mikudagur 4. august 1999síða 7

NR. 144 - 4. AUGUST 1999 tíðindablaðið = Bygdaleiðir foru framvið bidandi ferðamanni Fólkaflutningsleiðarin á í Strand- ferðsluni, Heri Joensen, sigur, at tað ikki eigur at koma fyri, at bussfórar- arnir ikki síggja ferðafólk, ið standa við steðgiplássini. Kortini er ikki vist, at bussurin steðgar við steðgiplássini. Hetta noyddist ein nipin ferðamaður at ásanna við bergholsmunnan á Oyrareingum gjåramorgunin Høgni Mohr Snimma tysmorgun stóð ein maður og bíðaði á steðgi- plássinum við berghols- munnan í Kollafirði. Ætl- anin var at fara við vest- mannabussinum til Havnar. Bussurin eitur leið 100, sum eftir (ferdajætlan skuldi vera við tunnilsmunnan í Kollafirði klokkan 7.20. Hesar upplýsingar veitti Farstóðin ferðamanninum kvoldið fyri. Fleiri bussar koyrdu framvið steðgiplássinum hendan morgunin. Nakrir leigubussar struku í skundi framvið, og eysturoyarbuss- urin , Snar, var eisini har. Sum vera man var gjørdist bíðandi ferðamaðurin spentur sum fráleið, og klokkan nú var farin av 7.20; mundi hin næsti buss- urin vera hansara...? Sum sligin á nevið Jú, mín sann. Løtu seinni dagar blái bussurin undan í mótbrekkuni. Vælhýrdi ferðamaðurin stígur fram- ímóti bussinum, og sær, at ferðafólkini í bussinum eru fáment. Men gakk. Einasta sam- band hann fekk við leið 100 hjá Bygdaleiðum henda fagra morgun, var vinduti eftirburðurin sum brast uppí góðtrúna andlitsbráið, tá bussurin við ferð fór fram- við. Sum sligin á nevið stóð ferðamaðurin nú sjálvur annar, forfjónaður á alfara- vegi, meðan Bygdaleiðir hvurvu inn í døkka bergið. Førarin sá ongan Fyrsta viðmerkingin frá Hera Joensen, fólkaflutn- ingsleiðara á Strandferðsl- uni, var, at hetta ikki var gott... — Eg skilji ikki, hví buss- førarin ikki steðgaði á. Stendur fólk við stedgi- plássið, so eigur hann at steðga. Hesi boð hava buss- fórararnir fingið, sigur bilsni leiðarin. Hann lovaði, at royna at finna út av, hvor orsøkin var til mistakið. Heri Joensen tosaði seinni á degi við avvarandi buss- førara. Hesin segði seg ikki BY EIÐIR hb GDALEIÐI! SAR Tað er snópisligt at síggja í reyvina á bussinum, tá tú í roynd og veru ætlaði tær við umborð.. hava sæð nakran á staðnum, og bað so staðiliga um um- bering. Fólkaflutningsleið- arin heldur, at bussførarin ikki hevur hugt nóg væl eftir. Miskunsami kvívíkingurin Sosialurin spurdi Hera Jo- ensen, á hvønn hátt fólk skulu gera vart við seg, skulu tey vera vís í at sleppa við bygdaleiðum; um neyð- ugt er at veitra til tess at fáa føraran at flyta fótin á bremsuna við steðgipláss- ini. Flutningsleiðarin sigur, at fólk eiga at kunna seta seg ekkaleys í skylini, ti bussurin skal stedga. — Eg fari at tosa vid buss- føraran enn einaferð, ti eg vil hava at vita, hví hann ikki hevur hugt nóg væl, sigur Heri Joensen at enda. Burtursmokkaði ferða- maðurin kom í øllum góð- um til Havnar, men tað var ikki við Bygdaleiðum. Ein Savnsmynd miskunsamur maskinsmið ur úr Kvívík tók afturúr- siglda ferðamannin uppí bilin, og koyrdi hann suður í høvudsstadin. Hvorji orð Bygdaleiðir fingu á vegnum til Hav nar, verður ikki end- urgivid her í blaðnum Grind deyð í Klaksvik Um hálvgum áttatíðina månakvøldid varð boðað frá grind á Borðovarvík, og á miðnátt hóvdu 196 hvalir lagt beinini á sandinum í Klaksvík. Týsmorgun vóru seðlarnir við teimum 2.077 skinnunum býttir út. Grindin sjálv varð býtt í bæði dráps- og heimapartar HOGNI MOHR Mjørki var úti á Borðoyar- vík seinnapart mánadagin. Tíðliga á kvoldi klárnaði knappliga, og tá sást grind liggja innanfyri aliringarnir í botninum. Róp kom í bein- anvegin, og fartelefonirnar gingu heitar. Fyrstur at boða frá var Markus Jacobsen á Norðoyri, ið sostatt eigur finningarhvalin. Nógv tær flestu grindirnar leggja beinini í hesum mánaðinum, so nú ræður um at hava reiðskapin tókan savnsmynd Vid sjogv å bak Grindin varð ríkin suður um Borðoyarnes, og síðan norðurumaftur og inn á Pollin. Av sýðsluskrivstov- uni við Sandin í Klaksvík frættist, at grindin gekk við úlvaferð. Um áttatíðina vóru færri enn tíggju bátar hjá grindini, ið longu fór við sjógv á bak úteftir. Ein tími er at sigla av Klaksvík og inn á Bordoyarvik, og fjøld av bátum stevndi alt fyri eitt út eftir Klaksvíkini. Longu tveir tímar seinni var grind- in ríkin inn um keiina. Um miðnáttarleitið var drápið liðugt; eitt sindur striltið gekst at fáa hendur á onkrar hvalir, ið gingu eft- ir, men kortini gekk drápið sera væl. Eitt ár í grindaloysi Norðoyingar hava verið grammir eftir grind, og væl hevur gingið at fingi alt til høldar í líggja veðrinum. Seinast grind varð hildin til í Klaksvík var hin 26. aug- ust í fjør. Ta ferðina løgdu 49 hval beinini, og skinnini vóru 406 í tali. Hendan grindin munaði ikki nógv í kaggunum í Klaksvík, men tað bilti ikki, tí longu ólav- svøkudag var onnur grind deyð norðuri í Klaksvík. Hon var væl stórri; 170 hval, sum máldir vórðu upp til 1.480 skinn. Flestu grindir í august Klaksvík er hvalvág við lít. Sambært hagtølum á Nátt- úrugripasavninum eru tað bert miðvingar, ið hava hildið fleiri grindum til enn klaksvíkingar síðan 1709, tá grindaskrásetingin byrjaði. Onnur hagtøl frá sama stovni, benda somuleiðis á, at føroyingar eiga at hava grindareidskapin tøkan og hvestan i hesum døgum. Nógv flestu grindirnar leggja beinin! í august-mån- aði. Teimum ið eisini geva havinum gætur um hetta mundið, fellur finningar- hvalurin kanska í lut...