týsdagur 10. august 1999síða 10

10 Motzfeldt á Føroyavitjan: Dálking hevur altid verið tíðindablaðið Hóast vit sjálvandi skulu taka dálking álvarsliga, eiga vit ikki at leggja meira í tað, enn tað er, NR. 148 - 10. AUGUST 1999 dsstyrisfomadurin, Johanthan Motzfeldt, sum var á ríkisfundi í Føroyum um vikuskiftið | SEN MYKINES kað i s ð h dálking niðri. sig FIKISI 1 KIN z i øg ma g nr Q Mvkines 3 r SÆ < 3} r O td Ferðast vit nóg la ureftir, koma vit til lands h Pamiut sum vet re1dd, klokkur sum I ina, sigur hann. Og viðhvort eru tær falskar Men hann le á, at vit eiga ikki at ivast í, summum forum er tað tá ávarað verður um havinum Men hetta við dálking er ikki nakað nýtt, sigur Jona- than Motzfeldt, landsstýris formaður í Grønlandi Hann til tær 400 500 ára gomlu mumiurnar, funnar vórðu í Grønlandi fyri nøkrum árum síðani Kanningar av hesum fornu grønlendingum hava vist, at tey vóru just lika dålkad, sum vit eru í dag Hesi fólkini hava livað av fødikeldum, sum nógvir grønlendingar gera enn. Og allar hesar øldirna, VISIT somu hava so tey, sum hava verið ímillum, livað av tí sama Tað merkir bert tað, held ur Jonathan Motzfeldt, at tað ber til at liva av teim dálkaður fødini, fólk í Grønlandi fáa í dag So hvort, sum vit finna fleiri og fleiri nýggjar sjúk ur, undrast ein yvir, at mannaættin yvirhøvur hes ur yvirlivað til i dag, sigur Jonathan Motzteldt Vit hava, hóast alla okk ara framkomnu útgerð, fleiri ólekiligar sjúkur, Vit einki kunnu gera við Hann er onga lotu í iva um, at hann sjálvur fer at halda fram at eta tað, hann altíð hevur verð vanur við. Tað eru sjálvandi nýggjar dálkingarkeldur, vit kenna 1 dag Men vit vita, at dålkingin hevur verið sera stór sein- astu 400 árini, vísir Jona- than Motzfeldt á. Sjálvandi eiga vit at vara okkum almikið ímóti nýggj- ari dálking, sigur Jonathan Motzfeldt, landsstyrisfor- madur i Grønlandi. Av ødrum målum, sum vidgjørd verða, leggur Motzfeldt stóran dent á handilsavtalurnar við EU kemur Tað er soleiðis, sigur hann, at Danmark er portur grønlendinga til Europa. Og hann metir tað av stórum týdningi at hava gott hand- ilssamband tann vegin. Grønland hevur havt nak- að av handli við Amerika. Serliga USA. Men tað er líkasum við at linka nú, sig- ur landsstýrisformaðurin. Nú er tað heldur eystu- reftir, handlað verður. Japan og Taiwan eru stórir markn- aðir fyri grønlendskum vør- um. Men grønlendingar eiga sigur grønlendski (Mynd: J. K.Vang) av gjørt at halda sambandið við EU viðlíka. >Og her eigur danski for- sætisráðharin at hjálpa okk- um,« sigur Jonathan Motz- feldt. >Tað er hansara arbeiði.< Í kirkju i Kirkjubø Sunnudagin vitjaði Poul Nyrup Rasmussen, forsætisráð- harri, við fylgi í Kirkjubø og úti í Koltri EDVARD JOENSEN tisráðharr eroara var so skjott, at rsætisráðharrin aftur vist gongur tey flestu av rurin gekk eftir gomlu ir Havnardali, og tók cøtuni umleið tveir tímar Páll Patursson. bóndi í Kirkjubø, fór í móti gestun- um og fylgdi teimum sein- asta strekkið til bygdar Komin til Kirkjubøar varð beinanvegin farið at skifta klæðir, áðrenn farið var á gátt hjá bóndafólkun- um, har kaffi og pannukøk- ur vóru at fáa Fremmandafólkunum dámdu sera væl rabarbu- súltutoyið hjá Sólvu Meðan fólk sótu til borðs, kom prestur, og so var skjótt tíð at fara í kirkju Fad var ein serlig upp- living at vera í kirkju í Kirkjubo. Hesin elligamli bygning- urin við teimum tjúkku veggjunum, veit ivaleyst frá mangari søgu at siga. Páll Patur bóndi, sigur f ssøn gl Og eisini í aðrar mátar er kirkjugongdin ødrvisi her, enn tey flestu eru von vid i dag Her er einki orgul at styðja sålmasanginum. So frammi í kóri sótu Páll Patursson, sum bæði var klokkari og deknur, og Dánjal Pauli í Búðini av Velbastað, sum var forsang- ari. Og tað bar væl til at syngja uttan undirspæl. Heri Joensen, prestur, prædikaði yvir dagsins tekst. Og fyri at donsku gestirnir skuldu fáa nakað farvæl í Kirkjubófvlgir forsætisráðharrahjúnunum av garði (Mynd: Jens K.Vang) Heri Joensen, prestur, prædikaði um at vera tann, ein er við, heyði hann umsett prædikuna til danskt og kopierað gestunum. Heri prestur tosaði um at vera tann, ein er. Og at vera tað her. Hann vísti á søguna um mannin, sum gjørdi sær fjødurham og vildi flúgva. Tað endaði, sum kunnugt, galið, og maðurin fall aftur hagar, hann átti at vera. Tað er eisini her, vit skulu gera okkara tænastu, segði prest- ur. Eftir guðstænastuna vísti Páll Patursson donsku gest- unum runt í Kirkjubø. Hann greiddi frá tí søgu- liga, sum er at finna í Kirkjubø. Og tað er ikki smávegis. Ur Kirkjubø varð farið aftur til Havnar, har for- sætisráðharrin fyrst vitjaði Tórshavnar Býráð og síðan Norðurlandahúsið. Sunnudagurin endaði við útferð í Koltur. Farið varð av Gomlurætt við Thorshavn. Tað er forsætismálaráðið, sum eigur Thorshavn, og ríkisumboðið umsitir. Soleiðis bar til at siga, at Poul Nyrup Rasmussen, forsætisráðharri í grundini eisini var reiðari á skútuni, sum flutti hann um Fjørdin. I Koltri tóku bóndahjún- ini, yngri kirkjubóbróðurin, Bjørn Patursson og konan Liikka, ímóti. Bjørn Patursson greiddi gestunum frá søgu og fólki í Koltri. Eisini varð víst runt mill- um gomlu bygningarnar, (Mynd: Jens Kristian Vang) sum arbeitt verður við at seta í stand. Eftir rundferðina var boð- in ein biti inni hjá bónda- fólkunum. A veg inn aftur á Gomlu- rætt var eitt sindur av aldu í Hestfirði, og Lone Dybkjær, kona forsætisráðharrans, helt fyri, at tað var gott kort- ini, at Nyrup, vertskaps- maður sum hann er, ikki varð sitandi út á nåttina í Koltri. Tí skuldi tað rullað lutvist verri, sum leið út í mun til útferðina, heyði onkur fing- ið sjóverk á heimleiðini. Men so var kortini ikki