týsdagur 29. juni 1999síða 8

8 tíðindablaðið SIA GA -- SNÝSUGUU NR. 190 - 20. JUNI 1999 Hjørleif og Simun hildnir uppat at koyra skulabørnini Eftir at hava koyrt skúlabórnini á Norðoyri og í Arnafirði til Klaksvíkar í skúla í ávikavist 47 og 16 ár, halda Hjórleif og Símun Waag Høgnesen nú uppat við skúlabarnakoyringini TURIÐ KJØLBRO Brøu Waag Klaks i 1 3 Hj S as K o 1 ð S Sl | dug ) sk Tel háðir sømdar labørnini KOYTT SKU Hjørleif og Simun fingu herfyn eitt bræv frå komm vað av bý- um, at rðin var Klaksvíkar tað merkir, at KOmm- síðani 1983 Aðrenn tað koyrdi mín Manni sonur skúla- børnini nn for burtur i 1983. og eg tók so yvir og , tå ið hann kon aftur. Í miðal hava tað verið eini fýra børn á hvørjum ári, onkuntíð fleiri og onkuntíð færri. Minnist meg rætt vóru tey eini 8-10 børn mið- skeiðis í 80-unum. Tað hava Piddi Hjelm, skúlastjóri á Skúlanum við Osånna takkar bara verið børnini í fram- haldsdeildini, tí hini ganga í skúla í bygdini, sigur Sím- Hjørleif, ið eisini eigur og matvøruhandil í Klaksvík, hevur koyrt børn TEKU! i Norðoyri í skúla síðani 95 skúla. men tað var bara tað eina árið. Hans Andrias Jo hannesen tók hesa koyring- ina yvir í 1953 og í 1961 byrjaði hann fyri seg sjálv- Henda koyringin var umskipað seinni, tå ið koyr- andi varð til Kunoyar. Tad er ymiskt, hvussu nógv børnini hava verið Okkurt árið hava tey verið eini 13. Eg ætlaði at halda uppat við koyringini í fjør, so hjá mær kemur tað ikki dátt við, at hon heldur upp Stórur saknur Tað hevur verið ógvu- liga bundið at koyra skúla- børnini, men ikki minst ein stór ábygd. Eg havt altíð verið í góðari tíð og børnini eru komin til Klaksvíkar í skúla 10 minuttir áðrenn skúlin byrjaði. Tað veldst sjálvsagt um veðrið, men avlýsingarnar hava ikki ver- ið nógvar, sigur Símun. - Fyrstu árini koyrdi eg bara oman til kirkjuna og so komu børnini uppí har, Símuni Waag Høgnesen fyri drúgva tænastu Tel #298 31 95 40 Fax #298 31 75 41 Alt innan prentjutir Maif jakzac G post. olivant.fo Mynd: Harald Petersen men í 1986 varð eg álagdur at koyra út til endan av veg- num, út til kirkjugarðin. Mamma mín, sum átti fýra dreingir, plagdi at siga, at tað var eingin trupulleiki í at uppala børn: vit skuldu gera sum vit vórðu bidnir, tá ið vit vórðu bidnir og soleiðis sum vit vórðu bidn- ir. Og tað havi eg altíð minst til. Eg helt tað vera vágiligt í ringum líkindum at koyra út til endan á vegnum í Arn- afirði, serliga teinin frá síðstu húsunum í gomlu bygdini og til vegin, ið gongur oman á lendingina Tá ið tað var hált og nógvur kavi, tordi eg ikki at koyra út hagar, tí tað var ov hætt- isligt, og kavin varð ikki grivin heldur - Tað er ikki fyrr enn í nýggjari tíð, at autoverja er komin framvið vegnum til Hjalmar Waag Høgnesen hevur koyrt skúlabórnini á Norðoyri í bergholið Klaksvíksmegin. Eina ferð kom eg rættiliga illa fyri. Tað var krapi og tað var líka við, at eg koyrdi út av vegnum. Annars hevur bilurin altíð verið væl skøddur og eg havi øll tey síðstu árini brúkt pikadekk, greiðir Símun frá. - Børnini hava verið eina- standandi fitt. Tey hava møtt væl upp og hava verið ógvuliga røsk at geva boð frá sær, tá ið tey ikki skuldu við. Tá ið eg koyri tey somu børnini hvønn dag í nøkur år, komi eg at kenna tey væl. Eg eri harmur um, at koyringin heldur uppat. Eg fari heilt vist at sakna at koyra henda túrin hvønn dag. skúla í 47 ár Mynd: Harald Petersen Símun Waag Høgnesen, ið er 72 ár, hevur verið koyrilærari síðani 1965, men mátti av heilsuávum halda uppat við koyriskúla- num fyri trimum árum síð- ani. Enn sum áður koyrir hann Sosialin av Dúgvuni út í sélubúðirnar í býnum hvønn útgávudag.