mikudagur 22. september 1999síða 2

Internet: www.sosialurin.fo N Á : B IA laðstjóri: Eirikur Lindenskov Marknaðardeild: Jonhard Hammer Dagbjørt S. Hansen Blaðfólk: Áki Bertholdsen, Turið Kjølbro Dagfinn Olsen John Johannessen Sveinur Tróndarson Eyðun Klakkstein | Hegni Mohr Niclas Johannesen Yngd: Jákup Mørk Myndamenn: Postadr: Postsmoga 76, - Jens Kristian Vang 110 Tórshavn | Alvur Haraldsen Telefon: 311820 | Utgevari, uppseting: Telefax. 314720 Sosialurin e-mail: post &sosialurin.fo Bústaður: Lýsingar: lysing Q sosialurin.fo Argjavegur 26, Argir Prent: Sosialurin j Við reim og selum? Oddagrein Høgni Hoydal hevði í bløðunum herfyri eina grein, ið hann nevndi “Við reim og selum". Eftir hesa grein hevur hann ákært bæði Sambandsflokkin og formannin í Foroya Arbeiðarafelag fyri at grunda síni útsogn á ósannindir. Hesi bæði oman- fyrinevndu hava nevniliga víst fullveldisætlanini frå sær Gamalt er, at best er at sópa fyri egnari hurð, áðrenn man loypir á grannan. Greinin hjá Hogna Hoydal “Við reim og selum" er misvísandi. Hogni Hoydal sigur, at talan er um "worst case scenario” fyri Foroyar. Eisini setur hann ein roknskap upp viðvíkjandi donsku pensiónunum í Foroyum, har- av krigspensiónin er bróðurparturin, sum vísir, at tær 100 milliónirnar als ikki skulu takast við í búskaparligar útrokningar fyri Foroyar. Utyvir, at Hogni sær burtur frá multiplikatoreffektini og oðrum árinum av hesum pensiónum, so letur hann eisini Foroya fólk fáa ta fatan, at Hvítabók hevur grundað seg á ringast hugsandi búskap- arligu útlit. Hogni Hoydal sigur eisini, at Hvítabók visir púra greitt, at livistoðið ikki versnar. Hettar er ikki satt og eigur at rættast. Hvítabók sigur, at lonir fara at lækka lutfalsliga í mun til umheimin. T.v.s, at keypikraftin í Føroyum minkar og ger harvið, at livistoðið fellur, eftirsum tað mesta av dagligum forbrúki verður innflutt og gerst tí lutfalsliga dýrari. Nú er hettar ikki serliga væl lýst í Hvítubók, tí búskaparbólkurin hevur skorið seg sjálvan frá at viðgera árin á einstaka húsarhaldið og virkið. Við eðrum orðum vil Høgni Hoydal hava hvort húski í Foroyum at taka stoðu til nakað, ið ikki fortelur hverjum húski, hvussu tað kemur at ávirkast. Her væntar upplýsing — og tað í ólukkumát! So seint sum Leygardagin segði ein av bú- skaparfroðingunum, ið hevði verið við at skrivað Hvítubók, at ein buskaparvøkstur uppá 2% um árið í eini skiftistíð er ov bjartskygt. Eisini sigur hesin sami maður, at framlogan av búskapar- partinum í Hvítubók er ikki noktandi. Ein kreppa sum vit hovdu hana fyrst í nitiårunum kann hugs- ast sum liður í einari minkandi ríkisveiting. Spurningurin er, um Høgni Hoydal ikki átti at rættað sína misinformatión av foroysku borgar- num alment. Sum stoðan stendur nú, so hava vit serfroðingar, sum siga eitt, og Høgna Hoydal, sum sigur eitt annað. Tað ber ikki til at vísa atfinningum frá sær, tí at einhvor kritikkur er at niðurgera teir serfroðingar, ið skrivað hava, og so samstundis tosa beint ímóti somu serfroðing- um. Spurningurin er eisini, um Hogni Hoydal nú gevst við tí ikki noktandi lýsingini av búskaparpartinum av Hvítubók. Tað er eitt álvarsmál, um ein Lands- stýrismaður, vitandi um skeivleikar í eini framløgu, heldur áfram við at leggja hettar tilfar fram á hendan hátt. Eru búskaparfroðingarnir í búskap- arbólkinum samdir við Høgna Hoydal? Eru teir samdir innanhýsis? Hogni Hoydal fær tað at ljóða sum hann hevur allan bólkin í rygginum hvat reim og selum viðvíkur, men tað fingu vit sjón fyri søgn leygardagin, at so er ikki. Sjálvsagt vilja tað altíð vera ymsar meiningar um eitt skrivligt arbeiði. At taka Hvítubók sum nakað endaligt og ikki góðtaka kritikk er at niðurgera allar teir serfrødingar í Føroyum, ið ikki hava verið við til at skriva Hvítubók. Sosialurin Lesarabrav: Utvarpsveðurtíðindini Sum flestu foroyingar lurti eg dagliga í løtum eftir út- varpinum. Tað er rættiliga fjølbroytt og fyri tað mesta áhugavert. Tó haldi eg at tónleikur hevur fingið í so nógv av tíðini. Við hvort er tað eisini nakað popput og lættisoppakent. Helst halda onnur tað øvugta og kanska hava tey rætt. , Eitt er tó eyðsýnt. Í sein- astuni er tað vorðið so sam- bandskt sum ongantíð fyrr. Men kanska er tað eisini bara gott sum móteitur móti øllum loysingarrákinum sum uppi er í tíðini. Heilt vist er at høgrivongur í Javnaðarflokkinum hevur góðan fong í útvarpinum, men teir hava eisini harðliga hjálp fyri neyðini, so kroyst- ir sum hann er í løtuni er. Tað var nú ikki um hetta eg skuldi røda, men um upplesturin av veðurvánun- um fyri herleiðirnar kring Føroyar. Forsøgnini sjálvari sær er góð og rættuliga eftir- farandi. Bert spell at hon vanliga verður lisin so skjótt at tú bert megnar at fáa helvtina vid. Upplesarin skundar sær so nógv at hann snávar um orðini. Tú fær ta fatan at lønin hjá honum onkursvegna er knýtt at hvussu nógv orð hann megnar at lesa um minuttin. Mær vituligt er hetta ikki so og kundi hann tí kunna givið sær eitt sindur betur stundir, so at vanligt fólk kundi fingið við tað, sum sagt verður, og at rusla niður forsøgnina á ein lepa. Tað eru fólk á sjónum sum hava brúk fyri vedurforsøgnini og sum, tá tað er gjørligt, laga arbeiði eftir veðrinum. Gott hevði tað verið um útvarpstjórin lat manning- ina sum lesur forsøgnina lurta eftir danska, norska ella íslendska útvarpinum so teir kundu hoyrt hvussu hinir lesa. At taka ímóti og at skriva niður veðurtíðind- ini frá teimum havi eg ong- an trupulleika við, men frá okkara egna útvarpi - nei. Tað hevði verið góð hjálp um manningin á útvarpin- um hevði tikið seg saman og lært seg at stórur munur er á at lesa samanhangandi tekst og at lesa veðurtíðind- ini og at ferðin tí má vera ein heilt onnur. Umborð á Koei Maru 108 A. Guttormur Djurhuus Rennibreyt í Gundadali Undirritaði las eina grein í Sostalinum 16. september, sum fekk tað til at renna kalt niður eftir rygginum. Har sigur borgmeistarin í Havn: >Rennibreytin verður skjót- ari veruleiki uttanfyri Tórs- voll!<. Hvussu ber til at tað nú er blivið so átrokandi at gera rennibreytina skjótt? Tað er skundurin, sum hev- ur givið borgarunum i Tórs- havn ein vøll, sum hevur víst seg at verða beinleiðis lívshættilsigur! Um ein hyggur at tí nýggja fótbóltsvollinum í Gundadali í dag, so er neyð- ugt at taka áskoðaraplássi- ni niður aftur og gera tey so sterk, at tey halda, eisini tá tær ringu ódnirnar raka Før- oyar. Og tá áskoðaraplássini eru tikin niður, so er lagað manni at spreingja teir fáu metrarnar sum mangla, so- leiðis at pláss verður fyri rennibreytini. Um ein hyggur at, hvussu nógv pláss er bæði míllum vøllin og áskoðaraplássini báðu megin og aftan fyri áskoðaraplássini móti høll- ini á Nabb, so er ivasamt, um tað er neyðugt at spreingja meir enn einar 2- 3 metrar og so einans niðast við. Harvið verður tann størsti parturin av teimum 2,7 milliónunum, sum tað skuldi eitast at kosta at spreingja fyri rennibreytini, spardar. So kundi man bygt áskoðaraplássini á hellina og bygt tak útyvir, soleiðis at áskoðarnir óansæð verðr- ið sita tryggir og turrir til fótbólts landsdystir Tað tykist sum um borg- arstjórin ikki veit, hvussu nógv arbeiði skal til, áðrenn arbeiðið uppá eina renni- breyt aðrastaðni kann setast í gongd. Fyrst skal eitt hósk- andi oki finnast, tá ein hevur funnið eitt møguligt oki, so skal ein kanna, um økid er brúkiligt, og um tað eru aðr- ir bólkar í samfelagnum, sum eisini hava áhugað í sama øki. Um so er, so kann tað taka ár áðrenn tað er avgjørt, hvor sleppur fram- at. So skal økid gerast klárt tvs. gravast skal út, møgu- liga spreingjast og so plan- erast. Hetta kemur óiva at kosta minst tær 8-10 milli- ónirnar, sum gll rennibreyt- in kemur at kosta á Tórs- velli, og enn er rennibreytin ikki gjørd. Men nú er man so komin líka langt, sum man í dag er komin í Gund- adali! Man hevur bert spilt nógvan pening hjá borgar- num óneyðuga og brúkt ó- neyðuga nógva tíð. Hvussu ber til at meirlutin í Tórsvallargrunninum kann siga seg verða ímóti at gera tað, sum grunnurin er settur til at gera? Um meirlutin er ímóti, so er einasta loysn, at hesir menn taka seg úr grunninum og lata onnur koma til, sum vilja arbeiða fram ímóti tí, sum enda- málsorðingin sigur skal gerast. Eg trúði, at frægasta loysn var, um býráðið hevði tikið um endan og gjørt eitt landsstadion, sum allir borgarar í landinum kunna savnast um, men eftir at hava sæð, hvat í borgarstjór- in er citeraður fyri at siga, so veit eg ikki, um hetta er ein gongd leið. Men vón- andi er greinin ein misskilj- ing, tí eg minnist oyggja- leikirnar á Isle of Wight, tá ein ungur politikari, sum sat í mentunarmålanevndini, lovaði undirritaða, at hann altíð vildi arbeiði fyri, at frælsur ítróttur fekk góðar umstødur í høvudstadnum so leingi hann hevði nakað at skula havt sagt. Nú er viðkomandi borgarstjóri og eg havi ilt við at trúgva, at tað er sami maður, sum nú hevur í hyggju at oyðileggja møguleikarnar hjá ti frælsa ítróttinum at mennast sam- an við hinum ítróttargrein- unum í Gundadali. Við Frælsari itrottarkvødu Heri Ziska P.S.: Man nakar seta fyribils veggir upp, leggja tak om- anyvir, flyta inn í húsini og síðan biðja ein arkitekt koma við einum uppskoti um, hvussu húsini skulu byggjast? Soleiðis er Tórs- vøllur gjørdur! Fiskikapping í Lorvík Leygardagin 18. september var 14. árið á rað at Bygdar- húsið í Lorvík skipaði fyri fiskikapping til frama fyri húsið. Hugagóðir hava teir lagt frá landi á hvørjum ári síðani 1986, eisini um veðr- ið hevur verið vánaligt so aðrir hava avlýst. Í ár sá heldur ikki ov gott út. Streymurin var góður, men veðurmenninir spáaðu upp til vindmegi 18 á lands- ynningi og eysti. Tá so har- afturat varð skipað fyri bussferð vestur í Váganar sama dag í samband við ein týðandi fótbóltsdyst, varð ikki væntað nøkur serlig undirtøka. Men hóast tað, so løgdu 7 båtar frå landi leygar- morgunin kl. 8, og tibetur artaði veðrið sær væl betur enn spáað. Hóast motorstopp, sleip og uppisetur við agn roynd- ist fiskaríið bara væl, tí ikki hevur ljóðað ov væl frá frammanundan. Í meðal vóru 105 pund uppá mann- ing. Mest uppá mannin hevði Aldan við Meinhard Hein- esen og soninum Brian. Teir høvdu 142 pund i part. Næstur teimum var Knútur við Robert Langaard og Henning Hansen, 140 pund í part og tridur var Álitið við Hans Olsen, Árna Ler- vig og Paula Johannesen við 131 pund í part. Teir høvdu eisini størstu veiðuna pr. bát 392 pund og fingu ferðasteyp sum Sjóvinnu- bankin gav í 1986. Hinir fingu allir steyp til ognar sum Norðoya Sparikassi hevur latið. Aftaná varð sum vant bjóða til kaffi og pannikøk- ur í matarhøllini hjá Tavuni. Nevndin í Bygdarhúsin- um sigur at tey eru ógvuliga takksom fyri tann offurvilja hesir menn vísa við at ofra ein heilsan dag og veiðu til frama fyri Bygdarhúsið bert fyri ein kaffimunn og panni- køkur. Somu tøkk veitir nevndin eisini teim konum, sum ókeypis bakaðu køkur til køkutombolaid. 53 køk- ur, sum vóru seldar eftir 1/ 2 tíma.