hósdagur 27. mai 1999síða 11

f ÓA PAVN Nr. 97 — 27. MAÍ 1999 tíðindablaðið — ">> Bilainnflutningur Hugurin millum áhoyrarnar at spyrja gjørdist sum frá- leið betur. Bilainnflytari vildi vita, við hvørjum skipi, nýggju bilarnir fóru at verða fluttir, og undir hvørjum umstødum. Jón- finn Simonsen svaraði. at allir bilar helst fóru at verða fluttir við Clare, ið hevur tvey treylaradekk. Hann segði, at skipið undir niðara dekki hevur rúmliga last, sum allir teir nýggju bilarnir kunnu standa trygt og væl I Bilainnflytarin spurdi eis mi, um goymslumøguleik arnar hjå Smyril Line i Før oyum, og hvussu longi til ber at hava vøru liggjandi Til hetta varð svarað, at Smyril Line hevur gjørt av talu við Strandfaraskip Landsins, sum veitir neyð uga goymsluplássið. neyð ugu tíðina. og annars av greiðir farmin felagsins vegna í Føroyum. Tá Jón finn Simonsen varð spurd ur, hvussu vøran kemur víð ari úr Tórshavn og út á bygdirnar, viðgekk hann. at tað bert var pakkhúsið í Havn, sum enn var tøkt Hann ivadist tó ikki i, at teir fóru at fáa avgreiðslur á hin- um størru plåssunum Neglin á litlutå Ein åhoyrari vildi vita, hvussu viðskiftafólkið hjá Smyril Line fór at merkja. at nýggj holi vóru latin upp í Hanstholm. Leiðslan á farmadeildini væntaði ikki. at hetta fór at merkjast ser- iga væl. tí tað vóru somu vælskikkaðu fólk sum ar veiddu hjá Fjordline áður. ið nú. so at siga, vóru komin undir føroyskt flagg. Nú goymsluførid hjá Smyril ine er vorðið betur. varð ortini hildið. at:innflytarir í stórri mun kundu bíleggja meira hvørja ferð. og síðani anska goyma voruna í Hanstholm. til tørvur verður á henni í Føroyum. Góðu møguleikarnir at byggja út í Hanstholm vórðu eisini neyndir í hesum sambandi Ein speisamur áhoyrari helt. at utbyggingarmøguleikar- nir å økinum hjå Smyril Line i Hanstholm kundu samanberast vid neglina å lítlutá. nú oljuvinnan eftir øllum at dóma stendur fyri durðum. Oli Hammer helt í hesum sambandi. at útsynn- ingsøkid á havnarlagnum í Hanstholm, væl kundi verð- ið drigið uppí eina útbygg- ingarætlan, skuldi tað verði neyðugt. Fiskavirking vælnøgd Umboðsmaður Fiskavirk- ing á túrinum reistist móti endanum á fundinum og takkaði Smyril Line fyri eina stak góða tænastu í vet- ur. Hann tosaði nógv um tað sonevndu óbrotnu køliket- una; tað er, at til ber at flyta feskar fiskavørur Grørdar av t.d. Suduroynni og nidur å franska marknadin. Nú Norrøna eftir øllum at dóma fer at vera fullsett við bilum, vildi umboðsmaðurin hava at vita, um Clare fór at leggja inn á Tvøroyri eftir fiskavørunum Stjórin á Smyril Line, Oli Hammer, váttaði. at Clare fór at leggja inn á Drelnes. Longu í komandi viku fór hetta at verða neyðugt, spáddi hann. Seinni á ári- num, tá pláss aftur verður á dekkinum á Norrønu, vænt- aði Oli Hammer, at gamla skipanin við, at fiskurin skal flytast til Havnar við Smyr- li, aftur fór at verða sett í verk. Hetta er sjálvandi treytað av, at Strandfarskip Landsins, ella politikararnir ikki broyta ferdaætlanina, men tað hevði stjórin á Smyril Line ikki varhugan av fór at henda. Trupulleik- in er, at ov lítil rúmd er í Tvøråfirdi til stóru Norrønu. Er illa atleggjandi onkran dagin, fara kanska stórar nøgdir av fiski at standa eftir harsuduri, tí Norrøna ikki sleppur at. Tí hevur strandferðslusambandið við høvudsstadin tórskvold. so stóran týdning fyri Smyril Line og fiskautflytararnar Pallborðsfundurin um- borð á Norrønu tók ein g60- an tima, men tey innbodnu prátaðu dugliga sínamillum allan túrin. Undir hverjum skotti hoyrdist tos um flak- alinjur. trollemmar og ali- fisk, og onkur segði seg hava fingið góðar sam- starvsavtalur í lag undir túr- Børnini hugnaðu sær við kappríðing< umborð inum. Nógv kann fáast burt- urúr einum slíkum túri, sum Viðmerking: Gud er kærleiki Hvakk ikki sért vid, tå eg las viðmerking í Sosialinum nú 22., har ein, ið navn gevur seg: John Johannesen í Leynum, viðgerð grein, sum Jens Pauli hevði í Sos- lalinum 11., og eina við- merking til somu grein, sum eg heyði 18. mai, har komið varð inn á. hvert Helviti er til ella ikki Eg sum kristin påstandi sjålvsagt, at Helviti er til, ti tad læra bædi biblian og meg. Meðan Jens Pauli syntist at halda vid Williami Heinesen, sála. og mongum øðrum, at Helviti kundi ikki vera til. tað er ov ónd hugsan. Sjálvt um eg hvakk við. so má eg siga, at eg havi eina vissa virðing fyri John. hvussu klárt hugsandi hann er og hvussu mótigur hann er. Tá tað er sagt, so má eg kortini siga, at eg eri alt ann- að enn samdur við honum og hansara niðurstøðum — tvørtur ímóti. Vit mugu minnast til, at vit „heidningar“ vóru bar- barar av uppruna, og tá var eingin náði og miskunn. Tolsemið og humanisman í heiminum hava sín íblástur úr kristindóminum, og úr Jesus læru um kærleika og fri millum menniskju. Tó hava mong menniskju valt at varðveita humanismuna, men at sleppa kristindómi- num, og tað er so ein onnur søk. Eg havi verið trúgvandi í 10 ár, og eg havi bara kent Gud sum ein kærleiksfullan faðir. Annað havi eg heldur ikki hoyrt frå nøkrum trúgv- andi, og tað er ikki tí, at vit ikki tora at siga annað. Var Gud óndur, so hevði eg sagt tað, men segði eg tað, so var eg lygnari, tí hann er tað Jesus ikki. Gud er góður og bara góður. tað er mín vitnis burður. Tá eg takið saman um greinina hjá John. so kemur hann til ta niðurstøðu, at Gud er óndur. Hví? tí Gud gevur tí ónda loyvi. at virka millum okkum. — Hetta er tó ikki óvanlig hugsan Hetta er annars eitt so stórt evni. at bøkur kundu verið skrivaðar um tað. so tað verður bert heilt stutt og í brotum. eg kann við merkja. Og tá eg viðmerki. so er tað út frá tí, eg havi lisi og granska í Guds orði. har Gud opinberar seg sjálv- an og sína ætlani Um Gud var veruliga óndur. so kundi Gud fyri tað fyrsta koyrt oll menniskju fortapt. Um Gud veruliga var Ondur, so hevði hann ikki havt neyðugt, at sagt okkum nakað í heila tíkið um seg sjálvan. Gud koyrir ikki oll fortapt, sigur Guds orð, og Gud sigur okkum um seg sjálvan. Gud ynskir ikki ein skapning av tólmennum (robottum), lat tað vera við- merking mín til, hví Gud skapar ein ófullkomnan skapning. Tá skapningurin ikki er tólmenni, so má hann neyturviliga kunnað hugsa og taka avgerðir. Tá skapn- ingurin kann hugsa og taka avgerðir, so má hann neyð- turviliga kunnað velja. Og valið var millum ilt og gott. Um nú Gud var óndur, so hevði hann jú vilja havt tey at vælt tað ónda. Og so høvdu tey, id vældu tað ónda, fingið løn, men hini onga løn fingu, ella vórðu straffa. Tað mótsatta er til- feldi. Tey, ið velja tað ónda verða straffa, og tey, ið velja tað góða fáa løn. Hetta var stødan hjá menniskjanum og hjå 2/3 av himmalsins einglum, tey vældu feil Restin er søga Vit lesa i bibliuni um tvey syndaføll. Heldur ikki einglarnir eru tólmenni. men kundu velja, og í Opin- beringini 12.4 og v.9 lesa vit, at 2/3 av himalsins einglum valdu heldur tað illa enn tað góða. og vórðu kastaðir út úr Himlinum. og ferðast nú sum óndir andar í himmalhválvinum kring jørðina og á jøroini Av tí at einglarnir vóru betri upplýstir enn menn iskjað Teir vóru jú hjá Gudi og vistu alt, so fingu teir ikki ein nýggjan møgu leika. Men tá Gud er rætt vísur, so sluppu Adam og Eva og teirra eftirkomarar at velja aftur millum tað góða og tað ónda. Hetta lesa vit longu t.d. í 1. Mósebók 4.7. Gud bjóðar Káin. son Adam og Evu, at velja mill- um ilt og gott. Aftur her síggja vit ein Gud, id elskar tað góða, men hatar tað ónda. Vit kundu gingið gjøgnum alla bibliuna og ukid dómi eftir dómi um tað sama, men tað tekur bara tíð og pláss. Men gll bíblian er eitt stórt dómi um ein Gud, ið elskar tað góða og hatar tað illa. „Gud er kærleiki“, sigur Jóhannes tvær reisur í fyrsta brævi sínum, kap. 4. Gud opinberar seg sjálvan gjøgnum Jesus. Og eingin kann av álvara siga, at Jesus var óndur? Hann gjørdi jú bara gott — tað søgdu oll, enntá hansara argastu mót- støðumenn. Soleiðis sum Jesus var í hesum heimi. soleiðis er Gud. Gud vil ikki hava træla- hald. Tvørtur ímóti. so kall- tey vóru stak væl nøgd við hesa sameiningina millum ar Gud okkum sínar synir og døtur. Ju, Gud gevur nakrar rættningslinjur — tað levur ein pápi rætt til. Tann påpi, 10 ikki sigur sínum pørnum, hvat ið er gott og ilt, hann elskar íkki sími »ørn. Gud elskar okkum, ti er øll biblian eitt størt bod um, at elska hvønn annan Íska næsta tin, elska og hjálp tí fremmanda í landi num, elska og hjálp teimun fátæku. elska og hjálp sjúk um. og einkjum. Troysta tann syrgjandi o.s.fr. o.s.f Eru hetta boð frå einur óndum Gudi Nei. ta tykkir mær ikki. Var Gud óndur. segði hann: hata. hata. hata Gud sigur elska. elska. elska! Vit hava ongan rætt at siga, hver fer í Helvíti. Tó vita vit frá skriftini. at Djes ulin og teir óndu einglarnir, teir ið góvu upp sín rætt og sína ugn í forðum. teir fara í Helviti. Tað eru eisini teir. ið eru atvoldin til alla heimsins ólukku. saman við óndum menniskjum. Vit kunnu bert siga við bíbliuni. at Guds einglarnir skulu skilja tey óndu menniskjuni burtur frá og kasta tey í helviti. Annars stendur um dóm, har hvort lív verður vidgjørt út frá, um tey vóru ónd ella góð. So langt kunnu vit boða Guds orð. Hvor ið er hvat, kann bara Gud siga — ikki vit, tí bara Gud kennir hjarta, ráð og hugsanir menniskjunar. Vit kunnu tó siga, hvor ikki fer í Helviti: Tað eru tey. sum hava sanna, at tey ikki eru nóg góð í sær sjálv- um, og tí tørvar teimum Kristi rættvísi. Tá tað kemur til, um vit eru nóg góð. so vita vit tað væl best sjálvi Ein og hvor kann spyrja seg Business og Pleasure góður? Ger eg væl? Fylgi eg Jesu fyri mynd fyri. hvussu vit skulu vera? T.d gylta reglan ikki móti tínum næsti tú ikki vilt. at hann skal $ móti tær.“ Tá eg brúki bíbl lunar mátistokk fyri kær leika. náði og miskunn. so „Ger tað La Seld ma eg siga tvisgjød að trúgv hava vit tí frið við Gud við harra okkara. Jesusi Kristi.“ Róm. 8.1 „JO er tá eingin fordøming fyri tey. sum eru í Kristi Jesusi.” Gud opinberar seg i Jesusi sum tann hirðan. ið ikki vil at eitt einasta menniskja skal fara fortapt. Gud opinberar seg sum faðirin at tí burturvilsta soninum. ið rennur ímóti soninum, tá hann kemur heim. hålsfevnir og kyssir hann og letur gera veitslu fyri honum. Hetta er Gud Tann góði hirðin setur sjálvur lív sítt til fyri seyðirnar! (Jóh. 10.11) „Tí at so elskaði Gud heimin, at hann gav son sín, hin einborna, til tess at ein og hvor, sum trýr á hann, ikki Skal glatast, men hava ævigt lív.“ (Jóh.3.16.) Takk Gud, at tú ert ein góður Gud. Vit eru av sonnum eydnusom góða Sonni Jacobsen