leygardagur 4. september 1999síða 16
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Flogvit
å flogi
X FLOGI. Niels Egelund er flogskipari hjá
Atlantsflog. Men hann e
r eisini professari í ser-
nåmsfrødi og útbúgvin sålarfrødingur. Hann er
ein maður, ið hevur nógvar hugsanir um mong
viðurskifti; og hann torir at vera ødrvisi. Lesið
fyrra part av samrøðu við mannin, sum bert
einaferð hevur fingið minni enn 13 til próvtóku,
og sum ta ferðina fór til nýggja provtøku…
OTOYS >» aðu
Niels Ege d er Í g
nix evur n flogK
M 5 ð ið er so kri our
er els otess se
sIrøo cg stovns- og lestrar
x i danska lærarahåskula
igvin sálar
g seta ground-power
Hetta er seir
Egelund flý
istu ferð, Niels
gur fyri Atlantsflog í
hesum umfari. Í kvold fer hann
Niður aftur, og verður neyvan at
síggja her á landi aftur fyrr enn, tá
jólaflúgvingin av álvara er byrjað
Valdi læraraútbúgvingina
Vit sita og pråta í crew-room, og
tað er Niels Egelund, ella Eiki-
lund, ið føroyingarnir kalla hann
(meðan teir syngja, at ongin er
>oman fyri eikilund<...), ið hevur
Ís OS
gjørt okkum sterka kaffimunnin,
vit sita við
Hann er ættaður úr Odense; og
søgan um flogskiparan Egelund,
er eyðkend. Tiggju ára gamal fór
at hann byggja modellflogfør
Fyrst sveimiflogfør, men seinni
eisini motorrikin. Longu heilt
ungur, var hann púra vísur í, at
hann fór at verða flogskipari í
danska flogvápninum. Men, so
skuldi ikki verða. Evarska lítið
bygningsbrek á øðrum eyganum
hevði við sær, at hann varð vrak
aður undir upptøkuroyndini
Sjálvandi var tað forargiligt,
men eg hugsaði, at so noyddist eg
at finna mær okkurt annað at gera.
at tað bar til at
gva seg til flogskipara og
rinda sjálvur. Nítjan ára gamal
valdi eg mær læraraútbúgvingina,
ti eg visti, at lærarar høvdu nógv
fri, og at eg sostatt fora at hava
góða tíð at flúgva. Longu tå var
eg farin at flúgva við sveimiflog-
fari, sigur hann
Niels Egelund fór, longu meðan
hann gekk á læraraskúla í Odense,
undir at útbúgva seg til flogskip-
ara, men beint áðrenn hitti hann
ein sveimiflogskipara, ið eisini
var flogskipari í donsku verjuni
Hesin spurdi Niels Egelund, hví
hann ikki tók útbúgvingina
sjálvur, og rindaði fyri hana eisini.
Ta útbúgvingina fór eg undir,
meðan eg gekk á læraraskúla í
1966, og fýra ár seinni fekk eg
vinnubræv sum flogskipari. Í
1971 fekk eg loyvi at flúgva við
tveimum motorum. Meðan eg
lærdi til lærara, og seinni meðan
eg gjørdi mína hernaðarskyldu,
forvann eg mær so frægt av pen-
ingi, at eg megnaði at rinda fyri
flogútbúgvingina. Tá eg varð
Tá visti eg ikki
>Ég veit væl, at umbiðin gransking verður mett at
vera eitt slag av frødiligari pornøgrafi, ið er ómeta-
liga høgravidgongd og afturhaldssinnað. Sagt varð,
at eg rann grindi fyri statin og kapitalin; ímóti
teimum neyðars menniskjum, sum eru lærararnir -
næmingarnir koma í aðru rød, og hetta hevur verið
nåmsfrødiliga grundhugsjónin frå sjeytiárunum og
fram til í dag<
liðugur, heyði útbúgvingin kostað
mær líka nógv sum ein lærari tå
forvann í hálvannað år, sigur
Niels Egelund, ið at byrja við als
ongar ætlanir heyði um at vera
flogskipari á stórum ferðafólka-
fórum.
— Eg ætlaði mær at vera lærari,
og flúgva aftaná klokkan 3 og í
vikuskiftunum, sigur hann.
Oljukreppan hevdi
avleiðingar
Men tá Niels Egelund hevði fing-
ið pappír uppá, at hann var skikk-
aður at flúgva við tveimum
motorum, hugsaði hann við sær
sjálvum: Hví ikki sókja um starv í
stóru flogfeløgunum. Fyrst í sjeyti
árunum vóru SAS, Conair,
Maersk og Sterling ráðandi í Dan-
mørk, og til teirra sendi Egelund
umsóknir. Tríggjar dagar seinni
bjóðaði Sterling Airways honum
at koma til upptøkuroynd. Hetta
endaði við, at hann, eina viku eftir
at umsóknin til Sterling varð send,
segði seg úr starvi sum lærari.
Tveir mánaðar seinni fleyg ungi
lærarin leiguferðir við rúgvum av
donskum ferðafólki til suðurlond í
stórum Caravella-flogførum.
— Hetta var spennandi í eitt
hálvt ár. Eg eri soleiðis, at tá alt
gerst ein vani, so siti eg og keði
meg, og tí fái eg hug at fara undir
okkurt annað. Nú eg kendi á mær,
at alt var vorðið ein vani, og eg
varð vorðin troyttur av >flogternu-
livinum!«, fór eg at lesa sålarfrødi
á fróðskaparsetrinum í Keyp-
mannahavn. Eg helt, at til bar at
knyta sålarfrødiliga vitan uppí
bæði flúgving og lærarastarv.
Hetta var 1. februar 1973, og á
heysti sama ár var oljukreppan
veruleiki. Hon hevði við sær, at
ein tridingur av flogskiparunum
varð sagdur úr starvi. Tá hugsaði
eg við mær sjálvum, at nú galt um
at fáa fingrarnar út, og lesa seg
lidnan skjótast gjørligt.
Meðan aðrir burturspardir flog-
skiparar bjargaðu sær tilveruna so
dánt við at sproyta eitur á saudi-
arabiskar eplaveltur, og uppaftur
aðrir gingu arbeiðsleysir á land-
jørdini og »stempladu«, setti eg
ferð á lesturin. Samstundis søkti
eg um starv í SAS. Eg slapp fram
at har, og varð sum annar stýri-
maður settur umborð á flaggskip
felagsins, Boing 747, sigur Niels
Egelund, ið tá júst var vorðin
liðugur sum sålarfrødingur. Hetta
var í 1976, og tískil tók tað hon-
um trý år at gerast sålarfrødingur.
Ein útbúgving, ið hjá vanligum
menniskjum tekur 6 ár...
Marxistiskt møsn
— Eg helt meg hava úr at gera, og
tiskil hevdi eg undir lestrinum
ikki tíð at kava niður í alt tað
marxistiska møsnid, sum nógvir
av mínum lestrarfeløgum hildu
vera so sera áhugavert. Vit sótu og
gjørdu kapitalskilvisar útgreining
ar um Dunnald Dunnu, og tilikt
óneyðugt tvass, sigur Niels Ege
lund. Og hann meinar tað...
Alt hetta óneyðuga leyp Niels
Egelund um, eins og hann kvittaði
seg av við teir yngru lærararnar,
sum undirvístu í sålarfrødi. Hann
nýtti í staðin tíðina saman við
teimum gomlu lektarunum og
professarunum, sum ongin annar
lesandi tímdi at fáast við.
— Ofta vóru vit bara 3-4 lesandi,
ið vóru til fyrilestrarnar hjá hesum
gomlu. So hildu hesir eldru, at
best var, um vit fóru heim til
teirra, og í heimum teirra fekk eg
so privatundirvísing, sum var
beinleiðis orsøkin til, at eg var
liðugur við lesturin so skjótt, sigur
Niels Egelund, sum fekk eitt
kommunalt granskingarstarv bein-
anvegin hann var lidugur sum
sålarfrødingur. Medan hann
granskadi fleyg hann fyri SAS,
men hetta gekk ikki í longdini.
Arbeiðsbyrðan var í tyngra lagi.
— Heimkomin eitt kvøldid, eg
hevði verið í New York við mín-
um Boing 747, segði konan við
meg, at hetta ikki kundi halda
áfram. Vit høvdu tvey småbørn tá,
og hon gjørdi greitt, at eg noydd-
ist at velja antin at flúgva ella at
granska. Tå hesi kravbod komu,
hevdi eg flogið fyri løn í átta ár,
og tískil valdi eg granskingina. Eg
segði upp í SAS, tí teir hvorki
vildu geva mær hálvt starv ella
farloyvi, sigur Niels Egelund.
Gjørdist umstríddur granskari
Flogskiparin fekk beinanvegin
Dytt starv sum granskari og lærari
á Læraraháskúlanum í Keyp-
mannahavn. Hann granskaði í,
hvussu stóran týdning næminga-
talið í flokkinum hevði fyri frá-
Ieruna.
Flestu halda, at smáir flokkar
eru bestir; men hetta er beinleiðis
burturvið. Tvørturim6ti; eru ov
fáir næmingar, verður frálæran
nakað so ótrúliga keðiligt, so bæði
lærarar og næmingar eru við at
sovna, staðfestir Niels Egelund,
sum eisini granskaði í t.d. niður-
legging av skúlum, flokssaman-
legging, foreldrahugsanum um
fólkaskúlan og vantandi nyttuna í
serundirvísing.
Nógv tóku ikki undir við úrslit-
unum hjá hesum umstrídda
granskara, og aftursvarini vóru
øgilig. At byrja við søgdu hinir
granskararnir, at Egelund var
óbrúkiligur, og teir brúktu nógva
orku uppá at sáa iva um gransk-
ingarúrslitini hjá honum. Sjálvur
ger Egelund vart við, at hinir
granskararnir ikki megnaðu at
mótprógva nakrari av
niðurstøðum sínum á einum
yrkisligum grundarlagi.
— Lærararáðið og starvsfelagar
vórðu í ødini, tí eg eftir øllum at
dóma ikki skuldi halda meg vera.
Eg var jú nógv yngri enn flestu
teirra, og passaði als ikki inn í
teirra hugnaliga dunnuhyl; hartil
hildu teir, at eg brúkti kjaft alla
tíðina, sigur Niels Egelund.
Høvudsnidurstødan hjá honum
er, at trupulleikin í
hugvísundaligari gransking er, at
tað er torført at granska í
viðkomandi viðurskiftum; og upp
aftur meira torført, um gransk-
ingin í roynd og veru er nýtilig...
Gjørdist professari
— Tá måtstødan í mínum egna
frødiliga umhvørvi var størst,
Tað tók Niels Ekelund try år at
lesa til sålarfrøding. Vanliga
tekur tad seks år
Orð: Høgni Mohr Myndir: Álvur Haraldsen
»Eg helt meg hava úr at gera, og tískil hevdi
eg undir lestrinum ikki tíð at kava niður í alt
tað marxistiska møsnid, sum nógvir av mínum
lestrarfeløgum hildu vera so sera áhugavert.
Vit sótu og gjørdu kapitalskilvisar útgreining-
ar um Dunnald Dunnu, og tílíkt óneyðugt
tvass«
bodadu 24 av 35 starvsfeløgum i
tidindaskrivi til danskar fjølmiðlar
frå, at tað eg hevði gjørt, var
ónýtiligt. Aðrenn hetta
tíðindaskriv, heyði eg longu sekt
um professaraembæti, eins og eg
bað um at verða uppfluttur til
lektara. Eg gjørdist lektara við
rósi, og í sambandi við profess
araarbeiðið, varð sjálvandi
neyðugt hjá teimum, ið ráddu fyri
borgum á læraraháskúlanum, at
lesa alt mítt skrivaða tilfar sera
någreiniliga. Niðurstøða teirra var,
at tilfarið var minst líka gott sum
so mangt annað, sigur Niels
Egelund, og leggur flennandi
afturat, at hann, júst orsakað av
sama tíðindaskrivi, slapp at
grundgeva fyri sínum gransking-
arúrslitum í fleiri tíðinda-
sendingum í donskum sjónvarpi
Tað vóru mótstøðumenn hansara
ongantíð slopnir
Fyrsta, og eftir øllum at dóma
hin mest spreingifima gransingar
uppgávan hjá Egelund um næm-
ingatal í flokkunum var umbiðin
av táverandi danska kenslumála-
ráðharranum, Dorthe Bennedsen
Hetta er tað, ið neynt verður »um-
biðin gransking«, og var tað ikki
serliga vældámt i frødiliga um-
hvørvinum, men hetta er gransk-
ingin, ið Niels Egelund hevur
arbeitt vid, og framvegis ætlar sær
at arbeiða við
Ur frødi og á flog
Eg veit væl, at slík gransking
verður mett at vera eitt slag av
frødiligari pornografi, ið er 6
metaliga høgravidgongd og aftur
haldssinnad. Sagt vard, at eg rann
ørindi fyri statin og kapitalin;
ímóti teimum neyðars menniskj
um, sum eru lærararnir - næming-
arnir koma í aðru rød, og hetta
hevur verið nåmsfrødiliga grund-
hugsjónin frá sjeytiárunum og
fram til í dag, sigur Niels Ege-
lund, sum í 1988 ikki longur tímdi
at virka í hesum frødiliga um-
hvørvi. Hann tímdi ikki longur at
arbeiða ímóti tí stóru mótstøðuni,
og altíð verða hin sum fekk ein
undir vangan, sum hann málber
seg.
Egelund ætlaði sær eitt profess-
araembæti í sålarfrødi, men mót-
stødan gjørdi, at umsóknin ong-
antíð varð vidgjørd. Ístaðin var
embætið avtikið. Hetta var í 1988.
— Tá varð eg so súrur, at eg
gekk og froysti eitt heilt viku-
skifti. Kortini fór eg til arbeiðis
aftur mánamorgunin eftir. Men á
veg í bili út á læraraháskúlan
ringdi ein sum eg kendi í lítla
danska flogfelagnum, Muk-Air,
og segði, at teir høvdu keypt sær
ein Fokker 27 (sum íslendingar
flúgva til Føroya i, bl.m.), og um
r
eg ikki vildi koma og hjálpa teim-
um at útbúgva flogskiparar til
hetta flogfar, og eisini sjálvur vera
ein av trimum skiparum á flog-
farinum. Eg ringdi til konuna
fyrst, og hon játtaði. Síðani ringdi
eg til stjóran á læraraháskúlanum
og bað um farloyvi. Hann játtaði
eisini. Síðani vendi eg bilinum og
koyrdi út til Muk-Air, heldur enn
at fara á læraraháskúlan, sigur
Niels Egelund, sum seinni gjørdist
flogleiðari i Muk-Air, og var tað i
try år
Men ein dagin ringdi ein føroy-
ingur púra óvæntað til hansara
Hetta var klokkan 14, og
tímar seinni stóð Niels Egelund til
reiðar á flogfarstødini i Kastrup; å
veg til samráðingar við stjóran i
Atlantsflog, ið tå æt Heri Morten
sen. Heri vildi hava Niels at
við at byggja føroyska flogf
upp
tvem
ra
gfelagi0
Dåmdi væl i Førovum
Niels Egelund og Heri Mortensen
tóku morgunin eftir í hondina á
hvor øðrum, og nakrar dagar
seinni fór danski flogskiparin til
Bretlands at verða umskúlaður til
BA 146e flogfarið hjá Atlantsflog
Hetta var í 1991, og afturkomin til
Foroya fleyg Niels Egelund einar
tríggjar mánaðar undir eftirliti av
tí gamla garvaða Hans Hansen, ið
enn er eitt av ålitunum í føroyska
felagnum. Egelund var nu floygd
ur, fekk fýra strípur á skjúrtuna og
gjørdist ein av skiparunum á
flaggskipi føroyinga í luftini
Foroyska kreppan, ið var eir
óreingiligur veruleiki í 1993.
hevði eisini tydning fyri danan
Niels Egelund. Atlantsflog noydd
ist tá at gera eina avtalu við
Maersk Air, og henda avtala hevði
við sær, at flogferðslan minkaði
við einum góðum triðingi. Neyð-
ugt varð at senda flogskiparar til
húsa; teir yngstu, og so danan
Niels Egelund. Hann sigur sjálvur
orsøkina vera, at hann var ov
dýrur fyri flogfelagið
— Harumframt høvdu vit avtal-
að, at eg bert skuldi vera í felag-
num avmarkaða tíð. Eg var 6-
metaliga keddur, tå eg var koyrd-
ur, ti mær hevdi dámt væl at ar-
beida i felagnum, eins og mær
dámdi væl at búgva í Sørvågi. Eg
var nú arbeiðsleysur flogskipari,
sålarfrødingur og doktari í náms-
fróði. Men, nú vísti tað seg bein-
anvegin, at læraraháskúlin vildi
hava onkran at skipa eina gransk-
araútbúgving í Mogolia. Eg bjóð-
aði meg til, og fekk hálvdagsstar
í tí sambandinum, og pína doy,
um eg ikki eisini fekk hálvdags-
starv í gamla flogfelagi mínum,
Muk-Air, sigur Niels Egelund.
Seinni partur næsta leygardag |
Lesið í næsta leygardagsblaði um, hvørja hugsan flogskiparin og |
professarin, Niels Egelund, hevur um tað hann skírir hina ófanta- |
ligu og fesjutu líkasæluna í danska fólkaskúlanum. Eisini sigur |
Egelund frá, hví hann heldur flogfarið hjá føroyingum vera nógv. |
betur til Føroyaleidina, enn tað hjá Maersk Air.