týsdagur 5. oktober 1999síða 17

NR. 188 - 5. OKTOBER 1999 tíðindablaðið SOS 17 Dreymurin er at spæla í Onglandi Fótbóltur: Men Rógvi Jacobsen, sum í ár hevur verið ein av stuðulsspælarunum hjá KÍ, åsannar, at tað er langt frá dreymi og til veruleika Hann er tjúgu ára gamal, og hann hevur spælt fótbólt, síðani hann var sjey ára gamal. Fótbóltsevnini hava altíð verið eyðsýnd, og hann hevur í ungdómsdeildunum altíð verið á besta liðnum hjá KI. Men undan leygar- degnum hevði hann ongan- tíð vunnið eitt FM heiti. — Vit hava altíð verið millum tey fremstu liðini, men tað eydnaðist okkum ongantíð at vinna FM, sjálvt um vit onkra ferðina vóru tætt við. At tað nú eydnaðist er fínt. Tað er Rógvi Jacobsen, sum vit tosa við. Longu í 1996, tá hann var fyrsta árs unglingi, tók Jóannes Jakobsen hann upp á 1. lið, har hevur hann ment seg, og í ár hevur hann spælt í øllum átjan dystunum. Rógvi Jacobsen hevur verið millum stuðlarnar á liðnum, og eins og í fjør, so hevur hann eisini í ár skorað tíggju mál. | — I fjór vóru tey flestu skorað við hgvdinum, með- an eg havi sparkað teir flestu av teimum tíggju bóltunum í málið í ár. Tá Kurt Mørkøre fór av land- inum, varð eg fluttur í ålop- ið, og tað er serliga síðani tá, at eg havi skorað málini. Dreymur og veruleiki Rógvi Jacobsen hevur góð- Neyðugt at skera karmin út í Fótbóltur: Aðalskrivarin í FSF heldur tað vera harmuligt, at tað altíð er torført at fáa tamarhald á, tá steyp og heiðurskrónur skulu handast Tað var, sum tað plagar at vera, tá umboðini fyri Fót- bóltssambandið leygardag- in fóru á vøllin fyri at handa KI steypið, sum Føroya Bjór í 1996 setti út at kapp- ast um, og sum GI, B36, HB og KI — tey fýra feløgini, sum hesa ferð endaðu ovast í landskappingini — nú eiga hvor sítt lutabræv í. Fyri handanina og harvið heiðringina av meistarunum hevði tað klætt seg, at ein stórur ringur varð gjørdur, soleiðis at tað bar til at eyg- leiða tað, sum gekk fyri seg, og hoyra tað, sum varð sagt, men hetta eydnaðist ikki. Ovurfegnu áskoðararnir vildu fegnir lyfta og lætta spælarunum og venjaru- num, og hetta tóktist ongan enda at taka, og so vórðu steyp og krónur handað, utt- an at fjøldin av åskodarum fekk tad vid. Flestu áskoðararnir fóru til hús, og tískil fingu teir tað ikki við, tá tað endiliga ljóðaði úr hátalarunum, at spælararnir fóru at vera at hitta í høllini beint eftir dystin. Felagið hevði einki fyri- reikað — fyri mong kendist tað, sum um teir høvdu ver- ið í so varnir — og tá spæl- ararnir komu á pallin, sum í skundi var settur upp, og formaðurin í felagnum, Svend Jacobsen, og býráðs- formaðurin, Jógvan við Keldu, søgdu nøkur orð, var rómurin nógv dovnaður, og bara ein lítil partur av á- skoðarafjøldini var til stað- ar. Tey vóru fleiri, sum hildu, at ein slíkan dag hevði tað verið rætt at havt steypa- handanina og alt tað, sum hongur uppi í, inni í høllini, har tað ivaleyst eisini hevði borið til at syrgt fyri bæði hátíðarligum og undirhald- andi karmi, men hesum hevði eingin syrgt fyri. Meiri skipað Ísak Mikladal, aðalskrivari í Fótbóltssambandinum, hevur verið við til mest sum allar handanirnar í níti ár- unum, og hann ásannar, at tað kundi gingið meiri skip- að fyri seg, enn tað vísir seg at gera. Hetta hevði komið væl við bæði í feløgunum og hjá teimum í Fótbólts- sambandinum: — Í prinsippinum er tað heimaliðið, sum hevur á- byrgdina av, at umstødurnar eru, sum tær eiga at vera. Hesa ferð var tað heima- | | | | | { | liðið, sum vann og harvið fekk steyp og krónur, men bæði í fjør og í fyrraárið vóru ávikavíst HB og B36 á útivglli, tá tekini um meistaraskapin vórðu hand- að, og tá teimum ikki er álagt, hvussu tað skal skip- ast fyri, so er tað kanska einki at siga til, at liðið, sum ikki er blandað uppí hand- anina, ikki hugsar so nógv um tað. an b6ltførleika, hann hevur góða fatan av spælinum, hann sparkar væl við báðum beinum, hann dugir væl at brúka høvdid og hann er kropsliga sterkur — Eg eri ov seinur, og tað royni eg at arbeiða við. Eg dylji ikki, at dreymurin er at gera fótbóltin til livi- breyð, og um tað skal eydn- ast, so skal nógv gerast við venjingina. Enn eri eg ung- ur, og eg fari ivaleyst at spæla við KÍ komandi ár, men skuldi eg sjálvur valt, hvar fótbóltsframtíðin hjá mær lá, so hevði eg ynskt at komið til Onglands at spælt. Men hevur tú møguleikar fyri ti? — Tad snyr seg bædi um at vera dugnaligur og at vera heppin. Nú fara vit til Kekkia við landsliðnum, og eg veit, at tað millum áskoðararnar vera sovornir, sum keypa og selja spælar- nakrar Ein fegin KÍ áskoðari ynskir málskjúttanum Harley Bertholdsen tillukku við FM- heitinum. Mynd: Jan Miller Við royndunum í ár og undanfarnu árum í huga heldur Ísak Mikladal, at tað skilabesta hevði verið, at Fótbóltssambandið í skriv- liga ásetti, hvussu manna- gongdin skal vera, og at hesar ásetingarnar vórðu settar í skipanina, so feløg- ini kundu fyrireika seg og harvið m.a. kundu sett ta manningina, sum skal til fyri at syrgja fyri, at øll tey, ar. Um man fær møguleik- an, so ræður um at sláa til og harvið gera vart við seg sjálvan. Tá landsdysturin er av, fara Rógvi Jacobsen og Heðin á Lakjuni til Dan- markar at venja við Svend- borg: — Har skulu vit bara spæla fótbólt, og tað er eitt sindur ødrvisi, enn tað er nú. Í morgun møtti eg til arbeiðis klokkan eitt korter til átta, og tá tú arbeiðir allan dagin, so sigur tað seg sjálvt, at fyritreytirnar í fótbóltinum verða ødrvisi, enn tær eru hjá teimum, sum ikki hava annað arbeiðið enn fótbóltin at hugsa um. Rógvi Jacobsen roknar ikki við, at fótbólturin i Svendborg er á serliga hægri stødi, enn hann er í KI, men har eru onkrir um- boðsmenn, sum hava sam- bond við aðrar, ið handla við fótbóltsspælarum. Ják- up í Stórustovu hevur skip- að fyri, at m.a. teir báðir klaksvíkingarnir seinni í heyst fáa høvi at venja við onkrum stórum felagi í Eur- opa, og so vónar nýklækti føroyameistarin, at hann verður heppin Tað ræður um at halda bæði beinini á jørdini og stríðast fyri søkini. So fáa Vit at síggja, hvussu langt tað fer at bera. men — sum so rokni eg við at spæla við KI í ár 2000 Um dreymurin fer at gerast veruleiki, so verður tað fínt, men so skal eg vera heppin jh sum eru til stadar i slikum førum — spælararnir, åskod- ararnir, pressan, FSF um- bodini og onnur — fåa tad burturúr, sum tey halda, at tað eigur at fáast burturúr eg segði - júst hesi løtuni. jh TE á 4. Á á pe Nógvu áskoðararnir í Klaksvík vóru bæði våtir og kátir. Mynd: Jan Miiller att