leygardagur 24. juli 1999síða 4

4 tíðindablaðið 505'2 177? NR. 139 - 23. JULI 1999 Trolarareiðari: Uppbodssølan ov svikalig Nú upsaprísirnir á heimsmarknaðinum eru fallandi, er tað ov svikaligt at fara á uppboðssóluna við fiskinum, sigur Bjarti Mohr. sum varðar av trimum partrolarum Grund 1, at partrolararnir kki selja upsa um uppboðs sølu er tann einfalda, at cingt 0 koma að sigur Bjarti Mohr in hrá tímum Men boð fekst IKKI, so reiðartið keypti sjálvt. Ups- in var landaður og sendur feskur av landinum Bjarti Mohr hevur sjálvur selt upsan til vmsar KEYD- Partrolararnir eru í løtuni á veg burtur frå uppbodssøluni. Men ein trolarareiðari væntar, at tað bara verður fyribils arar í Europa Tað er nógv stríð. men einasta loysnin, sigur Bjarti Mohr At so ringt er at sleppa av við fisk júst nú, kemst eisini av árstíðini. Olavsøka er mitt í næstu viku. og fleiri virki liggja still orsakað av summarfrí. Hetta er kortini eitt árliga afturvendandi fyribrigdi, sigur Bjarti Mohr, sum hev- ur álit á, at stødan fer at rætta seg aftur móti heysti- num. Um fiskiskapin hjá trol- arunum sigur hann, at hann er við at koma aftur í van- liga legu. Tað vil siga, at upsin er um at koma aftur. I fjør var at kalla ikki upsi at fáa. Alt var toskur. Men nú líkist tað aftur meira van- ligum árum, sigur Bjarti Mohr. Upsi og toskur eru hvor sín fiskur. Ikki bara í út- sjond, men so sanniliga eis- ini á døgurdabordinum. foskurin fer á fínara marknaðin til dømis í Eng landi og USA, meðan upsin endar sum >discount< dog urði serliga í Týsklandi og Fraklandi. Og í løtuni eru goymslur nar har niðri fullar. Tí ber ikki til at selja meira. So einfalt er tað. Kanska sleppa vit at: Fiska tunfisk í altjóða sjógvi Fiskivinnupolitiskt er eingin ivi hjá landsstýrismanninum um, at vit eiga at fiska tunfisk í altjóða sjógvi. Hugt verður at, hvat íslendingar fara at gera EDVARD JOENSEN Teir, sum fara at fiska tun- fisk undir Føroyum í summ- ar, fara skjótt at fáa at vita, um teir eisini sleppa í al- tjóða sjógv. Tað sigur landsstýrismað- urin í fiskivinnumålum, Jørgen Niclasen. Fiskivinnupolitiskt er eingin ivi um, at vit eiga at fiska tunfisk í altjóða sjógvi, sigur landsstýrismaðurin. Men fleiri altjóða fyri- varni eru at taka, so stødan má umhugsast eina løtu enn, áðrenn endaligt svar verður givið. Jørgen Niclasen sigur, at tað leingi hevur verið eitt føroyskt prinsippmål, at vit skulu ikki geva loyvi til fiskiskap í altjóða sjógvi. Í hesum málinum hevur hann toygt seg nógv, sigur Jørgen Niclasen, nú hann er farin at umhugsa málið. Jørgen Niclasen sigur, at svar kann væntast stutt eftir ólavsóku. Hvat hann fer at svara monnunum, vil hann ikki siga beinleiðis. Og av tí, at tað er skeivt at gita, hvat fólk hugsa, fara vit ikki her á blaðnum út frá eini samrødu at gita, at hann sigur ja. Hann vil sjálvur sleppa at siga monnunum tað. Men hann lovar, at hann fer at svara skjótt. Jørgen Niclasen, lands- stýrismaður, sigur, at hann fyrst vil vita, hvussu tað gongur í heyst. Landsstýrismaðurin sig- ur, at hann fylgir við, hvat íslendingar fara at gera. Og teir fara at loyva sín- Trý japansk tunfiskaskip fara at fiska saman við føroyingum undir Føroyum í summar um skipi - teir hava bara eitt - at fiska í altjóða sjógvi. Tunfiskiskapurin verður vidgjørdur og umsitin av felagsskapinum ICATT. Hetta er í grundini ein sjálvbestaltaður felagsskap- ur av londum, sum fiska tunfisk. Vit hava, eins og íslend- ingar, bara eygleidarastødu í felagsskapinum. Tað kemst av, at vit ikki fiskadu tunfisk yvirhøvur, tá felags- skapurin varð stovnaður, og tí fyrst fyri stuttum komu uppí. Japanarar eru líkasum ráðandi í hasum selskapi- num. Og tann stóri markn- aðurin er eisini í Japan. Føroyski tunfiskiskapurin er enn bara á royndarstødi, sigur Jørgen Niclasen, landsstýrismaður í fiski- vinnumálum. Try føroysk skip fara í heyst at fiska tunfisk í før- oyskum sjógvi saman við trimum japanskum skipum. Tað fyrsta japanska skipið hevur boðað frá, at tað væntaði at vera her í gjár, sigur Jørgen Niclasen. Í viðmerking til at trol- ararnir eru farnir at selja uttan um uppbodssølurnar, sigur Jørgen Niclasen, landsstýrismaður, at hann fylgir málinum. Og hann er ikki serliga fegin um gongdina, sum nú hevur tikið seg upp. >Tað kann gerast neyðugt at tvinga partar av veiðuni um eina telefonuppboðs- sølu«, sigur hann. Jørgen Niclasen sigur, at hann ræðist fyri, at vit skulu koma aftur í støðuna, sum var í åttatiårunum, tá skip og virki vóru samantengd. Hendir tað aftur, fer marknaðarmekanisman úr gildi, og vit fáa bara fallandi prísir, er hann sannførdur um. Jørgen Niclasen vísir á, at hóast vit fáa eina kunngerð, sum noyðir skipini á upp- bodssølu, er eingin sum sig- ur, at tað skal vera nøkur ávís uppbodssøla. Tann, sum bara keypir sær nóg nógvar telefonir, kann søkja um loyvi at stovna uppbodssølu. Og so er kappingin aftur í gongd. Eitt annað mál, sum er uppi og vendir í løtuni, er málið um stuðul til endur- nýggjan av flotanum. Jørgen Niclasen sigur, at eitt uppskot verður lagt fyri Tingið í september ella ok- tober. Samgonguflokkarnir eru samdir um, at tað skal ger- ast, og pengar eru avsettir, sigur Jørgen Niclasen. Tó er semja enn ikki fingin um, hvussu tað skal gerast. Men hon man fara at koma, væntar hann. >Ég fái meg ikki at trúgva, at nakar av sam- gonguflokkunum fer at loypa frå.«