fríggjadagur 2. juli 1999síða 16

16 tíðindablaðið SOS"? or NR. 123 - 2. JULI 1999 Bygdarhúsið Til tess at fáa bygdarhúsið liðugt, hevur Fuglafjarðar Býráð gloppað kommunukassan. Byggingin, ið ætlandi skuldi endað í einum spildurnýggjum og skuldarleysum bygdarhúsi, hevur higartil kostað kommununi knappar 400.000 krónur. Gongst sum ætlað, letur húsið upp við árslok HOGNI MOHR darhúsið í Fuglafirði ur eitt longri tíðarskeið iðið í hålvum gekki. Upp- ga var talan um ein n dreym um eitt ýtt bygdarhús, ið skuldi standa liðugt skuldar- leyst. Dreymurin gekk næstan út; húsið varð inni- lokað, men nú væntaði pen- ingur í til liðugtgerð og inn- búgv. Skuldi húsið nakran- tíð takast í nýtslu, var neyð- ugt við nøkrum hundrað túsund krónum Týdningarmikil ætlan Tey, ið ráða fyri borgum í Fuglafjarðar Kommunu, halda hesa ætlan vera so- mikið týdningarmikla fyri felagslívið í bygdini, at tey, umframt at lata grundstykk- ið til ætlanina á sinni, nú hava gloppað kommunu- kassan. Í fjør lat Fugla- Heilsan til Vesturstovu 28. juni 1999 Lag: Jólaklokkur aftur ringja Hittast vit aftur á merkisdegi, fagnadarkvødu bera glad. Nu vit kenna fragd og gledi. Fegin rista tad å blad. Vesturstova, eldrabyli, fjålga fer um ellisår. Veita m6dum hondum hvilu, tå ið gránað eru hår. Fuglasongur glaður ljóðar. Gleð teg við, tað biði eg. Brotamyndina á vegginum omaneftir eigur listamaðurin og lærarin, Frits Johannesen. Undir hansara kønu vegleiðing eru mongu marglittu smásteinarnir lagdir á elementvirkinum við Gjógv. Á vegginum omanfyri er ein sálmastubbi, ella nótarað, gjørt á sama hátt. Bygdarhúsið hevur staðið longi í gerð, men tað sigst, at hetta ikki er orsøkin til, at tónaraðið er tikið úr gomlum Kingosálmi. Mynd: Jens Kristian Vang fjarðar Kommuna 125.000 krónur í stuðli til ætlanina, og í ár eru 250.000 krónur latnar. Økid fríðkast Væntandi lata dyrnar á bygdarhúsinum upp um árs- skiftið. Borgarstjórin í Fuglafirði, Hallbjørg Han- sen sigur, at fer fjórðings- milliónin, játtað er seinast, ikki at røkkad, er hon hugað at veita bygdarhúsinum tann stuðul, ið væntar í. Hon vónar tó, at peningastovn- arnir á staðnum fara at vísa ætlanini vælvild, so alt ikki fer at liggja á kommunalu herðunum. Kommunan ætlar sær at bera so í bandi, at økid kring húsið verður fríðka kom- andi ár. Lekidómur í Varmakeldu HOGNI MOHR Fyri 40 árum síðani, fór Hans Jákup Hansen út á Varmakeldu. Hetta var náttina millum 3. og 4. juli. Eitt tómt lummaglas hevði vitjan var knapplig sjúka í familjuni. Góða viku hevði dótturin ligið við fepri, og Hans Jacob visti, at teir gomlu søgdu lekidóm vera í varmakelduvatninum. Hans Jacob Hansen hevði fylti hann lummaglasið við tí flógva kelduvatninum. Ongin visti, hvat ið dóttr- ini bagdi, men heimaftur- komin purraði hann ta illa fyrikomnu dóttrina út, og bað hana leska sær á av hes- Gentan drakk, og um tað var vatnið, ella óspilta barnatrúgv hennara, ið gjørdi munin, stendur enn ósvarað. Men morguni eftir spældi hon úti aftur við hin- Hoyr, hann fagnarboð tær bjóðar. Hoyr, ja hoyr, hann frødir seg. um børnunum; púra frísk... hann við sær. ongantíð verið serliga vísur Orsøkin til í, at hetta var rætt. Kortini um varmakelduvatni, ti hesa síðlu lekidómur var í tí. Enn eg bjartan brandin kenni; tann, sum fedrar kveiktu mær. Ristu kross á bróst og enni. Gjøgnum lívið væl tað bar. Tit, sum bóru dagsins byrdu: Væl vit unna tykkum ró. Takka eiga vit nú fyri. Fyridømi vóru góð. Signaðar tær hendur verði, sum her lætta skulu trongd. Hjartans tøkk eg tykkum beri. - Elli, tað er lívsins gongd. Lati, Gud, Sín frið og hugna, altíð kennast her í hell Tá er vist, at tað skal muna, til at gleða okkum øll. Gævi, at tit her væl trívast, og tit kenna tykkum væl. Aftur tá tit væl upplívast; elli ikki tyngja ska Eitt lummglas av vatni úr Varmakeldu grøddi kanska dóttur Hans Jacob Hansen fyri 40 árum síðani. Modelmynd: Jens Kristian Vang