leygardagur 12. juni 1999síða 22

tíðindablað Ranafossur brennir Hendan morgunin vóru teir farnir av Tvøroyri. Teir skuldu á royndarfiski- skap við línu fyri Fiskirannsókarstov- una. Men áðrenn dagurin var av, vóru teir aftur á Havnini sum ferðamenn við danska ferðamannaskipinum >m/s England<. Og Ranafossur lá mann- leysur og brann eystur av landgrunn- inum í ein landsynning úr Akrabergi Tvøroyri, ikki úir við tað fyrsta n byrjaði sum so gur annar heilt vanligur dagur hjá føroyskum útróð- rar- og fiskimonnum, men hann gjørdist kortini ein merkisdagur hjá teimum tólv monnunum, sum vóru við Ranafossi. Hendan morgunin vóru teir farnir av Tvøroyri. Teir skuldu á royndarfiskiskap við línu fyri Fiskirannsókar- stovuna. Men áðrenn dag- urin var av, vóru teir aftur á Havnini sum ferðamenn við danska ferðamannaskipi- num >m/s England<. Og Ranafossur lá mannleysur og brann eystur av land- grunninum í ein landsynn- ing úr Akrabergi. Martin sigur frá, at teir fóru av Tvøroyri um morg- unin og sigldu í ein land- synning sunnan, til teir vóru tvørs av Akrabergi. Síðan varð siglt einar 25 fjórð- ingar í ein landsynning. Komnir út á umleið 140 favna vatn, varð farið at seta niður i gjøgnum Hellingina. Royndarfiskiskapur var, sum sagt. so ikki var sett so nógv. Bert einar 12 stampar fyri at vita, um fiskur var. Veðrið var av tí allarbesta. Bert eitt fleyr. Men tungur sjógvur var, so tað rullaði rættiliga illa kortini. Umleið klokkan tvey seinnapartin var liðugt at seta, og Martin varð sjálvur verðandi eftir á brúnni. Tei flestu av manningini tørn aðu inn, meðan línan stóð Charles Bech av Tvoroyri, kom upp á brúnna til skiparan at práta, meðan ligið varð hjá boyuni Tá teir hava staðið og práta soleiðis í umleið ein tíma, kom ein ungur drong- ur upp og segði, at tað var sovorðin roykur í kokka- húsinum. Motorpassarin leyp niður beinanvegin, men var skjót- ur aftur og segði, at helst var eldur í maskinrúminum og spurdi, um nøkur royk- kavaraútgerð mundi vera umbord. Tað visti skiparin ikki, men spurdi, um tad mundi vera ålvarsligt. Ju, ti ivadist motorpass- arin ikki í, tí tað var ikki hugsandi um at fara niður í maskinrúmið fyri royki. Martin fór so sjálvur niður at vita, hvussu vorðið var, men har var ikki hugsandi um at koma nakran veg. So varð purrað út, og menn vóru á dekkinum, sum eldur var í. Skiparin fór so á brúnna aftur og sendi neyðarkall. Ein enskur trol- ari kom tætt framvið Rana- fossi, men hóast teir sendu rakettir, lætst bretin ikki um vón og sigldi bara víðari. Tórshavnar Radio hoyrdi Ranafoss og fekk samband. Teir fingu at vita, hvussu vorðið var, og so varð bein- anvegin farið undir at fá teimum hjálp. Men tá var stødan longu so mikið ålv- arslig, greiðir Martin Ejdes- lotorpassarin, Hf ED gaard frá, at hann bað menninar fara fram á bakk- an og taka bjargingarbát- arnar við sær. Sjálvur varð Martin verð- andi eftir á brúgvavongi- num. Ikki var hugsandi um at vera inni í stýrihúsinum fyri royki, so hann hevði fingið sær telefonhornið út gjøgnum vindeygað og fekk sostatt hildið sambandið haðani. Tað gekk ein lítil løta, so rópti danska ferðamanna- skipið England og segði, at hann var staddur stutt frá Ranafossi og var farin at sigla til teirra. Tað gekk ein tími, til hann var hjá teim- um. Men tá var vorðið so heitt á brúgvavonginum, sigur Martin, at tað bar ikki til at vera meira. So hann segði dananum, at nú sleit hann sambandið og fór fram á bakkan til restina av manningini. Men tað var heldur ikki bara sum at siga tað at sleppa burtur. Alt afturskip- ið brann, so ikki slapst niður rr vanliga veg. Men teir funnu ein langan stiga, sum teir settur upp móti vonginum frammanfyri, og tann vegin fór so skiparin av brúnni. Manningin hevði borið skjótt at, tá útpurrað varð. Teir høvdu bjarga sær klæð- um og øðrum og fingið við fram á bakkan. Martin sigur, at hann bað bestamannin, Magnus Joen- sen úr Fámjin, fara við manningini av Ranafossi umborð á England. Teir tóku eisini klæðini við, men tá teir vóru komnir umborð á England í øllum góðum, og báturin skuldi takast um- borð, koppaði hann, og alt fór í havið. So tað kundi tað sama farið við eldinum um- borð á Ranafossi. Eftir á Ranafossi vóru so bara skiparin og motorpass- arin við øðrum bátinum. Tá var so heitt har afturi, greið- ir Martin frá, at hvørja ferð skipið legði seg á bakborð, gløddi sidan, og tå hann so legði seg aftur á stýriborð, kókaði alt. h #2 Martin Ejdesgaard Danska sjóverjuskipið sendi tyrluna út til Ranafoss við eini pumpu. Hon var frammi, áðrenn skiparin og motorpassarin vóru farnir av skipinum. Men tað var ikki bara sum at siga tað at fáa lorað pumpuna niður á skipið, sum tað rullaði. Men teir báðir menninir, sum eft- ir vóru, fingu hana niður og surraða til mastrina. Tá teir vóru lidnir at surra pump- una, veitraðu teir av Eng- landi eftir teimum at koma umborð, tí teir skuldu víðari til Havnar við ferðafólkun- um. Tyrlan fór avstað aftur, og teir fóru av skipinum yv- ir á England. Tað var rætti liga spennandi, sigur Martin frå, tí tað var øgiliga høgt at fara upp eftir síðuni í ein- um loðsleytara. Men teir vóru blíðir um- borð á Englandi. Martin var Útbrendur á Havnarvág = RA Ranafossur varð sleipaður til Havnar, har hann varðliggjandi, til h Nr. 109 — 12. JUNI 1999 uppi á brúnni, og áðrenn teir fóru frá Ranafossi, var hann úti á brúgvavonginum og hugdi at skipinum. >Tað var ein ræðuligur brandur,< minnist Martin, »har brann alt afturskipið. sum tað var.< Seinni fór fólk av danska sjóverjuskipinum umborð og sløkti eldin, og Rana fossur varð sleipadur til Havnar Tryggingin seldi Rana foss, sum varð umbygdur til trolara eini tvey ár seinni Men lítið er kortini eftir av gamla Ranafossi Allur yvirby gningurin er ny ggjur og stórir partar av dekki og síðum varð skiftur út, tí tað var bólgnað av hitanum. Eftir at Ranafossur var umbygdur,var hann fyrst á Tvøroyri undir navninum Sjúrðarklettur. Síðan varð hann seldur til Havnar og fekk navnið Skansatang!l. ann seinni varð umbygdur til trolara TEE TE