtu saman við kórinum og áhoyrarum hendan várkenda sunnudag- in í Vági. Breitt kór og tó... Tað ein beinanvegin beit merki í við Ljómi var, at kórið fevndi sera breitt. tá hugsað verður um aldurin á sangarunum. Har vóru nevnilga sangarar í øllum aldri: heilt frá fimtan árum og upp í góð sjeyti år. Og samanhaldið millum hesi tóktist vera av tí besta. hóast aldursmunin. Men hóast breiða úrvali á hesum ådurnevnda eki, var skráin kanska merkt av. at talan er um eitt eldri kór, og kanska eisini eitt sindur av, at talan er um eitt kirkj- ukór. Hetta skal tó ikki skiljast soleiðis, at skráin hjá Ljómi ikki var nóg góð. Ljómur heldur seg til sín eyðkenda stíl, og hetta er avgjørt at meta sum ein dy ed Væl skipað Munurin millum hesa og aðrar konsertir hjá Ljómi var, at hendan var meira Hóast Ljómur ikki hev- ur tað heilt stóra talið av sangarum, so megna tey hóast alt at geva áhoyr- arunum eina framførslu, ið rørir hjartastreingir- nar Mynd: John Johannessen skipad. Skråin var uppbygd soleiðis, at tað fyrst varð borðreitt við foroyskum til- fari, síðani sungu kvinnur- nar í Ljómi trý vøkur løg og at enda sang alt kórið útlendskt tilfar Sigast má. at væl var valt burturúr ti føroyska tilfari- num. Har vóru gamlir kend- ir sálmar at hoyra, men eisini nýggjari foroysk løg. Serliga beit ein merki í lag- ið >Dunandi aldan mót klettinum brúsar<. Hetta er eitt avbera vakurt lag. Og framførdslan hjá Ljómi av hesum lagnum var til eitt reint UG. Røddirnar hósk- aðu fyrimyndarliga væl saman, og øll kirkjan gjørd- ist eina løtu til klettin, ið aldurnar dunaðu ímóti. við- hvort harðari og vidhvørt spakuligari. Aoyrararnir høvdu eisini sin leiklut í hesum velduga verki. Teir umskapaðust brådliga til tar- an, ið vaggaði aftur og fram í aldubrotunum. Ein megnar framførsla. Hóast ådurnevnda lagið avgjørt var tað besta á allari konsertini, vóru eisini onnur log á skránni, ið vóru sera vakurt framførd, bæði før- oysk og utlendsk. Her kann m.o. nevnast, Mogunstund, ið kvinnukórið framførdi Bellmann Fyrr í greinini nevndi eg, at skráin hjá Ljómi var merkt eitt sindur av, at talan er um eitt gamalt kór. og hartil eitt krikjukór. Hetta fór eg kanska eitt sindur skeivur Tí brádliga var Bellman eis- ini á skránni, og hann er ikki kendur fyri at vera nakað sálmaskald. Heldur tvortur- ímóti. Lagið eg her meini við, er »Fjåriln vingad«, og var hetta eitt frískt ískoti til konsertina, ið var avbera væl framført av kvinnunum í Ljómi Klappaðu Ikki er vanligt, at klappa í Vágs Kirkju, og tað hevur heldur ikki vanligt, tå Ljóm- ur hevur konsert í kirkjuni Men hendan konsertin var so væl framford. at klappað varð fleiri ferðir gjøgnum konsertina, og tá Ljómur hevði framført seinasta lag- 10, nevniliga latinska sålmin Locus iste, varð klappað so mikið nógv, at neyðugt varð við einum eykalagið. Og hvat hóskaði betur enn at kórleiðarin. Ólavur Hátún. slóg taktina til »Føroyar min móðir< hjá kenda oyggjaskaldinum Poul F Joensen Tå konsertin var liðug var ein uttan iva eina stóra upp living ríkari. Jú, Ljómur er í stórari menning