mikudagur 1. september 1999síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
8 tíðindablaðið
NR. 164 - 1. SEPTEMBER 1999
Viðmerkingar:
Á opinberingardegnum 1. sept.
ge víkur = prógvið í fjølmiðlafraði hjá = teimum lysti úr Hvítubók. = kom til sína tíð, var eg rætt-
Se st
Ssøkjand ; ul
S Við s
KS enstteti hevu
c ” JK o På | e
sun }{ x gal
Mik | Kem
N rðu Ált
eið
} So
sø Jarre i full-
veldismålum. Tað krevst
etsint eitt metstaraligt fjøl
niðlakynstur. sum hann
longu sýndu í síni sjón
varpstíð hinumegin upptøk
utólið. Ju, |. september var
gjørdur til ein magiskan
dato
Mer
i hem - d
1 áð enn
sept Varð tjóvstartað við
ávísum urvaldum fólkum
im. Ikki nóg mikið
ndsstýrismenn
»e nakrir fair løg ung smenn
sa góðu bók at sjá
egnum 27. august
kundi greiða folkinum her
itheimi frá ollum ti
DE uinermt Ira
Og tad hildu fjølmiðlarnir
á við leygardag, sunnudag,
mánadag..
Hóast Hvítabók á hesum
so at siga svarta marknaði-
num var blivin "frítt umset-
ilig", og bleiv siterad og
kommenierad í suðri og
norði. so var tað ein login
kensla sum løgtingsnu iður.
sum ein av hinum 24. íkki
at kunna fáa hendur á hesa
góðu bók.... ikki fyrr seinn
apartin í dag, mánadagin
tann 30. august, nú hon
zur í postinum við heils-
in frå landsstyrismanni
num
Fá hugsað verður um oll
lyfti landsstyrismansins, um
hvussu ótrúliga væl løgting
ið skuldi kunnast um alla
gongdina og urslitid, tá tað
iliga argur inn á hesa fram-
ferðina, ja uppaftur meira tá
landsstýrismaðurin í Sosi
alinum er so skammleyst
frekur, at illgita andstøduna
fyri at hava líkið Hvítubók
til pressuna ! Og tað skal
eitast at vera við tí endamáli
'at royna at flyta fokus frá
fullveldinum"?!
Kanska er man naivur,
men ikki so byttur, at man
ikki sær, hvor hevur størsta
fyrimunin av at lata pressu-
na hava Hvítubók eina heila
viku, meðan hon enn er
loyndarmál fyri tingmenn
og fólkið her í landinum, at
bera allar tær rottu niður
støðurnar út til fólkið - í
summum fórum við meist-
arans hjálpandi hond, t.d.
sum í greinini í leygardags
Sostalinum.
Í hvussu er má sigast, at
munur er á klossutu og
provokerandi framferð
landsstýrisins við kunn-
gerðini av Hvítubók, og
professionellu framferðini,
tá frágreiðingin frá banka-
kanningini, tann sonevnda
Grønborg-rapportin, var
kunngjørd 5. jan. í fjør:
sama dag og somu tíð
høvdu oll atgongd til hesa
frágreiðing, tó so at lands-
stýrið og danska stjórnin
fingu ein lítlan fyrimun: tey
fingu hana 3 tímar (!)
frammanundan fyri ikki at
standa púra á berum, tá tíð
indafólkini herjaðu á.
Men tað verður nú áhug
avert kortini komandi vik-
urnar at fara at seta seg inn
allar teir spurningarnar,
sum verða reistir, viðgjørdir
og kanska svaraðir í teim
800 síðunum í Hvítabók við
tilhoyrandi frågreidingum.
Hans Pauli Strøm,
javnadarløgtingsmadur
Rættleiding til Annitu å F
r ersim at vera
t teir almennu fjølmið!-
bloðini.
„ Spyrja
g ingandi
spurningar. Stutt sagt, tey
a EISIM at Vera KTIUSK
Fivern finnst ikki ettt
líkinda føroyskt orð, sum
kann brúkast í somu merk
ing. Og hetta hevur helst
havt við sær av nógv fólk
misskilja kritikk og eisini
sjálvt orðið kritikk. Orðið
at kritisera merkir at vur-
dera ella meta í mun til eitt
kritertum ella onkran ávísan
målistokk. Kritikkur av
bókmentum kallast bóka-
ummætt a føroyskum, og
tey eiga sum minstamål at
hava eina vurde ering av
dygdini i verkinum (ikki
bert møsna um, at bókin
liggur væl í hondini osfr.)
Men ofta verður kritikkur
misskiltur, og hildin at
verða ein "útspilling", sum
tingkvinnan skrivar. Eg havi
ikki havt nakra ætlan um at
' spill: i landsstýrismannin
ut”, men at visa å, at ikki
alt er lika haldgott i hansara
ætlanum, sum hann sjålvur
letst at halda. Tað eru aðrir
møguleikar enn at kve
taka loysing. Men nú situr
ein samgonga vid maktini,
og hon verður brúkt effek
tivt til at propagandera og
arbeiða fyri fullveldis-ætl-
anunum. Hetta er ein partur
av demokratisku manna-
gongdini. Men sjålvt um ein
meiriluti i løtuni gongur
eina åvisa leid, so er ikki
vist at øll ætlanin er hald-
god. Hon skal eygleidast,
vurderast og kritiserast -
Hau og
ikki spillast út, tað er ein
misskiljing
Um orðið *forkelað fólka
slag" varð tað rætta, kann
sjálvandi diskuterast. Men
av tveimum grundum haldi
eg at Føroya fólk í mongum
føri er sloppið biliga igjøg-
num søguna
Hugsar tå um bl6digu og
pinufullu søguna hjå mong-
um folkasløgum, so eru
Føroyar sloppnar lætt.
Hugsið um Bosnia, Kosova,
Palestina, Armenia, Kurdi-
stan, Vietnam, Poland, Ir-
land, Sudurafrika og mong,
mong onnur. Í so máta eru
føroyingar sloppnir sera
lætt. Eingi borgarakriggj,
eingin innrás av fígginda-
herum, eingir jarðskjálvtar,
eingin hungursneyð. Í mun
til alt hetta eru føroyingar
slopnir lætt, men um 'for-
kelað' er rætta orðið, kann
sjálvandi diskuterast.
Hin grundin til at brúka
orðið, var tankin um
gullasj-tíðina í 80'unum, tå
einki var Oført, tá haldi eg
at tað var eitt - skaðiligt -
forkelilsi at Føroyar fingu
prístalsreguleraðan blokk-
stuðul, sum bleiv brúktur il
mangt og hvat við lítlum
skili í.
Dømi um småland við
fullveldi, sum ikki hevur
klárað tað so gott. New-
foundland var fullveldi,
men fór fallit og endaði sum
ridriksmørk, tingkvinnu
r
partur av Canada.
Vinarliga
Rolf Guttesen
Landssjúkrahúsið ov lítið til at vera stórt
- ov stort til at vera eitt lítið sjúkrahús
Helena Dam á Neystabø landsstýrismaður og Eliesar Olsen skurðlækni liva uppá luftkastellir.
Umráðandi er, at vit taka
steði í v eruleikanum }
Eliesar Olsen, skurðlækni
sigur í samrøduni í sosiali
num fríggjadagin 27. aug-
ust, at: »um hugt verður eft-
ir heilsuverkinum í øðrum
londum. er ikki fólkatals-
grundarlag fyri at hava
sjúkrahús i Føroyum yvir-
hevur. Sjålvsagt er tó neyð-
ugt at hava sjúkrahús<, og
víðari stendur, >men sam-
bært Eliesari Olsen er ikki
neyðugt við trimum sjúkra-
húsum í Føroyum í 1999 nú
infrastruktururin er væl út-
bygdur<
Tað eru bert 45.000 í-
búgvar í Føroyum. Fyri at
hava eitt vælvirkandi økis-
sjúkrahús, skulu vit helst
vera 400.000 íbúgvar - ella
yingar. Hetta hava vit, sum
Á poltiska økinum í åvisan
mun hava arbeitt innan
sjúkrahúsverkið i Føroyum,
ist å øll årini. Men lækna-
iðið á landssjúkrahúsinum,
hevur áhaldandi sagt føroy-
ingum, at Landssjúkahúsið
skal vera okkara rikis-
sjukrahus, og skal hava sta-
- Ja, hvar flytur
okkara sjúkrahúsverk.
Skilagóða greinin hjá
Niclasi Johannesen og upp-
lýsingarnar í Sosialinum
leygardagin, sum lýsir stríð-
ið á Landssjúkrahúsinum -
tó bert seinastu árini og
bert ávíst mál - vísir eisini,
hvussu lítil veruleiki er í,
bæði tí Eliesar Olsen og He-
lena Dam á Neystabø, føra
fram
Føroyingar eiga ikki at
lata seg leiða í blindum av
Helenu Dam á Neystabø,
sum í drúgt ár hevur verið
landsstýrismaður í heilsu-
málum, og ikki er komin
longur
tus sum so.
Landsstýrismaðurin
heldur beina kós
Hennara setningur er púra
greiður. Hon sigur m.a. í
samreðu síni í Sosialinum
seinasta leygardag, at: >Ut-
sagnirnar hjá Jógvani við
Keldu vísa, at hann ikki tor-
ir at viðgera støðuna innan
føroyska sjúkrahúsverkið
við opnum sinni. Jógvan
veit væl, at tað eigur at
verða framd ein rationali-
sering innan føroyska sjúk-
rahúsverkið, men hann er
bangin fyri, hvussu hetta fer
at raka Klaksvíkar sjúkra-
hús.
Hetta kann neyvan sigast
greiðari. Hennara >opna
sinni< hevur longu avgjørt,
at ein rationalisering fer at
raka Klaksvíkar Sjúkrahús,
og tí eisini Suðuroyar
Sjúkrahús.
Eg haldi ikki, at nakar
kann siga, at eg ikki havi
torað at vidgjørt sjúkrahús-
málið við opnum sinni. Tað
havi eg gjørt í meira enn
seinastu 20 árini, men held-
ur Helena Dam á Neysta-
bø, at hava >opið sinni< er
at halda við hennara sentra-
listisku linju, heldur enn at
fáa meira fyri peningin, og
at alt sjúkrahúsverkið kann
virka til fyrimuns fyri sjúk-
lingin, so er ikki lætt.
Eliesar Olsen sigur, at tað
… er ikki neyðugt við trim-
um sjúkrahúsum í Føroy-
um«, og seinni sigur hann,
at >...rationalisering ikki
merkir at tey bæði smærru
sjúkrahúsini skulu niður-
leggjast<
Eliesar, talan frá lækna-
ligum sjónarhorni er ikki
um eitt ella trý sjúkrahús,
men um virðing fyri sjúkl-
inginum, at sjúklingurin
kennir seg tryggan, og tað
alment viðurkenda prin-
sippið, nevniliga, viðgerð
so nær sum gjørligt, har
sjúklingurin býr.
Eitt opið kjak við >opnum
sinni<
Tað, sum Helena Dam á
Neystabø hevur víst, síðani
hon kom í sessin, hevur
havt púra greiða linju. Hon
veit, at játtanin til Klaks-
- Tey droyma!
víkar Sjúkrahús seinnu ár-
ini, er nógv skerd sammett
við Landssjúkrahúsið. -
Hon ger einki við tað, men
tosar bara um at skerja enn
meira.
Fyri at taka teppið meira
undan, skjýtur hon upp at
niðurleggja seinastu lækna-
vaktirnar á Klaksvíkar og
Suðuroyar Sjúkrahúsi, sum
hóast alt bert hava eina vakt
í part, meðan Landssjúkra-
húsið hevur sjey læknavakt-
ir.
Her er nógv annað at
koma inn á.
Komandi 10 dagarnar
verið eg burturstaddur, men
eg vil gera vart við, at um
eg fái pláss antin í Sosial-
inum ella í Dimmalætting,
fari eg at koma við frágreið-
ingum - við opnum sinni -
sum Helena Dam á Neysta-
bø nevnir. Nakað verða end-
urtøkur, meðan annað verð-
ur hugskot, og eg haldi meg
gjøgnum árini at hava gjørt
mær so mikið stóran ómak
at seta meg inn í viður-
skiftini, sum ein vanligur
politikari kann gera tað, at
eg vóni at fáa eitt >opið<
kjak við Helenu Dam á
Neystabø, og onnur, sum
meta seg at hava >opnari
sinni< enn eg.
Her skal tó sigast, veru-
leikan tiknan við í kjakið,
so má tað sum skurðlæknin
og landsstýrismaðurin
komu við í Sosialinum 27.
og 28. august metast sum
rein luftkastellir, og uttan-
fyri allan veruleika. - Tað
skal eg koma nærri inn á.
Jógvan við Keldu
løgtingsmadur og
borgarstjóri