hósdagur 19. august 1999síða 12

Eitt minni um vinkonu mína Beintu Ingibjørg Johansen Fedd: Deyð: 13.06.1978 15.08.1998 Nú eitt ár liðið er síðan tú fórt frá okkum her Vit leingjast eftir tær tú vart okkum so nær Vit ugga okkum við at vit aftur vera við tína lið Tín fitti og blíði látur bleiv fyri einum árið okkara grátur At kreftin skuldi taka teg so hart gjørdi ikki hjarta okkara minni sært Harrin vísti tær sín veg og okkum tað vón, at vit aftur skulu síggja teg. Lívið byrjar við einum smíli og við einum baby ýli Lívið er ein gáta tey sum eftir standa gráta Vit minnast bert tær góðu løtur frá tí vit á fyrsta sinni fóru upp á fótur Vit læra at elska tey nærmastu tá deyðin okkum skilir eru tey, tey harmastu Tú fórt frá okkum alt ov ung tå gjørdist byrða okkara tung Vit vilja altíð minnast teg og koma einaferð tín veg Tann dagin vit síggjast aftur verður hugaheimur okkara aftur lættur. Vinkona tín Sólja tíðindablaðið 50872 vn Ein hoyrir næstan vanliga frá einstaklingum, um hvussu tey hava havt ”per- sónligar upplivingar” av Gudi. Fer ein á moti i sam- komum, sum t.d. Filadelfia (sum eg havi verið nóg býtt- ur og góðtrúgvandi til at gera í leitan mínari.og tað oftari enn eg havi hug at vidganga), kann ein síggja tungutalu (ella í ollum fór um fólk sum mosna av øllum alvi um nakað, sum eingin skilir), andar. ið verða riknir úr fólki (ella í øllum forum fólk sum liggja á gólvinum og sprakla og skríggja dra matiskt áhugavert er at leggja sær til merkis, at hetta bert hendir fyri tey, ið ganga í tílíkum samkomum og ikki á tann vanliga heid ningin á gøruni), og grøding (ella í ollum forum hoyra eIna rugvu av søgum um grøving). Hesin tekstur er mest av øllum til Filadelfia og aðrar samkomur sum trúgva uppá grøding og onnur undur, ið koma frá einum góðum Gudi: l)Fyri tíð síðani så eg eina gentu í vikublaðnum Se og Hør, sum var fødd uttan armar og bein. Hon var tá blivin fimm ára gomul og hevði meiri ella minni liva liv sítt í einum sergjørdum boyla ella stativi. Hon sat í einum vindeyga sum ein urtapottur og nýtti útsýni, mest av øllum tí at hon ikki kundi so nógv annað. Eg fari at brúka hesa gentuna sum eitt dømi, ikki tí at hon hevur tað allarringast í verðini, men av tí at henn- ara neyð sæst, í mótsetning til onkran, ið t.d. ikki hevur so góð eygu, ella onkran, sum hevur eitt sindur ilt í høvdinum. Fer henda genta, ella nakar sum hon, nakrantíð at verða "grødd”? — Nei. Ti at hevði nakar tílíkur per- sónur nakrantíð verðið grøddur, so heyði tað verðið í bløðum um allan heimin sum ein verðinssensatión. Í staðin hoyra vit nógv um fólk sum vitna um, at Gud hjálpti teirra høvudpinu. ella teirru ringu sjón. Eisini hoyra vit nógv um fólk, sum trúgva, at tað er Gudi at takka, at 3-åra gam- la barn teirra fann heim aft- ur einsamalt, aftaná at tað var blivid burtur. Men druk- nar eitt annad barn i einum seppitanga; so er tad bara óheppið. Tað er í øllum før- um ikki Guds skyld. Tað, ið eg meini er: um henda gentan, sum manglar so nógv, aldrin fer at verða grødd, hví skuldi Gud so tikið sær av okkara høvud- pínum? 2) Haraftrat kann sigast meira generelt, at fólk um allan heimin missa armar og bein í kríggi, og neyð hava vit nokk av. Virkar grøding, hví ganga hesi næstakerligu NR. 155 - 19. AUGUST 1999 rking: Miraklir kristnu so ikki runt á sjúkra- húsum um allan heimin og grøda fólk? Ein av umber- ingunum hjá hesum trúgv- andi er, at tað er neyðugt at tann, ið verður grøddur, eis- ini trýr fult og fast uppá, at undurið fer at henda, og at henda trúgvin lættligast sæst um tey, 10 vilja grødast, sjálvi koma á moti (og eg fari her hyggja burtur frá, at hetta als ikki var galdandi fyri tað gróðingina. ið fór fram í bibliuni). Hetta er bæði býtt og 6- hugnaligt. Bytt, tí at tann sjúki t.d. kann liggja í koma, og tí hvorki er førur fyri at fara á moti ella fyri at játta sína trúgv fyri nókrum. Ohugnaligt, tí at tað vísir hvørjir Hansara prioritetir eru. — Grødir Gud ikki, har tað er neyðugt, men bert um vit biðja. so vísir tað jú, at hann ikki leggur so nógv i, um vit hava tað gott, sum hann leggur í, um vit geva okkum undir Hann ella ei. Men hetta er jú sjálvsagt. Ynskti hann, at vit vóru frísk, ella at alt var gott. so var tað jú so, líkamikið um vit bóðu ella ei. 3) Verri enn so øll neyðin í heminum stendst av manna óndskapi. Eldgos og oman- lop, millum annað, skapa minst líka so nógva pínu sum ein herur, ið loypir á, og hesi hoyra jú til Guds undurfulla skaparverk. Heimsins lívscyklus er jú eisini í veruleikanum ein sonn deyðscyklus. Er ein al- mektigur Gudur, ið hevur skapt alt, so kann ikki long- ur sigast um nakað sum helst, at “tað er bara so!"; tað er so, tí at Gud vil tað! Lívið í náttúruni er stutt og hart, fult av pínu, angist og sorg. Alt gongur út uppá, at tann veiki verður etin av tí sterka, og hetta er Guds vilji. Charles Darwin varð hildin at vera ein mótstøðu- maður av øllum morali, tá ið hann skrivaði í bók síni The Origin of the Species at "tann sterkasti yvirlivir”. Tað týdningarmikla er at leggja til merkis, at hesin setningur ikki er eitt herróp ("magt er ret!!"), men held- ur ein staðfesting av einum veruleika, sum finst í nátt- úruni og sum tey trúgvandi siga, at Gud hevur skapað. Er tað Darwin, sum er tann óndi? Tá ið Gud so skal geva menniskjum okkurt at eta (eisini nakað, ið tey bert nýtast at gera, tí at Hann vil tað), so ger Hann av, at maturin skal vera ein skap- ningur, ið bæði kennir pínu, angist og sorg, heldur enn ikki. Eg kann halda á, men eg haldi tað vera nóg mikið fyri hesa ferð. John Johannesen Spennandi kræklinga- royndir í Danmark Í mong ár hava danir fing- ist við at ala krækling í Lim- fjørðinum. Sjålv alingin er farin fram á botninum í fjørdinum, og kræklingurin er síðani dreggjaður upp. Júst hetta seinasta hevur víst seg at vera óheppið, tí kann- ingar av botninum hava víst, at dreggingin fer illa við botninum og umhvørv- inum har. Í einari roynd at verja botnin og samstundis halda fram við alingini hava privatir og tað almenna sett nógvan pening í eina verk- ætlan, har kræklingurin verður aldur á netið, sum liggur í sjónum. Tað al- menna hevur latið umleið 10 mill. krónur í verkætlan- ina, harav helmingurin kemur frá ES. Danska stjór- nin hevur nevliga víst verk- æltanini stóran áhuga, tí tað verður mett at hava stóran týdning, um til ber at finna ein alihátt, har tað slepst undan at oyðileggja um- hvørvid á botninum. Eisini betri prís Maðurin, sum stendur fyri verkætlanini, fiskifrøding- urin Jens Anton Christen- sen, er væl nøgdur vid gongdina higartil. Eitt er, at tað á hendan hátt slepst und- an at skaða ella at oyði- leggja havbotnin, men sam- bært jens Anton Christen- sen er tað eisini ein sera stórur fyrimunur, at eingin sandur er í kræklinginum, sum er aldur á neti. Hetta hevur eisini víst seg at hava sera stóran týdning fyri tað fíggjarliga úrslitið, tí kræk- lingurin frá nýggju alistød- ini hevur víst seg at fáa munandi betri prís enn ann- ar kræklingur. At meiri matur er í aldum kræklingi er ikki nakað nytt, men júst kræklingurin hjá nýggju stødini í Limfjørði- num hevur eisini víst seg at hava víst seg at hava fyri- munir í so máta fram um annan aldan krækling. Og tað hevur so aftur havt við sær, at hann fær enn betri prís. Saman við kræklinga- verkætlanini er onnur verk- ætlan, har tað snýr seg um at æla ødu. Eisini tann royndin fer fram í Limfjørd- inum. Nógv skip koyra olju DANMARK Hóast donsku umhvørvis- mynduleikarnir seinastu mánaðarnar hava gjørt meiri burtur úr at kunna um oljudálking á havinum, er einki, sum bendir á nakran bata. Tey seinastu tølini frá sjóverjuni siga, at teir fyrstu seks mánaðarnar í ár fekk sjóverjan 253 fráboðanir um oljudálking á sjónum. Í 63 fórum kannaði sjó- verjan olju, sum rak á havinum, og í 16 fórum vóru menn frá sjóverjuni umborð á skipum, sum lógu í havn, fyri at kanna, um tey høvdu koyrt olju á sjógvin. Sambært frágreiðingi hjá sjóverjuni eru 49 oljudál- kingarmál latin umhvørvis- mynduleikunum at taka stødu til. Samanumtikið = verður sagt, at talið á dálkingarfrá- boðanum er á leið tað sama í havið sum fyrra hálvár í 1998, men sjóverjan heldur ikki, at talan er um stórvegis dålking, tí oljunøgdirnar eru smáar, verður sagt.