fríggjadagur 18. juni 1999síða 19

20 2. tíðindablaðið Á LL MM Fo — Hjá mongum hevur lívið kanska ikki ; 0 altíð verið so lætt, og eg haldi, at vit FI ; eiga at hava hetta í huga í samveruni við hesi menniskju, sigur Jógvan Mórk-3 øre, ið sjálvur onki hevur ímóti at verða kallaður orginalur. = T 3 fr rt AR Heldur orgina ur, enn eintak pt 7, í “4 "Af Bygdarráðsformaðurin heldur, at vit eiga at geva okkum far um lívs- virðini, heldur enn at spilla tíðina vid høpisleysum klandri um komm- unumørk og kloakkrennur. Heyði Jógvan Mørkøre, ið ofta tosar við seg sjálvan, sloppið at liva umaftur, hevði hann roynt at veri meira saman við sínum nærmastu Orð: Hógni Mohr Myndir: Jens Kr. Vang Jógvan Mørkøre sigur seg hava fingið mangar undir vangan millum ár og dag. Hesar lúsingar sigur hann seg hava fingið, tí hann altíð hevur staðið fremstur í hóp- inum. Men, Jógvan Mørkøre í Hósvík, er ikki bara ein mælskur bygdarráðsfor- maður, ið blandar seg uppí, hvorjaferð okkurt er. — Eg átti kanska at fari at spáka við konuni á stevn- um, men eg haldi, fólk høvdu hildið tað veri løgid, var eg ikki uppii onkrum ar- beidi stevnudagarnar. Hetta er tað, ið hevur eydkent lív mitt; at eg havi brúkt nógva tíð uppá at renna fyri onnur, meðan eg eftir míni hugsan, í ov stóran mun havi for- sømt mini egnu, sigur hann. Størri orku i børnini — Eitt lítið barn spælir sær í túninum, men áðrenn tú veitst av, er hetta sama barn- ið ein vaksin maður, ella kona. Hetta geva vit okkum ov lítið far um. Menniskju liggja í ævigum kríggi og klandri um kommunumørk, kloakkrennur og aðrar smá- lutir, og tað er burturvið, nú vit síggja, hvussu stutta tíð vit hava á fold. Hann heldur, at hevði hann sloppið at liva umaft- ur, hevði hann lagt stórri orku í, at verið saman við teimum trimum børnunum, ið nú eru vaksin... Tað hevur altíð verið ferð á Jógvani, men nú er hann farin at royna at seta ferðina niður. Hóast hann á ongum sinni ætlar sær at tosa fólk upp í lag, kundi hann hugsa sær, at tað var eitt sindur lættari at vera erligur; at hann kundi verið eitt sindur fittari at síggja til. Tvíbeint illveður Fyri nøkrum árum síðani, gekk Jógvan á kveldskúla í sålarfrødi. — Eg vildi vita, hvussu mannasinnið er uppbygt, og hví eg sjálvur eri, sum eg eri. Eg lærdi, at atburður menniskja altíð er treytaður av ávísum umstødum. Hjá mongum hevur lívið kanska ikki verið so lætt, og eg haldi, at ein eigur at hava hetta í huga í samveruni við hesi menniskju, sigur hann, og ivast ikki i, at sålarfrød- iliga vitanin kemur sær til góðar í dag. Summir hósvíkingar halda, at Jógvan onkuntíð sær nakað illbrýntur út. Ja, onkur sigur, at hann líkist einum tvíbeintum illveðri. Sannleikan sigur Jógvan vera, at hesar dagar gongur hann í djúpum tonkum, al- oftast um lívsins viðurskifti. Frá Jógvani, hava hósvík- ingar fingið at vita, at sær hann illur út, men onki sig- ur, so er onki galið. — Tað segðist um skyld- mann mín í Hvalvík, Hanus á Heygnum, at hann helt politiskar rødur, meðan hann í einingi sat undir kúnni og mjólkaði. Sjálvur kann eg, meðan eg koyri í bili, lata hugin fara á flog, og so knappliga sita og hava fyrilestur fyri mær sjálvum, avdúkar Jógvan, ið heldur vil vera orginalur, enn bara eitt eintak... javnaðarmaður. fl InnmBrn NR. 113 - 18. JUNI 1999 maðurin Í landspolitiskum hópi, er Jógvan Mørkøre javnaðarmaður, men hann sigur seg vera meira broytingarsinnaðan, enn tey ið manna floksskútu Javnaðarfloksins á tingi. Bygdarráðsformaðurin heldur tað vera dekan ov stutt millum Javnaðarflokkin og Sambandið Orð: Høgni Mohr Myndir: Jens Kr. Vang Hyggur ein eftir áskriftum í Hósvíkar Kirkju, eru nógvar teirra skrivaðar á donskum. Hetta er ongantíð broytt, hóast målsligu møg- uleikarnir eru til tess. Nógv kend føroysk skriftstød liggja i hesum åskriftum, og Jógvan Mørkøre heldur tað vera týdningarmikið, at før- oyskt í talu sum í skrift sleppur framat. — Hvi skal mann ikki broyta tað, ið hevur verið danskt fyrr, nú vit hava møguleikarnar, spyr broyt- ingarsinnaði bygdarráðsfor- maðurin í Hósvík. Jógvan Mørkøre er ikki valdur politiskt í bygdarráð- ið í Hósvík, men í lands- politiskum hopi, er hann Hansara persónliga hugsan um Javn- — Eg eri javnaðarmaður, men í statsrætt Hógna Hoydal um, at vit eiga at fara N bygdarráðsformaðurin í Hósvík aðarflokkin er, at flokkurin er farin ov langt móti sam- bandinum. Taki undir við Hegna Hoydal — Eg haldi tað vera rætt, at kanna viðurskiftini við dan- ir. Tað er ongin loyna held- ur, at eg eri tilhangari av teoriini hjá Høgna Hoydal. Latið okkum sleppa Niður at samráðast við danir, og lat okkum síggja, hvat tað er, ið kemur á borðið. Vit eiga ikki at ganga og sjabba aftur og fram, um hvat er rætt og hvat er skeivt, og hvat man burdi og ikki burdi. Lat okkum síggja úrslitið fyrst; tann dagin kunnu vit taka stóðu. Ber tað til at gera hetta, sum tjóðveldismenn siga, so haldi eg, vit skulu gera tað... — Er úrslitið hinvegin, - 2 Broytingarsinn- aði javnaðar- dødens pølse, sum danir plaga at taka til, so mugu vit framvegis vera í onkrum samstarvi við danir, sigur Jógvan Mørkøre, ið somu- leiðis heldur tað vera stórt spell, at Tjóðveldisflokkur- in og Høgni Hoydal í ein ávísan mun koyra púra eins- amallir við hesum máli, meðan Javnaðarflokkurin ikki í nóg stóran mun hevur megnað at sett egin fingra- merki á. Jógvan Mørkøre heldur tað undir øllum umstødum vera harmiligt, at farið er út millum fólk við eini ræðu- herferð. Hann heldur, at tað ber til nýta politisku eydn- usøgurnar úti á summum bygdum sum statsrættarliga próvgrund fyri, at tað ikki altíð eru tær stóru eindirnar, ið klára seg best. På sm arhøpi, taki eg kortini undir vid teoriini hjå iður at samráðast, sigur bersøgni