leygardagur 22. mai 1999síða 18

Erling Simonsen: Stig á leiðini til Iqaluit í Baffinoy í NUNAVUT Uttan fyri kirkjuna sunnumorgunin voru vit SKUÍdI Sita Í { 10 i 3 1 aa 1 d i MU SKU Sd 1 liðina, so i okkurt at tu fert ut wum egna ikki uttan men borið av ti hogtíðar dåmi, sum valdar Hetta man hava verið tað. tey við fremmanda roi kalla meditation Hesar mongu ríku letur CVOT CE IKKI Villå VEIK Ju t vildu fegin koma Få ið vit kom á Kirkjan. sum eyði verið dagin Henda er rund í gólv- flatu og er kúput og opin upp undir tróðrið við ljósi úr ljóaranum í erva beinkir eru at sita á. og her munnu rúmast eini 2-300 fólk. Hon man hava fyri- mynd í kavahúsinum ig loo. Her er ógvuliga hugn- aligt inni og tú unnist væl Tað, sum undraði meg mest, tá ið vit koma inn í I Fastir av trygd, sum var at merkja. At hoyra og síggja prest og degn og kirkjufólk tosa saman um ymisk viðurskifti Í barnaárum mínum var eg vanur við. at í kirkju skuldi eingin tala orð. Um okkurt serliga átroðkandi undi tú í mesta lagi loyva tær at teska. Tá var tað bert prestur. ið hevði orðið - og so deknur tvey orð av og á. Og so skuldu øll hini bara tiga, og annars syngja við, tá ið tey skuldu Tað kundi koma fyri, at í einum lítlum barna- knokki fóru onkrir smáir »arnatankur at hugsa um , vat ið mundi farið at ent, um onkur vágaði sær at spyrja um okkurt, sum rann ikki hevði skilt, ella at skifta orð um okkurt - ikki um at tala, um onkur eyði havt hug at mót- mæla onkrum Nei - slíkt var so óhugs- andi. at tað kundi tú ikki so frætt sum loyva tær at hugsa Nei, her kendist tað, sum um várharra var kom- in niður av prædikustóli num ella av tí høgu trónu, har hann annars altíð verð- ur settur, og var komin niður á gólvið til tað van liga fólkið. har hann var betur førur fyri at geva ti tað, sum tað heyði mestan tørvin á í gerandisdegnum. Evnið, sum presturin talaði um í prædiku síni, var farisearin og tollarin. Ikki av tí, at eg havi ikki hoyrt manga góða talu um var á Vasit, Børnini spæla Ein grýla... hetta evnið. Ella kann tað vera av tí. at júst hesin presturin hevði serligar gavur 10 hvussu so er, hevði eg ongantíð áður hoyrt rest halda eina meira wgtakandi og hugvekj andi talu enn hesa 28 hugsaði y 10 mær sjålvum, at um eg heyrði 1 avt slíkt í væntu av yrestsins rødarapalli wvørja ferð, so skuldi eg verið fastur fúsur hvønn einasta sunnudag fyrra- art HALLOWEEN hjá ollum børnum í Iqa- uit Tá hava oll fyrireikað seg - tey hava holað út esar stóru kúlurundu fruktirnar javnar á stødd við fótbóltar og skorið tær út til ræðumyndir og sett tær í vindeyguni við ljósi í 31. oktober er stórur dagur - tey hava hongt ringlandi mannabeinagrindir upp uttanfyri á húsavegginum tey hava lagt manna- skepilsi uttan fyri dyrnar. Hetta og mangt annað ræðandi verður gjørt til at taka í móti ollum teimum óhugnaliga ílatnu grýlu- num, sum ganga av hurð á hurð alt hetta kvøldið. Tær ganga á allar dyr. har ljós er síggja í vind- eygunum. Um onkur er, sum tímir ikki at taka í móti ollum hesum grýlu- num. so noyðast tey at sita í myrkri fyri læstum dur- um Tey, sum ætla at taka í móti grýlunum, hava eis ini fyrireikað seg og hava keypt niðurfyri av allskyns góðgæti. so tey hava nóg mikið at geva av. Tí grýl- urnar eru nógvar í tali og tær hava allar stórar posar til væntaða fongin. Tey søgdu fyri mær, at tað mundi ikki vera Ovan- ligt, at eitt húsarhald hevði keypt fyri einar 50 doll- arar í góðgæti - einar 2- 300 krónur. Børnini gera nógv burt- ur úr at mála seg og lata seg í bæði í gekkaskortar og klæðir, so tey verða sum hamskift, júst sum vit kenna tað heima hjá okk- um sjálvum. Abbsasynirnir báðir spurdu, um vit omman og abbin høvdu hug at koma við teimum, nú teir saman hehe 288 PL LETTE ev vet? . MAI 1999 vid vinmonnum sinum skuldu fara at ganga grylu. Tað hildu vit ljóða ógv uliga forvitnisligt og fóru við teimum í myrkrinum og kuldanum. Vit høvdu latið okkum væl í og bíðaðu uttanfyri, meðan grýlurnar vóru inni hjá fólki og fingu góðan fong í hvørjum husi, har tær komu å gått Vit fylgdust vid grylu num væl og leingi og duttu til endans inn å gólvið hjá vinfólki dóttur okkara Tað var júst í hesum húsinum, at ein maður heyði latið seg í serliga heit klæði og í tí bítandi kuldanum hevði sett seg í ein hvítan plastikk summ arstól uttanfyri beint við trappuna. Har hálvlá og hálvsat hann so sum eitt deytt, og tá ið onkur kom framvið og ætlaði sær inn, tók hann knapliga upp við hondini - tá hvukku tey við og fóru rundan um hann í stórum buga, bæði børn og vaksin. Tá ið hann endiliga kom inn, heyði hann sitid so- leiðis í nakrar tímar. SPØL Vit fingu varðhugan av, at her gera tey meiri burtur úr at spæla spøl til ymisk høvi enn vit eru von. Her hugsi eg um innispøl. Nú er hugsandi, at tað