leygardagur 2. oktober 1999síða 23

24 ; Åland gjørdist vinnarin | jø Kronur »g hålv av natturu- Karáðnum vinna, á fundi vóru vigaðar á vágskálini u og uMmNVØrVI hvorvisarbeið Norðurlondum Ondskapur á Meiarínum 5 S k 95 } k kt N i } buk } kansk G 1 } LJ c KSTJO Subject: Teldubræv Date: Fri 30. Sep 1999 To: postØsosialurin.fo From: gardar(Doslo.online.no Reply to: argrætv2bornholm.dk og umhvørvisvirdislønini hjá Norður- gjørdist skrivstovan hjá ålendska náttúru- og umhvervisfelagnum Agenda 21. Virdislønin er 350.000 Skrivstovan stendur av nøkrum lokalum bólkum um øðrum starvsfólki, og hon fær virdislønina fyri at hava megnað at skapa eitt netverk í lokalsamfelagnum, fær hugskot og setur tey í verk. Eitt nú hevur skriv- tovan gjøgnumført eina væl eydnaða herferð um fyri- wnirnar við at brúka lokalt framleiddar verur, og tey u gjørt eina herferð fyri einum betri havumhvørvi. i Norðurlandaráðnum tók avgerð um, hver í Reykjavík 24. sept. Atta verkætlanir r latin fyri fimtu ferð og verður latin einum avriki. felagsskapi, miðli ella perséni, sum Endamálið við at lata er at styrka tilvitið um náttúru- og | Virdislønin verður daráðið hevur fund í Stock Ondskapurin” landi Kvøldseta i Norðurlandahúsinum Í kvøld verður sent beinleiðis úr Norð- urlandahúsinum í Sjónvarpi Føroya sambandi við Eldradagarnar 1999, ið hava verið hesar seinastu dagarnar og enda í morgin. Vertir eru Sverri Egholm og Adelborg Linklett, bæði tvey kendir sjónleikarar. Á skránni verður ymiskur og fjølbroyttur tónleikur, og Vår B. Jacobsen og Páll Danielsen, kend úr Likkulikkuleia, verða eisini við. Sagnaslóðir “Sagnaslóðir fram við strendur" er heitið á nýggjari bók, ið forlagið Sprotin gevur út. Bókin ger ferð úr sámanna fyri strendur inuitta fyri vestan, og frá- sagnirnar vísa leiðina. Urslitid av hesari ferðini eru søgur úr fimm mentanarsamfeløgum: tí såmiska, tí norðurnorska, tí føroyska, ti ísl- endska og tí grønlendska. Savnið hýsir søgum, sum leingi hava livað og framvegis liva á brimandi strond- unum, ið randa alt Norðuratlantshav. eystan til TELDU- POSTURIN KE . Er Noreg seinasti Sovjett-staturin? gott at hava ri. Hetta ráðharrin. viku, tá hann sista sovjetstaten. Allt er við 1IOnalstisKa i samrødu up. Rosengren trúði, at upp- Oru sløkt. Tað vóru tey ikki noråmenn og gtaðust. Tað rjum degi, at norðurlendskir harrar skýra síni grannalond fyri at vera tann seinasta søvjettstatin. Bjørn Rosengren umbar seg beinanvegin. Or- søkin til samrøduna var. at svenska tele- fyritøkan Telia og norska Telenor skulu leggja saman. Samráðingarnar hava verið drúgvar. Osemja hevur leingi verið um, hvussu hetta felag skal stýrast og hverja verkætlan tey skulu leggja. Svíar fingu ígjógnum, at høvudsskrivstovan skal SVIar liggja í Stockholm, meðan norðmenn fingu igjøgnum, at dagligi stjórin í fel- norskur. Hetta seinna fellur svium tungt fyri brósti Sjálvur umber Bjørn Rosengren seg við, at hann var troyttur aftaná fleiri lang- ar fundir við norðmenn. Úttalilsið hevur havt við sær orðaskifti í fjølmidlunum í Noregi. Tað tykist sum um fleiri geva Rosengren rætt í tí hann sigur. I norska systurblaðnum hjá Sosialinum, Dagsavisen, skrivar uttanríkisblaðstjórin Erik Sagflaat, at Bjørn Rosengren ikki hevur sagt annað enn tað sum passar. Sjålvt samanberingin við Sovjetsamveld- 10 var ikki heilt av leið. Hann vísir til, at í ”utenforlandet Norge” har vera fram- vegis tær gomlu tjóðskaparligu fyrimynd- irnar um, hvussu land og ríki skulu byggj- ast varðveittar, samstundis sum londini í Europa eru upptikin av tættari samstarvi. - Trupulleikin er ikki bert, at vit ikki TI } 1 > dgnum skál Vera eru, har avgerðirnar verða tiknar, men vit hava heldur ikki eitt orðaskifti um. hvussu vit kundu hugsað okkum, at Europa skal síggja út í framtíðini, sigur Sagflaat, og endar sína grein við at siga: Tað er neyð- ugt at vit taka í álvara okkara tjóðskapar- dramb og avbyrgingarpolitikk. I sambandi við føroyska orðaskiftið um fullveldi, kunnu vit uttan iva læra eitt og annað av norskum politikki. Norðmenn hava gjógnum søguna kent seg sum lítla- beiggja hjá Svoríki. Noreg gjørdist sjálv- støðugt land í 1905, aftaná at hava verið saman við Svøriki, síðani dansk-svenska ríkið fór í tvey. Tað tók tíð at gerast frælst land, og tí meina norðmenn flest, at nú skal hetta njótast. At Noreg nú eisini er eitt av ríkastu londunum í heiminum ger sjálvandi, at fleiri hugsa at tá kunnu vit klára okkum sjålvi og eingin orsøk er at lata onnur fáa av yvirskotinum. At Noreg er rakt av einum tjóð- skapardrambsráki sæst kanska best í tí politiska gerandisdegnum. Onga aðra staðni í Europa finnur tú ein høgraflokk. sum fær fimtu hverja atkvødu, hevur stóra ávirkan á førda politikkin og samstundis er ímóti, at fólk skulu kunna flyta til landið. Einki er galið í at elska heimland sítt og at vera tjóðskaparsinnaður, men hetta má ikki raka onnur fólkasløg. Oansæð, hvat fullveldisætlanirnar bera við sær, so kann vera gott at hava í huganum tað sum hendir í Noregi, og royna at skilja tað. Eg vildi ikki sagt tað sama sum Bjørn Rosengren, men eg kann gott hugsa tað. Jógvan Hugo Gardar, Oslo Nr. 182 — 2. oktober 1999