mikudagur 11. august 1999síða 8

8 tíðindablaðið S0872//7 NR. 149 - 11. AUGUST 1999 Kalvayngul gonguferð og fyltur lundi Almenna vitjan Poul Nyrup Rasmussens, forsætisráðharra, hevur rættiliga verið ein ferð, har hann hevur fingið hóvi til at vitja land og fólk EDVARD JOENSEN Fiskaaling við Air, Lónna í Saksun og Kunningarstød- Hesi vóru stødini, forsæt- mána- ísráðharrin vitjaði tan, Lone fekk hoVt at síggja Vesturkirkjur Dybkjær, etsit So tå fylgið steig i land i Vågsbotni vgum einvu manakvøldiø, kundi forsæt- ráðharrin av sonnum tíðina 8 Politisk sabotaga Nak Y fur Y 1,3 mil | få mal DTreKKU <t við Fiskaalir ð Air strítt gekk at faa stora aga helt onkur Danski for ; nevndarfor- nadur eitur Hoydal Men ur bussinum komu nvørs forsætisráðharrin og tey, sum fylgdust við honum Stjórin á Fiskaaling, Sím- nsen, og nevndarfor- Kjartan Hoydal, tóku ímóti og søgdu frå virkinum hjå Fiskaaling. Eftir ein kaffimunn varð 13 i 1 á sjålva alistødina. Men slik stød eru skjarlig. Ansast má ótrúliga væl eftir smittu, so har slapp ikki hvor sum helst við Forsætisráðharrahjúnini og myndamaðurin. Saksun Næsti steðgur var í Saksun Oman fyri kirkjuna stóðu Lars Gunnar Dahl Olsen, bygdarráðsformaður, og Ei- lif Samuelsen, frítíðarsaks- uningur, og tóku í móti gest- unum Farið varð oman í kirkju- na, har Eilif Samuelsen greiddi frá. Mikið veit hann, og væl dugir hann at tosa. Fremmandu gestirnir fingu bæði langa og ná- greiniliga frásøgn um alt, sum nakað var at frætta frá yvirhøvur Umtrent hver sperra hevði sína áhugaverdu søgu Úr kirkjuni varð farið gongutúr út á Lónna. Eisini við Lars Gunnari og Eilifi sum ferðaleiðarum Og tað var enn sum áður. at teir vístu nógv at siga fra, so ikki gekk altíð so skjótt, at koma fram So vóru tað stadarnøvn. Ella søgnina um harða kyndilsmessu, tá Saksun fyltist við sandi eftir einari nátt. Onkur laksur, sum gekk í einumhvorjum hyli, skuldi skoðast. Og soleiðis gekk tað allan vegin. Nú turkur at kalla hevur verið, er áin sera lítil, og tí sleppur fiskurin ikki niðan í vatnið. Og tað sást aftur á Pollinum, har fleiri laksar sóust loypa. Men út á fylgið kortini. Onkur av embætisfólkun- um hevði trivaligan rygsekk við, og tá komið var heilt út, varð farið at pakka út. Og úr kom ein pakki við ábiti fyri, og annar eftir. Eilif helt, at ov mikið lot- aði, so hann leitaði fram eitt frálíkt pláss við góðum skáa. Og so allur riðilin at trognum. Og tá liðugt var, varð alt koyrt aftur í ruskposar og borið heimaftur við, sum tað sømir seg røttum útferð- arfólki. Lónna kom Men tað var ikki liðugt so kortini. Tí tá liðugt var at eta á Lonni, beyð bygdar- ráðsformaðurin ollum fylgi num heim til ein kafimunn Lone í kirkju Frú Lone Dybkjær vildi sleppa at sígja Vesturkirkj- una, og tað høvid beyðst eftir Saksunartúrin Komin aftur ul Havnar, varð farið í kirkjuna. har prestarnir báðir, Heri Joen sen og Bergur D. Joensen, tóku í móti Bergur Debes Joensen vísti runt og greiddi frá krkjuni innan. Vesturkirkjan er rímuliga nýggj kirkja. Vigd í 1975. Hon er moderna og sera ein- føld í sniði. Tó vøkur og hugnalig. Ljós og rúmlig. Í sínum einfalda sniði tó sera symbolsk. Vit eru í teirri nógv brúktu samanberingini við vín- garðin, har ljósakrúnurnar hanga sum vínberjatyssi niður úr loftinum. Doypifonturin ímyndar trýeindina. Og parædiku- stólurin, sum eisini er trý- býttur, ímyndar ta opnu bókina, Bíbliuna, sum prestur lærir úr. Ein bein grótpláta framm- an er ryggurin, meðan tær báðar síðurnar eru tann upp- lætna perman, sum prestur so stendur inni í og lærir úr. Lundar í Nólsoy Um kveldið var forsætis- ráðharrin við fylgi sínum á vitjan í Nólsoy. Bygdarráðið við Marner á Skúr, bygdarrådsformanni á odda, tók ímóti. Og vit vita, at: >Nolsinge kan man lide på, de ej monne tiden spilde.« Og sanniliga høvdu teir ikki ligið á latu síðuni. Væl heyði Ovastevna verið um vikuskifuð, men nólsoyingar prógvaðu, at teir vita, hvussu ein tekur anstendiga móti einum for- sætisráðharra. Flaggstengur við Merki- num og Dannebrog aðru- hvørja ferð fram við allari bryggjuni. Perurnar frá stevnuni hingu framvegis uppi. Uppi í bygdini flagg- aði á hvørjarl stong. Og nógv fólk var komið oman at taka ímóti. Frú Lone Dybkjær fekk. í besta drotningarstíli blómutyssi handað frá fitt- ari smågentu í fóroyskum klæðum. Í vælkomst rødu síni segði Marner á Skúr, bygd- arráðsformaður = millum annað, at nú fleygatíðin júst Eilif Samuelsen var sera tíðindafróur, tá hann vísti forsætisráðharranum runt í Saksun mánadagin (Mynd: Jens Kristian Vang) hevði verið upp á tað hægsta, var rímiligt, at for- sætisráðharrin eisini hitti nakrar lundar. Og tað vóru fyrst teir út- stappaðu heima hjá Jens Kjeld Jensen. fuglaútstapp- ara. Ein sera hugnalig og skemtilig løta, har forsætis- ráðharrahjúnini við áhuga lýddu á og skemtaðu sær oført A veg til útstapparan varð tó fyrst vitjað í savninum við Brunn. Inni hjá fuglaútstapparanum Jens Kjeld Jensen í Nólsoy varð lurtað við stórum áhuga (Mynd: Jens Kristian Vang) Ein sera áhugaverd vitjan í húsum, sum fornminnis- felagið í bygdini við sera stórum hegni og hepni hev- ur varðveitt. Av sonnum eitt megnar- verk, sum nólsoyingar kunnu vera stoltir av. Men lundar eru til annað enn at stappa út. Teir kunnu so sanniliga eisini etast. Og nólsoyingar vístu við sera stórum blíðskapi, at teir eis- ini duga væl at viðgera lunda. Bæði »kaukadan« við fyllu og stoktan við »saus«. Har varð einki spart. Forsætisráðharrin helt eina góða og skemtiliga talu fyri vertunum, og bygdar- ráðsformaðurin í Nólsoy svaraði aftur við eini talu, sum avgjørt einki stóð aftan fyri ta hjá Nyrup. Eitt sera hugnaligt og stuttligt borðhald við ekt- aðum, føroyskum gesta- blídni. So stórum, at donsku gestirnir fleiri ferðir á veg inn aftur tl Havnar tóku til tað.