fríggjadagur 10. september 1999síða 17

OT | NR. 171 - 10. SEPTEMBER 1999 tíðindablaðið = 17 Verjuparturin hjá føroyingum riggar fyri tað mesta væl, men frameftir vollinum manglar framvegis nógv Pól stóð seg væl a nýggjum plássi Fótbóltur: Hóast eingin av føroysku spælarunum dumpaði, so leið avrikið undir, at framrættaðu dygdirnar vóru ikki nóg hvassar Jákup Mikkelsen, Her- følge, 29 ár/13 landsdyst- ir: Hevdi millum lítið og einki at gera. Kann neyvan lastast fyri málið, sum mót- stødumenninir fingu, var nógv við í fótbóltsspæl- inum, tá føroyingar royndu at vera tolnir, og tað megn- aði hann væl. Einar tvær ferðir vóru utspørkini eitt sindur skeiv. Oli Johannesen, AGF, 27/ 42/1: Var tryggur á aftasta manni, men helt seg fyri tað mesta afturi á vellinum. Saman við feløgunum i miðverjuni hugsar hann iva- leyst enn um, hvussu tað kann bera til, at ein einsa- mallur mótstøðumaður kundi sleppa at standa leys- ur og stútað í kassan. Jens Kristian Hansen, B36, 28/30/2: Hevur iva- leyst somu hugsanir um einsamalla málið, sum hinir í verjuni. Spældi annars væl, men var ikki so eyð- sýndur í framrættaða spæl- inum, sum hann var móti Estlandi. Pól Thorsteinsson, B36, 25/17/0: hevði leiklutin, sum Sámal Joensen plagar at hava. Hann var bæði frammarlaga og aftarlaga og avrikið var kanska tað besta á føroyska liðnum. Í síðstu løtuni var hann inni undir føroyska málinum og syrgdi fyri, at mótstøðu- maðurin, sum var púra blankur, varð kroy stur at senda innleggið úr høgru omanfyri málið. Hans Fróði Hansen, HB, 24/10/1: Tykist vera vorðin bólttryggari, enn hann áður hevur verið. Avrikið líktist annars nett tí hjá hinum báðum í miðverjuni. Ofraði seg stutt undan steðginum í takling dygst undir føroy ska målinum, og fekk ein snudd, sum hevði við sær, at hann lá uttanfyri í tveir minuttir. Ossur Hansen, B36, 28/34/ I: Hevdi fingið plássið á vinstra vongverjanum aftur og spældi við royndunum, sum hann hevur. Alops- parturin var ikki stór tyngd í. Skrúvandi innleggini vóru fá, og neyvleikin í horna- spørkunum var ikki, sum hann onkuntíð hevur verið. Henning Jarnskor, GÍ, 26/ 30/2: Hevdi fingið plássið í høgru, sum hann so ofta áður hevur røkt, aftur. Í 1. hálvleiki varð hann fleiri ferðir yvirspældur í verju- partinum, tá mótstøðu- menninir kontraðu, og í 2. hálvleiki hevði hann fleiri góð innlegg. Fyri álops- spælið hevði tað verið kær- komið, um vongspælararnir báðir oftari høvdu megnad at sneitt mótstøðumenn av sær. Julian Johnsson, Sogndal, 24/29/1: Hevdi tað sera strevið á tunga og våta vølli- num. Stríddist sum altíð nógv, men vann ikki so nógvar bóltar, sum hann plagar at gera, og avspælið var ikki nóg neyvt. At venj- arin valdi at taka spælaran, sum plagar at vera størsti stríðsmaðurin á midvølli- num út, var ikki óvæntað. Allan Mørkøre, ÍBV, 28/ 45/1: Hevdi leiklutin sum fremsti midvallarin, og hann var négv meiri vid i spælinum, enn hann var tað ímóti Estlandi. Var onkuntíð um reppid at spæla Toda Jónsson leysan. Langskots- royndirnar vóru ikki nóg neyvar, og frísparkið, sum hevdi málið við sær, var púra neyðugt og varð gjørt eftir miseydnaða temjing. Todi Jónsson, FCK, 28/36/ 8: Arbeiddi nógv og var ein støðug hóttan móti mót- støðumonnunum, sum lógu tætt í Toda. Hesa ferð vórðu nógv frispørk dømd móti mótstøðumonnunum, sum royndu at taka bóltin av Toda, men føroyingar tykj- ast ikki hava somu úrtóku úr deyðbóltsstøðum, sum måtstødumenninir hava. Uni Arge, Leiftur, 28/27/ S: Var væl ansaður og kom ongantíð leysur. Tungi og våti vøllurin var ikki nakar lívrættur fyri Una Arge, sum longu í steðginum mátti víkja sætið. Jákup á Borg, B36, 19/8/ 0: Fekk møguleikan í longri tíð enn nakrantíð áður, men fekk ongantíð møguleikan at skora fyrsta landsliðsmál- ið. Reikaði nógv, tá hann tók lut í samanspælinum, og tá Heðin á Lakjuni kom inn, gjørdist hann miðvallari. Fróði Benjaminsen, B68, 21/2/0: Fall væl inn á mið- vellinum, har hann var rask- ur í verjupartinum og dugdi væl at samanspæla. Var um reppið at skora, og tað má roknast við, at Fróði Benj- aminsen við hesum avrik- inum styrkti um sína støðu á landsliðnum. Heðin á Lakjuni, KÍ, 21/ 2/0: Spældi síðstu fimm minuttirnar, tá øll orka varð løgd í framrættaða partin, men eingin stóða stóðst, har skjótleikin hjá Heðini kundi koma til sín rætt. John Ryan, KÍ, Jens Martin Kundsen,Leiftur, Rógvi Jacobsen, KÍ og Bartal Eliasen, GÍ komu ikki inn. jh Tað var ikki brotsspark Fótbóltur: Útisetarnir iðra seg um, at tað enn eina ferð ikki eydnaðist at fáa mál Todi Jónsson er toppskjútti á føroyska landsliðnum. Í ár hevur hann ikki megnað at skora, og vit skulu aftur til teir báðar dystirnar móti Malta í 1997 fyri at finna tey bæði síðstu málini hjá Toda á landsliðnum. Hann hevur í fleiri dystum fingið føroyingum brotsspark, sum hinir hava gjørt nyttu burturúr og misnytt, og mikukvoldið var tað eina ferð í 2. hálvleiki um reppid, at dómarin gav honum eitt brotsspark Men tad var ikki brotsspark. Sjålvandi spældi eg uppá tað, men mótstøðumaðurin taklaði ikki óreglu- liga, kom tað frá Toda Jónsson, sum burtursæð frá einum saksisparki afturum seg og einum skoti úr átjan metum við høgra beininum ikki hevdi nógvar møgu- leikar: — Teir ansaðu okkum sera tætt, og tað var so at siga Omøguligt at koma leysur av teimum. Vit mugu spæl: 1 skjótari, um vit skulu fáa målmøguleikar. Tað gongur skjótt fyri seg, og vit mugu læra okkum at spæla skjótt, nú tað er vorðið tættari í verjuni hjá mótstøðumonn- unum, heldur Todi Jónsson, sum saman við Jákupi Mikkelsen og Óla Johannesen slapp til Danmarkar fyrrapartin í gjár. Óli Johannesen, sum enn eina ferð var try ggur í verjuni, iðraði seg sum allir aðrir um, at tað skarst so illa: — Tað ber ikki til at siga, at vit hava færri møguleikar enn teir, tí í veruleikanum er tað soleiðis, at vit hava fleiri møguleikar enn teir. Teir fáa ein møguleika, og tann skora teir uppá. Tað er nógv at iðra seg um, heldur Óli Johannesen, sum í gjár skuldi møta til venjingar í AGF, sum í vikuskiftinum skal spæla móti OB. jh Vilnius var nógv meiri strevið Fótbóltur: Sjálvt um Pól Thor- steinsson helt seg brúka meiri orku á midvøllinum, enn hann plagar í verjuni, so kendist mikudagurin sum einki afturímóti stríðnum í Litava Allan Simonsen helt við ítróttarsosialin undan dyst- inum móti Estlandi leygardagin, at Pól Thorsteinsson er ein av lyklaspælarunum, og at ein av styrkjunum hjá honum er, at hann kann brúkast á so at siga ollum plássum. Leygardagin varð hann skiftur út fyri fyrstu ferð í teimum seytjan landsdystunum, sum hann hevur verið við í. Mikudagin var Pól aftur millum ellivu teir fyrst valdu, og hesa ferð var hann aftur á einum nýggjum plássi. L eikbannini hjá Sámali Joensen og John Peter- sen høvdu við sær, at tað var neyðugt við tveimum nýggjum monnum á midvøllinum, og venjarin valdi mest uppløgdu loysnina, sum var at flyta Allan Mørk- øre og Pól Thorsteinsson úr verjuni og fram á sentrala midvøllin. — Min uppgåva skuldi vera tann, sum Såmal Joensen plagar at hava. Tad vil siga, at eg skuldi fyrst og fremst taka mær av at bakka upp og tetta, tå teir aftaru menninir fóru fram. Pól Thorsteinsson var við í nógvum framrættaðum, og eina ferð seint í 1. hálvleiki var um reppið, at hann við góðari sending, fekk stungið Todi Jónsson leysan, men tíverri fekk aftasti maðurin akkurát tonna á. Og so fekst tú eitt gult kort? — Ja, eg misti ein bólt, og so tók eg mannin. Men tíbetur kostar kortið ikki leikbann í Kekkia. Pól Thorsteinsson iann ógvuliga nógvar og langar teinar. Viðhvort var hann frammi og onkuntid var hann aftastur í verjuni. Tá vit spyrja hann, um hetta var meiri strevið, enn tað plagar at vera í verjuni, svarar hann soleiðis: — Jú, eg kendi tað, sum um eg brúkti meiri orku, men eg kendi alla tíðina, at eg hevði nóg nógva orku. Undan hesum dystinum helt eg, at tann dysturin, sum vit hava brúkt mest orku í, var á útivelli móti Litava, og tað haldi eg framvegis. Tað var ógvuliga strevið at spæla í Vilnius. jh