hósdagur 7. oktober 1999síða 2
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Internet: www.sosialurin.fo
Eirikur Lindenskov
Marknaðardeild:
Jonhard Hammer
Dagbjørt S. Hansen
laðfólk:
i Bertholdsen,
Turið Kjølbro
Dagfinn Olsen
John Johannessen
Sveinur Tréndarson
Eyðun Klakkstein
fa Mohr
Ni Johannesen
Yngd: Jåkup Mørk
Postadr: Postsmoga 76,
nn Vang 110 Tórshavn
eir Telefax. 314720
Sosia ppseting: e-mail: poste sosialurin.fo
Bústaður: Lýsingar: lysing€ sosialurin.fo
Argjavegur 26, Argir Prent: Sosialurin
Innskot og annað gott
Oddagrein
NEYVAN finst nakað, sum foroyingar eru so samd-
ir um, sum hetta við foroyskum sendingum í sjón-
varpinum. Hvussu oftani hoyra vit ikki fólk „gremja“
seg um, at tað eru ov fáar foroyskar sendingar í
sjónvarpinum. Og vit hava eisini hoyrt leiðslu og
nevnd siga aftur og aftur, at hetta við foroyskum
sendingum er nakað, ið verður prioriterað hægst.
So kann ein spyrja, hvat slag av foroyskum send-
ingum.T.d. er Dagur og Vika ein føroysk sending.
Tað fólk hugsa um er helst fyrst og fremst nakað
mentanarligt og siðsoguligt ella rættari, tilfar frá
okkara vanliga gerandisdegi
TA so okkurt gott er hava vit lyndi til at taka tað
sum eina sjálvfylgju. Vit líkasum duga ikki nóg
væl at virðismeta tað, sum vit leingjast eftir og
meta hogt. Tí vilja vit her geva sjónvarpinum eitt
herðaklapp fyri sendingar sum Innskot og Basalt.
Hesar báðar seinastu um rithovundan Alexandur
Kristiansen og Kate Sanderson, sum starvast á
uttanríkisdeildini í Tinganesi. At fylgja skaldinum í
Fuglafirði var bæði áhugavert og hugvekjandi. Tú
fær eina kenslu av, hvussu ríkt land okkara er.
Hóast vit bert eru 45.000 menniskju, so eru her
so mangir einstaklingar, sum skapa nakað. Send-
ingin í Sjónvarpinum herfyri um listamannin Ingólv
av Reyni var ein perla í so máta, og gævið al-
mennu Foroyar tvs. okkara politikarar góvu slík-
um gætur og vóru við til at fáa hatta sjónvarpið á
figgjarlógina. Vit tosa ju um mentan og um at
kunna bæði varðveita og menna tað, sum er so
livandi og skapandi. At kunna geva hetta aftur til
komandi ættarlið hevur eisini ómetaliga stórt virði.
INNSKOTIÐ hesaferð var eisini áhugavert, tí „off-
urið“ reisti mangar sera áhugaverðar og relevantar
spurningar. Eitt nú hví vit foroyingar vilja dylja
sum mansmorð, at grindadráp er ein partur av
okkara mentan men nakað, sum vit ikki ætla at
sleppa. Mentan og orðaskifti eru tey ting av somu
sek. Tey hoyra saman. Tí er tað bæði rætt og
gott, at vit fáa foroyskar sendingar í sjónvarpinum,
sum viðgera hesi evni.
UTVARPIÐ er farið undir nýggjar sendingar í vetur
og ein teirra snýr seg um komandi stórmál so
sum ríkisrættarligu stoðuna og oljuna. Sjónarmiðini
hjá Eyðuni Andreassen og Hermann Oskarsyni
vórðu áhugaverd. Meira av hesum. Útvarpið er
ideelt til orðaskifti. Ti undrar tað mangan, at tað
ikki verður gjørt meira burtur úr júst hesum tátti í
UF. Her átti at verið pláss fyri alternativum kjak-
sendingum, har tit antin fara út við mikrofonini
ella heinta inn fleiri fólk. Hetta er ein hendigarrík
tíð og eisini ålvarslig. Ti eigur ikki minst almenna
kjakið at fáa høgan prioritet í UF.
TA hetta er sagt, vilja vit endurtaka, at bæði SVF
og UF eiga at koma á fíggjarlógina. Tá hugsað
verður um, hvussu stóran týdning flest allir for-
oyingar halda hesar miðlar hava fyri okkum sum
fólk og tjóð, so er tað ikki rætt, at teir skulu fara út
á tann annars avmarkaða lýsingamarknaðin at
figgja sín rakstur. Hetta rakar teir skrivandi midl-
arnar, sum eisini mugu hava eitt tilverugrundarlag.
Bloðini eru ikki og skulu ikki beinleiðis á figgj-
arlógina, tó at tað almenna her eins og í okkara
grannalondum átti at stuðlað eitt nú útbering. Hetta
er ikki annað enn náttúrligt, tá hugsað verður um,
at bloðini eisini hava eina samfelagsligu uppgávu
at rokja. At ÚF nú eisini er farið at fáa fyritokur at
sponsorera sendingar er við til at máa stoðið
undan bloðunum. Sosialurin
Als-rættindi og skyldur
Í sending í sjónvarpinum
nam Rúna Sivertsen við eitt
evni, sum hevur upptikið
útróðrarmenn nógv, líka
síðani lógin um arbeiðs-
loysisstuðul kom í gildi.
Teir eru og hava altíð verið
ónggdir við at gjalda inn í
eina skipan (í summum før-
um tvær ferðir) og hava
ongan rætt til at gera nýtslu
av henni. Her tosi eg sjálv-
andi um teir útróðrarmenn,
sum sjálvir eiga og reka sín-
ar bátar.
Meginfelag Utróðrar-
manna hevur nú gjøgnum
sín sáttmála virka til at út-
róðrarmenn, sum vera bidn-
ir umborð á bát, arbeiða
undir skipaðum viðurskift-
um, bæði hvat viðvíkur løn-
arsatsir og uppsagnartíðum.
Tað ber tí væl til at staðfesta
nær arbeiðsloysi tekur við.
QOðrvísi er statt við tí sum
eigur bátin, og tað er líka-
mikið um hann er einsa-
mallur á báti ella rekur hann
saman við øðrum sum t.d.
íognarfelag. Tá skulu av-
gerandi broytingar gerast í
ognarviðurskiftunum, áðr-
enn arbeiðsloysi verður
staðfest. Ein útróðrarbát
stingur tú ikki uttan víðari í
lumman, og húsagangurin
verður ikki brúktur uttan alt
annað er uppgivið, tí per-
sónliga panti fylgir við.
Eg veit ikki hvat semja
kundi fingist um nær ein
útróðrarmaður er arbeids-
leysur, men í lógini um
mánaðarligan minstafor-
vinning dettur inntøku-
trygdin burtur, tá brutto-
veiðivirði fer niðurum
9.000 kr. um mánaðin síðstu
mánaðirnar.
Sostatt er partvíst vinnu-
loysi tá longu staðfest, og
inntøkutrygd fellur burtur,
men hvat er so millum part-
víst vinnuloysi og arbeiðs-
loysistrygging? Einki?
I ALS-lógini var tikið
fyrivarni fyri eitt av okkara
elstu vinnum, fiskavirking,
men vinna sum er líka gom-
ul er útróðurin.
Vegna Meginfelag
Utróðrarmanna
Chris Jan Michelsen
Reytt ella gront
Síðani bókaróðin hjá fullveldisforlagnum kom út, hevur ein av hvítu lygn-
unum verið, at føroyingar varðveita øll rættindi eftir loysingina
Tað er í dag neyvan nakar
tjóðveldismaður, sum siglir
úti í heimi við grónum
passi. Tá tað ræður um at
vinna sær pengar og at for-
syrgja sínum næstringum,
velja oll sjálvsagt reyða ES-
frælsið fram um grøna før-
oyska ófrælsið.
Tað var undanfarna lands-
stýri við Sambandsflokkin-
um á odda, sum tryggjaði
føroyingum møguleikan at
fáa tað reyða ES-passið. Tað
reyða passið tryggjar okk-
um frælsi. - Frælsi at virka
í øllum ES, frælsi til út-
búgvingar og arbeidsmøgu-
leikar, og frælsi at verða
virdir uttanfyri ES.
Eftir ótaldar øldir við
kriggi og stríði hvør móti
øðrum, eru evropearar at
enda vorðnir sameindir í
einum ríkisfelagsskapi,
nevndur ES. Baskarar og
finnar hava í dag somu
borgararættindi, og bæði
bulgarar og kekkar, eins og
estar og polakkar ynskja sær
I Føroyum liva vit í eini
heilt serligari tíð. Hvítabók
og annað tilfar er komið
út, og hevur tað fingið
nógva umtalu. Vit standa
við eitt vegamót, har vit
skulu velja hvønn veg, vit
skulu ganga, og tí loyva vit
okkum at koma við eini
áheitan um at biðja fyri
landi og fólki. Vit minna á
orð Paulusar, har hann á-
minnir um at biðja fyri
teimum, sum eru sett at
ráða í landinum
tað sama.
Teir einastu, ið vilja hava
minni frælsi og ynskja at
reisa tjóðskaparmúrar, með-
an onnur bróta landamørk
niður, eru føroyingar - ella
í ollum fórum teir føroying-
ar, sum í verki vilja fylgja
tjóðveldisætlanini.
Tá Vestindisku Oyggjarn-
ar og ísland fóru úr ríkinum,
mistu donsku ríkisborgar-
arnir har sín danska ríkis-
borgararætt. Teir íslending-
ar, sum tá livdu, varðveittu
tó ávís rættindi, sum skuldu
galda restina av æviskeiði
teirra. Hesin rættur er
tryggjaður í donsku grund-
lógini, men í dag eru tó
næstan eingir íslendingar
eftir, sum eiga hesi rættindi.
Samgongan hevur enn
ikki tora at gjørt føroying-
um greitt, hvor stødan verð-
ur við ríkisborgararættind-
unum, um fullveldisætlanin
gerst veruleiki. Hvítabók
viðgongur, at merkið bert
verður vundið á ST-stong-
(1. Tim. 2, 1-2).
Latið okkum m.a. biðja
fyri:
* Landsins yvirvaldi
* Viðgerðini av Hvítubók
og øðrum tilfari og å-
skoðanum hesum viðvíkj-
andi
* Samráðingarritinum
* Samráðingunum við
donsku stjórnina.
Latið okkum biðja um,
at Gud heldur hondina yvir
okkum, so
* at svik ikki verða framd
ina, um vit siga frá okkum
ríkisborgararættindini og
reyða ES-passið.
Men sleppa vit sum ein-
staklingar sjálvi at selja?
Hvørja stóðu fara tey at
hava, sum vera búgvandi í
Føroyum, men ikki vilja
lata ES-passið frå sær?
Hverja stóðu fara ungdómar
og sjómenn okkara úti í
heimi at hava?
Greitt er, at ES-passið
ikki kann latast føroyskum
fullveldisborgarum. Greitt
er eisini, at danir noyddust
at áseta í grundlógini, at
ávísir fremmandir borgarar
kundu nýta sama rætt sum
danskir borgarar. Men vit
hava eisini fingið at vita frá
gogunum og logunum hjá
Høgna Hoydal, at ongin
grundlógarbroyting fyri
okkara skuld kemur uppá
tal!
Føroya løgmaður má siga
okkum, hvør skipan verður
galdandi viðvíkjandi ríkis-
borgararættindunum hjá
Bon fyri framtidarstødu
* at farið verður vísiliga
og
skynsamiliga at, og
* at úrslitið má verða til
fólksins besta.
Latið okkum, eins og
Jesus gjørdi í Getsemane,
leggja niður okkara egna
vilja, og okkara egnu
ynski, og biðja um, at
Guds vilji skal ráða.
Fríðtór
Tórshavn
Tummas Jacobsen, Fila-
Debes, Rhema,
føroyingum undir fullveld-
inum.
Sleppa vit at varðveita
reyða frælsið, ella verða vit
noydd at taka við tí grøna
ófrælsinum?
Heðin Mortensen
løgtingslimur
delfia, Torshavn
Jabjørt Thomsen,
Deo Gloria, Klaksvik
Pauli Høj, Keldan, Skåla-
fjørdur
Dånjal å Dul Jacobsen, Ev-
angeliihúsið, Tórshavn
Dániel Petersen, Unidos en
El, Kollafjørður
Svenning av Lofti, evan-
gelistur i Brødrasamkom-
uni
Bønarketan v/Dånial
Gaardlykke, Saltangarå
Frank Jacobsen, Tórshavn
Solo