hósdagur 12. august 1999síða 6

6 Hans Jacob Joensen, bispur: Metingar- stoðið í kirkj- uni er óbroytt: tíðindablaðið Í sambandi vid, at fráfarandi hvalbiarprestur kanska aft- if TV it søkja starv í Føroyum um nøkur ár, sigur bispur, resturin verður eins væl skikkaður tá, sum í 1995. sta, sum er broytt í sambandi við starvssetanir, er, at ur er farin at spyrja, hvórja hugsan prestarnir hava mál í kirkjuni. Annars harmast bispur um kirkj- lest VIðgong inum í tolkakirkjum að haldi eg ikki, ti al- metingarstýðið er sum tað hevur 1947, tá kvinn- uligir prestar vórðu góð- Metingarsteðið við lóg. Hevur tú óbroytt í 52 ár gudfrødisprogv, og ert vigd- Áhugavert kundi verið at ur, so kanst tú virka sum prestur tarv, er broytt, síðan Andreasen varð 1995. Hóast frá- presturin ikke er ngið hevur á Bispur kunnar kirkjuráðini Einasta, sum vart eisini hevur verið gjørt við í fjøl- miðlunum, er, at eg nú royni hann skírir hitt mest óneyðuga, ið verið hevur at kunna meg um) iðurskifti umsøkjarum. Hesat upplýsingar haldi eg hava | tydning fyri kirkjuráðini, ið skulu m nna prestastørvini Tey eiga at vita, hverja r h r af På Mestur nevur. Seta tey hann í starv undir ollum umstødum, ja so munnu tey ; ! liva við tí, sigur DISpur, og r afturat, at vil prestur ikki siga sær, hvørja hugsan hann hevur um týdningar miklu viðurskiftini, so verða kirkjuráðini kunnað um, at umsøkjarin hevur Valt at ga Kvinnur hava somu rættindi Føroya bispur sigur, at tað liggur púra greitt i lóggáv- uni, hvørjum kirkjan stend- ur fyri, men at summi øki í kirkjuni hava kámari mørk. — Tá so er, er neyðugt at geva fólki nimd fyri ymisk- um hugsanum. Men trupul- leikar stinga seg upp, tá summi vilja vísa hugsan sína, á ein hátt, sum gongur út yvir onnur menniskju. Kvinnuligir prestar eiga somu rættindi, sum menni- nir, og hesum noyðast teir, ið halda tað vera skeivt við kvinnuligum prestum, at liva við, staðfestir hóvsami bispurin í Føroyum. Hann mælir umsøkjarum til prestastørv til at gera upp vid seg sjålvar, um teir kunnu virka undir treytu- num, sum m.a. eru, at kvinnuligir og fråskildir prestar hava somu rættindi sum hini i fólkakirkjuni. — Ber til at loysa trupul- leikan við ymsu hugsanu- num, uttan at tað gongur útyvir nakran, kunnu vit væl liva við hesum: tað hava vit fyrr kunnað, leggur bispur dent á. Hann sigur, at tær Tilboðið um, at prestar til eina og hvørja tíð kunnu venda sær til mín, er altíð galdandi, sigur Hans Jacob Joensen, bispur, ið á myndini hevur fingið vifjan av Hartvig Poulsen, presti. Tilvildarlig savnsmynd NR. 150 - 12. AUGUST 1999 Hans Jacob Joensen, bispur, heldur, at trupulleikarnir í fólkakirkjuni hava stungið seg upp, tí summi vilja vísa hugsan sína, á ein hátt, sum gongur út yvir onnur menniskju Savnsmynd broytingar, sum eru farnar fram i fólkakirkjuni. eru hendar, áðrenn meginpart- urin av virkandi prestunum var føddur. - Hetta hava prestarnir eisini vitað, áðrenn teir fóru undir = gudfrødislesturin, heldur bispur, sum kennir tað sum skyldu sína, at kunna kirkjuráðini um, hvørjar hugsanir kandidat- arnir hava um hesi eldfimu viðurskifti. Sálarhirði sálarhirðanna I kjakinum um kirkjulig viðurskifti, tykist tað, sum einstaklingseyðkenni teirra harðmæltastu presta, eru vorðin meira ella minni al- menn. Keldur hjá Sosiali- num halda, at í hesum leiki, hava onkrir prestar bein- leiðis avdúka menniskjalig- ar veikleikar, td. undir 6- semjum um bústaðarviður- skifti. Sosialurin spurdi bisp, hvørja støðu hann hevur til hesar hugsanir, og hvønn leiklut hann eigur at spæla í hesum sambandi. Skal hann vera uttanveltaður fyrisitari, ella skal hann vera sálarhirði sálarhirðanna..? Hans Jacob Joensen, sig- ur í hesum sambandi, at hann sjálvandi roynir at vera sálarhirði. Eg havi sagt við allar prestarnar, at teir altíð eru vælkomnir at tosa við meg um alt. Hetta vita teir. Vilja teir heldur tosa við onkran annan eldri prest, so er tað eisini í fínasta lagi. Tilboðið um, at teir til eina og hvørja tíð kunnu venda sær til mín er altíð galdandi, sigur bisp- ur, sum roynir at vitja prest- arnar so ofta sum tilber. Eg varð avvistur« Í skrivaðu fjølmidlunum hevur ósemjan millum fuglafjarðarprest og bisp verið líkt rættiligari orr- ustu. Eftir hesum at dóma, kann samskiftishátturin tykjast heldur ómentaður og andleysur. Atti tú ikki sum bispur at fari til Fugla- fjarðar og tosa við Peter O.K. Olofson, og harvið víst hitt stórsta sinnið..? — Eg havi tosað við fugl- afjarðarprest, til tess at royna at loysa alt í friði og semju. Eg bjóðaði meg til, men varð avvístur. Tá eg vildi vera við at loysa trup- ulleikan, og maðurin sigur nei; ja, so geri eg ikki meira, sígur bispur avgjørdur. Orsøkina til, at samskiftið millum seg og Peter O.K. Olofson gongur gjøgnum postmannin, sigur bispur vera vandan fyri at fåa ym- iskt skotið i skógvarnar, sum ein ikki minnist at hava sagt. — Eg havi brent meg áður í hesum sambandi. Fugla- fjarðarprestur ákærdi meg fyri at vera í stríði við læru fólkakirkjunnar, og tí kann eg ikki samskifta við hann á ein ødrvisi hátt. Hesar skuldsetingar vóru so álv- arsamar, at eg, sum bispur, ikki kundi hava tær sitandi á mær, sigur Hans Jacob, sum ikki heldur at sleppast kundi undan orrustuni mill- um seg og fuglafjarðarprest. Einasti háttur var, um eg segði, at vit skulu síggja burtur frá rættindunum, ið lóggávan gevur t.d. kvinn- uligum prestum, og tað ber ikki til at leggja lógina til viks. Undir øllum umstød- um er tað ikki mín uppgáva, sigur Hans Jacob Joensen. Oneyðugt stríð Føroya Bispur vónar, at tá úrskurðarnir koma úr kirkj- umálaráðnum um stutta tíð, fer friður at falla yvir tí ann- ars hóvsomu føroysku fólk- akirkjuna. — Tað stríð, sum her hevur staðið, er hitt mest óneyð- uga, ið verið hevur. Her hevur verið fridarligt, og fólk hava verið góð við kirkjuna, sum stendur sera sterk í mun til aðrar. Tí er tað úrsýna harmiligt, at slíkt stríð skal hava elvt til so álvarsligar trupulleikar... Sambært bispi er neyvan nóg mikið, at úrskurðurin frá kirkjumálaráðnum verð- ur púra greiður, sum hann áður hevur verið í máli um kvinnuligan prest. Tann úr- skurðurin skapti sum kunn- ugt ikki frið. Í hesum sambandi ger bispur vart við, at Peter Oluf Krag Olofson, í roynd og veru, ikki hevur sagt upp. Talan er um eina fráboðan til kirkjuráðið á staðnum um, at hann ætlar sær at siga upp. Danska kirkjumálaráðið hevur einar sjey klagur at viðgera, og úrskurðarnir í hesum málum koma vænt- andi um eina viku, ella so. atli Mt Er