fríggjadagur 27. august 1999síða 15

Nr. 161 — 27. AUGUST 1999 skålabørnini vandu á Skála. Lagaligt og einastandandi skilagott, tá hugsað verður um, at so sluppu foreldrini frá at koyra við børnunum hvønn dag Men tað vóru nógv sum vóru ímóti tí og hildu okk- um vera byttar ella ørar. Tey hildu at tað var fullkomilig: óneyðugt at byrja málrættað ungdómsarbeiði longu tá, sigur Henry, men hann skundar sær at leggja aft- urat Tey sum vóru mest neg- ativ tá eru tey mest positivu í dag. FM heitið í fjør var málið Tað vísti seg tó rættiliga skjótt, at skeptikararnir á Strondum og á Skála vóru teir, sum vóru á skeivari leið. Smátt um smátt byrj aðu ungu StlF-leikararnir at gera um seg, og tað vardi ikki so leingi Eldrenn fyrsta FM-heitid var í hús í yngri deildum. - Soleiðis er tað nú eina- ferð. Men tað er júst tað. sum er ætlanin við tí. Tey skulu byrja tíðliga, og tað skal gerast frá grundini. Tey hava havt góðar venjarar og hava lært hondbóltsspæli frá fyrsta bókstavi. Nú eru tað tey sum eru stjørnurnar, tí FM-liðið, sum gjørdist meistari í fjør byggir á tað ungdómsarbeiðið, sum byrjaði í 1986-87, sigur Henry. Og hann ivast ikki í, at SUF fer at halda seg í topp- inum í nógv ár enn. - Vit eiga eina rúgvu av evnarikum leikarum eftir enn, sum ikki eru komnir har upp. og tað eru nógvar stjørnur ímillum. Henry vísir tó á. at tað hevur so ótrúliga nógv at siga, at hava einstakar úr mælingar ímillum. Hesar veit mann ikki at mann hev ur tå mann byrjar, men knappliga eru teir bara har Tak til dømis John Pet ersen, sum nu er såttmåla bundin í fótbóltinum. og Artur Johansen. Tveir úr- mælingar av Guðs náði. Iveir, sum altíð hava dugað at gingið undan á vøllinum og tikið ábyrgd. Tú veitst bara ikki at teir eru har tá tú byrjar. Tú byrjar við eini 60- 70 spælarum, harav eini 10- 15 hanga eftir. Um teir eru nóg góðir til at bera, tað veitst tú ikki, sigur Henru Jarnskor. Púra útbrendur! Tá kappingin var av í fjør, og strandingar stóðu við FM-heitinum, steypi, heið- ursmerkjum og øllum ti heiðri sum fylgir við slíkum heiti, tá gekk ein maður í høllini á Skála og hann visti - Vit eiga eina rúgvu av evnarikum leikarum eftir enn, sum ikki eru komnir har upp, og tað eru nógvar stjórnur ímillum, sigur Henry Jarnskor ikki hverjum beini hann skuldi standa á. Fyrrverandi formaðurin, sum gongur so nógv upp í ítróttin, at tað gongur út yvir bæði puls og bl6dtryst, gekk kykur. Gleðin lýsti langa leið. Stóra smílið sum er so eyðkent og so røddin. End iliga varð sigurin heima, og endiliga kundi StlF aftur kalla seg Føroyameistara í manshondbólti Men sigurin tardi uppá kreftirnar, sigur Henry Fá eg kom inn til okkara aftan á dystin, tá føldi eg, sum var eg púra tómur inn an. Øll luftin fór úr mær, tå eg kom inn f gongina. Eg gjørdi ikki mætari enn at eg fór i song og eg svav í 15 tímar út í eitt, sigur hann og situr í skellilátri Men hann kennir orsøk ina til tað. Hann livir við lív og sál við í dystinum, at hann brúkar líka nógvar kreftir sum teir, sum spæla á vøllinum. Og tað er júst tað sama tá GÍ spælir fót bólt. Hann er púra villur, so spentur er hann! Evropa Cup einasta rætta Hóast bygdin er lítil og fólk- agrundarlagið er ikki tað heilt stóra í evropeiskum samanhangi, so heldur Henry at „dreingirnir“ hava gjørt rætt at fara upp í Ev- ropa Cup fyri meistaralið. Hann heldur nevniliga, at spælararnir bæði tekniskt og taktiskt eru góðir, og at tað tí ikki skuldi verið tann stóri vandin við tí. tíðindablaðið Tapa teir, so er tað tí at hinir eru betri enn okkara menn, sigur Henry, men leggur afturat, at møguleik in fyri einum góðum úrsliti er altíð til staðar Eg var i høllini í Vest- manna tå VIF vann å rum enarunum El sinni. Tað var ein fantastisk løta skal eg siga tær. Heilt ótrúligt, sum tað var stuttligt. Høvdu vit kunna upplivað tað sama her inni í dag, sigur hann og sendir nakrar tankar upp eftir Um tað fer at vera so mugu vit bíða til í kvold at fáa at vita um. Vist er tað í hvussu er, at Henry, um læknin gevur honum loyvi til tess, fer at sita í høllini á Skála tá dysturin byrjar. Sita er kanska eisini ov nógv sagt, tí hann er so øgiliga spentur, at hann stendur uppi meginpartin av tíðini Tað er eisini tí, at hann skal hava játtan frá lækna til at fara til dystin. Blóðtrýsið sprakk av stað, og tí má hann máta tað og kanna eftir um eg havi tað nóg gott til at fara til hondbålt, sigur Henry Jarn- skor. Og sæst hann í høllini á Skála í dag, so mann hann í øllum førum vera tann ein- asti, sum metir upp við res- ept upp á hondbólt frá lækn- anum! Vist er tad, at Henry, um læknin gevur honum loyvi til tess, fer at stita i høllini á Skála tå dysturin byrjar