týsdagur 10. august 1999síða 9

NR. 148 - 10. AUGUST 1999 Jansy Hansen, bygdarráðsformaður. tók í móti í Mykinesi (Mynd: Jens K. Vang) EDVARD JOENSEN ÚR MYKINESI Tað ljómaði urgutónleikur út gjøgnum opnu kirkju- dyrnar í Mykinesi. Stór mannfjød stóð uttan fyri, eins og onkur skotr- aðist í durunum. Danski forsætisráðharrin, Poul Nyrup Rassmussen vitjaði í Mykinesi saman við Anfinni Kallsberg, løg- manni og Jonathan Motz- feldt, landsstyrisformanni í Grønlandi. Og tað var hesin seinasti, sum sat við urguna. Hann er kanska meira kirkjuvandur enn hinir báð- ir. Hann er prestlærdur Og inni í kirkjuni fingu gestirnir frá staðkendum fólki at vita um minnisplát- urnar, sum hanga á kirkju- vegginum og siga teirra syrgiligu søgu. Eisini tað hoyrir slíkari vitjan til, hóast veðrið er gott uttanfyri. Stórsligið og dapurt I silvitni varð siglt av Sør- vági norður við Vágalandi- num móti Gásadali, fyri síð- an at fara um fjørdin og suð- ur um Mykines. Hendan ferðin var við tíð- indafólkinum. Forsætisráðharrin = við fylgi var farin úr Vestmanna og skuldi fyrst undir Vest- mannabjørgini. Alt sum nærkast Myki- nesi, verður lagt til merkis tað stórbæri, oyggin sýnir ein slíkan dag. Hóast komið er út í au- gust, er væl av fugli á ferð. Bæði fram við berginum og á sjónum. Seyðurin gongur, sær sjálvum líkur, allastaðni, klúgvandi er. Og nógvar eru røkurnar, hann fer klórandi í. Tað ber ikki til at lata vera við at hugsa um, hvussu hendan oyggin verður røkt. Hvaðani fæst fólk til at ganga á fjall til dømis? Og so leitar hugurin nøk- ur ár aftur, tá menn fóru við seyði somu leið, vit nú sigla. Vitjan í Mykinesi: tíðindablaðið Jonathan spældi urgu I allarfagrasta summarvedri vitjaðu teir tríggir leidararnir í Kongaríkinum í Mykinesi leygardagin Ein døpur søga, sum líka- sum tekur eitt sindur av tí stórbæra frá oynni. Tignarlig mottøka Ju, vit koma inn at lend- ingini. Eina løtu kundi ein ivast i, um hetta veruliga var út- oyggin Mykines, har næst- an eingin býr. Allastaðni, har sást oman á lendingina, var loðið av fólki. Fólk, sum komin vóru at taka í móti forsætisráðharr- anum. Og forsætisráðharrin kom við øllum sínum monnum og kvinnum. Tað var sum tað eigur at vera, tá fremmandur stats- leiðari vitjar. Móttóka við blómum og tí heila. Børnini høvdu gjørt sær bukettir av blómum og grasið, tey høvdu heintað í Mykinesi. Eitt sindur sjáldsamt hjá fremmandafólkunum at sigla so tætt undir ritunum, sum eiga í gjónni. Onkur var eitt sindur iva- samur, hvort tær nú mundu fara at skvetta í høvdid á gestunum. Men sum skiltist vóru tær bara heilt fólkaligar, og oll sluppu rein og nosslig á land. Fótbóltsprát Eftir ætlan skuldi gangast út til brúnna út í Hólmin. so tað ráddi um at vera skødd- ur til slíkan túr. Løgmadur hevði fingið sær einar graslíkisskógvar við til endamálið. Bláir og hvítir á liti. Hann gekk og lissaði, meðan fylg- ið kom gjøgnum túnið. Ein smádrongur fylgdist við honum. Ivaleyst var hann úr Sørvågi »Hvørjum heldur tú við?< spurdi hesin lítli. »KI,« svaraði løgmaður uttan at ivast. Men tad helt drongurin, at hann skuldi ikki gjørt »SI er nógv betri,« fekk løgmaður púra greitt at vita. Góður gongumaður Í søguni um Barbaru, sum flestir føroyingar kenna, varð Harra Pál ( Poul) ein túr í Mykinesi. Ein lagnutúrur kann av sonnum sigast, at hann gjørdist. Barbara var ikki við. Í dag var tað Barbara, % ææ. . 78 sum førdi pressuna út í Mykines, og Hr. Poul kom so aftaná við øðrum farið So nú vóru tey bæði, Bar- bara og Hr. Poul í Mykinesi samstundis. Eftir at fylgið var komið upp á oynna, sást skjótt, at forsætisráðharrin er góður gongumaður. Tað var ikki meira enn onkur hendingur, sum fylgdi honum niðan brekkuna, tá farið varð nið- an til minnisvarðan. Grundin til, at hann ork- aði so væl, segði Poul Ny- rup Rasmussen vera, at hann fyri trimum árum síð- an legði av at roykja. At hann so dagliga eisini Jonathan Motzfeldt spældi á urgu í Mykinesi venur kondition, ger sjálv andi ikki verri Poul Nyrup Rasmussen var sera hugtikin av tí, hann Sd i Hetta er nógv vakrari, enn eg hevði ímyndað mær,< segði hann, tá hann var komin niðaná „Eisini nógv vakrari enn á myndunum“ Og tað var sum í Bróka- tátti: >Kópurin undir oynni liggur, lundin flýgur í ring.< Sera hugtakandi tóktist fremmandafólkunum at koma so nær lundunum. Og so vóru teir livandi. Forsætisráðharrin nogv, helt, hann dugdi betri at skilja, hví føroyingar eru so góðir við land sítt, sum teir eru Eg eri fullur av undran yvir tað, eg havi sæð og upplivað á túrinum, ein sera hugtikin forsætis ráðharri Men tað var ikki leingi, Adam var í Paradisi, og enn styttri, forsætisráðharrin slapp at verða í Mykinesi Skyldurnar skuldu eisini røkjast, so eftir stuttan steðg í Kristianshusi, var farið aft- ur til báts, og kósin sett móti Tindhólmi, har ríkisfundur- in bíðaði. segði (Mynd: Jens Kristian Vang)