týsdagur 27. juli 1999síða 12
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SS Så
Sostalurin ferðast við Toyota frå Reyni Service (Mynd: Edvard Joensen)
EDVARD JOENSEN
steyndu fólk til
Tjørnuvikar sunnudagin. Nú var
il t til, at tað fór at eydnast
t sleppa í Stakkin, eftir at avlýst
heyði verið tveir fylgjandi sunnu-
I dýrdarveðri
dagar
Og sanniliga eydnaðist tað hesa-
ferð. og tey umleið 170 fólkini fingu
ein ógloymandi túr.
Teir fyrstu berararnir og sleip-
ararnir fóru eitt sindur undan høv-
uðsfeltinum. Teir skuldu út við
á
Fo på 4
+ Mym Edvard Joensen
tidindabladid SOS 077
útgerð og at gera rennistrongin klår-
an, til allur riðilin kom.
Tjørnuvikingar hava tann góða
sið, at áðrenn farið verður, verður
sungið í túninum uttan fyri Bygd-
arhúsið. Ferðin er, hóast ein ferða-
fólkaútferð, ikki heilt vandaleys, og
teir halda gamlan sið við eini stillari
løtu, áðrenn farið verður í bakkan.
So verður lagt til brots. Eitt fjøl-
broytt lið kann av sonnum sigast.
Har eru fleiri ymisk fólkaslog
savnað. Danir, sviar, týskarar og
sjálvandi føroyingar úr øllum her-
aðshornum.
Vit síggja fleiri jardarmødur. Guð
viti, um tær hava gjørt kollektiva
útferð. Her eru heilar familjur, fót-
bóltsspælarar, nygift por og gamlir
dreingir. Skipsmenn, skrivstovu-
stjórar og pensionistar. Tann elsti
er 78 ára gamal og fýrir ikki fyri at
halda í brekkuna.
Aja, vit ragga okkum niðan
brekkuna móti Torvadali. Blaðmað-
urin sleppur við teimum, sum undan
fara, soleiðis at til ber at taka nakrar
myndir av flokkinum, sum aftan á
kemur.
Mynd: Edvard Joensen
Komnir á Torvadal verður eftir
gomlum siði hvílt. Her plagdu
neytakonurnar at hvíla, og her er
eisini reist ein steinpláta teimum til
minnis.
Men kanska gjørdu vit í so leingi
av, ella eru tey seinni tjóvstartað.
Tí ikki høvdu vit meira enn reist
okkum, so var fyrsta gongan á rgð-
ini.
So nú var at taka halan á há-
rógvuna og skunda sær í Stakkin,
so fólk ikki skuldu bíða ov leingi
eftir at sleppa út.
Vit taka tann lættara vegin. Vit
fara í Dumbustíggj. Ein rás undir
Kambinum, har ikki er ráðiligt at
fara við ov nógvum ókendum fólki.
Tey fara upp um Kambin, og tað
skuldi so givið okkum ein lítlan
fyrimun.
Men smátt í tað, vorðið ikki var.
Hesir ungu jassarnir vóru lættir á
fótum, og høvdu okkum næstan aft-
ur, tá vit náddu rennistronginum.
Ná, men vit komu tó út í øllum
góðum. Og nú byrjaði ein strævin
dagur av álvara hjá flutningsmonn-
unum, meðan vit onnur kundu
ganga og hyggja okkum um og
njóta tað vakra útsýnið.
Nakrir seyðir ganga í Stakkinum
í ár. Heldur styggir, tóktist okkum.
Teir vóru riknir eystur á Stakkin,
og hegnað varð so fyri, til tess, at
teir ikki skuldu gerast heilt óðir í
NR. 140 - 27. JUII 1999
Kunnigir ferðaleiðarar eru við á ferðunum í Stakkin
NR. 140 - 27. JUII 1999
tíðindablaðið SS
Bx
| Tjørnuviksstakk
( Mynd: Edvard Joensen)
Tjørnuvikingar hava eitt frålikt ferðamál í Stakkinum. Tað er ført, at teir hava gjørt av at bjóða
ferðafólki út hagar á hvørjum sumri. Og hetta er vorðin ein rættiliga væl umtóktur túrur. Sunnu-
dagin varð ein av hesum túrunum gjórdur, eftir at fleiri fyrr í summar hava verið avlýstir vegna
veður. Sosialurin var við hendan túrin
høvdinum av øllum hesum fólki-
num.
Men myndamaðurin var tó ikki
nóg varin og kom teimum ov nær.
Teir hildu á hegnið, og einir tveir
sluppu vestur um.
Nú var verri, tí lupu teir út av,
var ikki lukkuligt.
Men staksmenninir høvdu verið
í lótum fyrr, og skjótt var alt komið
upp á pláss aftur. Eisini mynda-
maðurin, sum kom aftur røttu megin
tráðin.
Tjørnuvikingar hava eitt frálíkt
hús í Stakkinum. Vatn og ljós er
Utsýnið er frálíkt eystureftir
Karis Olsen)
inni, umframt koyggjur, so væl ber
til at liggja har úti, nú fleygatíðin
er fyri.
Hendan dagin varð húsið tó brúkt
at bjóða ferðafólkinum eitthvørt upp
í munnin. Sodavatn og Twix. Alt
fødi við nógvum sukri, sum er væl
umhugsað. Ikki er ætlan teirra, sum
reika fyri, at nakar skal leggjast fyri
av maktarloysi.
Meðan vit eru har úti, eru vit einir
tveir, sum fáa høvi at sleppa niður í
ein av fleygasessunum norðantil á
Stakkinum.
Trygvi, sum er ferðaleiðari okk-
(Mynd:
ara,vil ikki hava fleiri við, tí bratt-
lendi er, og ikki er vert at taka nøkur
óráð fyri.
Vit fara so. Trygvi undan og tveir
astaltføroyinar úr Århus aftaná.
Lesningur er lagdur, sum vit halda
í oman brattan. Holut er og bleytt,
so tað hendir, at vit stíga heldur
djúpt vidhvørt. Og so hesin deym-
urin av fuglaskræpu.
Ikki er ættin tann rætta, so land-
koma er eingin soleiðis. Tó síggja
vit onkran hendinga lunda.
Hitt sindur flýgur, men lítið hevði
verið til stongina, um hon var við.
Annars láta teir at, at árið hevur
oynst rættiliga væl higartil. Eina-
staðni millum 4.000 og 5.000 hava
teir fingið, og tað tykjast reir nøgdir
Skipanin er, greiðir Trygvi frá, at
gamaðurin eigur teir fyrstu 200
darnar, hann fær. Síðan eigur
in hevlvtina av restini, meðan hin
vtin verður býtt til jørðina.
ungt er at koma uppaftur. Vit
staddir heilt niðri á eggini, og
kkan er beint í bróstið. Ikki hava
tað stóra vidførid. Eina
tasku, tað er alt. Men tað er nóg
t kortini.
eygamaðurin, greiðir Trygvi
skal bera fongin, stongina í aðr-
iondini og so halda í lesningin
unari. Tað man vera óhugnaliga
ungt, kann eg væl ímynda mær.
Tá teir eru og fleyga í Stakkinum,
eru teir ofta bara einir tríggir mans.
Og so kann vera tungt at koma
heimaftur. Fyrst skulu teir um Sund-
ið og síðan at bera.
Trygvi greiðir skemtandi frá, at
teir plaga at royna at fáa so mikið,
at teir ikki orka at bera alt sjálvir.
>So hava vit eina umbering at
senda boð eftir fólki at hjálpa okk-
um.<
Men ein slíkur túrur fær eisini
ein enda, og vit skulu innaftur.
Jú, vit fara upp í bíðiróðina, sum
Ahh, tað var gott at koma úr aftur kassanum
Trygvi á veg niður í fleygasessin
Edvarrd Joensen)
bara longist afturút. Og hóast vit nú
hava verið eina heilt fitta løtu úti í
Stakkinum, er rødin innan fyri
framvegis long.
Heimaftur fara vit aftur gjøgnum
Dumbustiggj. Ein donsk genta er
vid, og henni dåmar væl.
Hoppar runt og tekur myndir at
visa mammuni, tå hon kemur aftur
til Keypmannahavnar. Hon væntar,
at mamman fær propp, tå hon sær,
hvar dóttirin hevur gingið.
Sum vant endar túrurin í Bygdar-
húsinum, har tjórnuvíkskonur
standa til reiðar við borðum, sum
bogna av breyði við føroyskum við-
skera.
Eina túrur, sum avgjørt er verdur
at royna, er at enda komin.
Og oll komu glad og fró aftur og
lótu væl at.
Lundin flýgur í ring
Edvard Joensen)
(Mynd:Edvard Joensen)
78 ára gamli Líggjas Eliassen úr Mikladali var elsti maður á ferðini
(Mynd:
Edvard Joensen)