fríggjadagur 28. mai 1999síða 15

Eingin trúi at tað bar til - Oll vóru ímóti, og ikki ein rokn- aði við, at tað bar til at gera eina føroyska tíðindasending við so lítlari manning, sigur Finnbogi Ísakson um fyrstu Dag og viku- sendingina Turið Kjølbro - Fólk hildu, at skuldu vit gera eina foroyska tíðinda- sending, máttu vit seta eini 70 fólk bara til tað. Bloðini vóru á tremur við lesarabrovum, ið mutaðu ímóti. Ikki ein var positivur. Men tá ið eg kom heim um kveldið 25. maí eftir, at fyrsta Dagur og vika hevði verið í luftini, fór tele- fonin at kima og hon kimaði uttan íhald út á nåttina. Og oll vóru nøgd og glad, sigur Finnbogi Isakson, ið var fyrsti verturin í Degi og viku Týsdagin í hesu vikuni vóru 15 ár, síðani Dagur og vika varð send fyrstu ferð. Tað var Jógvan Asbjørn Skaale, fyrrverandi stjóri í Sjónvarpi Foroya, sum á sinni heitti á Finnboga Ísakson at gera eina foroyska tíðindasending. - Donsku tíðindasendingarnar vórðu tá endursendar í za i luftini Vanliga havi eg ikki glett meg so nógv til summarskránna hjá Utvarp- inum, tí sum oftast hevur hon havt færri sendingar, eg havi havt hug at lurta eftir. Senditíðin hevur verið mun- andi skerd um kvoldið, tann tíðin á | fríska luft — í skerandi kontrasti tíl | nógvu vetrarsendingarnar, sum vera | tiknar upp inni. Og so eru tær bein- | leiðis, ístaðin fyri keðiligu ítróttar- | sendingarnar eftir tíðindini leygar- kvold og sunnukvold, við evigum tabellum og fótbóltsúrslitum frá 1., 2. 3. og 4. deild í Onglandi. Onkuntíð undrist eg á, at tey ikki taka úrslitini úr piltadeildini eisini. | I Degi og viku týskveldið sóu vit brot úr teirri fyrstu sendingini, og sum vit hoyrdu endaði Finnbogi Ísakson sendingina við at síga, at "sendingin verður kanska aftur á skránni fríggjadagin" foroyska sjónvarpinum, við hvort fleiri í senn. Sjónvarps- stjórin tók tá avgerð um, at vit skuldu hava eina foroyska tíðindasending og ikki senda tær donsku. Tá var rama- skríggj. Vit avtalaðu kortini at gera eina roynd, hóast tað var torført. Eg var einasti journalisturin, ið varð settur til uppgávuna. Teknikarin og eg kendu lítið til sjónvarp, tað var rættiliga komiskt, men vit fóru kortini í gongd. - Utlendska tilfarið var týtt eftir førimuni, og bara at leggja myndirnar til var ókunnugt fyri okkum. Dagin fyri, sendingin skuldi í luftina, gjørdu vit útlendsku tíðindini, legdu myndirnar til og bandaðu tey. Allan dagin eftir gjørdu við foroyska tilfarið klárt, og tosaðu tey á eitt band fyri seg, sigur Finnbogi Isakson. Sendingin vardi í byrjanini í hálvan tíma og varð send eina ferð um vikuna. - Trupulleikin, tá ið vit rættiliga vóru komnir í gongd, var at avmarka tíðindaflutningin til ein hálvan tíma. Vit vóru ikki nóg kritiskir til at sálda frá. - Tá ið vit hevdu prógvað, at tað bar til uttan at seta 70 fólk til uppgávuna, fánaðu lesarabrovini burtur, og fólk tóku Dag og viku til sín. Seinni um heystið vóru Arni Gregersen og Jógvan Jespersen settir, minnist Finnbogi aftur á Tað var Finnbogi sjálvur, ið fann uppá, at sendingin skuidi eita Dagur og vika. - Eg valdi heitið út frá tí, at tíðindini skuldu vera dags- aktuell, men kundu eisini vera slíkt, sum var hent í viku- ni. Og navnið hevur hingið við síðani, sigur Finnbogi Isakson. Ingvor Nolsøe gjørdi uppskot um, hvussu inngangurin innihaldsrík, sum tær undanfarnu fimtan. Ein fitt sending uttan stress, við eitt sindur av hverjum til tey smæstu, men sanniliga eisini til tey Í storru. Vit fara at sakna Systi og Beiggja og serliga skjaldrini frá Ommuni og Manninum, og vóna at tey oll skjótt koma aftur. Meðan vit bíða, hugna vit okkum við at síggja Fimlu, har Gundur bakar reyðar, grønar og gular pannukakur — tað ella trailarin skuldi síggja út, og Kristian Blak gjørdi ljóð til. Hetta var tó ikki brúkt so leingi. Hvat dámar tær Dag og viku í dag? - Eg fegnist um menningina. Tað, vit settu vorðið til eina góða tíðindasending. Hon er p allar mátar, í uppseting og tekniskt líka góð s hvor útlendsk tíðindasending. Í so máta hava tey rokki málið. Hinvegin haldi eg, at tey gera minni við foroysk tíðindi enn vit gjørdu. Vit løgdu stóran dent á tíðindi, sum útvarpið og blødini ikki høvdu, sigur Finnbog enda Isakson at Annika Joensen, samskipari, i skrivar degnum eg havi best moguleika at hoyra útvarp. Soleiðis varð tíbetur ikki í ár. Eg gjørdist stórliga bilsin í vikuni, tá eg uppdagaði, at ÚF byrjaði kl. 7 og sendi heilt til kl. 23. Hetta er eitt framstig, sum UF eigur rós fyri. Tað er tó heldur tunt við nýhugsan í longdu senditíðini. Mest tónleikur og prát, men tað er kanska eisini nóg mikið. Týdningarmesta er, at kapping- in við Atlantic Radio verður tíkin upp — og tað eg havi hoyrt haðani til nú, skuldi tað ikki verið so ringt. Fótbólturin rullar aftur Storstu glottarnir í summarskránni seinastu árini hava verið kappróðurin og fótbólturin, sum eg veit nógv fólk saman við mær lurta eftir. Soleiðis er tað vist eisini í ár. Ítróttarsendingar- nar eru summartekin so tað forslær. Tær bera boð um stevnur, ferðing og Slapp gjøgnum svingið Ein sending, sum slapp inn um summargáttina, var Koyribreytin. Henda sending er líka áhugaverd sum Vetrarbreytin, við oðrvísi inni- haldi sjálvandi. Sami leistur er brúktur til sendingina hvorja ferð, men inn- sløgini eru fjølbroytt og viðkomandi. Nógv góð ráð og ein lyftur peikifingur, sum ofta er uppá sítt pláss. Meira av hasum slagnum av sendingum hevði verið kærkomið. Eg kundi bara hugs- að mær, at tað bleiv spart eitt sindur uppá countrytónleikin, men tað eru tað nokk fleiri meiningar um. Síggjast vónandi aftur annan dag So hendi tað, tíverri alt ov skjótt. Seinasta sendingin av Likkulikkuleia á hesum sinni var í SvF friggjakvøld- ið. Hon var akkurát líka stuttlig og er sanniliga eisini undirhaldandi. Barnasendingarnar í SvF eru fjøl- broyttar og síggja út til at undirhalda børnini eins væl ella betur enn Dis- ney. Tad er meira enn tað kann sigast um barnasendingarnar í ÚF, tíverri. Um tað eru sendingarnar ella vanar- nir hjá bornunum veit eg ikki, men enn hevur dótturin ikki tímað at lurta eftir eini einastu barnasending í UF. Tað verður vónandi betri, tá hon verð- ur eitt sindur eldri. Eitt konubrot TV2 sendingin um Duritu Holm og Sølku Vølku var eitt satt upplivilsi, tíverri bara alt ov stutt. Eg sat bæði og ógvaðist og undraðist á hesa ungu gentu, sum longu hevur sæð storri part av heiminum enn tey flestu. Hvussu hevur hon fingið hug- skotið til eina so spennandi, men eisi- ni strævna ferð. Hvussu nógvir foroy- ingar høvdu av fríum vilja búð um- borð á einum báti við slíkum saniter- um viðurskiftum í so langa tíð — seinastu tíðina við einum nyfødingi. Og ikki minst, hvussu fær hon orkuna til at vera skipari og arbeiðsgevari hjá nógvum fólki, samstundis sum hon hevur fingið eitt barn. Har er onki sum eitur barnsburðarfarloyvi ella ansingarpláss. Eg misunni henni ikki, hevði heldur ikki sjálv funnið uppá at farið ein slíkan túr, men eg eri hugtik- in av at onnur tora. Sendingin var stutt, men lýsti ótrúliga væl eitt fólk, sum ikki er sum hini. Vónandi skrivar hon um ferðina, tá hon kemur heim aftur. Jóhan Samuelsen, Annika Joensen, Einar Petersen, Oddvor Johansen, Steintór Rasmussen og Rigmor Dam skiftast um at skriva Útsjón