týsdagur 8. juni 1999síða 12
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
12
ítróttar
NR. 105 - 8. JUNI 1999
LAU
}. Fyrstu lotuna vann
: rnasparksstødur.
sum Jåkup Mikkelsen tok
iv. og eina”fero tveitti
Frá vinstru Allan Mørkøre, Sámal Joensen, Uni Arge, Todi Jonsson, Hans Fróði Hansen
på
tíðin er liðug, og bletturin ur Estlandi er
irtur eftir størsta úrslitið nakrantíð á Svanga-
málverjin seg eftir roynd frá
Billy Dodds. men burtur-
sæð frá hesum vóru ten
pura vandalevsir. Fyrstu
løtuna rovndu teir at koma
gjøgnum, men tá tað ikki
evdnaðist. ti
verjupartinum
i bordun
førovingar 1
så høgt « ingt. og tað
óvaði førovsku miðverjum
Sera væ
Men t etta er sagt. s
nugu vit staðles ØT
vóð. og hóast Bosnia siålv-
ndi verður favorittur í
annaðkvold. so er tað væl
skiljandi. at áskoðararnir og
skotski = venjarin
Craig Brown. rokna við og
vóna. at mikukvoldið fer
eitt nýtt úrslit úr Førovum
at gella kring allan fótbólts-
heimin
isini
Tvær megin orsøkir
I Skotlandi og annars í
Bretlandi verður tosað og
skrivað um skotsku kata-
strofuna. Tað er væl skilj
andi. og tað veldst altíð um
eygað. sum sær. Sæð við før-
og
ovskum
evgum so vóru tað
høvudsorsøkir til. at
tað endaði við javnleiki. og
it Førovar næstan vunnu
Onnur orsøkin var full-
komuliga tåpuligi atburður-
n hjá skotska verjuspælar
inum Matt Eliott. tá hann
gav Toda Jónsson ein uppá
kassan og sá reytt. Beista-
verðin sektaði skotar. so tað
stóð eftir í. Allan 2. hálvleik
vóru teir rudduliga undir-
mannaðir á midvøllinum,
og sum tíðin leið. og førov-
ingar trystu, var tað meiri
spurningur, um Skot-
land fór at megna at verja,
heldur enn at teir fóru at
økja um leiðsluna
LVæ
in
cm
A A .
og Oli Johannesen eftir foroyska málið
GENE
&
4
Í
0
+€
Sveinarnir hjá Simonsen
settu skotar í skammikrok
Hans Fróði Hansen hevur sett høvdid undir bóltin — ella prikkin yvir "ið — og Føroyar hava javnað til 1-1
At tað gekk soleiðis er
merkisvert, og harvið eru
vit komin til hina høvudsor-
søkina, og tað er serliga við
henni í huga, at tað ber til at
staðfesta. at lærutíðin er lið-
ug, og nú kunnu lærlingar-
nir kalla seg sveinar hjá
venjaranum ella lærumeist-
aranum
Aftur og aftur hava vit á
Svangaskarði verið vitni til.
at tað, sum sá út til at fara at
enda sum tepur sigur ella
javnleikur. gjørdist til fleiri
mála tap. Gekk tað hesa
ferð. sum tað plagdi at gera
inntil fyri bara tveimum ár-
um síðani, so var tað Skot-
land, sum økti, heldur enn
at tað var Føroyar, sum
javnaði.
Og tað er ikki torført at
finna orsøkina til. at vend er
komin í. So at siga allir spæl-
ararnir eru betri fyri, og at
bonkurin er góður ger, at
- 60 a ORÐA ST TEIÐ:2Á
tað ber til at skifta út, uttan
at liðið viknar. Jens Kristian
Hansen telist vanliga mill-
um mest týdningarmiklu
lyklaspælararnar. Hann var
ikki við hesa ferð, men
alíkavæl stóð verjan seg
væl.
At kropsliga yvirskotið et
stórri hevur við sær, at bólt-
førleikin, sinniliga yvirskot-
ið. taktiska medvitið og har-
við evnini at geva yrkis-
spælarum mótstøðu verða
varðveitt alla tíðina. og tí
var talan ikki sum skrædl,
og tað verður heldur ikki
talan um skrædl í annað-
kvold.
Verjuskyldurnar
Fótbóltsliga avrikið hevur
onkuntíð verið meiri sann-
førandi, enn tað var leygar-
dagin, tá tað serliga var
fjáltur fyrra partin av fyrra
umfarinum. Ov ofta vórðu
lættir bóltar søplaðir burt-
ur, og serliga fyri John Pet-
ersen Sámal Joensen
órógvaði tað. at John Peter-
sen var fluttur úr sínum
vanliga miðvallaraplássi og
fram undir Toda Jónsson.
Samanhangandi fótbólts-
spælið var bara í løtum so
gott, sum tað var í Skotlandi
í oktober í fjør. Sambandið
millum midvøll og álops-
partin — serliga tá aftaru
menninir skuldu taka lut í
vinstru síðu — var ikki altíð
sannførandi, og tað gekk út
yvir álopspartin. at
spælararnir høvdu
skyldur.
Qo
11
dili
VerTju-
Todi Jónsson var fremst-
ur, og hann var bæði naskur
móti málinum og hjålpti til
at spæla hinar leysar (bólt
urin til Allan Mørkøre lá
eitt stig ov frammarlaga.
Sámal Joensen fekk tíverri
ikki tamt mitt fyri málinum,
og Uni Arge var óheppin og
sendi í yvirtíðini dygst fram-
við samankomingini). Eftir
trettan minuttir hevði Todi
ein møguleika. sum kundi
havt givið mál (Neil Sulli-
van bjargaði royndini úr
høgru), og í 2. hálvleiki
hevði hann eina fína roynd,
eftir at hann hevði kapp-
runnið við Colin Calder-
wood. Spurningurin er, um
væl upplagdi FCKarin
kundi havt fingið stórri
úrtóku burturúr, um hann
ikki hevði verið noyddur at
runnið langt aftur á vøllin at
skerma av, tá skotar royndu
at byggja upp
Styrkin og sjálvsálið
Føroyska kollektivið heyði
orku at reisa seg, eftir at
hava fingið mál ímóti sær.
og teir fingu løn fyri stríðið,
hóast tað gekk eitt sindur
striltið at fáa nyttu burtur úr
fólkaligu vvirvágini og hó-
ast tað skuldi nýtast nóg
orka og nógv tol, áðrenn
tað eydnaðist. Ofta gjørdist
tað Hans Fróði Hansen.
sum skuldi leggja síðstu og
harvið avgerandi sending-
ina, og tað hevði verið
hepnari, um hetta var lutur-
in hjá onkrum av miðvallar-
unum.
Oli Johannesen stýrdi
miðverjuni. og saman við
Hans Fróða Hansen vann
hann flestu luftbóltarnar
Pol Thorsteinsson hevði
Billy Dodds í stuttum
tjóðri. Julian Johnsson rann
fyri fleiri og taklaði. so tað
sang eftir í, allir spælararnir
arbeiddu saman. og tað var
ein fragd at staðfesta, at
ofta vóru tað føroysku
spælararnir, sum vunnu
nærdystirnar.
Tað heyði verið meiri enn
spell, um skotar skuldu
vunnið við kloddamálinum,
sum Allan Johnston fekk
stutt fyri hálvleik. Jákup
Mikkelsen, sum bara tríggj-
ar ferðir fekk loyvi at vísa
sínar dygdir, fístaði høga
innleggið úr vinstru út í hitt
borðið, Qssur Hansen
royndi at temja. tá bólturin
rakti í hann, og so var Allan
Johnston har og smekkaði
til.
At skotar høvdu so fáar
upplagdar møguleikar
komst bæði av styrkini í
førovska verjupartinum og
av, at teir vóru akkuråt so
ráðaleysir í ålopsmynding-
ini, sum Allan Simonsen
hevði roknað vid, at teir
fóru at vera.
Og so var tað, at Hans
Fróði Hansen setti eld á
Svangaskarð, og útjavnandi
málið var so avgjørt uppi-
borið
Førovar verða ongantíð
favorittur móti teimum
stóru, men avrikið staðfesti,
at nú er lærlingatíðin liðug.
og at øll lið, sum koma til
Føroya, skulu rokna við
nógvari treiskari mót-
stóðu frá monnum. ið hava
drúgvar altjóða royndir og
sjálvsálit at bjóða sjálvt
teimum bestu av. Eingin ivi
er um, at teir úr Bosnia, sum
fyrrapartin í dag lenda í
Vágum, hava hovrt hetta.
áðrenn teir fóru heiman!
jh
og