leygardagur 9. oktober 1999síða 28

28 tíðindablaðið Tað tekur tið at arbeiða seg upp Fótbóltur: Uppgávubýtið á landsliðnum er, sum tað eig- ur at vera á einum fótbóltsliði Um tú heldur á nóg leingi, so sleppur tú eina ferð und n at dragsa tungu taskur- Ordini eigur Jens Martin Knudsen, sum vid sinum 32 árum er elsti maður í síðsta landsliðsferðalagnum und- an ár 2000, og sum er ein- asti maður, ið var við í fyrsta landsdystinum i 1988, og sum framvegis er í hópinum Og tá tå eygleiðir, hvørjar uppgåvurnar hjå spælarun- um eru, og hvussu teir bera seg at í hópinum, so er tað sjón fyri søgn, at tað er munur å. Hetta er ikki ein trupulleiki, men heldur ein styrki. Vejarin vil hava, at tað skal vera soleiðis, og spælararnir viia, at tað eigur at vera soleiðis Nýggir duksar Tað hevur altíð verið so, og soleiðis er tað framvegis, at gstu spælararnir skulu hjálpa ognarrøklin um, sum hesa ferð er Heðin at bera nógvu kass unar og taskurnar við klæð bóltum o K åt Onku } } isl OS spældi fyri stu ferð ndsliðnum. og tað gekk rum tíð. áðrenn og Henning Jarnskor komu undan leiklutinum Heðin á Lakjuni er 21 ára gamal, men hann er longu komin undan uppgávunum hjá teimum yngstu, tí Jákup á Borg, sum hevur spælt fleiri dystir enn Heðin á Lakjuni, og Rógvi Jacobsen eru báðir yngri enn Heðin á Lakjuni, og harvið eru tað teir báðir, sum nú taka tyngstu tøkini. Og so kunnu teir troysta seg við orðunum hjá Jens Martini Knudsen um, at um teir verða nóg drúgvir á landsliðnum, so sleppa teir undan at dragsa taskurnar. Tryggu menninir Tá landsliðið er saman — um tað so er í Føroyum ella aðra staðni í Europa (higartil hevur landsliðið ikki verið aðra staðni í verðini enn í Europa) — so er lagið vanl- iga gott, og soleiðis er tað eisini hesa ferð Men tað skerst sjálvandi ikki burtur, at spenningurin, bæði hjá teimum, ið fylgja við sum umboð fyri tey, ið heima í Føroyum vilja vita um, hvussu tað stendur til og gongst, og ikki ímillum spælararnar, er, hvussu liðið | a ut fer at sig Hjá summum er einki ivamål. Ut frå undanfarnu dystum kenna teir seg iva leyst fullvisar í, at teir skulu spæla við, og millum hesar eljast fleiri av verjuspæl arunum. Tað er td. eingin ivi um, at Jens Kristian Hansen i kvøld fer at spæla fyri 31. ferð, at Hans Fróði Hansen fer at spæla fyri 11 ferð, at Oli Johannesen í kvold fer at spæla 43. lands- dystin, at Allan Mørkøre fer at spæla 46. ferð, og at Pól Thorsteinsson fer at spæla 19. landsdystin upp í slag. Mest áhugaverdu menninir Landsliðsspælararnir vita væl, at tað snýr seg um dyst- in í kvold. Teir skulu um- boða fødilandid, og teir skulu gera tað virðiliga, men, sum vit søgdu í gjár, SO Vita teir eisini, at um teir røkja uppgávuna væl, so øk- ist møguleikin fyri, at fót- bólturin kann gerast teirra livibreyð. Men hetta merkir ikki, at — Um tú heldur á nóg leingi, so sleppur tú eina ferð undan at dragsa tungu taskurnar, sigur Jens Martin spælararnir ikki hugna sær. Tónin er lættur, og ikki minst fyri útisetarnar er tað hugaligt at vera sama við landsmonnunum og m.a. at verða kunnaðir um fótbólts- tosið millum hinar, sum ikki minst snýr seg um, hver skal spæla hvar komandi ár. Teir, sum spæla i Føroy- um, fyglja væl við í, hvussu tað gongst útisetunum, og hóast Jákup Mikkelsen ikki sigur so nógv um tað sjálv- ur, so eru hinir sjálvandi sera áhugaðir í, hvussu fót- bóltsframtíðin verður hjá Herfølge målverjanum Tá landsliðsferðalagið mikukvoldið var í luftini, var tað serliga ein síða í Jyllandspostinum, ið heyði áhuga. Undir stórari mynd av landslidsmålverjanum stóð grein undir yvirskriftini »Den stilfærdige jern- mand«. Greinin snúði seg um føroyska landslidsmål- verjan, sum varð sagdur at vera millum tungu dreing- irnar í superliguni, og sekt- i16nin í blaðnum, sum grein- in stóð í, fór sum ein annar drunnur runt umborð á Atl- antsflog. jh Allan hóttir Jens Martin Fótbóltur: Allan heldur at broytingarnar hava verið stórar frá til- tikna dystinum í Landskrona og til nú hann spælir 46. dystin plagar siga nakað um, hvussu liðið fer at síggja út. ann neyvan at a iferð heldur Men hann plagar at halda teir, sum hann mmanundan hevur vist -r hann tvaleyst eisini ra hesaferð Tað millum annað iga, at Jákup Mikkelsen verður í málinum, og at All an Mørkøre verður úti á At málverjupláss- 10 er upptikið av Herfølge- málverjanum vil aftur siga, at hann, sum sambært ísl- endska dagblaðið DV var besti spælari í landssíma- deildini í ár, verður á bonk- inum Um tað verður, sum vit her hava roknað við, so vil tað siga, at Jens Martin Knudsen í annadkvøld ikki verður einsamallur um at sita á metinum í tali á lands- dystum Jens Martin 5 vørnnun Knudsen hevur 46 ferðir vart føroysk málið í altjóða skrásettum landsdystum, meðan Allan Mørkøre hevur spælt við 45 ferðir Frá fritid til arbeiði Tá føroyingar spældu fyrsta EM-undankappingardystin yvirhøvur, var Allan Mørk- øre 18 ára gamal Hann hevði verið við í onkrum venjingardysti, t. d. ímóti Hetlandi, og tí kom tað ikki púra óvart á hann, tá Páll Guðlaugsson gjørdi av, at ungi klaksvíkingurin skuldi vera millum teir fyrstu 11 ímóti Eysturriki í Landskrona Broytingarnar hava ver- ið sera stórar síðani tá, men eg má siga, at tað, sum framvegis stendur í hugan- um sum tær størstu uppliv- ingarnar i øll hesi årini, eru teir fyrstu landsdystirnir. Tå vunnu vit móti Eysturriki, taptu 4-1 í fullsettari Ítrótt- arpark í Keypmannahavn, og eg var so heppin at skora føroyska málið, og tá vit megnaðu at javna til 1-1 og halda tørn í Belfast. Og hvørjar hava størstu broytingarnar so verið? Bæði í mátanum vit spæla, og í mátanum, sum alt kring dystirnar kring gongur fyri seg uppá. Eg var heppin at gerast ein av teim- um, sum Páll Guðlaugsson valdi hverja ferð. Vit fóru hvørja ferð á vøllin fyri at verja og fyri at stríðast fyri lívinum. Páll dugdi fantast- iska væl at seta okkum upp til dystirnar, men vit spæl- arar vóru ikki so medvitandi um týdningin, sum tað hev- ur at fyrireika seg rætt til stóru avbjóðingarnar. Vit vóru meiri ella minni ferð- amenn, tá vit vóru saman á landsliðnum. Vit spældu tennis, svumu og sólaðu okkum við hvort. Og nú? Landsliðsuppgávurnar eru meira arbeiði enn frí- tíðarítriv. Vit hava lært, hvussu týdningarmikið tað er at hvíla millum venjing- arnar, og tá vit fara inn á vøllin til landsdystirnar, so er tað altíð við boðum frá venjaranum, at vit skulu spæla fótbólt. At nógvir av okkum eisini hava spælt nógvar dystir, ger eisini, at vit ikki eru so óróligir og nervøsir, sum tá vóru, tå royndirnar fåar og småar. Dreymurin Um tad gongur, sum tad higartil hevur gjørt, so fer Allan Mørkøre komandi år at spæla fyri 50. ferð á landsliðnum, og sambært klaksvíkinginum í ÍBV, sum hesaferð umboðar HB á landsliðnum, droymir skjótt 28 ára gamli miðvallarin framvegis um at koma long- ur við fótbóltinum: — Komandi árið verður fyrsta ári, har eg frá byrjan av fari at venja eins nógv sum hinir í ÍBV, og eg havi sett mær fyri at leggja alla orku í. Um møguleikin býðst at fara onkra aðrastað- ni at spæla, og tilboðið er nóg spennandi, so fari eg av álvara at umhugsa at taka av. Nr. 192 - 9. oktober 1999 Ungu klaksvíkingar- nir bíða í spenningi Fótbóltur: Og liðformaðurin minnist aftur á, at Smicér var strævnasti maður- in at hava tjóður á fyri einum góðum ári síðani Teir eru báðir millum feskastu nøvnini í lands- lidshøpi. Venjarin plagar at siga, at nyggju menn- inir skulu koma so at siga gjøgnum bakdyrnar og inn á liðið, og tað vita tey bæði umboðini fyri ný- klæktu FM vinnararnar, Heðin á Lakjuni og Rógvi Jacobsen. Tað er ikki útilokað, at annar teirra verður ímill- um teir fyrstu ellivu í kveld, men tað hevði líkst venjaranum lítið at gjørt so stóra roynd í so týdn- ingarmiklum dysti. — Eg rokni ikki við tí, men fái eg møguleikan, so kenni eg meg vea so mikið væl fyri, at eg havi gott tak á nervunum, so tað hevði ikki verið nøkur forðing, sigur Rógvi Jac- obsen, sum fyri fyrstu ferð er uttanlands við landsliðnum. Hann held- ur tað vera hugaligt at venja saman við lands- liðsmonnunum. Heðin á Lakjuni var við í Spania fyri tveimum ár- um síðani, og hann var eisini við á venjingarleg- uni fyrst í hesum árinum. Heðin plagdi at vera vongverji og onkuntíð miðverji hjá KI, men í år hevur hann í nógvum dystum verið álopsmað- ur í vinstru. Tá vit spyrja hann, hvar hann droymir um at spæla á landsliðnum, heldur hann fyri, at hann fer at gera tað, sum venjarin gevur honum boð um: — Men um eg sjálvur hevði havt møguleikan at valt, so heyði eg einki havt ímóti at verið vong- verji í vinstru, tí tað heyði givið mær meiri pláss at spælt frameftir og harvið at fingið møguleikan at brúkt skjótleikan. Arbeiddu nógv Jens Kristian Hansen, liðformaðurin á fóroyska liðnum, var ikki komin á landsliðið, tå Føroyar HM undankappingini 1992 og 1993 véru i bólki við Kekkoslovakia, men síðani tá hevur hann spælt við allar tríggjar ferðirnar: — Tá vit sammeta hetta mótstóðuliðið við hini, sum vit hava spælt ímóti í hesari undankappingini, so haldi eg, at tað er mest spennandi at spæla ímóti Kekkia, tí har eru nógvir spælarar, sum dagliga eru í nókrum av bestu liðun- um í Europa, og so hava teir eitt av bestu liðunum í heiminum. Tá vit spyrja liðfor- mannin um, hvat hann serliga minnist frá 1-0 tapinum í fjør, so minnist hann sjálvandi fyrst og fremst málið, ið kekkar- nir sø at siga stjólu í mjøtkanum, men hann minnist eisini, at tað serl- iga var ein maður, sum gjørdi um seg: — Teir høvdu ein stóran mann har frammi (Vrati- slav Lokvenc). Hann stóð fyri tað mesta stillur, og so var tað Vladimir Smi- cer, sum flutti seg sera nógv og var strævin at hava tak á, sigur liðfor- maðurin, sum heldur, at tað man ikki fara at vera stóri munurin á, sjálvt um onkrir av teimum, sum hava verið nógv við, ikki vera við hesa ferð. jh í í inum hjá Allan Simonsen Heðin á Lakjuni, nýklaktur meistari við KÍ og í hóp- å sg